بیمارانی که سرطان مجاری صفراوی داخل کبد با تغییر ژن FGFR2 داشتند و بیماری‌شان بعد از درمان قبلی پیشرفت کرده بود، هر روز قرص فوتیباتینیب گرفتند. تومور در حدود ۴ نفر از هر ۱۰ بیمار کوچک شد و این اثر در بیشتر آن‌ها چند ماه ادامه داشت. شایع‌ترین عارضه بالا رفتن فسفر خون بود و کیفیت زندگی حفظ شد.
کلانژیوکارسینوم داخل کبدی پیش‌درمان‌شده، غیرقابل‌جراحی یا متاستاتیک، با فیوژن یا بازآرایی FGFR2 (FDA، تأیید تسریع‌شده)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| فوتیباتینیب | ۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | روزانه و پیوسته |
منبع دوز: برچسب FDA. کاهش دوز: ۱۶ و سپس ۱۲ میلی‌گرم؛ عدم تحمل ۱۲ میلی‌گرم ← قطع. معاینه چشم با OCT پیش از شروع، هر ۲ ماه در ۶ ماه اول، سپس هر ۳ ماه و فوری در علائم بینایی؛ پایش فسفات. در FOENIX-CCA2 هیپرفسفاتمی درجه ۳ مرتبط با درمان در ۳۰٪.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
فوتیباتینیب (Futibatinib) خوراکی ۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز به‌صورت پیوسته.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (N Engl J Med ۲۰۲۳) و برچسب FDA داروی لیتگوبی (Lytgobi)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران با کلانژیوکارسینوم داخل کبدی غیرقابل‌جراحی یا متاستاتیک دارای فیوژن یا بازآرایی FGFR2 که پس از یک یا چند خط درمان سیستمیک قبلی (به‌جز مهارکننده‌های FGFR) پیشرفت کرده بودند.
پیامد اولیه: پاسخ عینی (پاسخ نسبی یا کامل) با بازبینی مستقل مرکزی. پیامدهای ثانویه: مدت پاسخ، بقای بدون پیشرفت، بقای کلی، ایمنی و پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار.
شایع‌ترین عوارض درجه ۳ مرتبط با درمان هیپرفسفاتمی (۳۰٪)، افزایش آسپارتات آمینوترانسفراز (۷٪)، استوماتیت (۶٪) و خستگی (۶٪) بود. عوارض مرتبط با درمان در ۲٪ به قطع دائمی فوتیباتینیب انجامید و مرگ مرتبط با درمان رخ نداد. کیفیت زندگی در طول درمان حفظ شد.
FOENIX-CCA2 مبنای تأیید تسریع‌شده FDA برای فوتیباتینیب، یک مهارکننده کووالان FGFR1 تا ۴، در کلانژیوکارسینوم داخل کبدی پیش‌درمان‌شده با فیوژن یا بازآرایی FGFR2 بود. ESMO ۲۰۲۵ فوتیباتینیب (ESMO-MCBS نسخه ۱٫۱: امتیاز ۳) را پس از یک یا چند خط درمان توصیه می‌کند [III, A؛ ESCAT I-B].
تغییرات گیرنده فاکتور رشد فیبروبلاست ۲ (FGFR2) به‌عنوان اهداف دارویی امیدبخش در کلانژیوکارسینوم داخل کبدی، سرطانی کم‌یاب با پیش‌آگهی بد، مطرح شده‌اند. فوتیباتینیب، یک مهارکننده نسل بعدی FGFR1 تا ۴ با اتصال کووالان، هم فعالیت ضدتوموری در بیماران دارای تومورهای با تغییر FGFR و هم فعالیت قوی پیش‌بالینی علیه جهش‌های مقاومت اکتسابی مرتبط با مهارکننده‌های FGFR رقابتی با ATP نشان داده است.
در این مطالعه فاز ۲ چندملیتی، باز و تک‌گروهی، بیماران مبتلا به کلانژیوکارسینوم داخل کبدی غیرقابل‌جراحی یا متاستاتیک دارای فیوژن یا بازآرایی FGFR2 را که پس از یک یا چند خط درمان سیستمیک قبلی (به‌جز مهارکننده‌های FGFR) پیشرفت بیماری داشتند، وارد کردیم. بیماران فوتیباتینیب خوراکی با دوز ۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز به‌صورت پیوسته دریافت کردند. پیامد اولیه، پاسخ عینی (پاسخ نسبی یا کامل) بر اساس بازبینی مستقل مرکزی بود. پیامدهای ثانویه شامل مدت پاسخ، بقای بدون پیشرفت و بقای کلی، ایمنی و پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار بود.
بین ۱۶ آوریل ۲۰۱۸ و ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹، در مجموع ۱۰۳ بیمار ثبت‌نام شدند و فوتیباتینیب دریافت کردند. در مجموع ۴۳ نفر از ۱۰۳ بیمار (۴۲٪؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۳۲ تا ۵۲) پاسخ داشتند و میانه مدت پاسخ ۹٫۷ ماه بود. پاسخ‌ها در زیرگروه‌های مختلف بیماران، از جمله بیماران با درمان قبلی زیاد، سالمندان و بیماران دارای جهش همزمان TP53، یکسان بود. با میانه پیگیری ۱۷٫۱ ماه، میانه بقای بدون پیشرفت ۹٫۰ ماه و بقای کلی ۲۱٫۷ ماه بود. عوارض شایع درجه ۳ مرتبط با درمان هیپرفسفاتمی (در ۳۰٪ بیماران)، افزایش سطح آسپارتات آمینوترانسفراز (در ۷٪)، استوماتیت (در ۶٪) و خستگی (در ۶٪) بود. عوارض مرتبط با درمان در ۲٪ بیماران به قطع دائمی فوتیباتینیب انجامید. هیچ مرگ مرتبط با درمان رخ نداد. کیفیت زندگی در طول درمان حفظ شد.
در بیماران با درمان قبلی مبتلا به کلانژیوکارسینوم داخل کبدی دارای فیوژن یا بازآرایی FGFR2، استفاده از فوتیباتینیب، یک مهارکننده کووالان FGFR، به سود بالینی قابل اندازه‌گیری انجامید. (با حمایت مالی Taiho Oncology و Taiho Pharmaceutical؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی FOENIX-CCA2: NCT02052778.)
کارآزمایی تک‌گروهی بدون گروه مقایسه بود؛ فقط کلانژیوکارسینوم داخل کبدی وارد شد و بیماران قبلاً مهارکننده FGFR نگرفته بودند.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
این سایت را به‌عنوان چه کسی میخوانید؟
انتخاب شما در همه صفحهها میماند و هر وقت خواستید از پایین صفحه عوضش کنید.
برای جستجو تایپ کنید...