خلاصه نکات کلیدی
- سرطان ریه در سال ۲۰۲۲ شایعترین سرطان تشخیصدادهشده و اولین علت مرگ ناشی از سرطان در جهان بود [۱].
- سیگار مهمترین عامل خطر است و ترک آن در هر سنی سودمند است [۲].
- سیتیاسکن کمدوز سالانه در افراد پرخطر، مرگ ناشی از سرطان ریه را کاهش میدهد [۳، ۴].
- بررسی جهشهای ژنتیکی تومور (مانند EGFR و ALK) و PD-L1 پیش از شروع درمان سرطان ریه پیشرفته ضروری است، چون درمان را کاملاً تغییر میدهد [۵، ۲۷].
- ایمنیدرمانی پیش و پس از جراحی، و داروهای هدفمند پس از جراحی، بقای بیماران مرحله اولیه را افزایش دادهاند [۶، ۷، ۸].
سرطان ریه چیست؟
سرطان ریه زمانی ایجاد میشود که سلولهای پوشاننده راههای هوایی یا بافت ریه بهطور کنترلنشده رشد کنند. در سال ۲۰۲۲ نزدیک به ۲٫۵ میلیون مورد جدید سرطان ریه در جهان تشخیص داده شد (یک مورد از هر هشت سرطان) و حدود ۱٫۸ میلیون نفر بر اثر آن جان باختند [۱].
سرطان ریه به دو گروه اصلی تقسیم میشود [۹]:
- سرطان ریه غیرسلولکوچک (NSCLC): بیشتر موارد سرطان ریه را تشکیل میدهد و شامل آدنوکارسینوم، کارسینوم سلول سنگفرشی و کارسینوم سلول بزرگ است. بسیاری از آدنوکارسینومها جهشهای ژنتیکی قابل هدفگیری دارند.
- سرطان ریه سلولکوچک (SCLC): نوعی تهاجمیتر که سریع رشد میکند، زود گسترش مییابد و تقریباً همیشه با استعمال دخانیات مرتبط است.
علائم و نشانهها
سرطان ریه در مراحل اولیه اغلب علامتی ندارد و بسیاری از بیماران زمانی تشخیص داده میشوند که بیماری پیشرفته شده است؛ به همین دلیل غربالگری افراد پرخطر اهمیت دارد [۲]. علائمی که باید با پزشک در میان گذاشته شوند:
- سرفه جدید یا تغییر در سرفه همیشگی که بیش از سه هفته طول بکشد
- خلط خونی
- تنگی نفس یا خسخس سینه بدون علت روشن
- درد قفسه سینه یا شانه
- کاهش وزن و کاهش اشتهای بیدلیل، خستگی شدید
- عفونتهای ریوی مکرر یا طولکشیده
- گرفتگی صدا که برطرف نمیشود
کی باید با پزشک تماس بگیرم؟
اگر یکی از علائم بالا بیش از چند هفته ادامه پیدا کرد یا خلط خونی دارید، به پزشک مراجعه کنید؛ بهویژه اگر سیگاری هستید یا سابقه سیگار دارید. بیشتر سرفهها و تنگینفسها علتهای سادهتری مثل عفونت یا آسم دارند و علامت داشتن به معنای سرطان نیست.
عوامل خطر و پیشگیری
استعمال دخانیات
مهمترین عامل خطر سرطان ریه است؛ خطر با تعداد سالها و میزان مصرف (پاکتسال) افزایش مییابد و با گذشت سالها از ترک، کاهش پیدا میکند [۲]. قلیان، پیپ و دود دستدوم نیز بیخطر نیستند.
گاز رادون
گازی رادیواکتیو، بیرنگ و بیبو که از خاک وارد ساختمانها میشود و از عوامل خطر شناختهشده سرطان ریه، بهویژه در افراد غیرسیگاری، است [۹].
آلودگی هوا و مواجهه شغلی
آلودگی هوای بیرون و داخل منزل و مواجهه شغلی با موادی مانند آزبست نیز خطر سرطان ریه را افزایش میدهند [۹].
سابقه خانوادگی و بیماری ریوی
سابقه سرطان ریه در بستگان نزدیک و برخی بیماریهای مزمن ریه با افزایش خطر همراهاند. افزایش سن نیز از عوامل خطر است [۲].
ترک سیگار مؤثرترین راه کاهش خطر سرطان ریه است و هیچوقت برای ترک دیر نیست. از پزشک خود درباره داروها و برنامههای کمک به ترک سیگار بپرسید.
غربالگری با سیتیاسکن کمدوز
در کارآزمایی بزرگ آمریکایی NLST با بیش از ۵۳ هزار شرکتکننده پرخطر، سه نوبت سیتیاسکن کمدوز سالانه در مقایسه با عکس ساده قفسه سینه، مرگ ناشی از سرطان ریه را ۲۰٪ کاهش داد [۳]. کارآزمایی اروپایی NELSON نیز نشان داد که در مردان پرخطر، غربالگری با سیتیاسکن پس از ۱۰ سال پیگیری، خطر مرگ ناشی از سرطان ریه را حدود ۲۴٪ کمتر کرد (نسبت خطر ۰٫۷۶) [۴].
بر همین اساس، کارگروه خدمات پیشگیری ایالات متحده (USPSTF) در سال ۲۰۲۱ توصیه کرد که بزرگسالان ۵۰ تا ۸۰ ساله با سابقه دستکم ۲۰ پاکتسال مصرف سیگار که هنوز سیگار میکشند یا در ۱۵ سال گذشته ترک کردهاند، سالانه با سیتیاسکن کمدوز غربالگری شوند [۲].
تعداد پاکتهای سیگار مصرفی در روز ضرب در تعداد سالهای مصرف. مثلاً یک پاکت در روز به مدت ۲۰ سال، یا دو پاکت در روز به مدت ۱۰ سال، برابر ۲۰ پاکتسال است.
تشخیص و مرحلهبندی
مسیر تشخیص سرطان ریه
- ۱
تصویربرداری
سیتیاسکن قفسه سینه با ماده حاجب؛ در صورت شک به سرطان، PET-CT برای بررسی گسترش بیماری و MRI مغز در موارد لازم.
- ۲
نمونهبرداری (بیوپسی)
از طریق برونکوسکوپی، سونوگرافی داخل راه هوایی (EBUS) یا نمونهبرداری سوزنی زیر هدایت سیتیاسکن؛ تنها راه قطعی تشخیص و تعیین نوع سرطان.
- ۳
بررسی مولکولی و PD-L1
در سرطان غیرسلولکوچک پیشرفته (بهویژه آدنوکارسینوم) باید جهشهای قابل هدفگیری مانند EGFR، ALK، ROS1، BRAF، KRAS، MET، RET، NTRK و HER2 بررسی شوند؛ ترجیحاً با توالییابی نسل جدید (NGS) [۵]. در بیماری مرحله اولیه نیز بررسی EGFR و ALK برای تصمیمگیری درمان پس از جراحی لازم است [۶، ۱۰، ۲۸].
- ۴
مرحلهبندی TNM
تعیین اندازه تومور (T)، درگیری غدد لنفاوی (N) و متاستاز دوردست (M)؛ گاهی نمونهبرداری از غدد لنفاوی میانسینه برای مرحلهبندی دقیق لازم است.
- ۵
ارزیابی عملکرد ریه و وضعیت عمومی
آزمونهای تنفسی و قلبی برای تعیین اینکه بیمار تحمل جراحی یا پرتودرمانی را دارد، و تصمیمگیری نهایی در جلسه چندتخصصی تومور.
نشانگرهای زیستی و درمان هدفمند
| نشانگر | داروهای هدفمند / درمان |
|---|---|
| EGFR (حذف اگزون ۱۹ یا L858R) | اوسیمرتینیب (Osimertinib) بهتنهایی یا همراه شیمیدرمانی پمترکسد–پلاتین؛ گزینه دیگر: آمیوانتاماب (Amivantamab) + لازرتینیب (Lazertinib) [۲۷] |
| بازآرایی ALK | آلکتینیب (Alectinib)، لورلاتینیب (Lorlatinib) یا بریگاتینیب (Brigatinib)؛ انسارتینیب (Ensartinib) [۵، ۲۷] |
| بازآرایی ROS1 | کریزوتینیب (Crizotinib)، انترکتینیب (Entrectinib)، رپوترکتینیب (Repotrectinib)، تالترکتینیب (Taletrectinib) [۵] |
| BRAF V600E | دابرافنیب (Dabrafenib) + ترامتینیب (Trametinib)؛ گزینه ترجیحی خط اول رهنمودها [۵، ۲۷] |
| جهش HER2 | تراستوزوماب دروکستکان (Trastuzumab deruxtecan) — یک کونژوگه آنتیبادی–دارو (ADC) [۱۸] |
| KRAS G12C | خط اول: ایمنیدرمانی با یا بدون شیمیدرمانی، مانند بیماران بدون جهش محرک؛ پس از آن: دوستاکسل (Docetaxel)، یا داروهای ضد KRAS G12C سوتوراسیب (Sotorasib) یا آداگراسیب (Adagrasib) [۵] |
| جهش پرش اگزون ۱۴ MET | کریزوتینیب (Crizotinib)؛ کاپماتینیب (Capmatinib) یا تپوتینیب (Tepotinib) [۵، ۲۷، ۳۱] |
| بازآرایی RET | شیمیدرمانی پلاتینی با یا بدون پمبرولیزوماب؛ داروی هدفمند سلپرکاتینیب (Selpercatinib) مؤثرتر است و گزینه ترجیحی رهنمودهاست؛ پرالستینیب (Pralsetinib) [۵، ۳۰] |
| ادغام NTRK | لاروترکتینیب (Larotrectinib) یا انترکتینیب (گزینه توصیهشده رهنمودها) [۵، ۲۷]؛ در غیر این صورت، درمان مانند بیماران بدون جهش محرک |
| PD-L1 ≥۵۰٪ بدون جهش محرک | پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) بهتنهایی یا ایمنیدرمانی همراه شیمیدرمانی [۱۱، ۲۵، ۳۵] |
| نوع غیراسکواموس بدون جهش محرک (هر سطح PD-L1) | پمبرولیزوماب + پمترکسد + پلاتین [۲۵] |
انتخاب نهایی دارو به وضعیت بیمار، ویژگیهای تومور و نظر انکولوژیست بستگی دارد.
درمان بر اساس مرحله بیماری
مرحله اولیه قابل جراحی (I تا IIIA)
جراحی (معمولاً لوبکتومی) اساس درمان است. در تومورهای بزرگتر یا با درگیری غدد لنفاوی، ایمنیدرمانی با نیولوماب یا پمبرولیزوماب همراه شیمیدرمانی پیش از جراحی (و در رژیم پمبرولیزوماب پس از آن نیز) بقا را افزایش داده است [۷، ۸، ۲۸]. اگر ابتدا جراحی انجام شده باشد، پمبرولیزوماب پس از شیمیدرمانی ادجوانت خطر عود را کاهش داد [۲۹]. در بیماران دارای جهش EGFR، اوسیمرتینیب پس از جراحی [۶] و در بازآرایی ALK، آلکتینیب پس از جراحی در مقایسه با شیمیدرمانی پلاتینی [۱۰] خطر عود را بهشدت کاهش میدهند. رهنمود NCCN توصیه میکند بیماران با تومور ۴ سانتیمتر یا بزرگتر یا درگیری غدد لنفاوی برای درمان پیش از جراحی ارزیابی شوند و پیش از آن آزمایش EGFR و ALK انجام شود [۲۶، ۲۸].
مرحله III غیرقابل جراحی
شیمیدرمانی و پرتودرمانی همزمان اساس درمان است. پس از آن، در بیماران با جهش EGFR، اوسیمرتینیب خطر پیشرفت بیماری را بهشدت کاهش میدهد [۲۰] و در سایر بیماران، یک سال ایمنیدرمانی تحکیمی با دوروالوماب (Durvalumab) بقای کلی را افزایش داده است [۱۹، ۲۸].
مرحله IV (پیشرفته)
سرطان ریه سلولکوچک
در بیماری محدود: شیمیپرتودرمانی همزمان اساس درمان است و افزودن دوروالوماب تحکیمی پس از آن بقای کلی را افزایش داد [۲۱]. در بیماری گسترده: شیمیدرمانی پلاتین–اتوپوزاید همراه ایمنیدرمانی با آتزولیزوماب (Atezolizumab) [۲۲] یا دوروالوماب [۳۳] به مدت ۴ دوره، و سپس ادامه ایمنیدرمانی بهصورت نگهدارنده [۲۲، ۳۷]. پس از پیشرفت: اگر عود دستکم ۳ ماه پس از پایان درمان اول رخ دهد، تکرار کربوپلاتین–اتوپوزاید یک گزینه مناسب است [۳۲]؛ در غیر این صورت شیمیدرمانی خط دوم مانند توپوتکان به کار میرود. داروی جدیدتر تارلاتاماب (Tarlatamab) در مقایسه با شیمیدرمانی خط دوم بقای بیشتری فراهم کرد [۲۳].
پس از تشخیص چه کنم؟
پرسشهای متداول
آیا افرادی که هرگز سیگار نکشیدهاند هم به سرطان ریه مبتلا میشوند؟
بله. سیگار مهمترین عامل خطر است، اما عواملی مانند گاز رادون، آلودگی هوا و مواجهه شغلی نیز نقش دارند [۹]. سرطان ریه در افراد غیرسیگاری اغلب از نوع آدنوکارسینوم است و احتمال وجود جهشهای قابل درمان با داروهای هدفمند در آن بیشتر است.
چه کسانی باید غربالگری شوند؟
بر اساس توصیه USPSTF، افراد ۵۰ تا ۸۰ ساله با دستکم ۲۰ پاکتسال سابقه سیگار که هنوز سیگار میکشند یا در ۱۵ سال اخیر ترک کردهاند، سالانه سیتیاسکن کمدوز انجام دهند [۲]. عکس ساده قفسه سینه برای غربالگری توصیه نمیشود.
آیا نمونهبرداری باعث گسترش سرطان میشود؟
خیر؛ این یک باور نادرست رایج است. نمونهبرداری برای تشخیص قطعی و تعیین جهشهای ژنتیکی ضروری است و بدون آن انتخاب بهترین درمان ممکن نیست. پاسخ کامل
ایمنیدرمانی چه تفاوتی با شیمیدرمانی دارد؟
شیمیدرمانی مستقیماً سلولهای در حال تقسیم را از بین میبرد، اما ایمنیدرمانی ترمز دستگاه ایمنی را برمیدارد تا بدن خودش با سرطان مبارزه کند. در برخی بیماران پاسخ به ایمنیدرمانی بسیار طولانیمدت است [۲۵]. عوارض آن متفاوت است و ممکن است هر عضوی، از جمله ریه، روده، تیروئید و پوست را درگیر کند. پاسخ کامل
شواهد و پیشرفتهای اخیر (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
بیماری مرحله اولیه
در ADAURA، اوسیمرتینیب ادجوانت (تا ۳ سال) در NSCLC رزکتشده EGFR مثبت مرحله IB–IIIA، علاوه بر DFS، بقای کلی را نیز بهطور معنیدار افزایش داد (بقای ۵ ساله در مرحله II–IIIA: ۸۵٪ در برابر ۷۳٪، HR مرگ ۰٫۴۹؛ در کل جمعیت IB–IIIA: ۸۸٪ در برابر ۷۸٪، HR مرگ ۰٫۴۹) [۶]. در ALINA، آلکتینیب ادجوانت به مدت ۲۴ ماه در مقایسه با شیمیدرمانی پلاتینی، بقای بدون بیماری ۲ ساله در مرحله II–IIIA را به ۹۳٫۸٪ در برابر ۶۳٫۰٪ رساند (HR ۰٫۲۴) [۱۰].
در رویکرد نئوادجوانت، CheckMate 816 با سه دوره نیولوماب (Nivolumab) همراه شیمیدرمانی، در تحلیل نهایی بقای کلی را بهبود داد (بقای ۵ ساله ۶۵٫۴٪ در برابر ۵۵٫۰٪؛ HR ۰٫۷۲)؛ بقای ۵ ساله در بیماران دارای پاسخ کامل پاتولوژیک ۹۵٫۳٪ بود (تحلیل اکتشافی) [۷]. در رویکرد پریاپراتیو، KEYNOTE-671 (پمبرولیزوماب پیش و پس از جراحی) در پیگیری ۵ ساله بقای بدون رویداد را به ۴۹٫۹٪ در برابر ۲۶٫۵٪ (HR ۰٫۵۸) و بقای کلی را به ۶۴٫۶٪ در برابر ۵۳٫۶٪ (HR ۰٫۷۴) رساند [۸]. در بیمارانی که ابتدا جراحی میشوند، در PEARLS/KEYNOTE-091 پمبرولیزوماب ادجوانت (تا ۱۸ دوره، پس از شیمیدرمانی ادجوانت در صورت لزوم) میانه بقای بدون بیماری را به ۵۳٫۶ ماه در برابر ۴۲٫۰ ماه با دارونما رساند (HR ۰٫۷۶) [۲۹].
بیماری موضعی پیشرفته
در زیرگروه EGFR مثبت، در LAURA اوسیمرتینیب پس از شیمیپرتودرمانی، میانه بقای بدون پیشرفت را به ۳۹٫۱ در برابر ۵٫۶ ماه رساند (HR ۰٫۱۶) [۲۰]. در سایر بیماران، دوروالوماب تحکیمی پس از شیمیپرتودرمانی همزمان در PACIFIC به بقای ۵ ساله تخمینی ۴۲٫۹٪ در برابر ۳۳٫۴٪ با دارونما انجامید [۱۹].
بیماری پیشرفته وابسته به انکوژن
در EGFR، علاوه بر اوسیمرتینیب تکدارویی که بقای کلی را نسبت به مهارکنندههای قدیمیتر افزایش داد [۱۲]، دو راهبرد تشدیدیافته خط اول وجود دارد: اوسیمرتینیب همراه پمترکسد–پلاتین در برابر اوسیمرتینیب تکدارویی در FLAURA2 (HR پیشرفت ۰٫۶۲) [۱۳] که در تحلیل نهایی بقای کلی را نیز افزایش داد (میانه ۴۷٫۵ در برابر ۳۷٫۶ ماه؛ HR ۰٫۷۷)، به بهای عوارض درجه ۳ یا بالاتر بیشتر (۷۰٪ در برابر ۳۴٪) [۲۴] و آمیوانتاماب (آنتیبادی دوویژه EGFR–MET) همراه لازرتینیب در برابر اوسیمرتینیب در MARIPOSA (میانه PFS ۲۳٫۷ در برابر ۱۶٫۶ ماه) [۱۴] که در تحلیل نهایی بقای کلی را نیز افزایش داد (HR ۰٫۷۵؛ بقای ۳ ساله ۶۰٪ در برابر ۵۱٪)، البته با عوارض درجه ۳ یا بالاتر بیشتر (۸۰٪ در برابر ۵۲٪)، بهویژه عوارض پوستی، ترومبوآمبولی وریدی و واکنشهای تزریقی [۱۵]. رهنمود NCCN هر سه راهبرد را گزینه ترجیحی طبقه ۱ میداند [۲۷]. در ALK، در پیگیری ۵ ساله CROWN با لورلاتینیب، ۶۰٪ بیماران پس از ۵ سال بدون پیشرفت بودند، میانه PFS هنوز به دست نیامده بود و HR زمان تا پیشرفت داخل جمجمه ۰٫۰۶ بود [۱۶]. رهنمود ASCO آلکتینیب، بریگاتینیب یا لورلاتینیب را توصیه میکند [۵] و هر چهار دارو (همراه انسارتینیب) در رهنمود NCCN گزینه ترجیحی خط اول هستند [۲۷].
| نشانگر | شواهد و توصیه رهنمودها |
|---|---|
| بازآرایی ROS1 | هر چهار دارو (کریزوتینیب، انترکتینیب، رپوترکتینیب و تالترکتینیب) در رهنمود ASCO توصیه شدهاند [۵]؛ انترکتینیب، رپوترکتینیب یا تالترکتینیب ممکن است در متاستاز مغزی بهتر باشند [۲۷]. |
| جهش HER2 | در DESTINY-Lung02 با دوز ۵٫۴ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم، پاسخ عینی ۴۹٫۰٪ بود [۱۸]. |
| KRAS G12C | رهنمود ASCO داروهای ضد KRAS G12C را برای خط اول توصیه نمیکند و آنها را پس از شیمیدرمانی پلاتینی و ایمنیدرمانی به کار میبرد [۵]؛ در کارآزمایی فاز ۳ CodeBreaK 200، سوتوراسیب در مقایسه با دوستاکسل میانه بقای بدون پیشرفت را از ۴٫۵ به ۵٫۶ ماه رساند (HR ۰٫۶۶) و عوارض شدید کمتری داشت [۱۷]. |
| جهش پرش اگزون ۱۴ MET | در کوهورت MET مطالعه PROFILE 1001، کریزوتینیب در ۶۵ بیمار قابل ارزیابی پاسخ عینی ۳۲٪ و میانه بقای بدون پیشرفت ۷٫۳ ماه داشت [۳۱]؛ رهنمودهای ASCO و NCCN کاپماتینیب یا تپوتینیب را گزینه ترجیحی میدانند [۵، ۲۷]. |
| بازآرایی RET | در کارآزمایی فاز ۳ LIBRETTO-431، سلپرکاتینیب در مقایسه با شیمیدرمانی پلاتینی با یا بدون پمبرولیزوماب، میانه بقای بدون پیشرفت را از ۱۱٫۲ به ۲۴٫۸ ماه رساند (HR ۰٫۴۶) [۳۰]؛ رهنمود ASCO سلپرکاتینیب را ترجیح میدهد [۵]. |
بیماری پیشرفته بدون جهش محرک
با PD-L1 ≥۵۰٪، در KEYNOTE-024 میانه بقای کلی با پمبرولیزوماب ۲۶٫۳ ماه در برابر ۱۳٫۴ ماه با شیمیدرمانی بود و ۳۱٫۹٪ در برابر ۱۶٫۳٪ بیماران پس از ۵ سال زنده بودند [۱۱]. در NSCLC غیراسکواموس متاستاتیک بدون تغییرات EGFR/ALK، افزودن پمبرولیزوماب به پمترکسد–پلاتین در KEYNOTE-189 با پیگیری ۵ ساله، بقای کلی را بهبود داد (HR ۰٫۶۰؛ بقای ۵ ساله ۱۹٫۴٪ در برابر ۱۱٫۳٪)، صرفنظر از بیان PD-L1 [۲۵].
سرطان ریه سلولکوچک
در بیماری محدود، ADRIATIC دوروالوماب تحکیمی پس از شیمیپرتودرمانی را به استاندارد جدید تبدیل کرد (میانه بقای کلی ۵۵٫۹ در برابر ۳۳٫۴ ماه؛ HR ۰٫۷۳) [۲۱]. در عود حساس (دستکم ۹۰ روز پس از پایان درمان خط اول)، تکرار کربوپلاتین–اتوپوزاید در یک کارآزمایی فاز ۳ در مقایسه با توپوتکان خوراکی میانه بقای بدون پیشرفت را از ۲٫۷ به ۴٫۷ ماه افزایش داد (HR ۰٫۵۷) [۳۲]. در کارآزمایی فاز ۳ DeLLphi-304، تارلاتاماب، یک درگیرکننده دوویژه سلول T که DLL3 را هدف قرار میدهد، در مقایسه با شیمیدرمانی خط دوم استاندارد بقای کلی را افزایش داد (میانه ۱۳٫۶ در برابر ۸٫۳ ماه؛ HR ۰٫۶۰) [۲۳] و در رهنمود NCCN گزینه ترجیحی درمان پس از پیشرفت است [۳۳].
رژیمهای درمانی و دوز (ویژه پزشکان)
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۳۰ رژیم
این نکات برای همه رژیمهای این بخش که داروی مربوط را دارند صدق میکند؛ یادداشت هر رژیم فقط نکات اختصاصی همان رژیم را میآورد.
- پیش از شروع درمان: در NSCLC پیشرفته، نتیجه بررسی جهشهای قابل هدفگیری (ترجیحاً با NGS) و PD-L1 در دست باشد [۵، ۲۷]. در NSCLC قابل جراحی، وضعیت EGFR و ALK پیش از شروع درمان نئوادجوانت مشخص شود، زیرا این بیماران کاندید درمان هدفمند ادجوانت هستند [۶، ۱۰، ۲۸].
- ایمنیدرمانی (نیولوماب، پمبرولیزوماب، دوروالوماب، آتزولیزوماب): آنزیمهای کبدی، کراتینین و عملکرد تیروئید در شروع درمان و بهطور دورهای در طول درمان بررسی شود و بیمار از نظر افزایش قند خون و علائم دیابت پایش شود [۳۵، ۳۶، ۳۷، ۵۹].
- پمترکسد: پیشدارو: اسید فولیک ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ میکروگرم خوراکی روزانه از ۷ روز پیش از اولین دوز تا ۲۱ روز پس از آخرین دوز، ویتامین B12 یک میلیگرم عضلانی یک هفته پیش از اولین دوز و سپس هر ۳ دوره، و دگزامتازون ۴ میلیگرم خوراکی دو بار در روز (روز قبل، روز تزریق و روز بعد) [۳۹]. پمترکسد در CrCl کمتر از ۴۵ میلیلیتر/دقیقه دوز توصیهشده ندارد [۳۹].
- سیسپلاتین: هیدراتاسیون پیش از تزریق (۱ تا ۲ لیتر مایع) و حفظ هیدراتاسیون و برونده ادراری تا ۲۴ ساعت؛ دوره بعد تا کراتینین کمتر از ۱٫۵ میلیگرم/دسیلیتر و پلاکت ≥۱۰۰ هزار تکرار نشود [۶۴].
- پاکلیتاکسل: پیشداروی استاندارد (کورتیکواستروئید و آنتیهیستامین) طبق برچسب آن.
ویژه پزشکان
NSCLC قابل جراحی: درمان پیش یا پس از جراحی
نیولوماب + شیمیدرمانی دوگانه پلاتینی پیش از جراحی (CheckMate 816)
NSCLC قابل جراحی مرحله IB (تومور ≥۴ سانتیمتر) تا IIIA (ویرایش ۷ AJCC)، بدون جهش EGFR یا بازآرایی ALK؛ ECOG ۰–۱طول هر دوره: هر ۲۱ روز
NSCLC قابل جراحی مرحله IB (تومور ≥۴ سانتیمتر) تا IIIA (ویرایش ۷ AJCC)، بدون جهش EGFR یا بازآرایی ALK؛ ECOG ۰–۱
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نیولوماب | ۳۶۰ میلیگرم | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱، پیش از شیمیدرمانی |
| شیمیدرمانی همراه (یکی از گزینهها) | |||
| پاکلیتاکسل + کربوپلاتین | ۱۷۵ یا ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع + AUC ۵ یا ۶ | وریدی | روز ۱ (هر نوع بافتی) |
| پمترکسد + سیسپلاتین | ۵۰۰ + ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ (فقط غیراسکواموس) |
| جمسیتابین + سیسپلاتین | ۱۰۰۰ یا ۱۲۵۰ + ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | جمسیتابین روز ۱ و ۸، سیسپلاتین روز ۱ (فقط اسکواموس) |
منبع دوز: برچسب FDA نیولوماب (شرح کارآزمایی CheckMate 816) [۳۶] و مقاله کارآزمایی [۷]؛ روز ۱ و ۸ جمسیتابین از پروتکل کارآزمایی [۷۰].
شواهد: CheckMate 816 (۲۰۲۵)
پمبرولیزوماب پریاپراتیو (KEYNOTE-671)
NSCLC قابل جراحی مرحله II، IIIA یا IIIB (N2) (ویرایش ۸ AJCC؛ تومور ≥۴ سانتیمتر یا گره مثبت)، صرفنظر از PD-L1طول هر دوره: هر ۲۱ روز
NSCLC قابل جراحی مرحله II، IIIA یا IIIB (N2) (ویرایش ۸ AJCC؛ تومور ≥۴ سانتیمتر یا گره مثبت)، صرفنظر از PD-L1
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نئوادجوانت: تا ۴ دوره ۲۱ روزه | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱، پیش از شیمیدرمانی |
| سیسپلاتین | ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| پمترکسد (غیراسکواموس) یا جمسیتابین (اسکواموس) | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع یا ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | پمترکسد روز ۱؛ جمسیتابین روز ۱ و ۸ |
| ادجوانت پس از جراحی | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته (یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته) | وریدی | شروع ۴ تا ۱۲ هفته پس از جراحی |
منبع دوز: برچسب FDA پمبرولیزوماب (شرح کارآزمایی KEYNOTE-671) [۳۵] و مقاله کارآزمایی [۶۶]؛ جراحی حداکثر ۲۰ هفته پس از نخستین دوز؛ کاهش دوز پمبرولیزوماب مجاز نیست (فقط وقفه یا قطع) [۶۶]؛ نتایج ۵ ساله [۸].
شواهد: KEYNOTE-671 (پیگیری ۵ ساله) (۲۰۲۶)، KEYNOTE-671 (۲۰۲۴)
شیمیدرمانی ادجوانت بر پایه سیسپلاتین (JIPANG)
NSCLC غیراسکواموس رزکتشده کامل مرحله پاتولوژیک II–IIIA (ویرایش ۷)طول هر دوره: هر ۳ هفته
NSCLC غیراسکواموس رزکتشده کامل مرحله پاتولوژیک II–IIIA (ویرایش ۷)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| گزینه الف | |||
| پمترکسد + سیسپلاتین | ۵۰۰ + ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| گزینه ب | |||
| وینورلبین | ۲۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۸ |
| سیسپلاتین | ۸۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
در JIPANG (۸۰۴ بیمار)، میانه بقای بدون عود با پمترکسد–سیسپلاتین ۳۸٫۹ ماه و با وینورلبین–سیسپلاتین ۳۷٫۳ ماه بود (HR ۰٫۹۸)، اما نوتروپنی تبدار (۰٫۳٪ در برابر ۱۱٫۶٪) و نوتروپنی درجه ۳–۴ (۲۲٫۷٪ در برابر ۸۱٫۱٪) با پمترکسد کمتر بود [۶۷]. پس از شیمیدرمانی، در مرحله IB (≥۴ سانتیمتر) تا IIIA پمبرولیزوماب ادجوانت، و در جهش EGFR یا بازآرایی ALK درمان هدفمند ادجوانت (رژیمهای زیر) مطرح است.
پمبرولیزوماب ادجوانت (PEARLS/KEYNOTE-091)
پس از رزکسیون کامل و شیمیدرمانی ادجوانت پلاتینی؛ NSCLC مرحله IB (T2a ≥۴ سانتیمتر)، II یا IIIA
پس از رزکسیون کامل و شیمیدرمانی ادجوانت پلاتینی؛ NSCLC مرحله IB (T2a ≥۴ سانتیمتر)، II یا IIIA
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ |
اوسیمرتینیب ادجوانت (ADAURA)
NSCLC رزکتشده مرحله IB–IIIA با حذف اگزون ۱۹ یا جهش L858R در EGFRطول هر دوره: پیوسته
NSCLC رزکتشده مرحله IB–IIIA با حذف اگزون ۱۹ یا جهش L858R در EGFR
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اوسیمرتینیب | ۸۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز، پیوسته |
منبع: برچسب FDA اوسیمرتینیب [۳۴]؛ کارآزمایی [۶]. پیش از شروع: CBC و در بیماران دارای عوامل خطر قلبی، LVEF. QTc بیش از ۵۰۰ میلیثانیه در دو ECG: قطع موقت تا کمتر از ۴۸۱، سپس ادامه با ۴۰ میلیگرم. بیماری بینابینی ریه با هر درجه (بدون شیمیپرتودرمانی اخیر): قطع دائم. در مصرف ناگزیر القاکننده قوی CYP3A4، دوز به ۱۶۰ میلیگرم روزانه افزایش یابد [۳۴].
شواهد: ADAURA (۲۰۲۳)
آلکتینیب ادجوانت (ALINA)
NSCLC رزکتشده ALK مثبت (تومور ≥۴ سانتیمتر یا گره مثبت)طول هر دوره: پیوسته
NSCLC رزکتشده ALK مثبت (تومور ≥۴ سانتیمتر یا گره مثبت)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| آلکتینیب | ۶۰۰ میلیگرم | خوراکی، همراه غذا | دو بار در روز، پیوسته |
منبع: برچسب FDA آلکتینیب [۳۸]؛ کارآزمایی (در برابر شیمیدرمانی پلاتینی) [۱۰]. آزمایشهای کبدی هر ۲ هفته در ۳ ماه اول و سپس ماهانه؛ CPK هر ۲ هفته در ماه اول؛ پایش ضربان قلب (برادیکاردی) [۳۸].
شواهد: ALINA (۲۰۲۴)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی: شیمیپرتودرمانی و درمان تحکیمی
شیمیپرتودرمانی همزمان: کربوپلاتین + پاکلیتاکسل هفتگی (RTOG 0617)
NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی؛ وضعیت عملکرد ۰–۱ و عملکرد ریوی کافیزمانبندی هر دارو در جدول
NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی؛ وضعیت عملکرد ۰–۱ و عملکرد ریوی کافی
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پاکلیتاکسل | ۴۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هفتگی، همزمان با پرتودرمانی |
| کربوپلاتین | AUC ۲ | وریدی | هفتگی، همزمان با پرتودرمانی |
| پرتودرمانی | ۶۰ گری (۲ گری در هر جلسه) | IMRT یا سهبعدی | روزانه |
در RTOG 0617، دوز ۷۴ گری نهتنها برتری نداشت بلکه با بقای کمتر همراه بود (میانه بقای کلی ۲۰٫۳ در برابر ۲۸٫۷ ماه؛ HR ۱٫۳۸)؛ در این کارآزمایی پس از شیمیپرتودرمانی، ۲ دوره تحکیمی پاکلیتاکسل ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع + کربوپلاتین AUC ۶ نیز داده شد [۶۵]. در PACIFIC بیمارانی وارد شدند که دستکم ۲ دوره شیمیدرمانی پلاتینی همزمان با پرتودرمانی را کامل کرده بودند و دوروالوماب ظرف ۴۲ روز پس از آن آغاز شد [۳۷].
دوروالوماب تحکیمی پس از شیمیپرتودرمانی (PACIFIC)
NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی بدون پیشرفت پس از دستکم ۲ دوره شیمیدرمانی پلاتینی همزمان با پرتودرمانی؛ WHO PS ۰–۱؛ در جهش EGFR، اوسیمرتینیب (رژیم بعد) ارجح استطول هر دوره: هر ۱۴ یا ۲۸ روز
NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی بدون پیشرفت پس از دستکم ۲ دوره شیمیدرمانی پلاتینی همزمان با پرتودرمانی؛ WHO PS ۰–۱؛ در جهش EGFR، اوسیمرتینیب (رژیم بعد) ارجح است [۲۰]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوروالوماب | ۱۰ میلیگرم/کیلوگرم هر ۲ هفته یا ۱۵۰۰ میلیگرم هر ۴ هفته (وزن ≥۳۰ کیلوگرم) | وریدی (۶۰ دقیقه) | شروع ظرف ۴۲ روز پس از پایان شیمیپرتودرمانی |
منبع: برچسب FDA دوروالوماب [۳۷]؛ نتایج ۵ ساله [۱۹]. در PACIFIC پنومونیت (شامل پنومونیت پرتویی) در ۱۸٫۳٪ گروه دوروالوماب در برابر ۱۲٫۸٪ دارونما رخ داد [۳۷].
شواهد: LAURA (۲۰۲۴)، PACIFIC (۲۰۲۲)
اوسیمرتینیب پس از شیمیپرتودرمانی (LAURA)
NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR، بدون پیشرفت پس از شیمیپرتودرمانی پلاتینی همزمان یا متوالیطول هر دوره: پیوسته
NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR، بدون پیشرفت پس از شیمیپرتودرمانی پلاتینی همزمان یا متوالی
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اوسیمرتینیب | ۸۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز، پیوسته |
منبع: برچسب FDA اوسیمرتینیب [۳۴]؛ کارآزمایی [۲۰]. در LAURA پنومونیت (شامل پنومونیت پرتویی) در ۵۶٪ گروه اوسیمرتینیب در برابر ۳۸٪ دارونما رخ داد (درجه ۳: ۳٫۵٪). پس از شیمیپرتودرمانی اخیر: پنومونیت درجه ۱ ← ادامه یا قطع موقت بر اساس وضعیت بالینی؛ درجه ۲ یا بالاتر ← قطع دائم [۳۴].
شواهد: LAURA (۲۰۲۴)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
NSCLC پیشرفته با جهش EGFR یا بازآرایی ALK
اوسیمرتینیب تکدارویی (FLAURA)
NSCLC متاستاتیک با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR (نمونه بافت یا پلاسما)؛ خط اول. همچنین جهش T790M پس از مهارکنندههای قدیمیترطول هر دوره: پیوسته
NSCLC متاستاتیک با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR (نمونه بافت یا پلاسما)؛ خط اول. همچنین جهش T790M پس از مهارکنندههای قدیمیتر
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اوسیمرتینیب | ۸۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا (قابل پراکندن در آب) | یک بار در روز، پیوسته |
منبع: برچسب FDA [۳۴]؛ کارآزمایی [۱۲]. پایش و تعدیل دوز مانند رژیم اوسیمرتینیب ادجوانت (ADAURA) (QTc، LVEF در عوامل خطر قلبی، قطع دائم در بیماری بینابینی ریه، ۱۶۰ میلیگرم با القاکننده قوی CYP3A4) [۳۴].
شواهد: FLAURA (۲۰۲۰)، FLAURA (۲۰۱۸)، FLAURA (۲۰۱۸)
اوسیمرتینیب + پمترکسد + پلاتین (FLAURA2)
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR؛ خط اولزمانبندی هر دارو در جدول
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR؛ خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القایی: ۴ دوره ۲۱ روزه | |||
| اوسیمرتینیب | ۸۰ میلیگرم | خوراکی | یک بار در روز، پیوسته |
| پمترکسد | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی (۱۰ دقیقه) | روز ۱، هر ۲۱ روز |
| سیسپلاتین یا کربوپلاتین | ۷۵ میلیگرم/مترمربع یا AUC ۵ | وریدی | روز ۱، هر ۲۱ روز |
| نگهدارنده | |||
| اوسیمرتینیب | ۸۰ میلیگرم | خوراکی | یک بار در روز |
| پمترکسد | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۳ هفته |
منبع: برچسب FDA اوسیمرتینیب (شرح کارآزمایی FLAURA2) [۳۴]؛ بقای کلی [۲۴]. در این ترکیب، LVEF پیش از شروع در همه بیماران سنجیده شود؛ بیماری بینابینی ریه در ۳٫۳٪ رخ داد [۳۴].
شواهد: FLAURA2 (۲۰۲۶)، FLAURA2 (۲۰۲۳)
آمیوانتاماب + لازرتینیب (MARIPOSA)
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR؛ خط اولزمانبندی هر دارو در جدول
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با حذف اگزون ۱۹ یا L858R در EGFR؛ خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| لازرتینیب | ۲۴۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز، پیوسته (در روز تزریق، پیش از آمیوانتاماب) |
| آمیوانتاماب | ۱۰۵۰ میلیگرم (وزن کمتر از ۸۰ کیلوگرم) یا ۱۴۰۰ میلیگرم (≥۸۰ کیلوگرم) | وریدی (هفته ۱ و ۲ از رگ محیطی) | هفتگی در هفتههای ۱ تا ۵ (دوز هفته ۱ تقسیمشده: ۳۵۰ میلیگرم روز ۱ و باقیمانده روز ۲)؛ هفته ۶ بدون دوز؛ سپس هر ۲ هفته از هفته ۷ |
منبع: برچسبهای FDA آمیوانتاماب و لازرتینیب [۴۰، ۴۱]؛ کارآزمایی [۱۴، ۱۵]. پیشدارو (واکنش تزریقی): دگزامتازون ۸ میلیگرم خوراکی دو بار در روز در روزهای ۲- و ۱-، و یک دوز ۱ ساعت پیش از تزریق روز ۱؛ در روز ۱ دگزامتازون ۲۰ میلیگرم وریدی، و در روز ۲ دگزامتازون ۱۰ میلیگرم وریدی؛ در همه تزریقها دیفنهیدرامین ۲۵–۵۰ میلیگرم و استامینوفن ۶۵۰–۱۰۰۰ میلیگرم. پیشگیری از ترومبوآمبولی: داروی ضدانعقاد پیشگیرانه در ۴ ماه اول. پیشگیری پوستی: داکسیسایکلین یا مینوسایکلین ۱۰۰ میلیگرم دو بار در روز از روز ۱ به مدت ۱۲ هفته، سپس لوسیون کلیندامایسین ۱٪ روی پوست سر به مدت ۹ ماه؛ مرطوبکننده غیرکومدوژنیک، شستوشوی دست و پا با کلرهگزیدین ۴٪ و محافظت از آفتاب [۴۰].
شواهد: MARIPOSA (۲۰۲۵)، MARIPOSA (۲۰۲۴)
مهارکنندههای ALK (یک داروی تک)
NSCLC متاستاتیک ALK مثبت؛ خط اولطول هر دوره: پیوسته
NSCLC متاستاتیک ALK مثبت؛ خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از داروهای زیر، پیوسته | |||
| آلکتینیب | ۶۰۰ میلیگرم | خوراکی، همراه غذا | دو بار در روز |
| لورلاتینیب | ۱۰۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز |
| بریگاتینیب | ۹۰ میلیگرم به مدت ۷ روز، سپس ۱۸۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز |
| انسارتینیب | ۲۲۵ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز |
منابع: برچسبهای FDA [۳۸، ۴۲، ۴۳، ۴۴]؛ CROWN [۱۶]. آلکتینیب: آزمایش کبدی هر ۲ هفته در ۳ ماه اول، CPK هر ۲ هفته در ماه اول، پایش برادیکاردی. لورلاتینیب: کلسترول و تریگلیسرید پیش از شروع و در ماه ۱ و ۲؛ پایش عوارض عصبیروانی، بلوک دهلیزیبطنی و فشار خون؛ CrCl ۱۵ تا کمتر از ۳۰: ۷۵ میلیگرم؛ نارسایی شدید کبدی (Child-Pugh C): ۵۰ میلیگرم؛ مصرف همزمان القاکننده قوی CYP3A خطر سمیت شدید کبدی دارد. بریگاتینیب: علائم تنفسی بهویژه در هفته اول پایش شود (دلیل دوز شروع ۹۰ میلیگرم)؛ اگر ≥۱۴ روز قطع شد، دوباره با ۹۰ میلیگرم به مدت ۷ روز شروع شود. انسارتینیب: آزمایش کبدی و قند ناشتا پیش از شروع.
شواهد: CROWN (۲۰۲۴)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
NSCLC پیشرفته با سایر جهشهای محرک (ROS1، BRAF، MET، RET، NTRK)
مهارکنندههای ROS1 (یک داروی تک)
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با بازآرایی ROS1طول هر دوره: پیوسته
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با بازآرایی ROS1
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از داروهای زیر، پیوسته | |||
| کریزوتینیب | ۲۵۰ میلیگرم | خوراکی | دو بار در روز |
| انترکتینیب | ۶۰۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز |
| رپوترکتینیب | ۱۶۰ میلیگرم یک بار در روز به مدت ۱۴ روز، سپس ۱۶۰ میلیگرم دو بار در روز | خوراکی، با یا بدون غذا | پیوسته |
| تالترکتینیب | ۶۰۰ میلیگرم | خوراکی، ناشتا (۲ ساعت قبل و بعد بدون غذا) | یک بار در روز |
منابع: برچسبهای FDA [۴۵، ۴۶، ۴۷، ۴۸]؛ رهنمودها [۵، ۲۷]. کریزوتینیب: آزمایش کبدی هر ۲ هفته در ۲ ماه اول و سپس ماهانه؛ پایش QTc، برادیکاردی و اختلال بینایی. انترکتینیب: LVEF، اسید اوریک، QTc و الکترولیتها پیش از شروع (خطر نارسایی قلب). تالترکتینیب: آزمایش کبدی، الکترولیتها، ECG و اسید اوریک پیش از شروع. رپوترکتینیب: عوارض عصبی (سرگیجه، آتاکسی) شایع است.
دابرافنیب + ترامتینیب
NSCLC متاستاتیک با جهش BRAF V600Eطول هر دوره: پیوسته
NSCLC متاستاتیک با جهش BRAF V600E
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دابرافنیب | ۱۵۰ میلیگرم | خوراکی، ۱ ساعت پیش یا ۲ ساعت پس از غذا | دو بار در روز |
| ترامتینیب | ۲ میلیگرم | خوراکی | یک بار در روز |
مهارکنندههای MET (یک داروی تک)
NSCLC متاستاتیک با جهش پرش اگزون ۱۴ METطول هر دوره: پیوسته
NSCLC متاستاتیک با جهش پرش اگزون ۱۴ MET
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از داروهای زیر، پیوسته | |||
| کریزوتینیب | ۲۵۰ میلیگرم | خوراکی | دو بار در روز (دورههای پیوسته ۲۸ روزه در PROFILE 1001) |
| کاپماتینیب | ۴۰۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | دو بار در روز |
| تپوتینیب | ۴۵۰ میلیگرم | خوراکی، همراه غذا | یک بار در روز |
مهارکنندههای انتخابی RET (یک داروی تک)
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با ادغام ژنی RETطول هر دوره: پیوسته
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با ادغام ژنی RET
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از داروهای زیر، پیوسته | |||
| سلپرکاتینیب | ۱۲۰ میلیگرم (وزن کمتر از ۵۰ کیلوگرم) یا ۱۶۰ میلیگرم (≥۵۰ کیلوگرم) | خوراکی | دو بار در روز |
| پرالستینیب | ۴۰۰ میلیگرم | خوراکی، ناشتا (۲ ساعت قبل و ۱ ساعت بعد بدون غذا) | یک بار در روز |
منابع: برچسبهای FDA [۵۶، ۵۷]؛ LIBRETTO-431 [۳۰]. سلپرکاتینیب: ALT/AST پیش از شروع، هر ۲ هفته در ۳ ماه اول و سپس ماهانه؛ پایش فشار خون و QTc؛ از PPI، آنتیهیستامین H2 و آنتیاسید پرهیز شود (اگر ناگزیر: با PPI همراه غذا؛ ۲ ساعت پیش یا ۱۰ ساعت پس از H2 بلاکر) [۵۶]. پرالستینیب: خطر عفونتهای جدی و بیماری بینابینی ریه، پایش فشار خون و آزمایش کبدی [۵۷].
مهارکنندههای TRK (یک داروی تک)
تومور جامد پیشرفته (از جمله NSCLC) با ادغام ژنی NTRKطول هر دوره: پیوسته
تومور جامد پیشرفته (از جمله NSCLC) با ادغام ژنی NTRK
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از داروهای زیر، پیوسته | |||
| لاروترکتینیب | ۱۰۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | دو بار در روز |
| انترکتینیب | ۶۰۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز |
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
NSCLC پیشرفته بدون جهش محرک: خط اول
پمبرولیزوماب تکدارویی (KEYNOTE-024)
NSCLC متاستاتیک با PD-L1 TPS ≥۵۰٪، بدون تغییر EGFR یا ALK؛ خط اول؛ ECOG ۰–۱
NSCLC متاستاتیک با PD-L1 TPS ≥۵۰٪، بدون تغییر EGFR یا ALK؛ خط اول؛ ECOG ۰–۱
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ |
شواهد: KEYNOTE-024 (۲۰۱۶)
پمبرولیزوماب + پمترکسد + پلاتین (KEYNOTE-189)
NSCLC غیراسکواموس متاستاتیک بدون تغییر EGFR یا ALK، هر سطح PD-L1؛ خط اولطول هر دوره: هر ۲۱ روز
NSCLC غیراسکواموس متاستاتیک بدون تغییر EGFR یا ALK، هر سطح PD-L1؛ خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القایی: ۴ دوره ۲۱ روزه | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ (اول) |
| پمترکسد | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی (۱۰ دقیقه) | روز ۱ (پس از پمبرولیزوماب) |
| سیسپلاتین یا کربوپلاتین | ۷۵ میلیگرم/مترمربع یا AUC ۵ | وریدی | روز ۱ (آخر) |
| نگهدارنده | |||
| پمبرولیزوماب + پمترکسد | ۲۰۰ میلیگرم + ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۳ هفته |
شواهد: KEYNOTE-189 (۲۰۲۳)
پمبرولیزوماب + کربوپلاتین + پاکلیتاکسل یا nab-پاکلیتاکسل (KEYNOTE-407)
NSCLC اسکواموس متاستاتیک، هر سطح PD-L1؛ خط اولطول هر دوره: هر ۲۱ روز
NSCLC اسکواموس متاستاتیک، هر سطح PD-L1؛ خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القایی: ۴ دوره ۲۱ روزه | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ (پیش از شیمیدرمانی) |
| کربوپلاتین | AUC ۶ | وریدی | روز ۱ |
| پاکلیتاکسل یا nab-پاکلیتاکسل | ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع یا ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | پاکلیتاکسل روز ۱؛ nab-پاکلیتاکسل روز ۱، ۸ و ۱۵ |
| نگهدارنده | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم | وریدی | هر ۳ هفته |
منبع: برچسب FDA پمبرولیزوماب (شرح کارآزمایی KEYNOTE-407) [۳۵].
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
NSCLC پیشرفته: خط بعدی
دوستاکسل تکدارویی (خط بعدی)
NSCLC پیشرفته پس از شکست شیمیدرمانی پلاتینی (و ایمنیدرمانی)طول هر دوره: هر ۲۱ روز
NSCLC پیشرفته پس از شکست شیمیدرمانی پلاتینی (و ایمنیدرمانی)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوستاکسل | ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی (۱ ساعت) | روز ۱ |
منبع: برچسب FDA دوستاکسل [۶۳]. پیشدارو: دگزامتازون ۸ میلیگرم خوراکی دو بار در روز به مدت ۳ روز از یک روز پیش از تزریق. با نوتروفیل کمتر از ۱۵۰۰ تجویز نشود؛ در بیلیروبین بالاتر از حد طبیعی، یا AST/ALT بیش از ۱٫۵ برابر همراه آلکالن فسفاتاز بیش از ۲٫۵ برابر حد طبیعی، از مصرف پرهیز شود (خطر مرگ مرتبط با درمان) [۶۳].
تراستوزوماب دروکستکان (DESTINY-Lung02)
NSCLC متاستاتیک با جهش فعالکننده HER2 (ERBB2) پس از درمان سیستمیک قبلیطول هر دوره: هر ۲۱ روز
NSCLC متاستاتیک با جهش فعالکننده HER2 (ERBB2) پس از درمان سیستمیک قبلی
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان | ۵٫۴ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی (اولین تزریق ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه) | روز ۱ |
مهارکنندههای KRAS G12C (یک داروی تک)
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با جهش KRAS G12C پس از دستکم یک درمان سیستمیک (معمولاً پلاتین و ایمنیدرمانی)طول هر دوره: پیوسته
NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با جهش KRAS G12C پس از دستکم یک درمان سیستمیک (معمولاً پلاتین و ایمنیدرمانی)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از داروهای زیر، پیوسته | |||
| سوتوراسیب | ۹۶۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | یک بار در روز |
| آداگراسیب | ۶۰۰ میلیگرم | خوراکی، با یا بدون غذا | دو بار در روز |
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
سرطان ریه سلولکوچک: خط اول
شیمیپرتودرمانی همزمان سپس دوروالوماب (ADRIATIC)
SCLC محدود (مرحله I تا III؛ مرحله I–II فقط اگر غیرقابل جراحی) بدون پیشرفت پس از شیمیپرتودرمانی همزمان
SCLC محدود (مرحله I تا III؛ مرحله I–II فقط اگر غیرقابل جراحی) بدون پیشرفت پس از شیمیپرتودرمانی همزمان
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| شیمیپرتودرمانی همزمان: ۴ دوره ۲۱ روزه | |||
| سیسپلاتین یا کربوپلاتین | ۸۰ میلیگرم/مترمربع یا AUC ۵ | وریدی | روز ۱ |
| اتوپوزاید | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱، ۲ و ۳ |
| پرتودرمانی قفسه سینه | ۴۵ گری دو بار در روز طی ۳ هفته، یا ۶۰ تا ۶۶ گری روزانه طی ۶ هفته | — | همزمان با شیمیدرمانی؛ شروع در روز ۱ دوره ۱ یا ۲ |
| تحکیمی | |||
| دوروالوماب | ۱۵۰۰ میلیگرم (وزن کمتر از ۳۰ کیلوگرم: ۲۰ میلیگرم/کیلوگرم) | وریدی (۶۰ دقیقه) | هر ۴ هفته؛ شروع ظرف ۴۲ روز پس از شیمیپرتودرمانی |
منبع: برچسب FDA دوروالوماب (شرح کارآزمایی ADRIATIC) [۳۷]؛ کارآزمایی [۲۱]. دوز و زمانبندی شیمیدرمانی همزمان و شروع پرتودرمانی از کارآزمایی CALGB 30610 است [۶۸]. پرتودرمانی پیشگیرانه مغز (PCI) به صلاحدید پزشک پس از شیمیپرتودرمانی مجاز بود. پنومونیت ۱۴٪ در برابر ۶٪ با دارونما [۳۷].
شواهد: ADRIATIC (۲۰۲۴)
آتزولیزوماب + کربوپلاتین + اتوپوزاید (IMpower133)
SCLC گسترده، بدون شیمیدرمانی قبلی؛ ECOG ۰–۱طول هر دوره: هر ۲۱ روز
SCLC گسترده، بدون شیمیدرمانی قبلی؛ ECOG ۰–۱
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القایی: ۴ دوره ۲۱ روزه | |||
| آتزولیزوماب | ۱۲۰۰ میلیگرم | وریدی (اولین تزریق ۶۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه) | روز ۱ (پیش از شیمیدرمانی) |
| کربوپلاتین | AUC ۵ | وریدی | روز ۱ |
| اتوپوزاید | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱، ۲ و ۳ |
| نگهدارنده | |||
| آتزولیزوماب | ۱۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته (یا ۸۴۰ میلیگرم هر ۲ هفته یا ۱۶۸۰ میلیگرم هر ۴ هفته) | وریدی | روز ۱ |
شواهد: IMpower133 (۲۰۱۸)
دوروالوماب + اتوپوزاید + پلاتین (CASPIAN)
SCLC گسترده، بدون شیمیدرمانی قبلی؛ WHO PS ۰–۱؛ متاستاز مغزی بیعلامت یا درمانشده مجاز
SCLC گسترده، بدون شیمیدرمانی قبلی؛ WHO PS ۰–۱؛ متاستاز مغزی بیعلامت یا درمانشده مجاز
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القایی: ۴ دوره ۲۱ روزه | |||
| دوروالوماب | ۱۵۰۰ میلیگرم | وریدی (۶۰ دقیقه) | روز ۱ (پیش از شیمیدرمانی) |
| کربوپلاتین یا سیسپلاتین | AUC ۵ یا ۶، یا ۷۵ تا ۸۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| اتوپوزاید | ۸۰ تا ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱، ۲ و ۳ |
| نگهدارنده | |||
| دوروالوماب | ۱۵۰۰ میلیگرم | وریدی | هر ۴ هفته |
منبع: برچسب FDA دوروالوماب (شرح کارآزمایی CASPIAN) [۳۷]؛ رهنمود [۳۳]. وزن کمتر از ۳۰ کیلوگرم: ۲۰ میلیگرم/کیلوگرم همراه شیمیدرمانی، سپس ۱۰ میلیگرم/کیلوگرم هر ۲ هفته [۳۷].
شواهد: CASPIAN (۲۰۱۹)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
سرطان ریه سلولکوچک: پس از پیشرفت
تکرار کربوپلاتین + اتوپوزاید در عود حساس
SCLC عودکرده با پاسخ به درمان خط اول پلاتین–اتوپوزاید و عود دستکم ۹۰ روز پس از پایان آن؛ ECOG ۰–۲طول هر دوره: هر ۲۱ روز
SCLC عودکرده با پاسخ به درمان خط اول پلاتین–اتوپوزاید و عود دستکم ۹۰ روز پس از پایان آن؛ ECOG ۰–۲
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کربوپلاتین | AUC ۵ | وریدی | روز ۱ |
| اتوپوزاید | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ تا ۳ |
توپوتکان (خط دوم)
SCLC پس از پیشرفت با شیمیدرمانی خط اولطول هر دوره: هر ۲۱ روز
SCLC پس از پیشرفت با شیمیدرمانی خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از دو شکل | |||
| توپوتکان وریدی | ۱٫۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ تا ۵ |
| توپوتکان خوراکی | ۲٫۳ میلیگرم/مترمربع در روز | خوراکی، با یا بدون غذا | روز ۱ تا ۵ |
منابع: برچسبهای FDA [۶۱، ۶۲]. دوره بعد فقط با نوتروفیل بیش از ۱۰۰۰، پلاکت بیش از ۱۰۰ هزار و هموگلوبین ≥۹ گرم/دسیلیتر. وریدی: هر دوز حداکثر ۴ میلیگرم؛ نوتروفیل کمتر از ۵۰۰ یا پلاکت کمتر از ۲۵ هزار ← ۱٫۲۵ میلیگرم/مترمربع (یا G-CSF)؛ CrCl ۲۰ تا ۳۹: ۰٫۷۵ میلیگرم/مترمربع [۶۱]. خوراکی: CrCl ۳۰ تا ۴۹: ۱٫۵ و کمتر از ۳۰: ۰٫۶ میلیگرم/مترمربع در روز؛ اسهال درجه ۳–۴ ← پس از بهبود، کاهش ۰٫۴ میلیگرم/مترمربع [۶۲].
تارلاتاماب (DeLLphi-304)
SCLC گسترده با پیشرفت در حین یا پس از شیمیدرمانی پلاتینی
SCLC گسترده با پیشرفت در حین یا پس از شیمیدرمانی پلاتینی
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| تارلاتاماب | ۱ میلیگرم (دوز افزایشی) | وریدی (۱ ساعت) | دوره ۱، روز ۱ |
| تارلاتاماب | ۱۰ میلیگرم | وریدی (۱ ساعت) | دوره ۱، روز ۸ و ۱۵ |
| دوره ۲ به بعد | |||
| تارلاتاماب | ۱۰ میلیگرم | وریدی (۱ ساعت) | روز ۱ و ۱۵ هر دوره |
منبع: برچسب FDA [۶۰]؛ کارآزمایی [۲۳]. هشدار جعبهای: سندرم رهایش سیتوکین (CRS) و سمیت عصبی/ICANS. پیشدارو در دوره ۱ روز ۱ و ۸: دگزامتازون ۸ میلیگرم وریدی در ۱ ساعت پیش از تزریق، و ۱ لیتر سالین نرمال وریدی طی ۲ تا ۴ ساعت بلافاصله پس از تزریق؛ بیمار پیش از تزریق بهخوبی هیدراته باشد. پایش: ۶ تا ۸ ساعت پس از شروع تزریق در دوره ۱ روز ۱ و ۸ (و دوره ۱ روز ۱۵ و دوره ۲)، ۳ تا ۴ ساعت در دوره ۳ و ۴، و ۲ ساعت از دوره ۵ به بعد؛ پس از دوز روز ۱ و ۸ بیمار تا ۴۸ ساعت همراه مراقب و در فاصله ۱ ساعته از مرکز درمانی بماند. CBC و آزمایش کبدی پیش از هر دوز تا دوره ۵ روز ۱۵ [۶۰].
شواهد: DeLLphi-304 (۲۰۲۵)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
شواهد علمی
مطالعات کلیدی
۱۷ موردکاهش مرگومیر ناشی از سرطان ریه با غربالگری توسط سیتیاسکن کمدوز
کاهش مرگومیر ناشی از سرطان ریه با غربالگری سیتیاسکن حجمی در یک کارآزمایی تصادفی
بقای کلی با اوسیمرتینیب در سرطان ریه غیرسلولکوچک رزکتشده دارای جهش EGFR
بقای کلی با نیولوماب همراه شیمیدرمانی نئوادجوانت در سرطان ریه
نتایج پنجساله پمبرولیزوماب پریاپراتیو در سرطان ریه غیرسلولکوچک مرحله اولیه در یک کارآزمایی تصادفی
پمبرولیزوماب همراه پمترکسد و پلاتین در سرطان ریه غیرسلولکوچک غیراسکواموس: پیامدهای ۵ ساله مطالعه فاز ۳ KEYNOTE-189
اوسیمرتینیب پس از شیمیپرتودرمانی در سرطان ریه غیرسلولکوچک مرحله III دارای جهش EGFR
بقا با اوسیمرتینیب بهعلاوه شیمیدرمانی در سرطان ریه non-small-cell پیشرفته با جهش EGFR
آتزولیزوماب (Atezolizumab) به همراه شیمیدرمانی در خط اول درمان سرطان ریه سلول کوچک مرحله گسترده
آلکتینیب در سرطان ریه غیرسلولکوچک رزکتشده ALK مثبت
لورلاتینیب در برابر کریزوتینیب در بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته ALK مثبت: پیامدهای ۵ ساله مطالعه فاز ۳ CROWN
پیامدهای بقای ۵ ساله کارآزمایی PACIFIC: دوروالوماب پس از شیمیپرتودرمانی در سرطان ریه غیرسلولکوچک مرحله III
دوروالوماب پس از شیمیپرتودرمانی در سرطان ریه سلولکوچک مرحله محدود
بقای کلی با آمیوانتاماب-لازرتینیب در سرطان ریه پیشرفته غیرسلول کوچک دارای جهش EGFR
تارلاتاماب در سرطان ریه سلولکوچک پس از شیمیدرمانی پایه پلاتین
اوسیمرتینیب با یا بدون شیمیدرمانی در سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته دارای جهش EGFR
آمیوانتاماب همراه لازرتینیب در سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته دارای جهش EGFR بدون درمان قبلی
رهنمودهای بالینی
۳ موردخلاصه رهنمود NCCN: سرطان ریه غیرسلولکوچک، نسخه ۷٫۲۰۲۵ (تمرکز بر بیماری غیرمتاستاتیک)
رهنمود NCCN: سرطان ریه غیرسلولکوچک، نسخه ۴٫۲۰۲۶ (درمان بیماری پیشرفته دارای نشانگر قابل هدفگیری)
رهنمود بالینی ESMO تطبیقیافته برای آسیا (PAGA) برای تشخیص، درمان و پیگیری بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلولکوچک متاستاتیک وابسته به انکوژن
پرسشهای رایج
داروهای مرتبط
راهنماهای کاربردی
منابع علمی
۷۰ منبعنمایش همه منابع، ۲۴ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱Global cancer statistics 2022: GLOBOCAN estimates of incidence and mortality worldwide for 36 cancers in 185 countries
- ۲
- ۳
- ۴Reduced Lung-Cancer Mortality with Volume CT Screening in a Randomized Trial
- ۵
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹
- ۱۰
- ۱۱
- ۱۲Overall Survival with Osimertinib in Untreated, EGFR-Mutated Advanced NSCLC
- ۱۳Osimertinib with or without Chemotherapy in EGFR-Mutated Advanced NSCLC
- ۱۴
- ۱۵Overall Survival with Amivantamab–Lazertinib in EGFR-Mutated Advanced NSCLC
- ۱۶Lorlatinib Versus Crizotinib in Patients With Advanced ALK-Positive Non–Small Cell Lung Cancer: 5-Year Outcomes From the Phase III CROWN Study
- ۱۷
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳
- ۲۴Survival with Osimertinib plus Chemotherapy in EGFR-Mutated Advanced NSCLC
- ۲۵
- ۲۶NCCN Guidelines® Insights: Non–Small Cell Lung Cancer, Version 7.2025
- ۲۷
- ۲۸
- ۲۹
- ۳۰
- ۳۱
- ۳۲
- ۳۳
- ۳۴
- ۳۵
- ۳۶
- ۳۷
- ۳۸
- ۳۹
- ۴۰
- ۴۱LAZCLUZE (lazertinib) tablets, for oral use: Prescribing Information
- ۴۲LORBRENA (lorlatinib) tablets, for oral use: Prescribing Information
- ۴۳ALUNBRIG (brigatinib) tablets, for oral use: Prescribing Information
- ۴۴ENSACOVE (ensartinib) capsules, for oral use: Prescribing Information
- ۴۵XALKORI (crizotinib) capsules / oral pellets: Prescribing Information
- ۴۶
- ۴۷AUGTYRO (repotrectinib) capsules, for oral use: Prescribing Information
- ۴۸IBTROZI (taletrectinib) capsules, for oral use: Prescribing Information
- ۴۹
- ۵۰
- ۵۱
- ۵۲
- ۵۳
- ۵۴
- ۵۵
- ۵۶
- ۵۷
- ۵۸
- ۵۹
- ۶۰
- ۶۱
- ۶۲
- ۶۳
- ۶۴Cisplatin injection: Prescribing Information
- ۶۵Standard-dose versus high-dose conformal radiotherapy with concurrent and consolidation carboplatin plus paclitaxel with or without cetuximab for patients with stage IIIA or IIIB non-small-cell lung cancer (RTOG 0617): a randomised, two-by-two factorial phase 3 study
- ۶۶Neoadjuvant pembrolizumab plus chemotherapy followed by adjuvant pembrolizumab compared with neoadjuvant chemotherapy alone in patients with early-stage non-small-cell lung cancer (KEYNOTE-671): a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial
- ۶۷Randomized Phase III Study of Pemetrexed Plus Cisplatin Versus Vinorelbine Plus Cisplatin for Completely Resected Stage II to IIIA Nonsquamous Non-Small-Cell Lung Cancer
- ۶۸Radiation Therapy Regimens in Treating Patients With Limited-Stage Small Cell Lung Cancer Receiving Cisplatin and Etoposide (CALGB 30610/RTOG 0538) — NCT00632853
- ۶۹SCLC on the 2nd Line With Relapsed After Response to Chemotherapy GFPC 01-2013 (carboplatin–etoposide vs topotecan) — NCT02738346
- ۷۰A Neoadjuvant Study of Nivolumab Plus Ipilimumab or Nivolumab Plus Chemotherapy Versus Chemotherapy Alone in Early Stage NSCLC (CheckMate 816) — NCT02998528, study protocol CA209-816 (amendment 07)
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۸ مهر ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
