خلاصه نکات کلیدی
- بیشتر سرطانهای سر و گردن از پوشش مخاطی دهان، حلق و حنجره منشأ میگیرند و «کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن» نامیده میشوند [۱].
- دخانیات و الکل مهمترین عوامل خطرند و اثر همزمان آنها بیش از حاصلضرب اثر هر یک است [۲].
- سرطان اوروفارنکس (لوزه و قاعده زبان) مرتبط با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) رو به افزایش است و پیشآگهی بهتری دارد [۳، ۴].
- درمان معمولاً چندرشتهای است: جراحی، پرتودرمانی و شیمیدرمانی همزمان با سیسپلاتین [۱، ۷].
- ایمنیدرمانی اکنون در بیماری عودکننده یا متاستاتیک بقا را بهبود میدهد [۱۴، ۲۲] و در بیماری پیشرفته موضعی قابل جراحی نیز، پمبرولیزوماب پیش و پس از جراحی یا نیولوماب همراه شیمیپرتودرمانی پس از جراحی خطر عود را کاهش داده است [۱۳، ۲۳].
- سرطان نازوفارنکس (پشت بینی) بیماری متفاوتی است که با ویروس اپشتین–بار مرتبط است و درمان ویژه خود را دارد [۶، ۲۰].
سرطانهای سر و گردن چیست؟
«سرطانهای سر و گردن» به گروهی از سرطانها گفته میشود که از حفره دهان (زبان، کف دهان، لثه و مخاط گونه)، حلق (نازوفارنکس، اوروفارنکس و هیپوفارنکس) و حنجره منشأ میگیرند. بیشتر آنها از پوشش مخاطی (اپیتلیوم) این نواحی ایجاد میشوند و کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن (HNSCC) نام دارند [۱].
این گروه ششمین سرطان شایع جهان است و در سال ۲۰۱۸ حدود ۸۹۰ هزار مورد جدید و ۴۵۰ هزار مرگ ایجاد کرد [۱]. سرطانهای دهان و حنجره بیشتر با مصرف دخانیات و الکل مرتبطاند، در حالی که سرطانهای حلق، بهویژه اوروفارنکس، بهطور فزایندهای به عفونت با HPV (عمدتاً نوع ۱۶) نسبت داده میشوند [۱]. سرطان نازوفارنکس توزیع جغرافیایی متمایزی دارد، در شرق و جنوب شرق آسیا شایعتر است و با ویروس اپشتین–بار (EBV) ارتباط نزدیک دارد [۶].
علائم و نشانهها
علائم به محل تومور بستگی دارد [۱]:
- حفره دهان: زخم یا آفتی که بهبود نمییابد، درد هنگام جویدن یا اختلال در صحبت کردن.
- اوروفارنکس و هیپوفارنکس: اشکال در بلع، درد هنگام بلع یا گوشدرد؛ این تومورها به دلیل محل پنهان، اغلب دیرتر علامت میدهند.
- حنجره: تغییر صدا یا گرفتگی صدای پایدار (که اغلب به تشخیص زودهنگام میانجامد)؛ در موارد پیشرفته تنگی نفس.
- اوروفارنکس HPV مثبت: توده جدید و بدون درد در گردن.
- نازوفارنکس: توده گردنی، خوندماغ و گرفتگی یکطرفه بینی.
در هر بزرگسالی، توده جدید گردن تا زمانی که خلاف آن ثابت نشده باید بدخیم در نظر گرفته شود [۱].
کی باید با پزشک تماس بگیرم؟
اگر زخم دهانی دارید که بهبود نمییابد، صدایتان مدتی است گرفته است، در بلع مشکل دارید یا تودهای در گردن خود لمس میکنید، به پزشک (ترجیحاً متخصص گوش، حلق و بینی) مراجعه کنید. بیشتر این علائم علتهای خوشخیم دارند، اما بررسی زودهنگام اهمیت دارد [۱].
عوامل خطر و پیشگیری
دخانیات
سیگار، قلیان، پیپ و دخانیات جویدنی مهمترین عامل خطر سرطانهای دهان، حلق و حنجرهاند. در یک تحلیل تجمیعی بزرگ، حدود ۷۲٪ سرطانهای سر و گردن به دخانیات و/یا الکل قابل انتساب بود و این سهم در سرطان حنجره به ۸۹٪ میرسید [۲].
الکل
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
تنباکوی جویدنی و فوفل (بتل)
جویدن فرآوردههای آرکا (فوفل) و «بتل کوید» در برخی جمعیتهای آسیا با میزان بسیار بالای سرطان حفره دهان، از جمله در هند و تایوان، همراه است [۱].
ویروس اپشتین–بار (EBV)
با سرطان نازوفارنکس مرتبط است؛ DNA این ویروس در پلاسما برای غربالگری جمعیتی، تعیین پیشآگهی و پیگیری این سرطان به کار میرود [۶].
ترک کامل دخانیات (از جمله قلیان) و الکل مؤثرترین اقدام است [۱، ۲]. با واکسنهای HPV، پیشگیری از سرطانهای سر و گردن مرتبط با این ویروس از طریق برنامههای گسترده واکسیناسیون امکانپذیر به نظر میرسد [۱]. به زخمها یا لکههای سفید (لکوپلاکی) یا قرمز (اریتروپلاکی) ماندگار در دهان توجه کنید؛ بخشی از این ضایعات پیشسرطانیاند [۱].
تشخیص و مرحلهبندی
مسیر تشخیص سرطان سر و گردن
- ۱
معاینه و آندوسکوپی
معاینه کامل دهان، حلق و گردن و آندوسکوپی سر و گردن توسط متخصص [۱۹].
- ۲
نمونهبرداری
تشخیص قطعی با نمونهبرداری از ضایعه یا توده گردنی؛ در توده گردنی با منشأ نامعلوم، جراحی تشخیصی از راه دهان (برداشتن لوزهها و بافت قاعده زبان) در حدود ۷۰٪ موارد منشأ تومور را پیدا کرده است [۱].
- ۳
آزمایش p16/HPV و EBV
در سرطان اوروفارنکس، رنگآمیزی p16 بهشدت توصیه میشود و در سرطان با منشأ نامعلوم، p16 و EBER بررسی میشوند [۱۹]. در سرطان نازوفارنکس، DNA ویروس EBV در پلاسما برای پیشآگهی و پیگیری کاربرد دارد [۶].
- ۴
تصویربرداری
سیتیاسکن با ماده حاجب و/یا MRI سر و گردن و تصویربرداری قفسه سینه با سیتیاسکن و/یا PET [۱۹].
- ۵
مرحلهبندی TNM
ویرایش هشتم AJCC/UICC (۲۰۱۷) عمق تهاجم را به مرحلهبندی تومورهای دهان و گسترش خارج کپسولی غده لنفاوی را به مرحلهبندی تومورهای غیرویروسی افزود و برای اوروفارنکس p16 مثبت نظام مرحلهبندی جداگانهای تعریف کرد [۱].
درمان بر اساس مرحله
| وضعیت | درمان اصلی | نکات |
|---|---|---|
| مرحله اولیه | جراحی یا پرتودرمانی بهتنهایی [۱] | انتخاب بر اساس عوارض و عملکرد، چون جراحی محافظهکارانه و پرتودرمانی کنترل موضعی مشابهی دارند [۱۹]. |
| پیشرفته موضعی قابل جراحی (بهویژه حفره دهان) | جراحی و سپس پرتودرمانی یا شیمیپرتودرمانی کمکی [۱۹] | افزودن سیسپلاتین به پرتودرمانی پس از جراحی در بیماران پرخطر، بقا را افزایش داد [۸]. پمبرولیزوماب پیش و پس از جراحی بقای بدون رخداد را بهبود داد [۱۳] و افزودن نیولوماب به شیمیپرتودرمانی پس از جراحی در بیماران پرخطر، بقای بدون بیماری را بهبود داد [۲۳]. |
| پیشرفته موضعی (درمان غیرجراحی) | شیمیپرتودرمانی همزمان با سیسپلاتین [۷، ۱۹] | در بیماران ناتوان از دریافت سیسپلاتین: ستوکسیماب یا کربوپلاتین/۵-FU همراه پرتودرمانی، یا پرتودرمانی تسریعشده [۱۹]. |
| حفظ حنجره | شیمیپرتودرمانی همزمان یا شیمیدرمانی القایی و سپس پرتودرمانی [۹، ۱۹] | شیمیپرتودرمانی همزمان بیشترین میزان حفظ حنجره را داشت [۹]. |
| عودکننده یا متاستاتیک | پمبرولیزوماب بهتنهایی (PD-L1 مثبت) یا همراه شیمیدرمانی [۱۴، ۱۹، ۲۲] | پس از شکست پلاتین: نیولوماب [۱۵]؛ در تومورهای فاقد PD-L1: پلاتین/۵-FU/ستوکسیماب [۱۹]. |
تصمیم درمانی باید در تیم چندتخصصی سر و گردن (جراح، رادیوتراپیست، انکولوژیست، دندانپزشک، متخصص تغذیه و گفتاردرمانگر) گرفته شود [۱].
ابزارهای درمانی
جراحی
درمان اصلی بیشتر سرطانهای حفره دهان و برخی تومورهای حنجره و حلق؛ اغلب همراه دیسکسیون غدد لنفاوی گردن [۱].
پرتودرمانی
بهتنهایی در مراحل اولیه، همراه شیمیدرمانی در مراحل پیشرفته، یا بهصورت کمکی پس از جراحی؛ پرتودرمانی پس از جراحی باید ظرف ۶ هفته آغاز شود [۱۹].
شیمیدرمانی
سیسپلاتین همزمان با پرتودرمانی استاندارد است؛ افزودن شیمیدرمانی همزمان بقای ۵ ساله را حدود ۶٫۵ واحد درصد افزایش میدهد، در حالی که شیمیدرمانی القایی یا کمکی بهطور کلی چنین اثری ندارد [۷].
سرطان اوروفارنکس مرتبط با HPV
سرطان اوروفارنکس HPV مثبت یکی از سریعترین روندهای افزایشی را در میان همه سرطانها در کشورهای پردرآمد دارد [۵]. در آمریکا، بروز جمعیتی این سرطان از ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۴ حدود ۲۲۵٪ افزایش یافت، در حالی که بروز نوع HPV منفی ۵۰٪ کاهش یافت [۳]. این بیماری در افراد جوانتر شیوع بیشتری دارد [۵]؛ عوامل خطر کلاسیک (دخانیات و الکل) اغلب وجود ندارد و شایعترین تظاهر آن توده بدون درد جدید در گردن است [۱].
وضعیت HPV یک عامل پیشآگهی قوی و مستقل است و بیماران HPV مثبت پیشآگهی بهتری دارند [۴]. به همین دلیل ویرایش هشتم مرحلهبندی AJCC/UICC این تومورها را جداگانه مرحلهبندی میکند [۵].
با این حال، تلاش برای «کاهش شدت» درمان با جایگزینی سیسپلاتین با ستوکسیماب در دو کارآزمایی بزرگ (RTOG 1016 و De-ESCALaTE) به بقای کمتر و عود بیشتر انجامید، بدون کاهش عوارض [۱۱، ۱۲]؛ بنابراین رهنمودها درمان یکسان برای تومورهای HPV مثبت و منفی را توصیه میکنند و کاهش شدت درمان فقط در قالب کارآزمایی بالینی انجام میشود [۱۹].
سرطان نازوفارنکس
سرطان نازوفارنکس در شرق و جنوب شرق آسیا شایعتر است و در دهه اخیر بروز و مرگومیر آن کاهش یافته است؛ استفاده گسترده از پرتودرمانی با شدت تعدیلشده (IMRT) و بهینهسازی شیمیدرمانی، بقا را بهبود و عوارض را کاهش داده است [۶].
- مرحله خیلی اولیه (T1N0): پرتودرمانی بهتنهایی [۲۰].
- بیماری پیشرفته موضعی–ناحیهای: شیمیدرمانی القایی و سپس شیمیپرتودرمانی با سیسپلاتین رویکرد ترجیحی است [۲۰]. در یک کارآزمایی فاز ۳، سه دوره جمسیتابین–سیسپلاتین پیش از شیمیپرتودرمانی هم احتمال عود را کاهش داد و هم بقای کلی را افزایش داد [۱۶، ۱۷].
- بیماری عودکننده یا متاستاتیک: شیمیدرمانی جمسیتابین–سیسپلاتین پایه درمان خط اول است؛ در یک کارآزمایی فاز ۳، این رژیم در مقایسه با فلوئورواوراسیل–سیسپلاتین بقای بدون پیشرفت را بهبود داد [۲۱]. رژیم جدیدتر، افزودن ایمنیدرمانی به این شیمیدرمانی است: در کارآزمایی JUPITER-02، افزودن توریپالیماب (Toripalimab) به جمسیتابین–سیسپلاتین، بقای بدون پیشرفت را طولانیتر کرد و خطر مرگ را کاهش داد [۱۸].
پس از تشخیص چه کنم؟
پرسشهای متداول
آیا سرطان سر و گردن مسری است؟
خیر، خود سرطان مسری نیست. ویروس HPV که در برخی سرطانهای اوروفارنکس نقش دارد از راه تماس جنسی منتقل میشود، اما فاصله زمانی بین عفونت دهانی و بروز سرطان معمولاً ۱۰ تا ۳۰ سال است [۱].
سرطان HPV مثبت چه تفاوتی دارد؟
آیا همیشه باید حنجره را برداشت؟
ایمنیدرمانی برای چه کسانی کاربرد دارد؟
در بیماری عودکننده یا متاستاتیک، پمبرولیزوماب (بهتنهایی یا همراه شیمیدرمانی) درمان خط اول است [۱۴، ۲۲] و نیولوماب پس از شکست شیمیدرمانی پلاتینی مؤثر است [۱۵]. در بیماری پیشرفته موضعی قابل جراحی نیز پمبرولیزوماب پیش و پس از جراحی [۱۳] و نیولوماب همراه شیمیپرتودرمانی پس از جراحی در بیماران پرخطر [۲۳] خطر عود را کاهش دادند.
سرطان نازوفارنکس چگونه درمان میشود؟
شواهد و پیشرفتهای اخیر (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
شیمیپرتودرمانی و درمان پس از جراحی
بهروزرسانی متاآنالیز دادههای فردی MACH-NC (۱۰۷ کارآزمایی، ۱۹٬۸۰۵ بیمار) نشان داد سود بقا محدود به شیمیدرمانی همزمان است (HR ۰٫۸۳؛ سود مطلق ۵ و ۱۰ ساله ۶٫۵٪ و ۳٫۶٪؛ القایی HR ۰٫۹۶ و ادجوانت HR ۱٫۰۲)، با افزایش سن کاهش مییابد و شیمیدرمانی همزمان بر القایی برتری دارد (HR ۰٫۸۴) [۷]. در EORTC 22931، افزودن سیسپلاتین سههفتهای به پرتودرمانی ۶۶ گری پس از جراحی، بقای بدون پیشرفت (HR ۰٫۷۵) و بقای کلی (HR ۰٫۷۰) را بهبود داد و عود موضعی–ناحیهای ۵ ساله را از ۳۱٪ به ۱۸٪ کاهش داد، به بهای عوارض شدید بیشتر (۴۱٪ در برابر ۲۱٪) [۸].
در بیماران با درگیری پیشرفته غدد گردن (N2 یا N3)، پیگیری با PET-CT دوازده هفته پس از شیمیپرتودرمانی و انجام جراحی گردن فقط در صورت پاسخ ناقص، بقایی مشابه جراحی برنامهریزیشده گردن داشت و تعداد جراحیها را از ۲۲۱ به ۵۴ کاهش داد [۱۰]. رهنمودها در صورت PET منفی و اندازه طبیعی غدد در هفته ۱۲، دیسکسیون گردن را توصیه نمیکنند [۱۹].
حفظ حنجره
در پیگیری ۱۰ ساله RTOG 91-11، هر دو راهبرد شیمیدرمانی القایی PF و سپس پرتودرمانی و سیسپلاتین همزمان با پرتودرمانی، بقای بدون لارنژکتومی را در مقایسه با پرتودرمانی بهتنهایی بهبود دادند؛ میزان حفظ حنجره با درمان همزمان بیشتر بود (HR ۰٫۵۸ در برابر القایی)، اما مرگهای غیرمرتبط با سرطان حنجره در این گروه بیشتر بود (۳۰٫۸٪ در برابر ۲۰٫۸٪ و ۱۶٫۹٪) [۹]. رهنمود EHNS–ESMO–ESTRO شیمیدرمانی القایی TPF و سپس پرتودرمانی را گزینه معتبر حفظ حنجره میداند و جز این مورد، القا را بهطور روتین توصیه نمیکند [۱۹].
کاهش شدت درمان در اوروفارنکس HPV مثبت
وضعیت HPV یک عامل پیشآگهی قوی و مستقل است: در یک کارآزمایی بزرگ، بقای ۳ ساله بیماران HPV مثبت ۸۲٫۴٪ در برابر ۵۷٫۱٪ در بیماران HPV منفی بود و خطر مرگ پس از تعدیل سایر عوامل ۵۸٪ کمتر بود؛ هر پاکتسال سیگار بیشتر، خطر مرگ را افزایش میداد [۴].
در RTOG 1016، ستوکسیماب در برابر سیسپلاتین معیار عدمبرتری بقای کلی را برآورده نکرد (بقای کلی ۵ ساله ۷۷٫۹٪ در برابر ۸۴٫۶٪؛ HR ۱٫۴۵) و شکست موضعی–ناحیهای را تقریباً دو برابر کرد (HR ۲٫۰۵) [۱۱]؛ در De-ESCALaTE HPV نیز در بیماران کمخطر، سمیت شدید کاهش نیافت ولی بقای ۲ ساله کمتر (۸۹٫۴٪ در برابر ۹۷٫۵٪) و عود بیشتر (۱۶٫۱٪ در برابر ۶٫۰٪) بود [۱۲].
ایمنیدرمانی: از بیماری متاستاتیک تا پیش از جراحی
ویژه پزشکان
بیماری عودکننده یا متاستاتیک: نخستین شواهد سودمندی ایمنیدرمانی از کارآزمایی CheckMate 141 به دست آمد: در بیماران مقاوم به پلاتین، نیولوماب (Nivolumab) میزان بقای یکساله را از ۱۶٫۶٪ به ۳۶٫۰٪ رساند و عوارض شدید کمتری از شیمیدرمانی داشت [۱۵]. سپس در کارآزمایی KEYNOTE-048، پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) همراه پلاتین و ۵-فلوئورواوراسیل در همه بیماران (۱۳٫۰ در برابر ۱۰٫۷ ماه؛ HR ۰٫۷۷) و پمبرولیزوماب تکدارویی در تومورهای PD-L1 مثبت، بقای کلی را در مقایسه با رژیم ستوکسیماب–شیمیدرمانی افزایش دادند و به درمان استاندارد خط اول تبدیل شدند؛ پمبرولیزوماب تکدارویی در کل جمعیت غیرکمتر بود، بقای بدون پیشرفت با هیچیک از رژیمها بهبود نیافت و عوارض درجه ۳ یا بالاتر با تکدارویی ۵۵٪ در برابر ۸۳٪ با ستوکسیماب–شیمیدرمانی بود [۱۴]. در پیگیری ۵ ساله، پمبرولیزوماب تکدارویی در CPS ≥۲۰ (HR ۰٫۶۱) و CPS ≥۱ (HR ۰٫۷۴) و پمبرولیزوماب–شیمیدرمانی در کل بیماران (HR ۰٫۷۲) برتری بقا را حفظ کردند؛ بقای ۵ ساله کل بیماران با تکدارویی ۱۴٫۴٪ در برابر ۶٫۵٪ بود [۲۲]. میزان بیان PD-L1 بر اساس «امتیاز مثبت ترکیبی» (CPS) سنجیده میشود [۱۴، ۱۹].
بیماری پیشرفته موضعی قابل جراحی: در کارآزمایی فاز ۳ KEYNOTE-689، دو دوره پمبرولیزوماب پیش از جراحی و ۱۵ دوره پس از آن (همراه درمان استاندارد)، بقای بدون رخداد ۳۶ ماهه را در تومورهای با CPS ≥۱۰ از ۴۵٫۹٪ به ۵۹٫۸٪ رساند (HR ۰٫۶۶)؛ سود در کل بیماران نیز معنیدار بود (HR ۰٫۷۳) و درمان پیش از جراحی احتمال انجام جراحی را کاهش نداد؛ عوارض مرتبط با درمان درجه ۳ یا بالاتر ۴۴٫۶٪ در برابر ۴۲٫۹٪ بود و عوارض ایمنیزاد درجه ۳ یا بالاتر در ۱۰٫۰٪ گروه پمبرولیزوماب رخ داد [۱۳]. در کارآزمایی فاز ۳ NIVOPOST-OP (۶۸۰ بیمار)، افزودن نیولوماب به شیمیپرتودرمانی با سیسپلاتین پس از جراحی در بیماران پرخطر، بقای بدون بیماری را صرفنظر از بیان PD-L1 بهبود داد (HR ۰٫۷۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۰ تا ۰٫۹۸)؛ عوارض درجه ۴ مرتبط با درمان ۱۰٪ در برابر ۵٪ بود و مرگ مرتبط با درمان در هر گروه ۲ مورد بود [۲۳]. دادههای بقای کلی هیچیک از این دو کارآزمایی هنوز نتیجه قطعی نداده است.
سرطان نازوفارنکس
در کارآزمایی فاز ۳ چینی، سه دوره جمسیتابین–سیسپلاتین پیش از شیمیپرتودرمانی، بقای بدون عود ۳ ساله را از ۷۶٫۵٪ به ۸۵٫۳٪ رساند [۱۶] و در تحلیل نهایی، بقای کلی ۵ ساله را به ۸۷٫۹٪ در برابر ۷۸٫۸٪ افزایش داد [۱۷]. در کارآزمایی JUPITER-02، افزودن توریپالیماب (Toripalimab) به جمسیتابین–سیسپلاتین، میانه بقای بدون پیشرفت را از ۸٫۲ به ۲۱٫۴ ماه رساند و خطر مرگ را کاهش داد (HR ۰٫۶۳) [۱۸]؛ رهنمود NCCN این ترکیب را گزینه ترجیحی خط اول میداند [۲۰].
رژیمهای درمانی و دوز (ویژه پزشکان)
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۱۳ رژیم
- سیسپلاتین: هیدراتاسیون پیش از تجویز و حفظ هیدراتاسیون و برونده ادراری تا ۲۴ ساعت پس از آن، پیشداروی ضدتهوع بسیار مؤثر، پایش عملکرد کلیه و الکترولیتها، و در نظر گرفتن ادیومتری؛ در کاهش کلیرانس کراتینین، سرکوب مغز استخوان یا نوروپاتی، کاهش دوز یا درمان جایگزین را در نظر بگیرید [۲۹].
- ۵-فلوئورواوراسیل (TPF، KEYNOTE-048 و EXTREME): کمبود DPD میتواند سمیت کشنده فلوئوروپیریمیدین ایجاد کند [۱۹].
- ستوکسیماب (Bonner و EXTREME): پیشدارو با آنتیهیستامین H1 وریدی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از دوز اول [۲۶]. در واکنش انفوزیونی درجه ۱ تا ۲ سرعت انفوزیون ۵۰٪ کاهش، و در درجه ۳ تا ۴ قطع فوری و دائم؛ در بثورات پوستی درجه ۳ تا ۴، تأخیر ۱ تا ۲ هفته و ادامه با ۲۵۰، سپس ۲۰۰ و سپس ۱۵۰ میلیگرم/مترمربع [۲۶]. منیزیم، پتاسیم و کلسیم سرم در طول و پس از درمان پایش شوند؛ ایست قلبیریوی یا مرگ ناگهانی در ۲٪ بیماران Bonner گزارش شد [۲۶].
- پمبرولیزوماب، نیولوماب و توریپالیماب: آنزیمهای کبدی، کراتینین و عملکرد تیروئید در ابتدا و بهطور دورهای پایش شوند؛ عوارض ایمنی با قطع موقت یا دائم مدیریت میشوند و کاهش دوز توصیه نمیشود [۲۴، ۲۵، ۲۸].
ویژه پزشکان
پیشرفته موضعی (بهجز نازوفارنکس): شیمیپرتودرمانی قطعی و حفظ حنجره
شیمیپرتودرمانی قطعی با سیسپلاتین سههفتهای
بیماری پیشرفته موضعی در درمان غیرجراحی (و حفظ حنجره)، بیمار مناسب سیسپلاتین
بیماری پیشرفته موضعی در درمان غیرجراحی (و حفظ حنجره)، بیمار مناسب سیسپلاتین [۱۲، ۱۹]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| سیسپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روزهای ۱، ۲۲ و ۴۳ پرتودرمانی |
| پرتودرمانی | ۷۰ گری در ۳۵ جلسه | خارجی | ۳۵ جلسه (۲ گری در هر جلسه) |
این رژیم در رهنمود EHNS–ESMO–ESTRO استاندارد درمان است [II, A] [۱۹]. در RTOG 1016 (اوروفارنکس HPV مثبت) پرتودرمانی تسریعشده ۷۰ گری در ۳۵ جلسه طی ۶ هفته (۶ جلسه در هفته) با سیسپلاتین ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع فقط در روزهای ۱ و ۲۲ به کار رفت [۱۱].
در بیماران نامناسب برای سیسپلاتین: کربوپلاتین + ۵-FU یا ستوکسیماب همزمان با پرتودرمانی، یا پرتودرمانی با تقسیمبندی تغییریافته بدون شیمیدرمانی [II, A] [۱۹].
شواهد: De-ESCALaTE HPV (۲۰۱۹)، NRG Oncology RTOG 1016 (۲۰۱۹)
ستوکسیماب + پرتودرمانی (Bonner)
بیماری پیشرفته موضعی، فقط در بیماران نامناسب برای سیسپلاتینطول هر دوره: هفتگی
بیماری پیشرفته موضعی، فقط در بیماران نامناسب برای سیسپلاتین [۱۹، ۲۶]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوز اولیه | |||
| ستوکسیماب | ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون ۱۲۰ دقیقه | یک هفته پیش از شروع پرتودرمانی |
| دوزهای بعدی | |||
| ستوکسیماب | ۲۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون ۶۰ دقیقه | هفتگی در طول پرتودرمانی، ۱ ساعت پیش از جلسه پرتو |
| پرتودرمانی | ۶ تا ۷ هفته | خارجی | روزانه |
شواهد: NRG Oncology RTOG 1016 (۲۰۱۹)، De-ESCALaTE HPV (۲۰۱۹)، Bonner (۲۰۰۶)
شیمیدرمانی القایی TPF
حفظ حنجره (سپس پرتودرمانی) یا بیماری پیشرفته موضعی منتخب؛ خارج از حفظ حنجره، القا بهطور روتین توصیه نمیشودطول هر دوره: هر ۲۱ روز
حفظ حنجره (سپس پرتودرمانی) یا بیماری پیشرفته موضعی منتخب؛ خارج از حفظ حنجره، القا بهطور روتین توصیه نمیشود [۱۹، ۲۷]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| TAX323: ۴ دوره (حفظ حنجره طبق ESMO: تا ۳ دوره) | |||
| دوستاکسل | ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون ۱ ساعت | روز ۱ |
| TAX323 | |||
| سیسپلاتین | ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون ۱ ساعت | روز ۱، پس از دوستاکسل |
| ۵-فلوئورواوراسیل | ۷۵۰ میلیگرم/مترمربع در روز | انفوزیون وریدی مداوم | روزهای ۱ تا ۵ |
| TAX324: ۳ دوره | |||
| دوستاکسل / سیسپلاتین / ۵-فلوئورواوراسیل | ۷۵ / ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع / ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع در روز | وریدی؛ ۵-FU انفوزیون مداوم | روز ۱ / روز ۱ / روزهای ۱ تا ۴ |
پیشدارو و پیشگیری: دگزامتازون خوراکی ۱۶ میلیگرم در روز (۸ میلیگرم دو بار در روز) به مدت ۳ روز از یک روز پیش از دوستاکسل؛ پیشگیری از عفونت نوتروپنیک (در TAX323/324 همه بیماران آنتیبیوتیک پیشگیرانه گرفتند) [۲۷].
تعدیل: G-CSF از دوره دوم در صورت تب نوتروپنیک، عفونت با نوتروپنی یا نوتروپنی بیش از ۷ روز؛ اگر با وجود G-CSF تکرار شود دوستاکسل ۷۵ به ۶۰ و سپس ۴۵ میلیگرم/مترمربع؛ تجویز دوره بعد فقط با نوتروفیل بیش از ۱۵۰۰ و پلاکت بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ در میکرولیتر [۲۷].
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
پیشرفته موضعی قابل جراحی (بهجز نازوفارنکس): درمان پیش و پس از جراحی
شیمیپرتودرمانی پس از جراحی (EORTC 22931)
پس از جراحی در بیماران پرخطر؛ طبق ESMO توصیهشده در حاشیه میکروسکوپی مثبت (R1) و گسترش خارجگرهیطول هر دوره: هر ۲۱ روز (یا هفتگی)
پس از جراحی در بیماران پرخطر؛ طبق ESMO توصیهشده در حاشیه میکروسکوپی مثبت (R1) و گسترش خارجگرهی [۸، ۱۹]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| سیسپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع (جایگزین: ۴۰ میلیگرم/مترمربع هفتگی) | وریدی | روزهای ۱، ۲۲ و ۴۳ پرتودرمانی |
| پرتودرمانی | ۶۶ گری | خارجی | طی ۶٫۵ هفته |
پرتودرمانی یا شیمیپرتودرمانی پس از جراحی باید ظرف ۶ هفته پس از جراحی شروع شود [II, A] [۱۹]. سیسپلاتین هفتگی ۴۰ میلیگرم/مترمربع جایگزین معتبر در شرایط پس از جراحی است [II, A] [۱۹].
شواهد: EORTC 22931 (۲۰۰۴)
پمبرولیزوماب پیش و پس از جراحی (KEYNOTE-689)
سرطان سر و گردن پیشرفته موضعی قابل جراحی (مرحله III تا IVA) با PD-L1 CPS ≥۱طول هر دوره: هر ۲۱ روز
سرطان سر و گردن پیشرفته موضعی قابل جراحی (مرحله III تا IVA) با PD-L1 CPS ≥۱ [۱۳، ۲۴]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نئوادجوانت: ۲ دوره (۶ هفته) | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته (یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته) | وریدی | روز ۱ |
| ادجوانت: ۳ دوره همزمان با پرتودرمانی | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم | وریدی | هر ۳ هفته، پیش از سیسپلاتین در همان روز |
| ادجوانت: ۳ دوره (فقط در ویژگیهای پرخطر) | |||
| سیسپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۳ هفته، همزمان با پرتودرمانی |
| نگهدارنده: تا ۱۲ دوره | |||
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم | وریدی | هر ۳ هفته |
درمان ادجوانت ظرف ۶ هفته پس از جراحی شروع شد؛ سیسپلاتین در هر دو گروه فقط در صورت حاشیه مثبت (کمتر از ۱ میلیمتر) یا گسترش خارجگرهی داده شد [۲۴].
نیولوماب + شیمیپرتودرمانی پس از جراحی (NIVOPOST-OP؛ تأییدنشده)
پس از جراحی کامل حفره دهان، اوروفارنکس، حنجره یا هیپوفارنکس با دستکم یک ویژگی پرخطر (گسترش خارج کپسولی، حاشیه میکروسکوپی مثبت، ۴ غده یا بیشتر، تهاجم دورعصبی متعدد)؛ سن ۱۹ تا ۷۴ سال، ECOG ۰ تا ۱
پس از جراحی کامل حفره دهان، اوروفارنکس، حنجره یا هیپوفارنکس با دستکم یک ویژگی پرخطر (گسترش خارج کپسولی، حاشیه میکروسکوپی مثبت، ۴ غده یا بیشتر، تهاجم دورعصبی متعدد)؛ سن ۱۹ تا ۷۴ سال، ECOG ۰ تا ۱ [۲۳]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پیش از شیمیپرتودرمانی | |||
| نیولوماب | ۲۴۰ میلیگرم | وریدی | یک دوز |
| همزمان: ۳ دوره | |||
| نیولوماب | ۳۶۰ میلیگرم | وریدی | هر ۳ هفته |
| سیسپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۳ هفته |
| همزمان | |||
| پرتودرمانی | ۶۶ گری | خارجی | |
| ادجوانت: ۶ دوره | |||
| نیولوماب | ۴۸۰ میلیگرم | وریدی | هر ۴ هفته |
داده بقای کلی هنوز قطعی نیست و این کاربرد نیولوماب تأییدشده نیست [۲۳].
شواهد: NIVOPOST-OP (GORTEC 2018-01) (۲۰۲۶)، KEYNOTE-689 / NIVOPOSTOP (۲۰۲۵)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
عودکننده یا متاستاتیک (بهجز نازوفارنکس): خط اول و پس از پلاتین
پمبرولیزوماب + پلاتین + ۵-FU (KEYNOTE-048)
خط اول بیماری عودکننده غیرقابلجراحی یا متاستاتیک؛ طبق برچسب FDA صرفنظر از PD-L1؛ ESMO آن را برای CPS ≥۱ توصیه میکند و در تومورهای فاقد PD-L1 گزینه جایگزین میداندطول هر دوره: هر ۲۱ روز
خط اول بیماری عودکننده غیرقابلجراحی یا متاستاتیک؛ طبق برچسب FDA صرفنظر از PD-L1؛ ESMO آن را برای CPS ≥۱ توصیه میکند و در تومورهای فاقد PD-L1 گزینه جایگزین میداند [۱۴، ۱۹، ۲۴]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته (یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته) | وریدی | روز ۱، پیش از شیمیدرمانی |
| حداکثر ۶ دوره | |||
| سیسپلاتین یا کربوپلاتین | سیسپلاتین ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع یا کربوپلاتین AUC ۵ | وریدی | روز ۱ |
| ۵-فلوئورواوراسیل | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع در روز | انفوزیون وریدی مداوم ۹۶ ساعته | روزهای ۱ تا ۴ |
بیماران با بیماری خودایمنی نیازمند درمان سیستمیک در ۲ سال اخیر وارد نشدند [۲۴].
شواهد: KEYNOTE-048 (۲۰۲۵)، KEYNOTE-048 (۲۰۱۹)
پمبرولیزوماب تکدارویی (KEYNOTE-048)
خط اول بیماری عودکننده غیرقابلجراحی یا متاستاتیک با PD-L1 CPS ≥۱ (سود بیشتر در CPS ≥۲۰)؛ همچنین پس از پیشرفت با پلاتینطول هر دوره: هر ۲۱ یا ۴۲ روز
خط اول بیماری عودکننده غیرقابلجراحی یا متاستاتیک با PD-L1 CPS ≥۱ (سود بیشتر در CPS ≥۲۰)؛ همچنین پس از پیشرفت با پلاتین [۱۴، ۲۲، ۲۴]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته | وریدی | روز ۱ |
انتخاب میان تکدارویی و ترکیب با شیمیدرمانی بر اساس CPS، حجم تومور و علائم است [V, C] [۱۹].
شواهد: KEYNOTE-048 (۲۰۲۵)، KEYNOTE-048 (۲۰۱۹)
ستوکسیماب + پلاتین + ۵-FU (EXTREME)
خط اول بیماری عودکننده یا متاستاتیک؛ استاندارد در تومورهای فاقد بیان PD-L1
خط اول بیماری عودکننده یا متاستاتیک؛ استاندارد در تومورهای فاقد بیان PD-L1 [۱۹، ۲۶]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ستوکسیماب | دوز اول ۴۰۰ میلیگرم/مترمربع (۱۲۰ دقیقه)، سپس ۲۵۰ میلیگرم/مترمربع (۶۰ دقیقه)؛ یا ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع هر ۲ هفته | وریدی | هفتگی، ۱ ساعت پیش از شیمیدرمانی |
| حداکثر ۶ دوره | |||
| سیسپلاتین یا کربوپلاتین | سیسپلاتین ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع یا کربوپلاتین AUC ۵ | وریدی | روز ۱ |
| ۵-فلوئورواوراسیل | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع در روز | انفوزیون وریدی مداوم | روزهای ۱ تا ۴ |
| نگهدارنده | |||
| ستوکسیماب | ۲۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هفتگی |
شواهد: EXTREME (۲۰۰۸)
نیولوماب (CheckMate 141)
بیماری عودکننده یا متاستاتیک با پیشرفت در طول یا ظرف ۶ ماه پس از درمان پایه پلاتینطول هر دوره: هر ۱۴ یا ۲۸ روز
بیماری عودکننده یا متاستاتیک با پیشرفت در طول یا ظرف ۶ ماه پس از درمان پایه پلاتین [۱۵، ۲۵]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نیولوماب | ۲۴۰ میلیگرم هر ۲ هفته یا ۴۸۰ میلیگرم هر ۴ هفته (در کارآزمایی: ۳ میلیگرم/کیلوگرم هر ۲ هفته) | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه | روز ۱ |
در کارآزمایی، کارسینوم نازوفارنکس، بیماری خودایمنی و متاستاز مغزی درماننشده خارج شدند [۲۵].
شواهد: CheckMate 141 (۲۰۱۶)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
سرطان نازوفارنکس: پیشرفته موضعی–ناحیهای و عودکننده یا متاستاتیک
القای جمسیتابین + سیسپلاتین، سپس شیمیپرتودرمانی
سرطان نازوفارنکس غیرکراتینیزه پیشرفته موضعی–ناحیهای؛ در کارآزمایی: T3–4N1 یا N2–3 (AJCC ویرایش ۷)، M0، KPS ≥۷۰، کلیرانس کراتینین ≥۶۰ میلیلیتر/دقیقه، سن ۱۸ تا ۶۵ سالطول هر دوره: هر ۲۱ روز
سرطان نازوفارنکس غیرکراتینیزه پیشرفته موضعی–ناحیهای؛ در کارآزمایی: T3–4N1 یا N2–3 (AJCC ویرایش ۷)، M0، KPS ≥۷۰، کلیرانس کراتینین ≥۶۰ میلیلیتر/دقیقه، سن ۱۸ تا ۶۵ سال [۱۶، ۲۰، ۳۰]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القایی: ۳ دوره | |||
| جمسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روزهای ۱ و ۸ |
| سیسپلاتین | ۸۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| شیمیپرتودرمانی: ۳ دوره | |||
| سیسپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۳ هفته، همزمان با IMRT |
| شیمیپرتودرمانی | |||
| پرتودرمانی با شدت تعدیلشده (IMRT) | طبق پروتکل | خارجی | |
جمسیتابین + سیسپلاتین (GP)
خط اول سرطان نازوفارنکس عودکننده یا متاستاتیک، ECOG ۰ تا ۱طول هر دوره: هر ۲۱ روز
خط اول سرطان نازوفارنکس عودکننده یا متاستاتیک، ECOG ۰ تا ۱ [۲۱]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| جمسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روزهای ۱ و ۸ |
| سیسپلاتین | ۸۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
در مقایسه با فلوئورواوراسیل + سیسپلاتین بقای بدون پیشرفت را بهبود داد [۲۱].
توریپالیماب + جمسیتابین + سیسپلاتین (JUPITER-02)
خط اول سرطان نازوفارنکس متاستاتیک یا عود موضعی پیشرفته (فاصله دستکم ۶ ماه از پایان درمان قطعی)طول هر دوره: هر ۲۱ روز
خط اول سرطان نازوفارنکس متاستاتیک یا عود موضعی پیشرفته (فاصله دستکم ۶ ماه از پایان درمان قطعی) [۱۸، ۲۸]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| توریپالیماب | ۲۴۰ میلیگرم | وریدی؛ انفوزیون اول ۶۰ دقیقه، در صورت تحمل بعدیها ۳۰ دقیقه | روز ۱، هر ۳ هفته |
| حداکثر ۶ دوره | |||
| جمسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روزهای ۱ و ۸ |
| سیسپلاتین | ۸۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| نگهدارنده | |||
| توریپالیماب | ۲۴۰ میلیگرم | وریدی | هر ۳ هفته |
بیماران با بیماری خودایمنی (بهجز کمکاری تیروئید پایدار یا دیابت نوع ۱) یا نیازمند سرکوب ایمنی وارد نشدند [۲۸]. توریپالیماب تکدارویی پس از پیشرفت با پلاتین: ۳ میلیگرم/کیلوگرم هر ۲ هفته [۲۸].
شواهد: JUPITER-02 (۲۰۲۳)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
شواهد علمی
مطالعات کلیدی
۱۰ موردپمبرولیزوماب نئوادجوانت و ادجوانت در سرطان سر و گردن موضعی پیشرفته
افزودن نیولوماب به سیسپلاتین و پرتودرمانی در برابر سیسپلاتین و پرتودرمانی بهتنهایی پس از جراحی در افراد مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن با خطر بالای عود: کارآزمایی تصادفیسازیشده، باز، فاز ۳
پمبرولیزوماب با یا بدون شیمیدرمانی در کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن عودکننده یا متاستاتیک: پیگیری ۵ ساله کارآزمایی تصادفیسازیشده فاز ۳
نیولوماب برای کارسینوم سلول سنگفرشی عودکننده سر و گردن
پرتودرمانی پس از جراحی با یا بدون شیمیدرمانی همزمان در سرطان سر و گردن پیشرفته موضعی
متاآنالیز شیمیدرمانی در سرطان سر و گردن (MACH-NC): بهروزرسانی بر پایه ۱۰۷ کارآزمایی تصادفی و ۱۹٬۸۰۵ بیمار، از طرف گروه MACH-NC
پرتودرمانی همراه ستوکسیماب یا سیسپلاتین در سرطان اوروفارنکس مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (NRG Oncology RTOG 1016): کارآزمایی تصادفی چندمرکزی عدمبرتری
توریپالیماب همراه شیمیدرمانی در کارسینوم نازوفارنکس عودکننده یا متاستاتیک: کارآزمایی بالینی تصادفی JUPITER-02
شیمیدرمانی القایی با جمسیتابین و سیسپلاتین در کارسینوم نازوفارنکس
پمبرولیزوماب بهتنهایی یا همراه شیمیدرمانی در برابر ستوکسیماب همراه شیمیدرمانی در کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن عودکننده یا متاستاتیک (KEYNOTE-048): مطالعه فاز ۳ تصادفی باز
رهنمودهای بالینی
۲ موردتطبیق آسیایی رهنمود بالینی EHNS–ESMO–ESTRO برای تشخیص، درمان و پیگیری بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن
خلاصه رهنمود NCCN: سرطانهای سر و گردن، نسخه ۲٫۲۰۲۵ (تمرکز بر کارسینوم نازوفارنکس)
پرسشهای رایج
داروهای مرتبط
راهنماهای کاربردی
منابع علمی
۳۰ منبعنمایش همه منابع، ۲۲ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹
- ۱۰PET-CT Surveillance versus Neck Dissection in Advanced Head and Neck Cancer
- ۱۱
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴
- ۱۵
- ۱۶
- ۱۷Final Overall Survival Analysis of Gemcitabine and Cisplatin Induction Chemotherapy in Nasopharyngeal Carcinoma: A Multicenter, Randomized Phase III Trial
- ۱۸
- ۱۹Pan-Asian adaptation of the EHNS–ESMO–ESTRO Clinical Practice Guidelines for the diagnosis, treatment and follow-up of patients with squamous cell carcinoma of the head and neck
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳Nivolumab added to cisplatin and radiotherapy versus cisplatin and radiotherapy alone after surgery for people with squamous cell carcinoma of the head and neck at a high risk of relapse (GORTEC 2018-01 NIVOPOST-OP): a randomised, open-label, phase 3 trial
- ۲۴
- ۲۵
- ۲۶
- ۲۷
- ۲۸
- ۲۹Cisplatin for injection, for intravenous use: Prescribing Information
- ۳۰Induction Gemcitabine and Cisplatin in Patients With Locoregionally Advanced Nasopharyngeal Carcinoma (NCT01872962) — ClinicalTrials.gov record
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۷ مهر ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.

