خلاصه نکات کلیدی
- سرطانهای خون سه گروه اصلی دارند: لوسمیها (سرطان سلولهای خونساز)، لنفومها (سرطان لنفوسیتها در غدد لنفاوی و بافتها) و مولتیپل میلوما (سرطان پلاسماسلها) [۱، ۲].
- تشخیص دقیق امروز بر پایه ترکیب ظاهر سلولها زیر میکروسکوپ، ایمونوفنوتیپ (فلوسیتومتری) و ویژگیهای ژنتیکی انجام میشود و همین، انتخاب درمان را تعیین میکند [۱، ۲، ۴].
- داروهای هدفمند خوراکی بسیاری از بیماران را به کنترل طولانیمدت رساندهاند؛ برای نمونه بقای ۱۰ ساله با ایماتینیب در لوسمی میلوئید مزمن ۸۳٫۳٪ بود [۸] و ایبروتینیب و ونتوکلاکس درمان لوسمی لنفوسیتی مزمن را دگرگون کردهاند [۹، ۲۱].
- پیوند سلولهای بنیادی خونساز همچنان یکی از ارکان درمان، بهویژه برای بیماریهای پرخطر یا عودکرده، است [۷].
- در بیماریهای عودکرده، شیمیدرمانی نجات و پیوند سلولهای بنیادی [۷، ۲۵] و ترکیبهای دارویی مانند پومالیدومید، بورتزومیب و دگزامتازون در میلوما [۲۳] گزینههای اصلیاند؛ سلولدرمانی CAR-T و آنتیبادیهای دوگانه گزینههای جدیدتری هستند که سیستم ایمنی بیمار را علیه سرطان بسیج میکنند و نتایج درمان لنفوم، لوسمی لنفوبلاستیک و میلوما را بهبود دادهاند [۱۱، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹].
سرطانهای خون چیست؟
همه سلولهای خون، یعنی گلبولهای قرمز، گلبولهای سفید و پلاکتها، در مغز استخوان از سلولهای بنیادی خونساز ساخته میشوند. سرطان خون زمانی رخ میدهد که یکی از این سلولها یا سلولهای ایمنی بالغشده دچار تغییرات ژنتیکی شود و بدون کنترل تکثیر پیدا کند. سازمان جهانی بهداشت این بیماریها را بر اساس نوع سلول منشأ و ویژگیهای ژنتیکی آن طبقهبندی میکند [۱، ۲]:
- لوسمی (سرطان خون به معنای خاص): سلولهای نابالغ یا غیرطبیعی در مغز استخوان و خون انباشته میشوند. چهار نوع اصلی آن لوسمی میلوئید حاد (AML)، لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL)، لوسمی میلوئید مزمن (CML) و لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) هستند.
- لنفوم: سرطان لنفوسیتها که معمولاً با بزرگ شدن غدد لنفاوی بروز میکند و به دو گروه بزرگ لنفوم هوچکین و لنفومهای غیرهوچکین (مانند لنفوم منتشر سلول B بزرگ یا DLBCL) تقسیم میشود.
- مولتیپل میلوما: سرطان پلاسماسلها (سلولهای سازنده آنتیبادی) در مغز استخوان که میتواند به استخوانها، کلیهها و خونسازی آسیب بزند [۵].
انواع «حاد» بهسرعت پیشرفت میکنند و درمان فوری لازم دارند، در حالی که برخی انواع «مزمن» یا کمتهاجم ممکن است سالها فقط پیگیری شوند [۳].
راهنماهای تفصیلی هر بیماری
لوسمی (سرطان خون)
انواع حاد و مزمن لوسمی، علائم، تشخیص و جدیدترین درمانها از داروهای هدفمند تا ایمنیدرمانی. مطالعه صفحه لوسمی
لنفوم
لنفوم هوچکین و غیرهوچکین، مرحلهبندی با PET-CT، شیمیایمنیدرمانی و ایمنیدرمانی، و درمانهای نوین مانند CAR-T و آنتیبادیهای دوگانه. مطالعه صفحه لنفوم
مولتیپل میلوما
معیارهای تشخیص، درمان القایی سهدارویی و چهاردارویی، پیوند اتولوگ و درمانهای سلولی در بیماری عودکرده. مطالعه صفحه مولتیپل میلوما
علائم و نشانهها
علائم سرطانهای خون اغلب غیراختصاصیاند و ممکن است با بیماریهای شایعتر اشتباه گرفته شوند. بسیاری از آنها نتیجه کاهش ساخت سلولهای طبیعی خون در مغز استخوان هستند:
- کمخونی: خستگی، رنگپریدگی، تنگی نفس و تپش قلب
- کاهش گلبولهای سفید سالم: عفونتهای مکرر یا طولانی و تب
- کاهش پلاکت: کبودی آسان، خونریزی لثه یا بینی، نقاط ریز قرمز روی پوست
- بزرگ شدن غدد لنفاوی بدون درد در گردن، زیر بغل یا کشاله ران (بهویژه در لنفوم)
- علائم B: تب بیدلیل، تعریق شبانه شدید و کاهش وزن بیش از ۱۰٪ در ۶ ماه
- درد استخوان (بهویژه کمر یا دندهها)، شکستگی با ضربه خفیف، مشکلات کلیوی یا افزایش کلسیم خون در میلوما [۵]
- بزرگی طحال و احساس پری در سمت چپ شکم
علائم هشدار
تب همراه با خستگی شدید، خونریزی یا کبودیهای بیدلیل و گسترده، یا رنگپریدگی و تنگی نفس که طی چند روز تا چند هفته بدتر میشود، ممکن است نشانه لوسمی حاد باشد و نیاز به انجام سریع آزمایش شمارش کامل خون (CBC) دارد. بیشتر این علائم علتهای خوشخیم دارند، اما نباید آنها را نادیده گرفت.
عوامل خطر
در بیشتر بیماران علت مشخصی برای سرطان خون یافت نمیشود و این بیماریها معمولاً مسری یا قابلپیشگیری نیستند. برخی عوامل شناختهشده خطر را افزایش میدهند:
- افزایش سن: بیشتر انواع، بهجز ALL که در کودکان شایعتر است، در سالمندان بیشترند.
- شیمیدرمانی یا پرتودرمانی قبلی: سازمان جهانی بهداشت نئوپلاسمهای میلوئید پس از درمان سیتوتوکسیک را گروهی جداگانه میداند [۱].
- استعداد ژنتیکی ارثی: برخی جهشهای ارثی زمینه ابتلا به نئوپلاسمهای میلوئید را فراهم میکنند [۱].
- عفونتها و نقص ایمنی: برخی لنفومها با ویروس اپشتینبار (EBV) یا نقص ایمنی مرتبطاند [۲].
- حالتهای پیشسرطانی: گاموپاتی مونوکلونال با اهمیت نامشخص (MGUS) و میلومای خاموش (smoldering) پیشدرآمد مولتیپل میلوما هستند و پیگیری منظم لازم دارند [۵].
تشخیص و مرحلهبندی
مسیر تشخیص سرطانهای خون
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
آزمایشهای ویژه میلوما
الکتروفورز و ایمونوفیکساسیون پروتئینهای سرم و ادرار، سنجش زنجیرههای سبک آزاد، و تصویربرداری استخوان (سیتیاسکن کمدوز، PET-CT یا MRI) [۵].
روشهای درمان
پیگیری فعال
شیمیدرمانی و شیمیایمنیدرمانی
داروهای هدفمند خوراکی
پرتودرمانی
آنتیبادیهای دوگانه (Bispecific)
پیوند سلولهای بنیادی خونساز
در پیوند اتولوگ، سلولهای بنیادی خود بیمار جمعآوری و منجمد میشوند، سپس بیمار شیمیدرمانی با دوز بالا دریافت میکند و سلولها برای بازسازی مغز استخوان به او بازگردانده میشوند. این روش بهویژه در مولتیپل میلوما و لنفومهای عودکرده حساس به شیمیدرمانی کاربرد دارد [۷]. در پیوند آلوژنیک، سلولها از اهداکننده سازگار (خویشاوند یا غیرخویشاوند) گرفته میشوند و سلولهای ایمنی اهداکننده میتوانند سلولهای سرطانی باقیمانده را از بین ببرند؛ اما خطر بیماری پیوند علیه میزبان (GVHD) و عفونتها را نیز به همراه دارد [۷]. این روش بیشتر برای لوسمیهای حاد پرخطر یا عودکرده به کار میرود [۴، ۷].
با ظهور CAR-T و داروهای هدفمند، جایگاه پیوند در برخی موقعیتها در حال بازتعریف است؛ برای نمونه، در لنفوم سلول B بزرگِ زودعودکننده، CAR-T در مقایسه با مسیر استاندارد شیمیدرمانی و پیوند اتولوگ، بقای کلی را بهبود داد [۱۵].
لوسمیها
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۱۵ رژیم
| بیماری | سلول منشأ و سیر | یافتههای شاخص | رویکردهای درمانی اصلی |
|---|---|---|---|
| لوسمی میلوئید حاد (AML) | پیشسازهای میلوئید؛ سیر سریع، بیشتر در سالمندان | بلاستهای میلوئید در خون و مغز استخوان؛ گروه خطر بر پایه ژنتیک [۴] | شیمیدرمانی شدید و پیوند آلوژنیک در بیماران مناسب؛ درمانهای کمشدتتر و هدفمند در سایرین [۴] |
| لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL) | پیشسازهای لنفوئید B یا T؛ سیر سریع، شایعترین سرطان کودکان | لنفوبلاستها؛ وضعیت BCR::ABL1 و MRD تعیینکننده درمان [۱، ۲] | شیمیدرمانی چندمرحلهای، بلیناتوموماب و سایر ایمنیدرمانیها، پیوند در موارد پرخطر [۱۱، ۱۲] |
| لوسمی میلوئید مزمن (CML) | سلول بنیادی خونساز؛ سیر آهسته در فاز مزمن | ژن ادغامی BCR::ABL1 (کروموزوم فیلادلفیا) [۱] | مهارکنندههای تیروزین کیناز خوراکی مانند ایماتینیب [۸] |
| لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) | لنفوسیت B بالغ؛ سیر اغلب آهسته | ≥۵۰۰۰ لنفوسیت B تکدودمانی در میکرولیتر خون [۳] | پیگیری فعال در مراحل اولیه؛ در صورت نیاز به درمان، ایبروتینیب مداوم یا درمان هدفمند مدتمحدود مانند ایبروتینیب + ونتوکلاکس [۳، ۹، ۲۱، ۲۶] |
این جدول سادهشده است؛ هر نوع لوسمی زیرگروههای متعددی دارد که در صفحه لوسمی شرح داده شدهاند.
- ایبروتینیب (با ریتوکسیماب یا ونتوکلاکس): پایش فشار خون، آریتمی (فیبریلاسیون دهلیزی) و خونریزی [۹، ۲۸].
- ونتوکلاکس (با ایبروتینیب یا اوبینوتوزوماب): پیش از شروع، ارزیابی خطر و پیشگیری از سندرم لیز تومور (هیدراتاسیون، آلوپورینول از ۲ تا ۳ روز قبل، پایش آزمایشگاهی در دوزهای ۲۰ و ۵۰ میلیگرم) لازم است [۲۱، ۳۰، ۳۲]؛ مهارکنندههای قوی CYP3A در دوره افزایش دوز ونتوکلاکس ممنوعاند [۳۰].
- ریتوکسیماب و اوبینوتوزوماب: غربالگری هپاتیت B پیش از شروع [۲۹، ۳۱].
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز در لوسمیها
ایماتینیب (CML)
CML فیلادلفیا مثبت در بزرگسالانطول هر دوره: پیوسته
CML فیلادلفیا مثبت در بزرگسالان
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| فاز مزمن | |||
| ایماتینیب | ۴۰۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی، با غذا و یک لیوان بزرگ آب | پیوسته |
| فاز تسریعشده یا بلاستی | |||
| ایماتینیب | ۶۰۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
سایر مهارکنندههای تیروزینکیناز (داساتینیب، نیلوتینیب، بوسوتینیب، پوناتینیب، آسیمینیب) با دوز و نکات پایش در صفحه لوسمی آمدهاند [۸، ۲۷].
شواهد: IRIS (۲۰۱۷)
ایبروتینیب + ریتوکسیماب (E1912)
CLL درماننشده در بیماران ۷۰ ساله یا جوانتر بدون حذف 17p، با CrCl بیش از ۴۰ میلیلیتر در دقیقهطول هر دوره: هر ۲۸ روز
CLL درماننشده در بیماران ۷۰ ساله یا جوانتر بدون حذف 17p، با CrCl بیش از ۴۰ میلیلیتر در دقیقه [۹]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایبروتینیب | ۴۲۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته از دوره ۱ |
| از دوره ۲ (۶ دوره) | |||
| ریتوکسیماب | ۵۰ میلیگرم/مترمربع روز ۱ و ۳۲۵ میلیگرم/مترمربع روز ۲ دوره ۲؛ سپس ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ دورههای ۳ تا ۷ |
شواهد: E1912 (۲۰۲۲)، E1912 (۲۰۱۹)
ایبروتینیب + ونتوکلاکس با مدت ثابت (GLOW؛ FLAIR با مدت بر پایه MRD)
CLL درماننشدهطول هر دوره: هر ۲۸ روز
CLL درماننشده
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ تا ۳ | |||
| ایبروتینیب | ۴۲۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
| دوره ۴ تا ۱۵ | |||
| ایبروتینیب + ونتوکلاکس | ایبروتینیب ۴۲۰ میلیگرم؛ ونتوکلاکس با افزایش ۵ هفتهای تا ۴۰۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
شواهد: FLAIR (۲۰۲۵)، GLOW (۲۰۲۳)، GLOW (۲۰۲۳)
ونتوکلاکس + اوبینوتوزوماب (CLL14)
CLL درماننشده (در CLL14 بیماران دارای بیماریهای همراه)طول هر دوره: هر ۲۸ روز
CLL درماننشده (در CLL14 بیماران دارای بیماریهای همراه) [۱۰]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰ میلیگرم روز ۱، ۹۰۰ میلیگرم روز ۲، ۱۰۰۰ میلیگرم روز ۸ و ۱۵ | وریدی | روز ۱، ۲، ۸ و ۱۵ |
| دوره ۲ تا ۶ | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
| از روز ۲۲ دوره ۱ | |||
| ونتوکلاکس | افزایش هفتگی ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰ و سپس ۴۰۰ میلیگرم | خوراکی، با غذا | تا پایان دوره ۱۲ با ۴۰۰ میلیگرم |
پیشدارو پیش از اوبینوتوزوماب [۳۱].
شواهد: CLL14 (۲۰۲۴)، CLL14 (۲۰۱۹)
بلیناتوموماب در ALL
B-ALL CD19 مثبت: تحکیم Ph منفی (E1910) یا عودکرده/مقاوم (TOWER)
B-ALL CD19 مثبت: تحکیم Ph منفی (E1910) یا عودکرده/مقاوم (TOWER)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تحکیم (E1910) | |||
| بلیناتوموماب | ۴۵ کیلوگرم یا بیشتر: ۲۸ میکروگرم در روز (کمتر از ۴۵ کیلوگرم: ۱۵ میکروگرم/مترمربع در روز) | وریدی، انفوزیون مداوم | روز ۱ تا ۲۸، سپس ۱۴ روز استراحت |
| عودکرده/مقاوم، دوره ۱ | |||
| بلیناتوموماب | ۹ میکروگرم در روز، سپس ۲۸ میکروگرم در روز | وریدی، انفوزیون مداوم | روز ۱ تا ۷، سپس روز ۸ تا ۲۸ |
| عودکرده/مقاوم، دورههای بعد | |||
| بلیناتوموماب | ۲۸ میکروگرم در روز | وریدی، انفوزیون مداوم | روز ۱ تا ۲۸ |
پیشدارو با دگزامتازون ۲۰ میلیگرم پیش از نخستین دوز هر دوره، پیشگیری داخل نخاعی و بستری در روزهای اول (عود: ۹ روز اول دوره ۱)؛ هشدار جعبهای سندرم آزادسازی سیتوکین و سمیت عصبی [۱۱، ۱۲، ۳۳].
شواهد: E1910 (۲۰۲۴)، TOWER (۲۰۱۷)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
لنفومها
| بیماری | سلول منشأ و سیر | یافتههای شاخص | رویکردهای درمانی اصلی |
|---|---|---|---|
| لنفوم هوچکین | سلولهای رید-اشتنبرگ؛ شایع در جوانان | غدد لنفاوی بزرگ، گاه علائم B [۲، ۶] | شیمیدرمانی ± پرتودرمانی؛ افزودن ایمنیدرمانی (نیولوماب) در بیماری پیشرفته [۱۳] |
| لنفوم منتشر سلول B بزرگ (DLBCL) | لنفوسیت B؛ تهاجمی اما اغلب قابلدرمان | توده سریعالرشد غدد لنفاوی یا خارج از آن [۲] | شیمیایمنیدرمانی R-CHOP در خط اول [۲۴]؛ در عود، شیمیدرمانی نجات و پیوند اتولوگ [۲۵] یا CAR-T و آنتیبادیهای دوگانه [۱۴، ۱۹] |
این جدول سادهشده است؛ لنفومها زیرگروههای متعددی دارند که در صفحه لنفوم شرح داده شدهاند.
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز در لنفومها
R-CHOP
لنفوم بزرگ سلول B (DLBCL) درماننشدهطول هر دوره: هر ۲۱ روز
لنفوم بزرگ سلول B (DLBCL) درماننشده
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| سیکلوفسفامید | ۷۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| دوکسوروبیسین | ۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| وینکریستین | ۱٫۴ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| پردنیزون | ۱۰۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | روز ۱ تا ۵ |
دوزها بازوی کنترل کارآزمایی POLARIX در برچسب پولاتوزوماب است؛ در Pola-R-CHP وینکریستین با پولاتوزوماب ودوتین ۱٫۸ میلیگرم/کیلوگرم جایگزین میشود [۲۴، ۳۴]. غربالگری هپاتیت B پیش از ریتوکسیماب [۲۹].
شواهد: GELA LNH98-5 (۲۰۰۲)
نیولوماب + AVD (S1826)
لنفوم هوچکین کلاسیک مرحله III یا IV درماننشده (۱۲ سال و بالاتر)طول هر دوره: هر ۲۸ روز
لنفوم هوچکین کلاسیک مرحله III یا IV درماننشده (۱۲ سال و بالاتر)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نیولوماب | ۲۴۰ میلیگرم طی ۳۰ دقیقه (۱۲ تا ۱۷ سال: ۳ میلیگرم/کیلوگرم، حداکثر ۲۴۰) | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| دوکسوروبیسین | ۲۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| وینبلاستین | ۶ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| داکاربازین | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
G-CSF از دوره ۱ توصیه میشود؛ نیولوماب پس از داروهای AVD تزریق شود. آنزیمهای کبدی، کراتینین و تیروئید در شروع و بهطور دورهای برای عوارض ایمنی پایش شوند [۱۳، ۳۵].
شواهد: SWOG S1826 (۲۰۲۴)
آکسیکابتاژن سیلولوسل (CAR-T؛ ZUMA-7)
لنفوم بزرگ سلول B مقاوم به خط اول یا عود در ۱۲ ماه پس از خط اول؛ یا پس از ۲ خط درمان یا بیشترطول هر دوره: یکباره
لنفوم بزرگ سلول B مقاوم به خط اول یا عود در ۱۲ ماه پس از خط اول؛ یا پس از ۲ خط درمان یا بیشتر
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| لنفودپلشن | |||
| سیکلوفسفامید + فلودارابین | سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع + فلودارابین ۳۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| تزریق یکباره | |||
| آکسیکابتاژن سیلولوسل | ۲ × ۱۰⁶ سلول CAR مثبت زنده/کیلوگرم (حداکثر ۲ × ۱۰⁸) | وریدی | روز ۰ |
پیشدارو حدود ۱ ساعت قبل: استامینوفن ۶۵۰ میلیگرم خوراکی و دیفنهیدرامین ۱۲٫۵ میلیگرم؛ دسترسی به توسیلیزوماب الزامی است [۱۴، ۳۷].
شواهد: ZUMA-7 (۲۰۲۳)، ZUMA-7 (۲۰۲۲)
گلوفیتاماب
DLBCL یا LBCL برخاسته از لنفوم فولیکولار، عودکرده یا مقاوم پس از ۲ خط درمان یا بیشترطول هر دوره: هر ۲۱ روز
DLBCL یا LBCL برخاسته از لنفوم فولیکولار، عودکرده یا مقاوم پس از ۲ خط درمان یا بیشتر
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱، روز ۱ (پیشدرمان) | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
| دوره ۱ | |||
| گلوفیتاماب | ۲٫۵ میلیگرم (روز ۸)، ۱۰ میلیگرم (روز ۱۵) | وریدی | روز ۸ و ۱۵ |
| دوره ۲ تا ۱۲ | |||
| گلوفیتاماب | ۳۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
پیشدارو پیش از هر دوز شامل دگزامتازون؛ بستری در طول و تا ۲۴ ساعت پس از دوز ۲٫۵ میلیگرم (و پس از دوزهای بعد در صورت CRS قبلی) [۱۹، ۴۱].
شواهد: NP30179 (گلوفیتاماب) (۲۰۲۲)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
مولتیپل میلوما
| بیماری | سلول منشأ و سیر | یافتههای شاخص | رویکردهای درمانی اصلی |
|---|---|---|---|
| مولتیپل میلوما | پلاسماسل؛ سیر مزمن با عودهای مکرر | ≥۱۰٪ پلاسماسل تکدودمانی همراه آسیب عضوی (کلسیم بالا، نارسایی کلیه، کمخونی، ضایعات استخوانی) یا نشانگرهای ویژه [۵] | درمان القایی سهدارویی VRd [۲۲] یا چهاردارویی D-VRd [۲۰]، پیوند اتولوگ و نگهدارنده؛ در عود، ترکیبهایی مانند پومالیدومید + بورتزومیب + دگزامتازون [۲۳] و سپس CAR-T و آنتیبادیهای دوگانه [۱۶، ۱۷، ۱۸] |
جزئیات بیشتر در صفحه مولتیپل میلوما آمده است.
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز در مولتیپل میلوما
VRd (SWOG S0777)
مولتیپل میلومای تازهتشخیصطول هر دوره: هر ۲۱ روز
مولتیپل میلومای تازهتشخیص
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | وریدی (در S0777) | روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم در روز | خوراکی | روز ۱، ۲، ۴، ۵، ۸، ۹، ۱۱ و ۱۲ |
برنامه پس از القا در چکیده ذکر نشده و طبق صفحه مولتیپل میلوما و رهنمودها تعیین میشود [۲۲].
D-VRd (PERSEUS)
مولتیپل میلومای تازهتشخیص مناسب پیوند اتولوگ (۷۰ سال و کمتر)طول هر دوره: هر ۲۸ روز
مولتیپل میلومای تازهتشخیص مناسب پیوند اتولوگ (۷۰ سال و کمتر)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القا (۴ دوره) و تحکیم (۲ دوره) | |||
| داراتوموماب زیرجلدی | ۱۸۰۰ میلیگرم (با هیالورونیداز ۳۰٬۰۰۰ واحد) | زیرجلدی | القا: هفتگی هفته ۱ تا ۸، هر ۲ هفته هفته ۹ تا ۱۶؛ تحکیم: هر ۲ هفته |
| القا و تحکیم | |||
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | زیرجلدی | روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم | خوراکی یا وریدی | روز ۱ تا ۴ و ۹ تا ۱۲ |
در روزهای تزریق داراتوموماب، دگزامتازون بهعنوان پیشدارو داده میشود. نگهدارنده با داراتوموماب + لنالیدومید در PERSEUS پژوهشی بود و اثر آن در برچسب اثباتشده تلقی نشده است [۲۰، ۳۶].
شواهد: PERSEUS (۲۰۲۴)
پومالیدومید + بورتزومیب + دگزامتازون (OPTIMISMM)
مولتیپل میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ خط درمان قبلی شامل لنالیدومیدطول هر دوره: هر ۲۱ روز
مولتیپل میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ خط درمان قبلی شامل لنالیدومید
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پومالیدومید | ۴ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ |
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | وریدی یا زیرجلدی | دوره ۱ تا ۸: روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱؛ سپس روز ۱ و ۸ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم (بالای ۷۵ سال: ۱۰ میلیگرم) | خوراکی | روز تزریق بورتزومیب و روز بعد از آن |
دوزها از چکیده کارآزمایی است [۲۳].
ایدهکابتاژن ویکلوسل (CAR-T؛ KarMMa-3)
مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از ۲ خط درمان یا بیشتر شامل داروی ایمونومدولاتور، مهارکننده پروتئازوم و آنتیبادی ضد CD38طول هر دوره: یکباره
مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از ۲ خط درمان یا بیشتر شامل داروی ایمونومدولاتور، مهارکننده پروتئازوم و آنتیبادی ضد CD38
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| لنفودپلشن | |||
| سیکلوفسفامید + فلودارابین | سیکلوفسفامید ۳۰۰ میلیگرم/مترمربع + فلودارابین ۳۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | ۳ روز |
| تزریق یکباره | |||
| ایدهکابتاژن ویکلوسل | ۳۰۰ تا ۵۱۰ × ۱۰⁶ سلول CAR مثبت | وریدی | ۲ روز پس از پایان لنفودپلشن |
سیلتاکابتاژن اتولوسل (CAR-T؛ CARTITUDE-4)
مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۱ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم و داروی ایمونومدولاتور، مقاوم به لنالیدومیدطول هر دوره: یکباره
مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۱ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم و داروی ایمونومدولاتور، مقاوم به لنالیدومید
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| لنفودپلشن | |||
| سیکلوفسفامید + فلودارابین | سیکلوفسفامید ۳۰۰ میلیگرم/مترمربع + فلودارابین ۳۰ میلیگرم/مترمربع در روز | وریدی | ۳ روز |
| تزریق یکباره | |||
| سیلتاکابتاژن اتولوسل | ۰٫۵ تا ۱٫۰ × ۱۰⁶ سلول CAR مثبت زنده/کیلوگرم (حداکثر ۱ × ۱۰⁸) | وریدی | ۲ تا ۴ روز پس از پایان لنفودپلشن |
تکلیستاماب تکدارویی (MajesTEC-1)
مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی ایمونومدولاتور و آنتیبادی ضد CD38طول هر دوره: هفتگی
مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی ایمونومدولاتور و آنتیبادی ضد CD38
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| افزایش پلکانی | |||
| تکلیستاماب | ۰٫۰۶ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۱)، ۰٫۳ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۴)، ۱٫۵ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۷) | زیرجلدی | روز ۱، ۴ و ۷ |
| ادامه | |||
| تکلیستاماب | ۱٫۵ میلیگرم/کیلوگرم هفتگی (پس از دستکم ۶ ماه پاسخ کامل یا بهتر: هر ۲ هفته) | زیرجلدی | هفتگی |
۱ تا ۳ ساعت پیش از هر دوز مرحله پلکانی: دگزامتازون ۱۶ میلیگرم، دیفنهیدرامین ۵۰ میلیگرم و استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلیگرم. بستری ۴۸ ساعت پس از دوزهای پلکانی ۱ و ۲. پیشگیری ضدویروسی از زونا قابلبررسی است. ترکیب تکلیستاماب با داراتوموماب زیرجلدی برای بیماران پس از دستکم ۱ خط درمان نیز در برچسب آمده است [۱۸، ۴۰].
شواهد: MajesTEC-1 (۲۰۲۲)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
پس از تشخیص چه کنم؟
پرسشهای متداول
تفاوت لوسمی و لنفوم چیست؟
آیا سرطان خون درمانپذیر است؟
بسیاری از انواع آن درمان قطعی دارند یا برای سالها بهخوبی کنترل میشوند. برای نمونه بیشتر مبتلایان به لنفوم هوچکین پیشرفته با درمانهای جدید پس از دو سال بدون پیشرفت بیماری هستند [۱۳] و در CML با داروی خوراکی ایماتینیب، بقای کلی ۱۰ ساله ۸۳٫۳٪ گزارش شده است [۸]. پیشآگهی به نوع بیماری، ویژگیهای ژنتیکی و سن بستگی دارد.
آیا برای تشخیص حتماً باید از مغز استخوان نمونه گرفت؟
CAR-T چه عوارضی دارد؟
شواهد و پیشرفتهای اخیر (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
| بیماری | کارآزمایی | مداخله | نتیجه اصلی |
|---|---|---|---|
| CLL (درماننشده، ≤۷۰ سال) | E1912 | ایبروتینیب + ریتوکسیماب در برابر FCR | PFS: HR ۰٫۳۷؛ بقای کلی: HR ۰٫۴۷ (میانه پیگیری ۵٫۸ سال) [۹] |
| CLL درماننشده | FLAIR | ایبروتینیب + ونتوکلاکس با مدت هدایتشده بر اساس MRD در برابر FCR و ایبروتینیب تنها | PFS پنجساله ۹۳٫۹٪ در برابر ۵۸٫۱٪ (FCR) و ۷۹٫۰٪ (ایبروتینیب تنها) [۲۱] |
| CLL (با بیماریهای همراه) | CLL14 | ونتوکلاکس + اوبینوتوزوماب (Obinutuzumab) با مدت ثابت | میانه PFS ۷۶٫۲ در برابر ۳۶٫۴ ماه؛ HR ۰٫۴۰ (پیگیری ششساله) [۱۰] |
| B-ALL با MRD منفی (۳۰–۷۰ سال) | E1910 | افزودن بلیناتوموماب به تحکیم | بقای کلی سهساله ۸۵٪ در برابر ۶۸٪؛ HR ۰٫۴۱ [۱۲] |
| B-ALL عودکرده/مقاوم | TOWER | بلیناتوموماب (Blinatumomab) در برابر شیمیدرمانی | میانه بقای کلی ۷٫۷ در برابر ۴٫۰ ماه؛ HR ۰٫۷۱ [۱۱] |
| بیماری | کارآزمایی | مداخله | نتیجه اصلی |
|---|---|---|---|
| LBCL زودعودکننده | ZUMA-7 | آکسیکابتاژن سیلولوسل (Axicabtagene ciloleucel) در برابر شیمیدرمانی + پیوند اتولوگ | EFS دوساله ۴۱٪ در برابر ۱۶٪؛ HR ۰٫۴۰ [۱۴] |
| DLBCL پس از ≥۲ خط درمان | فاز ۲ گلوفیتاماب | گلوفیتاماب (Glofitamab)، آنتیبادی دوگانه CD20×CD3 با مدت ثابت | پاسخ کامل ۳۹٪؛ ۳۵٪ در بیماران با CAR-T قبلی [۱۹] |
| بیماری | کارآزمایی | مداخله | نتیجه اصلی |
|---|---|---|---|
| میلومای تازهتشخیص (بدون پیوند فوری) | SWOG S0777 | بورتزومیب + لنالیدومید + دگزامتازون (VRd) در برابر لنالیدومید + دگزامتازون | میانه PFS ۴۳ در برابر ۳۰ ماه؛ میانه بقای کلی ۷۵ در برابر ۶۴ ماه [۲۲] |
| میلومای تازهتشخیص، مناسب پیوند | PERSEUS | داراتوموماب (Daratumumab) + VRd (چهاردارویی) در برابر VRd | MRD منفی ۷۵٫۲٪ در برابر ۴۷٫۵٪؛ HR پیشرفت یا مرگ ۰٫۴۲ [۲۰] |
| میلومای عودکرده پس از لنالیدومید (۱–۳ خط قبلی) | OPTIMISMM | پومالیدومید + بورتزومیب + دگزامتازون در برابر بورتزومیب + دگزامتازون | میانه PFS ۱۱٫۲ در برابر ۷٫۱ ماه؛ HR ۰٫۶۱ [۲۳] |
| میلومای عودکرده (۲–۴ خط قبلی) | KarMMa-3 | ایدهکابتاژن ویکلوسل (Idecabtagene vicleucel) در برابر رژیمهای استاندارد | میانه PFS ۱۳٫۳ در برابر ۴٫۴ ماه؛ HR ۰٫۴۹ [۱۶] |
| میلومای مقاوم به لنالیدومید (۱–۳ خط قبلی) | CARTITUDE-4 | سیلتاکابتاژن اتولوسل (Ciltacabtagene autoleucel) در برابر درمان استاندارد | HR پیشرفت یا مرگ ۰٫۲۶؛ MRD منفی ۶۰٫۶٪ در برابر ۱۵٫۶٪ [۱۷] |
| میلومای سهگروهدریافتکرده | MajesTEC-1 (فاز ۱–۲) | تکلیستاماب (Teclistamab)، آنتیبادی دوگانه BCMA×CD3 | پاسخ کلی ۶۳٫۰٪؛ پاسخ کامل یا بهتر ۳۹٫۴٪ [۱۸] |
جزئیات بیشتر هر بیماری در صفحات لوسمی، لنفوم و مولتیپل میلوما آمده است.
ایمنیدرمانی هدایتکننده سلول T: سود و عوارض
CAR-T و آنتیبادیهای دوگانه هر دو سلول T را علیه آنتیژنهایی مانند CD19، CD20 یا BCMA هدایت میکنند و عوارض مشترکی دارند. در ZUMA-7، سندرم آزادسازی سیتوکین (CRS) درجه ≥۳ در ۶٪ و عوارض عصبی درجه ≥۳ در ۲۱٪ دریافتکنندگان axi-cel دیده شد [۱۴]. در CARTITUDE-4، CRS در ۷۶٫۱٪ (درجه ۳ یا ۴: ۱٫۱٪) رخ داد و فلج اعصاب کرانیال (۹٫۱٪) و نوروپاتی محیطی مرتبط با CAR-T نیز گزارش شد [۱۷]. با آنتیبادیهای دوگانه، CRS معمولاً خفیف است، اما سیتوپنی و عفونت شایعاند؛ در MajesTEC-1، عفونت در ۷۶٫۴٪ (درجه ۳ یا ۴: ۴۴٫۸٪) بیماران رخ داد [۱۸]. بنابراین پیشگیری از عفونت، پایش ایمونوگلوبولینها و انجام درمان در مرکزی مجرب در مدیریت CRS و ICANS ضروری است.
روند کلی، انتقال این درمانها به خطوط زودتر است: CAR-T در خط دوم LBCL بقای کلی را بهبود داد [۱۵] و در میلوما پس از ۱ تا ۳ خط درمان قبلی، به کاهش چشمگیر خطر پیشرفت انجامید [۱۷].
شواهد علمی
مطالعات کلیدی برگزیده
۱۵ موردپیامدهای بلندمدت درمان با ایماتینیب در لوسمی میلوئید مزمن
پیامدهای طولانیمدت ایبروتینیب-ریتوکسیماب و شیمیایمنیدرمانی در لوسمی لنفوسیتی مزمن: نتایج بهروزشده کارآزمایی E1912
درمان هدایتشده بر اساس بیماری باقیمانده قابل اندازهگیری در لوسمی لنفوسیتی مزمن
پیگیری طولانیمدت: ونتوکلاکس و آزاسیتیدین در لوسمی میلوئید حاد درماننشده در بیماران ناتوان از شیمیدرمانی شدید
نیولوماب + AVD در لنفوم هوچکین کلاسیک مرحله پیشرفته
شیمیدرمانی CHOP همراه با ریتوکسیمب در مقایسه با CHOP بهتنهایی در بیماران سالمند مبتلا به لنفوم سلول B بزرگ منتشر
داراتوموماب، بورتزومیب، لنالیدومید و دگزامتازون برای مولتیپل میلوما
بلیناتوموماب در لوسمی لنفوبلاستیک حاد MRD منفی در بزرگسالان
بلیناتوموماب در برابر شیمیدرمانی در لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیشرفته
ونتوکلاکس-اوبینوتوزوماب در لوسمی لنفوسیتی مزمن درماننشده: نتایج ششساله مطالعه تصادفی فاز ۳
بقای بیماران با آکسیکابتاژن سیلولوسل در لنفوم سلول B بزرگ
تکلیستاماب در مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم
پولاتوزوماب ودوتین در لنفوم منتشر سلول B بزرگ درماننشده
آکسیکابتاژن سیلولوسل بهعنوان درمان خط دوم لنفوم سلول B بزرگ
سیلتا-سل یا درمان استاندارد در مولتیپل میلومای مقاوم به لنالیدومید
رهنمودهای بالینی
۹ موردرهنمودهای EHA برای مدیریت لوسمی لنفوسیتی مزمن و تبدیل ریشتر
توصیههای ۲۰۲۵ شبکه لوسمی اروپا (ELN) برای مدیریت لوسمی میلوئید مزمن
رهنمودهای مبتنی بر شواهد EHA-EMN برای تشخیص، درمان و پیگیری بیماران مبتلا به میلوم مولتیپل
لنفومها: راهنمای بالینی ESMO برای تشخیص، درمان و پیگیری
تشخیص، عوامل پیشآگهی و ارزیابی لوسمی لنفوبلاستیک حاد در بزرگسالان: توصیههای ۲۰۲۴ شبکه لوسمی اروپا از یک پانل متخصصان اروپایی
تشخیص و مدیریت لوسمی میلوئید حاد در بزرگسالان: توصیههای ۲۰۲۲ پانل بینالمللی متخصصان از طرف شبکه لوسمی اروپا (ELN)
رهنمودهای iwCLL برای تشخیص، اندیکاسیونهای درمان، ارزیابی پاسخ و مراقبت حمایتی در لوسمی لنفوسیتی مزمن
معیارهای بهروزشده گروه کاری بینالمللی میلوما (IMWG) برای تشخیص مولتیپل میلوما
توصیهها برای ارزیابی اولیه، مرحلهبندی و ارزیابی پاسخ در لنفوم هوچکین و غیرهوچکین: طبقهبندی لوگانو
پرسشهای رایج
داروهای مرتبط
منابع علمی
۴۱ منبعنمایش همه منابع، ۲۴ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹
- ۱۰
- ۱۱
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴
- ۱۵
- ۱۶
- ۱۷
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳
- ۲۴
- ۲۵
- ۲۶EHA Guidelines on management of chronic lymphocytic leukemia and Richter transformation
- ۲۷GLEEVEC (imatinib mesylate) tablets — Prescribing Information
- ۲۸IMBRUVICA (ibrutinib) capsules, tablets and oral suspension — Prescribing Information
- ۲۹
- ۳۰
- ۳۱
- ۳۲Fixed-duration ibrutinib-venetoclax versus chlorambucil-obinutuzumab in previously untreated chronic lymphocytic leukaemia (GLOW): 4-year follow-up from a multicentre, open-label, randomised, phase 3 trial
- ۳۳BLINCYTO (blinatumomab) for injection — Prescribing Information
- ۳۴POLIVY (polatuzumab vedotin-piiq) for injection — Prescribing Information
- ۳۵OPDIVO (nivolumab) injection — Prescribing Information
- ۳۶DARZALEX FASPRO (daratumumab and hyaluronidase-fihj) injection — Prescribing Information
- ۳۷YESCARTA (axicabtagene ciloleucel) suspension for intravenous infusion — Prescribing Information
- ۳۸
- ۳۹
- ۴۰TECVAYLI (teclistamab-cqyv) injection — Prescribing Information
- ۴۱COLUMVI (glofitamab-gxbm) injection — Prescribing Information
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۸ مهر ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
