مراقبت تسکینی زودهنگام برای بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلول‌کوچک متاستاتیک

پیش‌زمینه

بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلول‌کوچک متاستاتیک بار علائم قابل توجهی دارند و ممکن است در پایان عمر مراقبت تهاجمی دریافت کنند. ما اثر شروع مراقبت تسکینی زودهنگام پس از تشخیص را بر پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار و مراقبت پایان عمر در بیماران سرپایی با بیماری تازه‌تشخیص بررسی کردیم.

روش‌ها

بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلول‌کوچک متاستاتیک تازه‌تشخیص را به‌طور تصادفی به دریافت مراقبت تسکینی زودهنگام همراه با مراقبت استاندارد سرطان یا مراقبت استاندارد سرطان به‌تنهایی تقسیم کردیم. کیفیت زندگی و خلق در ابتدا و در هفته ۱۲ به ترتیب با مقیاس ارزیابی عملکردی درمان سرطان-ریه (FACT-L) و مقیاس اضطراب و افسردگی بیمارستانی سنجیده شد. پیامد اصلی، تغییر کیفیت زندگی در هفته ۱۲ بود. داده‌های مراقبت پایان عمر از پرونده الکترونیک پزشکی گردآوری شد.

نتایج

از ۱۵۱ بیماری که تصادفی‌سازی شدند، ۲۷ نفر تا هفته ۱۲ فوت کردند و ۱۰۷ نفر (۸۶٪ از بیماران باقی‌مانده) ارزیابی‌ها را کامل کردند. بیماران گروه مراقبت تسکینی زودهنگام کیفیت زندگی بهتری از گروه مراقبت استاندارد داشتند (میانگین نمره FACT-L که از ۰ تا ۱۳۶ است و نمره بالاتر کیفیت زندگی بهتر را نشان می‌دهد: ۹۸٫۰ در برابر ۹۱٫۵؛ P=0.03). همچنین بیماران کمتری در گروه مراقبت تسکینی علائم افسردگی داشتند (۱۶٪ در برابر ۳۸٪؛ P=0.01). با وجود اینکه بیماران کمتری در گروه مراقبت تسکینی زودهنگام مراقبت تهاجمی پایان عمر دریافت کردند (۳۳٪ در برابر ۵۴٪؛ P=0.05)، میانه بقا در این گروه طولانی‌تر بود (۱۱٫۶ ماه در برابر ۸٫۹ ماه؛ P=0.02).

نتیجه‌گیری

در بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلول‌کوچک متاستاتیک، مراقبت تسکینی زودهنگام به بهبود معنادار کیفیت زندگی و خلق انجامید. در مقایسه با بیماران دریافت‌کننده مراقبت استاندارد، بیماران دریافت‌کننده مراقبت تسکینی زودهنگام در پایان عمر مراقبت تهاجمی کمتری داشتند اما بقای طولانی‌تری داشتند. (با حمایت مالی جایزه توسعه شغلی انجمن آمریکایی انکولوژی بالینی و کمک‌های خیریه؛ شماره ClinicalTrials.gov: NCT01038271.)