خلاصه نکات کلیدی
- سرطان روده بزرگ (کولورکتال) سومین سرطان شایع و دومین علت مرگ ناشی از سرطان در جهان است [۱].
- بیشتر این سرطانها از پولیپهای خوشخیم شروع میشوند و غربالگری میتواند آنها را پیش از سرطانی شدن پیدا و برداشت کند [۲].
- غربالگری برای افراد با خطر متوسط از ۴۵ سالگی توصیه میشود؛ روشهای متعددی از آزمایش مدفوع تا کولونوسکوپی وجود دارد [۴].
- ابتلا در افراد زیر ۵۰ سال در حال افزایش است؛ علائمی مانند خونریزی از مقعد را در هیچ سنی نادیده نگیرید [۳].
- در بیماری پیشرفته، شیمیدرمانی ترکیبی همراه داروهای هدفمند مانند بواسیزوماب، یا در تومورهای بدون جهش RAS، ستوکسیماب و پانیتوموماب درمان اصلی است [۷]. در تومورهای MSI-H/dMMR، ایمنیدرمانی با پمبرولیزوماب نتایج بهتری از شیمیدرمانی داشته [۱۷] و در سرطان رکتوم حتی امکان درمان بدون جراحی را فراهم کرده است [۱۵، ۱۶، ۳۲].
سرطان روده بزرگ چیست؟
روده بزرگ شامل کولون (قولون) و رکتوم (راستروده) است. سرطان کولورکتال زمانی ایجاد میشود که سلولهای پوشاننده دیواره داخلی روده بهطور کنترلنشده رشد کنند. در بیشتر موارد، این فرایند از یک پولیپ (برآمدگی کوچک روی دیواره روده) آغاز میشود که طی سالها میتواند به سرطان تبدیل شود؛ به همین دلیل یافتن و برداشتن پولیپها یکی از مؤثرترین راههای پیشگیری است [۲].
بر اساس برآورد GLOBOCAN در سال ۲۰۲۲، سرطان کولورکتال ۹٫۶٪ از کل سرطانهای تشخیصدادهشده و ۹٫۳٪ از مرگهای ناشی از سرطان در جهان را به خود اختصاص داده است [۱]. خبر امیدوارکننده این است که با تشخیص زودهنگام، بسیاری از بیماران بهطور کامل درمان میشوند و در مراحل پیشرفته نیز درمانهای نوین، بقای بیماران را بهطور چشمگیری افزایش دادهاند [۲].
علائم و نشانهها
سرطان روده بزرگ در مراحل اولیه اغلب هیچ علامتی ندارد و معمولاً در مراحل پیشرفتهتر علامتدار میشود [۲]. علائمی که باید به پزشک اطلاع داده شوند:
- خونریزی از مقعد یا وجود خون در مدفوع (قرمز روشن یا تیره)
- تغییر پایدار در عادت اجابت مزاج (اسهال، یبوست یا باریک شدن مدفوع) که بیش از چند هفته طول بکشد
- احساس تخلیه ناکامل پس از اجابت مزاج
- درد یا نفخ مداوم شکم
- کاهش وزن بیدلیل و خستگی
- کمخونی فقر آهن بدون علت مشخص
کی باید با پزشک تماس بگیرم؟
خونریزی را به حساب «بواسیر» نگذارید. بسیاری از افراد خونریزی از مقعد را به هموروئید نسبت میدهند و مراجعه را به تأخیر میاندازند. هرچند بیشتر این خونریزیها علت خوشخیم دارند، هر خونریزی جدید یا تکرارشونده، بهویژه همراه با تغییر اجابت مزاج یا کمخونی، باید توسط پزشک بررسی شود؛ حتی اگر جوان هستید.
هر یک از علائم فهرستشده در بالا که بیش از چند هفته ادامه یابد نیز باید به پزشک اطلاع داده شود.
عوامل خطر، پیشگیری و غربالگری
عواملی که خطر ابتلا را افزایش میدهند [۲]:
- سن بالاتر و سابقه شخصی پولیپ یا سرطان روده
- سابقه خانوادگی سرطان روده در بستگان درجه یک و سندرمهای ارثی مانند سندرم لینچ و پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP)
- بیماری التهابی روده (کولیت اولسراتیو و بیماری کرون)
- چاقی، کمتحرکی و استعمال دخانیات
- الگوی غذایی کشورهای پردرآمد (مصرف زیاد گوشت قرمز و فرآوریشده و فیبر کم)
داشتن وزن سالم، فعالیت بدنی منظم، ترک سیگار و از همه مهمتر شرکت در غربالگری مؤثرترین اقدامات برای کاهش خطر هستند [۲، ۴].
افزایش سرطان روده در جوانان
در حالی که بروز کلی سرطان کولورکتال در کشورهایی مانند آمریکا در دهههای اخیر کاهش یافته، این بیماری در افراد جوانتر رو به افزایش است. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۶ انجمن سرطان آمریکا، بروز کلی این سرطان در سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ سالانه ۰٫۹٪ کاهش یافت، اما در بزرگسالان ۲۰ تا ۴۹ ساله سالانه ۳٪ افزایش داشت و این افزایش بیشتر در تومورهای بخش انتهایی کولون و رکتوم دیده شد [۳]. سرطان کولورکتال اکنون در آمریکا نخستین علت مرگ ناشی از سرطان در افراد زیر ۵۰ سال است و مرگومیر در این گروه سنی از سال ۲۰۰۴ سالانه ۱٪ افزایش یافته است [۳]. علت این روند هنوز روشن نیست و پژوهش برای یافتن آن ادامه دارد [۳].
غربالگری: پیدا کردن پولیپ پیش از سرطان
کارگروه خدمات پیشگیری ایالات متحده (USPSTF) در توصیه سال ۲۰۲۱ خود، غربالگری سرطان کولورکتال را برای همه بزرگسالان ۵۰ تا ۷۵ ساله (توصیه درجه A) و برای افراد ۴۵ تا ۴۹ ساله (توصیه درجه B) با خطر متوسط توصیه کرده است. برای افراد ۷۶ تا ۸۵ ساله، تصمیم باید بهصورت فردی و بر اساس وضعیت سلامت و سابقه غربالگری گرفته شود [۴]. افرادی که سابقه خانوادگی قوی، سندرم ارثی یا بیماری التهابی روده دارند جزو گروه «خطر متوسط» نیستند و معمولاً باید زودتر و با فاصله کوتاهتر بررسی شوند [۴].
| روش | توضیح | فاصله تکرار |
|---|---|---|
| آزمایش ایمونوشیمیایی مدفوع (FIT) | بررسی خون پنهان در نمونه مدفوع در خانه؛ بدون نیاز به آمادگی روده | هر سال [۴] |
| آزمایش DNA مدفوع همراه FIT (sDNA-FIT) | بررسی تغییرات DNA سلولهای تومور و خون پنهان در مدفوع | هر ۱ تا ۳ سال [۴] |
| آزمایش خون مخفی مدفوع با حساسیت بالا (gFOBT) | روش قدیمیتر مبتنی بر گایاک | هر سال [۴] |
| کولونوگرافی با سیتیاسکن (کولونوسکوپی مجازی) | تصویربرداری از روده؛ نیاز به آمادگی روده دارد | هر ۵ سال [۴] |
| سیگموئیدوسکوپی انعطافپذیر | مشاهده بخش انتهایی روده با آندوسکوپ | هر ۵ سال، یا هر ۱۰ سال همراه FIT سالانه [۴] |
| کولونوسکوپی | مشاهده کامل روده و برداشتن پولیپها در همان جلسه | هر ۱۰ سال [۴] |
نتیجه غیرطبیعی هر روش غیر از کولونوسکوپی باید با کولونوسکوپی پیگیری شود [۴]. بهترین روش، روشی است که فرد واقعاً آن را انجام دهد.
آزمایشهای خونی مبتنی بر DNA آزاد سلولی (cfDNA) در حال ورود به عرصه غربالگری هستند. در مطالعه ECLIPSE روی ۷۸۶۱ فرد با خطر متوسط، یکی از این آزمایشها ۸۳٫۱٪ سرطانهای کولورکتال را تشخیص داد، اما تنها ۱۳٫۲٪ از ضایعات پیشسرطانی پیشرفته را شناسایی کرد [۵]. بنابراین این آزمایشها جایگزین کولونوسکوپی یا FIT نیستند و ارزش اصلی غربالگری، یعنی یافتن و برداشتن پولیپها، را بهطور کامل فراهم نمیکنند.
تشخیص و مرحلهبندی
مسیر تشخیص سرطان روده بزرگ
- ۱
کولونوسکوپی و نمونهبرداری
مشاهده مستقیم روده و برداشتن نمونه از ضایعه مشکوک؛ تشخیص قطعی با بررسی پاتولوژی انجام میشود [۲].
- ۲
تصویربرداری برای تعیین گسترش
سیتیاسکن قفسه سینه، شکم و لگن برای بررسی انتشار به کبد، ریه و غدد لنفاوی؛ در سرطان رکتوم، MRI لگن برای ارزیابی دقیق موضعی ضروری است [۲].
- ۳
آزمایشهای خون
شمارش سلولهای خون، آزمایشهای کبدی و نشانگر CEA برای ارزیابی پایه و پیگیری [۶].
- ۴
بررسی نشانگرهای مولکولی
بررسی وضعیت ترمیم ناجوری DNA (MMR/MSI) در همه بیماران، و در بیماری متاستاتیک بررسی RAS، BRAF و HER2 برای انتخاب درمان [۶].
- ۵
تعیین مرحله (TNM)
بر اساس عمق نفوذ تومور (T)، درگیری غدد لنفاوی (N) و متاستاز دوردست (M)، بیماری از مرحله ۰ تا IV طبقهبندی میشود [۲].
- ۶
جلسه تیم چندتخصصی
جراح، انکولوژیست، رادیوتراپیست، رادیولوژیست و پاتولوژیست با هم برنامه درمان را تعیین میکنند [۲].
نشانگرهای مولکولی و اهمیت آنها
| نشانگر | معنا | پیامد درمانی |
|---|---|---|
| MSI-H / dMMR | نقص در سیستم ترمیم DNA؛ ممکن است نشانه سندرم لینچ باشد | پاسخ بسیار خوب به ایمنیدرمانی: در بیماری متاستاتیک، پمبرولیزوماب یا ترکیب نیولوماب و ایپیلیموماب در خط اول [۷، ۱۷، ۱۹] |
| RAS نوع وحشی (wild-type) | بدون جهش RAS | شیمیدرمانی ترکیبی همراه داروهای ضد EGFR (ستوکسیماب یا پانیتوموماب)، بهویژه در تومورهای سمت چپ [۷] |
| RAS (KRAS/NRAS) جهشیافته | شایعترین گروه جهشها | شیمیدرمانی ترکیبی همراه بواسیزوماب؛ داروهای ضد EGFR (ستوکسیماب و پانیتوموماب) مؤثر نیستند [۷]؛ در جهش KRAS G12C، مهارکننده اختصاصی سوتوراسیب همراه پانیتوموماب در بیماری پیشتر درمانشده [۷، ۲۱] |
| HER2 مثبت (تقویت HER2) | گروه کوچکی از تومورهای RAS نوع وحشی | داروهای ضد HER2 در بیماری پیشتر درمانشده: تراستوزوماب دروکستکان (صرفنظر از وضعیت RAS)، یا در تومورهای RAS نوع وحشی توکاتینیب + تراستوزوماب [۷، ۲۰، ۲۷] |
| BRAF V600E | با پیشآگهی بدتر همراه است | انکورافنیب + ستوکسیماب همراه شیمیدرمانی (FOLFOX یا FOLFIRI) در خط اول [۷، ۱۸، ۳۱] |
بررسی این نشانگرها روی نمونه تومور انجام میشود و انتخاب درمان را در بیماری پیشرفته شخصیسازی میکند.
درمان بر اساس مرحله بیماری
مرحله ۰ و I
برداشتن پولیپ یا تومور سطحی با کولونوسکوپی، یا جراحی برداشتن بخشی از روده همراه غدد لنفاوی. معمولاً درمان تکمیلی لازم نیست [۲].
مرحله II
مرحله III
جراحی و سپس شیمیدرمانی تکمیلی بر پایه اگزالیپلاتین و فلوئوروپیریمیدین (FOLFOX یا CAPOX)؛ در بیماران کمخطر، ۳ ماه رژیم CAPOX به اندازه ۶ ماه مؤثر بوده است [۸]. در تومورهای dMMR، افزودن ایمنیدرمانی به FOLFOX خطر عود را کاهش داده است [۱۳].
سرطان رکتوم موضعی پیشرفته
مرحله IV (متاستاتیک)
درمان سیستمیک بر اساس نشانگرهای مولکولی و محل تومور: شیمیدرمانی ترکیبی (مانند FOLFOX، CAPOX یا FOLFIRI) همراه بواسیزوماب، یا در تومورهای بدون جهش RAS و سمت چپ، همراه ستوکسیماب یا پانیتوموماب؛ در بیماری مقاوم به درمان، تریفلوریدین/تیپیراسیل همراه بواسیزوماب یا رگورافنیب [۷، ۲۹، ۳۰]. در متاستازهای محدود کبد یا ریه، جراحی یا روشهای تخریب موضعی میتواند با هدف درمان قطعی انجام شود [۷].
تومورهای dMMR / MSI-H
ایمنیدرمانی با پمبرولیزوماب در بیماری متاستاتیک خط اول درمان است [۱۷]؛ ترکیب نیولوماب و ایپیلیموماب گزینه مؤثر دیگری است که رهنمود ESMO ۲۰۲۶ در صورت امکان آن را ترجیح میدهد [۷، ۱۹، ۲۳]. در سرطان رکتوم موضعی، ایمنیدرمانی با مهارکننده PD-1 میتواند جایگزین جراحی و پرتودرمانی شود [۱۵، ۱۶، ۲۵، ۳۲] (این کاربرد هنوز تأییدیه رسمی FDA یا EMA ندارد).
پس از تشخیص چه کنم؟
پرسشهای متداول
از چه سنی باید غربالگری سرطان روده را شروع کنم؟
آیا آزمایش مدفوع به اندازه کولونوسکوپی قابل اعتماد است؟
آیا بعد از جراحی همیشه کیسه (استومی) لازم است؟
آیا سرطان روده ارثی است؟
شواهد و پیشرفتهای اخیر (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
سرطان کولون موضعی: درمان تکمیلی
در مرحله III سرطان کولون، درمان تکمیلی استاندارد شیمیدرمانی بر پایه اگزالیپلاتین (FOLFOX یا CAPOX) است [۶، ۸]. کارآزمایی IDEA نشان داد ۳ ماه CAPOX در بیماران T1–3N1 جایگزین مناسبی برای ۶ ماه است، اما در T4 یا N2 درمان ۶ماهه برتر بود [۸]. در تومورهای dMMR، کارآزمایی فاز ۳ ATOMIC نشان داد افزودن آتزولیزوماب (Atezolizumab) به mFOLFOX6 بقای بدون بیماری سهساله را از ۷۶٫۲٪ به ۸۶٫۳٪ افزایش میدهد (HR ۰٫۵۰)، هرچند عوارض درجه ۳ یا ۴ بیشتر بود (۸۴٫۱٪ در برابر ۷۱٫۹٪) [۱۳].
در کارآزمایی DYNAMIC در سرطان کولون مرحله II، تصمیمگیری بر اساس ctDNA مصرف شیمیدرمانی تکمیلی را از ۲۸٪ به ۱۵٪ کاهش داد، در حالی که بقای بدون عود دوساله غیرفروتر بود (۹۳٫۵٪ در برابر ۹۲٫۴٪) [۹]؛ در پیگیری ۵ ساله نیز بقای بدون عود (۸۸٪ در برابر ۸۷٪) و بقای کلی (۹۳٫۸٪ در برابر ۹۳٫۳٪) مشابه ماند [۲۸].
کارآزمایی فاز ۳ CHALLENGE نشان داد یک برنامه ورزشی ساختاریافته ۳ساله پس از شیمیدرمانی تکمیلی سرطان کولون، بقای بدون بیماری ۵ساله را از ۷۳٫۹٪ به ۸۰٫۳٪ افزایش داد (HR ۰٫۷۲) [۱۴]. بر این اساس، بهروزرسانی ۲۰۲۶ رهنمود ESMO توصیه میکند بیماران مرحله III یا مرحله II پرخطر از این شواهد مطلع شوند و شرکت در یک برنامه ورزشی ساختاریافته، پس از تصمیمگیری مشترک، به بیماران واجد شرایط پیشنهاد شود [۲۶].
سرطان رکتوم موضعی پیشرفته: درمان نئوادجوانت کامل و حفظ ارگان
در کارآزمایی RAPIDO، پرتودرمانی کوتاهمدت و سپس شیمیدرمانی پیش از TME، احتمال تجمعی شکست درمان مرتبط با بیماری در ۳ سال را از ۳۰٫۴٪ به ۲۳٫۷٪ کاهش داد (HR ۰٫۷۵) [۱۰]؛ اما در پیگیری ۵ساله، عود موضعیناحیهای پس از جراحی در این گروه بیشتر بود (۱۰٪ در برابر ۶٪) [۲۴]. در PRODIGE 23، شیمیدرمانی mFOLFIRINOX پیش از شیمیپرتودرمانی، در پیگیری بلندمدت (میانه ۸۲٫۲ ماه) بقای بدون بیماری ۷ ساله را از ۶۲٫۵٪ به ۶۷٫۶٪ و بقای کلی ۷ ساله را از ۷۶٫۱٪ به ۸۱٫۹٪ رساند [۱۱]. در کارآزمایی OPRA (۳۲۴ بیمار)، با راهبرد TNT و پیگیری بدون جراحی در پاسخدهندگان، بقای ۵ ساله بدون TME در گروه شیمیپرتودرمانی و سپس شیمیدرمانی تثبیتی ۵۴٪ و در گروه شیمیدرمانی القایی ۳۹٪ بود، با بقای بدون بیماری مشابه (۶۹٪ و ۷۱٪)؛ حدود نیمی از بیماران در بلندمدت رکتوم خود را حفظ کردند و ۹۴٪ رشد مجدد تومورها در ۲ سال اول رخ داد [۱۲]. رهنمود ESMO سال ۲۰۲۵ برای سرطان رکتوم موضعی، درمان نئوادجوانت کامل را برای تومورهای پرخطر یکسوم میانی و تحتانی رکتوم توصیه میکند [I, A] [۲۵].
در سرطان رکتوم موضعی پیشرفته dMMR، ایمنیدرمانی با مهارکننده PD-1 بهجای شیمیپرتودرمانی و جراحی بررسی شده است: در یک مرور نظاممند ۱۹ مطالعه با ۵۰۴ بیمار، درمان تکدارویی با مهارکننده PD-1 با پاسخ کامل بالینی ۷۵ تا ۱۰۰٪ همراه بود و افزودن شیمیپرتودرمانی سود اندکی داشت [۳۲]. بیشترین دادهها از کارآزمایی فاز ۲ مرکز مموریال اسلون کترینگ با دوستارلیماب (Dostarlimab) به مدت ۶ ماه است که در ۱۲ بیمار اول پاسخ کامل بالینی ۱۰۰٪ نشان داد [۱۵]. در گزارش بهروز ۲۰۲۵ با ۱۱۷ بیمار (شامل سایر تومورهای جامد dMMR در مراحل اولیه)، همه ۴۹ بیمار رکتومی که درمان را کامل کردند به پاسخ کامل بالینی رسیدند و بقای بدون عود دوساله در کل جمعیت ۹۲٪ بود [۱۶]. رهنمود ESMO ۲۰۲۵ در تومورهای موضعی پیشرفته dMMR/MSI-H، دوستارلیماب با مدت درمان ۶ ماه را پیشنهاد میدهد [II, A]؛ این کاربرد دوستارلیماب هنوز مورد تأیید FDA یا EMA نیست [۲۵].
بیماری متاستاتیک pMMR/MSS: خط اول
اساس درمان خط اول بیماری متاستاتیک، شیمیدرمانی ترکیبی بر پایه فلوئوروپیریمیدین همراه یک داروی بیولوژیک است: در تومورهای RAS نوع وحشی و سمت چپ، ستوکسیماب (Cetuximab) یا پانیتوموماب (Panitumumab) و در تومورهای RAS جهشیافته یا سمت راست، بواسیزوماب (Bevacizumab) [۷].
در جهش BRAF V600E، کارآزمایی BREAKWATER نشان داد انکورافنیب (Encorafenib) + ستوکسیماب + mFOLFOX6 در خط اول، میانه PFS را به ۱۲٫۸ در برابر ۷٫۱ ماه (HR ۰٫۵۳) و میانه بقای کلی را در تحلیل میانی به ۳۰٫۳ در برابر ۱۵٫۱ ماه (HR ۰٫۴۹) افزایش داد [۱۸]. ترکیب انکورافنیب و ستوکسیماب با FOLFIRI نیز در کوهورت ۳ همین کارآزمایی (۱۴۷ بیمار) میانه PFS را به ۱۵٫۲ در برابر ۸٫۳ ماه رساند (HR ۰٫۴۴) [۳۱]؛ رهنمود ESMO ۲۰۲۶ هر دو ترکیب را در خط اول توصیه میکند [۷].
بیماری متاستاتیک MSI-H/dMMR: ایمنیدرمانی
در کارآزمایی فاز ۳ KEYNOTE-177، پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) در خط اول درمان سرطان کولورکتال متاستاتیک MSI-H/dMMR در مقایسه با شیمیدرمانی، میانه بقای بدون پیشرفت را از ۸٫۲ به ۱۶٫۵ ماه رساند (HR ۰٫۶۰) و عوارض درجه ۳ یا بالاتر مرتبط با درمان را از ۶۶٪ به ۲۲٪ کاهش داد [۱۷]. در تحلیل نهایی (میانه پیگیری ۴۴٫۵ ماه)، میانه بقای کلی با پمبرولیزوماب به دست نیامد در برابر ۳۶٫۷ ماه با شیمیدرمانی (HR ۰٫۷۴)؛ این تفاوت از نظر آماری معنیدار نبود، در حالی که ۶۰٪ بیماران گروه شیمیدرمانی بعداً ایمنیدرمانی دریافت کردند [۲۲]. در CheckMate 8HW، ترکیب نیولوماب (Nivolumab) و ایپیلیموماب (Ipilimumab) در بیماران درماننشده، PFS را در مقایسه با شیمیدرمانی بهطور معنیداری بهبود داد (PFS دوساله ۷۲٪ در برابر ۱۴٪) [۱۹]. در گزارش بعدی همین کارآزمایی، ترکیب نیولوماب و ایپیلیموماب در همه خطوط درمان در مقایسه با نیولوماب تنها نیز PFS را بهبود داد (HR ۰٫۶۲؛ میانه به دست نیامد در برابر ۳۹٫۳ ماه)، با عوارض درجه ۳ یا ۴ مرتبط با درمان ۲۲٪ در برابر ۱۴٪ [۲۳]. بر این اساس، رهنمود ESMO ۲۰۲۶ ترکیب نیولوماب و ایپیلیموماب را توصیه میکند [I, A] و پمبرولیزوماب را در صورتی که درمان دوگانه ممکن نباشد [I, A] [۷].
بیماری متاستاتیک: خطوط بعدی
در بیماری مقاوم به درمان، ترکیب تریفلوریدین/تیپیراسیل (Trifluridine/tipiracil) با بواسیزوماب در کارآزمایی فاز ۳ SUNLIGHT در مقایسه با تریفلوریدین/تیپیراسیل تنها، میانه بقای کلی را از ۷٫۵ به ۱۰٫۸ ماه رساند (HR ۰٫۶۱) [۲۹] و رهنمود ESMO ۲۰۲۶ آن را رویکرد استاندارد میداند [۷]؛ رگورافنیب (Regorafenib) نیز در کارآزمایی CORRECT در مقایسه با دارونما میانه بقای کلی را از ۵٫۰ به ۶٫۴ ماه افزایش داد (HR ۰٫۷۷) [۳۰].
در تومورهای HER2 مثبت، تراستوزوماب دروکستکان (Trastuzumab deruxtecan) با دوز ۵٫۴ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم در کارآزمایی فاز ۲ تصادفی DESTINY-CRC02 در بیماران پیشتر درمانشده (شامل تومورهای RAS جهشیافته) میزان پاسخ عینی تأییدشده ۳۷٫۸٪ داشت [۲۷]؛ رهنمود ESMO ۲۰۲۶ این دارو را برای تومورهای HER2 درجه ۳+ پیشتر درمانشده، صرفنظر از وضعیت RAS، توصیه میکند [III, B] [۷]. در تومورهای HER2 مثبت و RAS نوع وحشی مقاوم به شیمیدرمانی، توکاتینیب (Tucatinib) + تراستوزوماب (Trastuzumab) در مطالعه MOUNTAINEER میزان پاسخ عینی ۳۸٫۱٪ داشت [۲۰] (ESMO: [III, B])؛ ترکیب تراستوزوماب با پرتوزوماب یا لاپاتینیب گزینههای جایگزین هستند [III, C] [۷]. در جهش KRAS G12C، مهارکننده اختصاصی سوتوراسیب (Sotorasib) با دوز ۹۶۰ میلیگرم + پانیتوموماب در کارآزمایی CodeBreaK 300، میانه PFS را به ۵٫۶ ماه در برابر ۲٫۲ ماه با درمان استاندارد (تریفلوریدین/تیپیراسیل یا رگورافنیب) رساند (HR ۰٫۴۹) [۲۱]؛ در تحلیل بقای کلی، نسبت خطر ۰٫۷۰ بود که از نظر آماری معنیدار نبود و میزان پاسخ عینی ۳۰٫۲٪ در برابر ۱٫۹٪ بود [۳۳]. رهنمود ESMO ۲۰۲۶ این ترکیب را با سطح [II, B] توصیه میکند [۷].
رژیمهای درمانی و دوز (ویژه پزشکان)
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۱۹ رژیم
- فلوئورواوراسیل و کپسیتابین: پیش از شروع، آزمایش واریانتهای ژن DPYD توصیه میشود (خطر سمیت شدید در کمبود DPD) [۳۴، ۳۶]. کپسیتابین در کمبود کامل DPD مصرف نشود و در کمبود نسبی دوز فردیسازی شود؛ در کلیرانس کراتینین ۳۰ تا ۵۰ میلیلیتر/دقیقه دوز ۲۵٪ کاهش یابد و زیر ۳۰ دوز تعیین نشده است؛ قرصها با فاصله حدود ۱۲ ساعت و تا ۳۰ دقیقه پس از غذا مصرف شوند [۳۴].
- ایرینوتکان: در هموزیگوتهای UGT1A1*28 یا *6 (یا *6/*28) دوز شروع دستکم یک سطح کاهش یابد؛ با بیلیروبین بیش از ۲ میلیگرم/دسیلیتر دوز توصیهشدهای وجود ندارد؛ دوره جدید فقط با نوتروفیل ≥۱۵۰۰ و پلاکت ≥۱۰۰٬۰۰۰ در میکرولیتر و رفع کامل اسهال شروع شود؛ اسهال دیررس فوراً با لوپرامید و اسهال زودرس کولینرژیک با آتروپین درمان شود؛ پیشداروی ضدتهوع توصیه میشود [۳۷].
- بواسیزوماب: دستکم ۲۸ روز پیش از جراحی انتخابی قطع شود و تا ۲۸ روز پس از جراحی بزرگ و ترمیم زخم شروع نشود؛ فشار خون و پروتئینوری پایش شود (پروتئینوری ≥۲ گرم در ۲۴ ساعت ← توقف تا کمتر از ۲ گرم) [۳۸].
- ستوکسیماب: پیشدارو با آنتیهیستامین H1 و اتمام انفوزیون یک ساعت پیش از شیمیدرمانی؛ پایش منیزیم، پتاسیم و کلسیم [۴۰].
- پانیتوموماب: سمیت پوستی درجه ۳ ← توقف ۱ تا ۲ دوز و سپس ادامه با همان دوز، و در تکرار با ۸۰٪ و ۶۰٪ دوز؛ پایش منیزیم [۴۱].
- مهارکنندههای ایست بازرسی ایمنی (آتزولیزوماب، پمبرولیزوماب، نیولوماب و ایپیلیموماب): پیش از شروع و بهطور دورهای آنزیمهای کبدی، کراتینین و عملکرد تیروئید بررسی شود؛ عوارض ایمنی بر اساس شدت با قطع موقت یا دائم دارو و کورتیکواستروئید درمان میشوند [۴۲، ۴۳، ۴۴].
ویژه پزشکان
سرطان کولون مرحله III: شیمیدرمانی کمکی (ادجوانت)
CAPOX (XELOX)
سرطان کولون مرحله III پس از جراحی؛ بیمار مناسب برای اگزالیپلاتینطول هر دوره: هر ۲۱ روز
سرطان کولون مرحله III پس از جراحی؛ بیمار مناسب برای اگزالیپلاتین
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اگزالیپلاتین | ۱۳۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| کپسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی | روزهای ۱ تا ۱۴ |
شواهد: IDEA (۲۰۱۸)
mFOLFOX6
سرطان کولون مرحله III پس از جراحی؛ جایگزین CAPOXطول هر دوره: هر ۱۴ روز
سرطان کولون مرحله III پس از جراحی؛ جایگزین CAPOX
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اگزالیپلاتین | ۸۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| لکوورین | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (بولوس) | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، بولوس | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (انفوزیون) | ۲۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون مداوم ۴۶ ساعته | شروع روز ۱ |
دوزها از کارآزمایی ATOMIC (گروه mFOLFOX6) [۱۳]. در IDEA، برخلاف CAPOX، سه ماه FOLFOX به اندازه شش ماه مؤثر نبود و درمان طولانیتر بهویژه در بیماران پرخطر بقای بدون بیماری بهتری داشت [۸]. رژیم ثبتشده در برچسب FDA، FOLFOX4 است: اگزالیپلاتین ۸۵ و لکوورین ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع طی ۲ ساعت، سپس فلوئورواوراسیل ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع بولوس و ۶۰۰ میلیگرم/مترمربع انفوزیون ۲۲ ساعته در روز ۱، و لکوورین و فلوئورواوراسیل با همین دوزها در روز ۲؛ هر ۱۴ روز تا ۱۲ دوره [۳۵].
تعدیل اگزالیپلاتین طبق برچسب (درمان کمکی): نوروپاتی حسی پایدار درجه ۲ ← کاهش به ۷۵ میلیگرم/مترمربع را در نظر بگیرید؛ درجه ۳ پایدار ← قطع را در نظر بگیرید؛ درجه ۴ ← قطع. نوتروپنی درجه ۴ یا تبدار، یا ترومبوسیتوپنی درجه ۳–۴ ← تأخیر تا نوتروفیل ≥۱٬۵۰۰ و پلاکت ≥۷۵٬۰۰۰ در میکرولیتر و سپس اگزالیپلاتین ۷۵ میلیگرم/مترمربع. کلیرانس کراتینین کمتر از ۳۰ میلیلیتر/دقیقه ← اگزالیپلاتین ۶۵ میلیگرم/مترمربع [۳۵].
کپسیتابین تکدارویی
درمان کمکی سرطان کولون در بیمارانی که اگزالیپلاتین برایشان مناسب نیستطول هر دوره: هر ۲۱ روز
درمان کمکی سرطان کولون در بیمارانی که اگزالیپلاتین برایشان مناسب نیست
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کپسیتابین | ۱۲۵۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی | روزهای ۱ تا ۱۴ |
دوز از برچسب FDA کپسیتابین [۳۴].
آتزولیزوماب + mFOLFOX6 (ATOMIC)
سرطان کولون مرحله III با نقص ترمیم ناجوری DNA (dMMR) پس از جراحی؛ در کارآزمایی، شروع تا ۱۰ هفته پس از جراحیطول هر دوره: هر ۱۴ روز
سرطان کولون مرحله III با نقص ترمیم ناجوری DNA (dMMR) پس از جراحی؛ در کارآزمایی، شروع تا ۱۰ هفته پس از جراحی
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| مرحله ۱: ۱۲ دوره (۶ ماه) | |||
| آتزولیزوماب | ۸۴۰ میلیگرم | وریدی (پیش از شیمیدرمانی) | روز ۱ |
| اگزالیپلاتین | ۸۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| لکوورین | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (بولوس) | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، بولوس | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (انفوزیون) | ۲۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون مداوم ۴۶ ساعته | شروع روز ۱ |
| مرحله ۲: ۱۳ دوره (۶ ماه) | |||
| آتزولیزوماب تکدارویی | ۸۴۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
رژیم کارآزمایی ATOMIC [۱۳]. برچسب FDA آتزولیزوماب این کاربرد را تأیید کرده است: ۸۴۰ میلیگرم هر ۲ هفته (یا ۱۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۱۶۸۰ میلیگرم هر ۴ هفته) همراه شیمیدرمانی به مدت ۶ ماه و سپس تکدارویی به مدت ۶ ماه؛ اگر شیمیدرمانی زودتر قطع شود، آتزولیزوماب تا مجموع ۱۲ ماه ادامه مییابد؛ کاهش دوز آتزولیزوماب توصیه نمیشود [۴۲].
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
سرطان رکتوم موضعی پیشرفته: درمان نئوادجوانت کامل (TNT) و ایمنیدرمانی
پرتودرمانی کوتاهمدت سپس CAPOX یا FOLFOX4 (RAPIDO)
آدنوکارسینوم رکتوم موضعی پیشرفته پرخطر در MRI (دستکم یکی از: cT4a/b، تهاجم عروقی خارجدیوارهای، cN2، درگیری فاسیای مزورکتال یا غدد لنفاوی جانبی بزرگ)؛ ECOG ۰–۱
آدنوکارسینوم رکتوم موضعی پیشرفته پرخطر در MRI (دستکم یکی از: cT4a/b، تهاجم عروقی خارجدیوارهای، cN2، درگیری فاسیای مزورکتال یا غدد لنفاوی جانبی بزرگ)؛ ECOG ۰–۱
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| مرحله ۱ | |||
| پرتودرمانی کوتاهمدت | ۵ × ۵ گری | لگن | حداکثر طی ۸ روز |
| مرحله ۲: ۶ دوره CAPOX (هر ۲۱ روز) | |||
| اگزالیپلاتین | ۱۳۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| کپسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی | روزهای ۱ تا ۱۴ |
| یا مرحله ۲: ۹ دوره FOLFOX4 (هر ۱۴ روز) | |||
| اگزالیپلاتین | ۸۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| لکوورین | ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روزهای ۱ و ۲ |
| فلوئورواوراسیل | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع بولوس، سپس ۶۰۰ میلیگرم/مترمربع طی ۲۲ ساعت | وریدی | روزهای ۱ و ۲ |
دوزها و برنامه از مقاله RAPIDO [۱۰].
شواهد: RAPIDO (۲۰۲۳)، RAPIDO (۲۰۲۱)
mFOLFIRINOX سپس شیمیپرتودرمانی (PRODIGE 23)
آدنوکارسینوم رکتوم cT3 یا cT4 M0؛ سن ۱۸ تا ۷۵ سال؛ وضعیت عملکردی WHO ۰–۱
آدنوکارسینوم رکتوم cT3 یا cT4 M0؛ سن ۱۸ تا ۷۵ سال؛ وضعیت عملکردی WHO ۰–۱
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| مرحله ۱: ۶ دوره (هر ۱۴ روز) | |||
| اگزالیپلاتین | ۸۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱، هر ۱۴ روز |
| ایرینوتکان | ۱۸۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱، هر ۱۴ روز |
| لکوورین | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱، هر ۱۴ روز |
| فلوئورواوراسیل | ۲۴۰۰ میلیگرم/مترمربع (بدون بولوس) | وریدی، انفوزیون مداوم ۴۶ تا ۴۸ ساعته | روزهای ۱ و ۲، هر ۱۴ روز |
| مرحله ۲: شیمیپرتودرمانی | |||
| پرتودرمانی | ۵۰ گری | لگن | طی ۵ هفته |
| کپسیتابین همزمان | ۸۰۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی | ۵ روز در هفته در طول پرتودرمانی |
| مرحله ۴: درمان کمکی ۳ ماهه پس از TME | |||
| mFOLFOX6 (۶ دوره، هر ۱۴ روز) یا کپسیتابین | mFOLFOX6 با دوزهای استاندارد بالا؛ یا کپسیتابین ۱۲۵۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز، روزهای ۱ تا ۱۴ هر ۲۱ روز | وریدی / خوراکی | mFOLFOX6 هر ۱۴ روز (۶ دوره)؛ کپسیتابین روزهای ۱ تا ۱۴، هر ۲۱ روز |
دوزها از مقاله اصلی PRODIGE 23 [۵۱]؛ مدت انفوزیونها (اگزالیپلاتین و لکوورین طی ۲ ساعت، ایرینوتکان طی ۹۰ دقیقه، فلوئورواوراسیل ۱۲۰۰ میلیگرم/مترمربع در روز طی ۲ روز بدون بولوس) از ثبت کارآزمایی [۵۳].
شواهد: PRODIGE 23 (پیگیری بلندمدت) (۲۰۲۴)، PRODIGE 23 (۲۰۲۱)
شیمیپرتودرمانی سپس شیمیدرمانی تثبیتی (OPRA؛ با هدف حفظ رکتوم)
آدنوکارسینوم رکتوم مرحله II یا III؛ در پاسخ کامل یا نزدیک به کامل، پیگیری بدون جراحی (watch and wait)
آدنوکارسینوم رکتوم مرحله II یا III؛ در پاسخ کامل یا نزدیک به کامل، پیگیری بدون جراحی (watch and wait)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| مرحله ۱: شیمیپرتودرمانی | |||
| پرتودرمانی | ۴۵ گری در ۲۵ جلسه به لگن، با بوست تا مجموع ۵۰ تا ۵۶ گری به تومور و غدد درگیر | خارجی | |
| کپسیتابین همزمان (یا فلوئورواوراسیل انفوزیون مداوم) | ۸۲۵ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی | در طول پرتودرمانی |
| مرحله ۲: شیمیدرمانی تثبیتی (حدود ۴ ماه) | |||
| FOLFOX یا CAPOX | ۸ دوره دوهفتهای FOLFOX یا ۵ دوره سههفتهای CAPOX (دوزها مانند رژیمهای بالا) | وریدی / خوراکی | |
دوستارلیماب (رکتوم dMMR)
سرطان رکتوم موضعی پیشرفته (مرحله II یا III) با dMMR/MSI-Hطول هر دوره: هر ۳ هفته
سرطان رکتوم موضعی پیشرفته (مرحله II یا III) با dMMR/MSI-H
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوستارلیماب | ۵۰۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
رژیم کارآزمایی فاز ۲ مرکز مموریال اسلون کترینگ [۱۵، ۱۶]. در صورت باقیماندن تومور، طبق پروتکل شیمیپرتودرمانی استاندارد (۵۰۴۰ سانتیگری در ۲۸ جلسه همراه کپسیتابین) و سپس TME انجام میشد [۱۵]. ESMO ۲۰۲۵ این درمان را با سطح [II, A] پیشنهاد میکند، اما این کاربرد هنوز تأییدیه FDA یا EMA ندارد [۲۵].
شواهد: MSK Dostarlimab (Cercek 2025) (۲۰۲۵)، MSK Dostarlimab (Cercek 2022) (۲۰۲۲)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
سرطان کولورکتال متاستاتیک pMMR/MSS: خط اول
mFOLFOX6 ± بواسیزوماب یا ضد EGFR
خط اول؛ ستوکسیماب یا پانیتوموماب فقط در RAS نوع وحشی (بهویژه تومور سمت چپ)؛ بواسیزوماب در RAS جهشیافته یا تومور سمت راستطول هر دوره: هر ۱۴ روز
خط اول؛ ستوکسیماب یا پانیتوموماب فقط در RAS نوع وحشی (بهویژه تومور سمت چپ)؛ بواسیزوماب در RAS جهشیافته یا تومور سمت راست
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اگزالیپلاتین | ۸۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| لکوورین | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (بولوس) | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، بولوس | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (انفوزیون) | ۲۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون مداوم ۴۶ ساعته | شروع روز ۱ |
| بهعلاوه یکی از این داروها | |||
| بواسیزوماب | ۵ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
| ستوکسیماب | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع طی ۱۲۰ دقیقه (یا ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع سپس ۲۵۰ میلیگرم/مترمربع هفتگی) | وریدی | روز ۱ |
| پانیتوموماب | ۶ میلیگرم/کیلوگرم طی ۶۰ دقیقه (بیش از ۱۰۰۰ میلیگرم: ۹۰ دقیقه) | وریدی | روز ۱ |
دوزهای mFOLFOX6 و بواسیزوماب ۵ میلیگرم/کیلوگرم یا ستوکسیماب همراه آن از KEYNOTE-177 [۲۲]؛ دوز بواسیزوماب در سرطان کولورکتال متاستاتیک طبق SmPC اروپا ۵ یا ۱۰ میلیگرم/کیلوگرم هر ۲ هفته یا ۷٫۵ یا ۱۵ میلیگرم/کیلوگرم هر ۳ هفته است [۳۹]؛ ستوکسیماب [۴۰]؛ پانیتوموماب همراه FOLFOX در خط اول RAS نوع وحشی [۴۱].
شواهد: KEYNOTE-177 (۲۰۲۲)
CAPOX ± بواسیزوماب
خط اول بیماری متاستاتیکطول هر دوره: هر ۲۱ روز
خط اول بیماری متاستاتیک
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اگزالیپلاتین | ۱۳۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| کپسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی | روزهای ۱ تا ۱۴ |
| بواسیزوماب | ۷٫۵ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
FOLFIRI ± بواسیزوماب یا ستوکسیماب
خط اول یا دوم بیماری متاستاتیک؛ ستوکسیماب فقط در RAS نوع وحشیطول هر دوره: هر ۱۴ روز
خط اول یا دوم بیماری متاستاتیک؛ ستوکسیماب فقط در RAS نوع وحشی
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایرینوتکان | ۱۸۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۹۰ دقیقه | روز ۱ |
| لکوورین | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (بولوس) | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، بولوس | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (انفوزیون) | ۱۲۰۰ میلیگرم/مترمربع در روز به مدت ۲ روز (۲۴۰۰ میلیگرم/مترمربع) | وریدی، انفوزیون مداوم | روزهای ۱ و ۲ |
| بهعلاوه یکی از این داروها | |||
| بواسیزوماب | ۵ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
| ستوکسیماب | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع هر ۲ هفته، یا ۴۰۰ سپس ۲۵۰ میلیگرم/مترمربع هفتگی | وریدی | روز ۱ |
دوزهای FOLFIRI و بواسیزوماب از KEYNOTE-177 [۲۲]؛ ستوکسیماب همراه FOLFIRI طبق برچسب FDA [۴۰]؛ پس از پیشرفت با رژیم حاوی بواسیزوماب، بواسیزوماب ۵ میلیگرم/کیلوگرم هر ۲ هفته یا ۷٫۵ میلیگرم/کیلوگرم هر ۳ هفته همراه شیمیدرمانی پایه ایرینوتکان یا اگزالیپلاتین قابل ادامه است [۳۸].
شواهد: KEYNOTE-177 (۲۰۲۲)
انکورافنیب + ستوکسیماب + mFOLFOX6 (BREAKWATER)
سرطان کولورکتال متاستاتیک با جهش BRAF V600E؛ خط اولزمانبندی هر دارو در جدول
سرطان کولورکتال متاستاتیک با جهش BRAF V600E؛ خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| انکورافنیب | ۳۰۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
| ستوکسیماب | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ (هر ۲ هفته) |
| اگزالیپلاتین | ۸۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ (هر ۲ هفته) |
| لکوورین | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ (هر ۲ هفته) |
| فلوئورواوراسیل (بولوس) | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، بولوس | روز ۱ (هر ۲ هفته) |
| فلوئورواوراسیل (انفوزیون) | ۲۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون مداوم ۴۶ ساعته | شروع روز ۱ (هر ۲ هفته) |
دوزها از BREAKWATER [۱۸] و برچسب FDA انکورافنیب، که ترکیب با ستوکسیماب دوهفتهای و FOLFIRI را نیز در بر میگیرد [۴۵]؛ نتایج ترکیب با FOLFIRI در کوهورت ۳ همین کارآزمایی [۳۱].
انکورافنیب: کاهش دوز در سرطان کولورکتال به ۲۲۵ و سپس ۱۵۰ میلیگرم روزانه؛ در صورت عدم تحمل ۱۵۰ میلیگرم قطع شود. QTcF بیش از ۵۰۰ میلیثانیه با افزایش ≤۶۰ میلیثانیه ← توقف تا ≤۵۰۰ و ادامه با دوز کمتر؛ QTcF بیش از ۵۰۰ با افزایش بیش از ۶۰ میلیثانیه ← قطع دائم [۴۵].
شواهد: BREAKWATER (۲۰۲۵)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
سرطان کولورکتال متاستاتیک MSI-H/dMMR: خط اول
پمبرولیزوماب (KEYNOTE-177)
سرطان کولورکتال متاستاتیک MSI-H/dMMR؛ خط اول (در ESMO ۲۰۲۶ وقتی درمان دوگانه ممکن نیست)طول هر دوره: هر ۳ یا ۶ هفته
سرطان کولورکتال متاستاتیک MSI-H/dMMR؛ خط اول (در ESMO ۲۰۲۶ وقتی درمان دوگانه ممکن نیست) [۷]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته | وریدی | روز ۱ |
شواهد: KEYNOTE-177 (۲۰۲۲)، KEYNOTE-177 (۲۰۲۰)
نیولوماب + ایپیلیموماب (CheckMate 8HW)
سرطان کولورکتال متاستاتیک MSI-H/dMMR؛ گزینه ترجیحی ESMO ۲۰۲۶
سرطان کولورکتال متاستاتیک MSI-H/dMMR؛ گزینه ترجیحی ESMO ۲۰۲۶ [۷]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| مرحله ۱: حداکثر ۴ نوبت، هر ۳ هفته | |||
| نیولوماب | ۲۴۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
| ایپیلیموماب | ۱ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی (همان روز، پس از نیولوماب) | روز ۱ |
| مرحله ۲: نگهدارنده | |||
| نیولوماب | ۲۴۰ میلیگرم هر ۲ هفته یا ۴۸۰ میلیگرم هر ۴ هفته | وریدی | |
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
سرطان کولورکتال متاستاتیک: خطوط بعدی، صرفنظر از نشانگرها
تریفلوریدین/تیپیراسیل + بواسیزوماب (SUNLIGHT)
بیماری پیشتر درمانشده با فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین، ایرینوتکان، ضد VEGF (اختیاری) و در RAS نوع وحشی ضد EGFR؛ در SUNLIGHT حداکثر ۲ رژیم قبلی و ECOG ۰–۱طول هر دوره: هر ۲۸ روز
بیماری پیشتر درمانشده با فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین، ایرینوتکان، ضد VEGF (اختیاری) و در RAS نوع وحشی ضد EGFR؛ در SUNLIGHT حداکثر ۲ رژیم قبلی و ECOG ۰–۱
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تریفلوریدین/تیپیراسیل | ۳۵ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز (حداکثر ۸۰ میلیگرم در هر نوبت؛ بر پایه تریفلوریدین) | خوراکی، همراه غذا | روزهای ۱ تا ۵ و ۸ تا ۱۲ |
| بواسیزوماب | ۵ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روزهای ۱ و ۱۵ |
دوزها از برچسب FDA تریفلوریدین/تیپیراسیل (بخش SUNLIGHT) [۴۶]؛ شواهد: SUNLIGHT [۲۹].
شمارش کامل خون پیش از هر دوره و در روز ۱۵؛ شروع دوره فقط با نوتروفیل ≥۱۵۰۰ و پلاکت ≥۷۵٬۰۰۰ در میکرولیتر؛ پس از نوتروپنی تبدار یا سمیت شدید، کاهش ۵ میلیگرم/مترمربع در هر نوبت (حداکثر ۳ بار). کلیرانس کراتینین ۱۵ تا ۲۹ میلیلیتر/دقیقه ← ۲۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز [۴۶].
شواهد: SUNLIGHT (۲۰۲۳)
رگورافنیب (CORRECT)
بیماری پیشتر درمانشده با شیمیدرمانی پایه فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین و ایرینوتکان، ضد VEGF و در RAS نوع وحشی ضد EGFRطول هر دوره: هر ۲۸ روز
بیماری پیشتر درمانشده با شیمیدرمانی پایه فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین و ایرینوتکان، ضد VEGF و در RAS نوع وحشی ضد EGFR
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| رگورافنیب | ۱۶۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی، پس از غذای کمچرب | روزهای ۱ تا ۲۱ |
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
سرطان کولورکتال متاستاتیک: خطوط بعدی بر اساس نشانگر (HER2 مثبت، KRAS G12C)
تراستوزوماب دروکستکان (DESTINY-CRC02)
تومور HER2 مثبت (IHC 3+) پیشتر درمانشده، صرفنظر از وضعیت RASطول هر دوره: هر ۲۱ روز
تومور HER2 مثبت (IHC 3+) پیشتر درمانشده، صرفنظر از وضعیت RAS
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان | ۵٫۴ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
دوز از برچسب FDA (تومورهای جامد HER2 درجه ۳+، تأیید تسریعشده) [۴۹]؛ شواهد: DESTINY-CRC02 [۲۷]. با تراستوزوماب یا تراستوزوماب امتانسین جایگزین نشود [۴۹].
دارو بهشدت تهوعآور است و پیشگیری ضدتهوع لازم است. بیماری بینابینی ریه (ILD) را پایش کنید: ILD بدون علامت (درجه ۱) ← توقف تا بهبود کامل؛ ILD علامتدار (درجه ≥۲) ← قطع دائم؛ با شک به ILD کورتیکواستروئید زودهنگام شروع شود. LVEF پیش از شروع و بهطور دورهای [۴۹].
توکاتینیب + تراستوزوماب (MOUNTAINEER)
سرطان کولورکتال متاستاتیک HER2 مثبت و RAS نوع وحشی، پس از شیمیدرمانی پایه فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین و ایرینوتکانزمانبندی هر دارو در جدول
سرطان کولورکتال متاستاتیک HER2 مثبت و RAS نوع وحشی، پس از شیمیدرمانی پایه فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین و ایرینوتکان
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| توکاتینیب | ۳۰۰ میلیگرم دو بار در روز | خوراکی | پیوسته |
| تراستوزوماب | دوز بارگیری ۸ میلیگرم/کیلوگرم، سپس ۶ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ دوره اول؛ سپس روز ۱ هر ۲۱ روز |
دوزها از برچسب FDA توکاتینیب (تأیید تسریعشده) [۴۸]؛ شواهد: MOUNTAINEER [۲۰].
در نارسایی شدید کبد (Child-Pugh C)، توکاتینیب ۲۰۰ میلیگرم دو بار در روز [۴۸]. تراستوزوماب: ارزیابی عملکرد قلب پیش از شروع و در طول درمان [۵۲].
شواهد: MOUNTAINEER (۲۰۲۳)
سوتوراسیب + پانیتوموماب (CodeBreaK 300)
سرطان کولورکتال متاستاتیک با جهش KRAS G12C، پس از شیمیدرمانی پایه فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین و ایرینوتکانزمانبندی هر دارو در جدول
سرطان کولورکتال متاستاتیک با جهش KRAS G12C، پس از شیمیدرمانی پایه فلوئوروپیریمیدین، اگزالیپلاتین و ایرینوتکان
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| سوتوراسیب | ۹۶۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته (اولین دوز پیش از اولین انفوزیون پانیتوموماب) |
| پانیتوموماب | ۶ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ (هر ۱۴ روز) |
دوزها از برچسبهای FDA سوتوراسیب و پانیتوموماب [۵۰، ۴۱]؛ شواهد: CodeBreaK 300 [۲۱، ۳۳].
اگر سوتوراسیب موقتاً یا دائم قطع شود، پانیتوموماب نیز قطع شود [۴۱]. آزمایشهای کبدی هر ۳ هفته در ۳ ماه اول و سپس ماهانه؛ در شک به ILD سوتوراسیب فوراً متوقف شود؛ از مهارکنندههای پمپ پروتون و آنتاگونیستهای H2 پرهیز شود [۵۰].
شواهد: CodeBreak 300 (۲۰۲۳)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
شواهد علمی
مطالعات کلیدی
۱۸ موردپمبرولیزوماب در برابر شیمیدرمانی در سرطان روده بزرگ متاستاتیک با ناپایداری بالای ریزماهواره (MSI-H) یا نقص در ترمیم ناجورجفتی (dMMR): تحلیل نهایی یک مطالعه فاز ۳ تصادفی و باز
مدت شیمیدرمانی کمکی در سرطان کولون مرحله ۳
تحلیل ctDNA برای هدایت درمان کمکی در سرطان کولون مرحله ۲: نتایج ۵ ساله کارآزمایی تصادفی DYNAMIC
تحلیل DNA توموری در گردش خون (ctDNA) برای هدایت درمان کمکی در سرطان روده بزرگ (کولون) مرحله ۲
درمان کامل پیش از عمل با mFOLFIRINOX در برابر شیمیپرتودرمانی پیش از عمل در بیماران مبتلا به سرطان رکتوم پیشرفته موضعی: نتایج بلندمدت کارآزمایی UNICANCER
رادیوتراپی کوتاهمدت و سپس شیمیدرمانی پیش از برداشتن کامل مزورکتوم (TME) در برابر شیمیپرتودرمانی پیش از عمل، TME و شیمیدرمانی کمکی اختیاری در سرطان رکتوم پیشرفته موضعی (RAPIDO): کارآزمایی تصادفی، باز، فاز ۳
شکست موضعیـناحیهای در طول و پس از رادیوتراپی کوتاهمدت به دنبال شیمیدرمانی و جراحی، در مقایسه با شیمیرادیوتراپی طولانیمدت و جراحی: پیگیری ۵ ساله کارآزمایی
نتایج بلندمدت حفظ عضو در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم رکتوم درمانشده با درمان کامل پیش از عمل: کارآزمایی تصادفی فاز ۲
ورزش ساختاریافته پس از شیمیدرمانی کمکی در سرطان کولون
تریفلوریدین-تیپیراسیل و بواسیزوماب در سرطان کولورکتال متاستاتیک مقاوم به درمان
انکورافنیب، ستوکسیماب و mFOLFOX6 در سرطان کولورکتال دارای جهش BRAF
توکاتینیب بههمراه تراستوزوماب در سرطان کولورکتال غیرقابلجراحی یا متاستاتیک HER2-مثبت و RAS وحشی مقاوم به شیمیدرمانی (MOUNTAINEER): مطالعه چندمرکزی، باز، فاز ۲
آتزولیزوماب همراه با FOLFOX برای سرطان کولون مرحله ۳ با کمبود ترمیم ناجفتشدگی
نیولوماب بههمراه ایپیلیموماب در سرطان کولورکتال متاستاتیک با ناپایداری بالای ریزماهوارهای (MSI-H)
نیولوماب بهعلاوه ایپیلیموماب در برابر نیولوماب در سرطان کولورکتال متاستاتیک با ناپایداری ریزماهوارهای بالا: یک کارآزمایی فاز ۳ تصادفی و بازبرچسب
مدیریت غیرجراحی تومورهای با کمبود ترمیم ناجفتشدگی (dMMR)
پمبرولیزوماب در سرطان کولورکتال پیشرفته با ناپایداری بالای ریزماهوارهای (MSI-H)
مهار PD-1 در سرطان رکتوم پیشرفته موضعی با کمبود ترمیم ناجفتشدگی (dMMR)
رهنمودهای بالینی
۴ موردسرطان کولورکتال متاستاتیک: رهنمود بالینی ESMO برای تشخیص، درمان و پیگیری
بهروزرسانی فوری رهنمود بالینی ESMO درباره بهکارگیری ورزش در بیماران مبتلا به سرطان کولون موضعی
سرطان رکتوم موضعی: رهنمود بالینی ESMO برای تشخیص، درمان و پیگیری
سرطان کولون موضعی: رهنمود بالینی ESMO برای تشخیص، درمان و پیگیری
پرسشهای رایج
داروهای مرتبط
راهنماهای کاربردی
منابع علمی
۵۳ منبعنمایش همه منابع، ۳۰ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱Global cancer statistics 2022: GLOBOCAN estimates of incidence and mortality worldwide for 36 cancers in 185 countries
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵A Cell-free DNA Blood-Based Test for Colorectal Cancer Screening
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹Circulating Tumor DNA Analysis Guiding Adjuvant Therapy in Stage II Colon Cancer
- ۱۰Short-course radiotherapy followed by chemotherapy before total mesorectal excision (TME) versus preoperative chemoradiotherapy, TME, and optional adjuvant chemotherapy in locally advanced rectal cancer (RAPIDO): a randomised, open-label, phase 3 trial
- ۱۱Total neoadjuvant therapy with mFOLFIRINOX versus preoperative chemoradiotherapy in patients with locally advanced rectal cancer: long-term results of the UNICANCER-PRODIGE 23 trial
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴Structured Exercise after Adjuvant Chemotherapy for Colon Cancer
- ۱۵
- ۱۶
- ۱۷
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳
- ۲۴Locoregional Failure During and After Short-course Radiotherapy Followed by Chemotherapy and Surgery Compared With Long-course Chemoradiotherapy and Surgery: A 5-Year Follow-up of the RAPIDO Trial
- ۲۵
- ۲۶ESMO Clinical Practice Guideline Express Update on the adoption of physical exercise in patients with localised colon cancer
- ۲۷
- ۲۸Circulating tumor DNA analysis guiding adjuvant therapy in stage II colon cancer: 5-year outcomes of the randomized DYNAMIC trial
- ۲۹
- ۳۰
- ۳۱
- ۳۲
- ۳۳
- ۳۴
- ۳۵
- ۳۶Fluorouracil injection, for intravenous use — Prescribing Information
- ۳۷CAMPTOSAR (irinotecan) injection, for intravenous use — Prescribing Information
- ۳۸
- ۳۹
- ۴۰
- ۴۱
- ۴۲
- ۴۳
- ۴۴
- ۴۵
- ۴۶
- ۴۷
- ۴۸
- ۴۹
- ۵۰
- ۵۱Neoadjuvant chemotherapy with FOLFIRINOX and preoperative chemoradiotherapy for patients with locally advanced rectal cancer (UNICANCER-PRODIGE 23): a multicentre, randomised, open-label, phase 3 trial
- ۵۲HERCEPTIN (trastuzumab) for injection, for intravenous use — Prescribing Information
- ۵۳Efficacy of Neoadjuvant Folfirinox Regimen in Patients With Resectable Locally Advanced Rectal Cancer (PRODIGE 23; NCT01804790)
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۸ مهر ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
