cSCC عودکرده یا متاستاتیک، یا موضعی پیشرفته غیرقابل درمان با جراحی یا پرتودرمانی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم (یا ۴۰۰ میلیگرم) | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقهای | روز ۱ هر ۳ هفته (دوز ۴۰۰ میلیگرم: هر ۶ هفته) |
طبق برچسب FDA؛ شواهد:.
در این مطالعه، بیمارانی که سرطان پوست اسکواموسسل آنها برگشته یا پخش شده بود و جراحی یا پرتودرمانی برایشان ممکن نبود، هر ۳ هفته داروی ایمنیدرمانی پمبرولیزوماب گرفتند. در حدود ۱ نفر از هر ۳ بیمار تومور کوچک شد و در بسیاری از آنها این اثر ماندگار بود. در بیمارانی که سرطان فقط در همان ناحیه پیشرفت کرده بود، تقریباً نیمی پاسخ دادند. عوارض جدی کم بود.
cSCC عودکرده یا متاستاتیک، یا موضعی پیشرفته غیرقابل درمان با جراحی یا پرتودرمانی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم (یا ۴۰۰ میلیگرم) | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقهای | روز ۱ هر ۳ هفته (دوز ۴۰۰ میلیگرم: هر ۶ هفته) |
طبق برچسب FDA؛ شواهد:.
اسکواموسسل پوست عودکرده یا متاستاتیک، یا پیشرفته موضعی که با جراحی یا پرتودرمانی درمانشدنی نیست
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم (یا ۴۰۰ میلیگرم) | انفوزیون وریدی ۳۰ دقیقهای | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته |
طبق برچسب FDA. شواهد:. کارآزمایی، بیماران با بیماری خودایمنی یا نیازمند سرکوب ایمنی را خارج کرده بود.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) ۲۰۰ میلیگرم وریدی هر ۳ هفته تا پیشرفت مستند بیماری، سمیت غیرقابل قبول یا حداکثر ۲۴ ماه (حداکثر ۳۵ دوره). در پیشرفت اولیه رادیولوژیک، ادامه درمان تا تأیید پیشرفت مجاز بود، مگر پیشرفت علامتدار یا سریع بود یا مداخله فوری لازم داشت. ارزیابی تومور هر ۶ هفته در سال اول و هر ۹ هفته در سال دوم.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده و متن کامل مقاله (J Clin Oncol ۲۰۲۰)، چکیده Ann Oncol ۲۰۲۱ (حداکثر ۳۵ دوره) و برچسب FDA کیترودا (بخش ۱۴٫۱۹)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان ۱۸ سال یا بیشتر با کارسینوم سلول سنگفرشی پوست (cSCC) تأییدشده بافتی، بیماری قابل اندازهگیری طبق RECIST ۱٫۱ (یا قابل ارزیابی با عکاسی دیجیتال)، ECOG صفر یا ۱، نمونه بافتی کافی برای آزمایش PD-L1 و امید به زندگی بیش از ۳ ماه. گروه عودکرده یا متاستاتیک: عود موضعی-ناحیهای غیرقابل درمان با جراحی یا پرتودرمانی و/یا متاستاز. بیماران با بیماری خودایمنی یا وضعیت نیازمند سرکوب ایمنی وارد نشدند. میانه سن ۷۲ سال (۲۹ تا ۹۵)؛ ECOG ۱ در ۶۵٫۷٪ و مرحله IV در ۸۲٫۹٪. طبق برچسب FDA، ۸۷٪ دستکم یک خط درمان قبلی و ۷۳٪ پرتودرمانی قبلی داشتند.
پیامد اصلی: میزان پاسخ عینی طبق RECIST ۱٫۱ با بازبینی مرکزی مستقل. پیامدهای ثانویه: مدت پاسخ، میزان کنترل بیماری، بقای بدون پیشرفت، بقای کلی و ایمنی.
عوارض مرتبط با درمان در ۶۶٫۷٪ (شایعترین: خارش ۱۴٫۳٪، ضعف ۱۳٫۳٪ و خستگی ۱۲٫۴٪)؛ عوارض مرتبط درجه ۳ تا ۵ در ۵٫۷٪ و عوارض جدی مرتبط در ۶٫۷٪. عوارض ایمنی در ۲۱٫۹٪ (کمکاری تیروئید ۹٫۵٪، واکنش پوستی شدید ۴٫۸٪، پنومونیت ۳٫۸٪، نارسایی آدرنال ۲٫۹٪ و پرکاری تیروئید ۲٫۹٪)، بدون عارضه ایمنی درجه ۴ یا ۵. قطع درمان بهعلت عارضه در ۱۲٫۴٪. یک مرگ مرتبط با درمان (نوروپاتی اعصاب جمجمهای). در کل ۱۵۹ بیمار، عوارض مرتبط درجه ۳ تا ۵ در ۱۱٫۹٪ (Ann Oncol ۲۰۲۱).
مبنای تأیید FDA پمبرولیزوماب در cSCC عودکرده یا متاستاتیک و در cSCC پیشرفته موضعی غیرقابل درمان با جراحی یا پرتودرمانی، با دوز ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته تا ۲۴ ماه. رهنمود EADO ۲۰۲۶ داروهای ضد PD-1 را خط اول درمان سیستمیک cSCC متاستاتیک یا پیشرفته موضعی میداند. پمبرولیزوماب کمکی (KEYNOTE-630) به هدف اصلی نرسید.
گزینههای درمانی برای بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی پوست (cSCC) عودکرده و/یا متاستاتیک (R/M) محدود است؛ میزان مرگ در بیماران دارای متاستاز دور از ۷۰٪ بیشتر است. در اینجا نخستین تحلیل میانی گروه R/M cSCC از مطالعه فاز ۲ دوگروهی KEYNOTE-629 (پیشرفته موضعی و R/M) را ارائه میکنیم.
بیماران مبتلا به R/M cSCC که جراحی یا پرتودرمانی برایشان مناسب نبود، پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته دریافت کردند. پیامد اصلی، میزان پاسخ عینی طبق RECIST نسخه ۱٫۱ بود. پیامدهای ثانویه مدت پاسخ، میزان کنترل بیماری، بقای بدون پیشرفت، بقای کلی و ایمنی بودند.
در تاریخ قطع دادهها (۸ آوریل ۲۰۱۹)، میانه پیگیری ۱۰۵ بیمار واردشده در گروه R/M ۱۱٫۴ ماه (دامنه ۰٫۴ تا ۱۶٫۳ ماه) بود. میزان پاسخ عینی ۳۴٫۳٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۵٫۳٪ تا ۴۴٫۲٪؛ ۴ پاسخ کامل و ۳۲ پاسخ نسبی) و میزان کنترل بیماری ۵۲٫۴٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴۲٫۴٪ تا ۶۲٫۲٪) بود. میانه مدت پاسخ به دست نیامد (دامنه ۲٫۷ تا بیش از ۱۳٫۱ ماه؛ علامت «+» یعنی پاسخ در زمان قطع دادهها ادامه داشت). میانه بقای بدون پیشرفت ۶٫۹ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳٫۱ تا ۸٫۵ ماه) بود. میانه بقای کلی به دست نیامد (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۰٫۷ ماه تا دستنیافته). عوارض مرتبط با درمان در ۶۶٫۷٪ بیماران (۷۰ نفر) رخ داد که شایعترین آنها خارش (۱۵ نفر؛ ۱۴٫۳٪)، ضعف (۱۴ نفر؛ ۱۳٫۳٪) و خستگی (۱۳ نفر؛ ۱۲٫۴٪) بودند. عوارض مرتبط با درمان درجه ۳ تا ۵ در ۵٫۷٪ بیماران (۶ نفر) رخ داد. یک بیمار بر اثر نوروپاتی اعصاب جمجمهای مرتبط با درمان فوت کرد.
پمبرولیزوماب در بیماران عمدتاً سالمند مبتلا به R/M cSCC فعالیت ضدتوموری مؤثر، پاسخهای ماندگار و از نظر بالینی معنادار و ایمنی قابل قبول نشان داد و از کاربرد آن در عمل بالینی حمایت میکند. عوارض پمبرولیزوماب در این مطالعه با الگوی ایمنی شناختهشده آن همخوان بود.
کارآزمایی تکگروهی و غیرتصادفی بدون گروه مقایسه؛ گزارش اول تحلیل میانی با پیگیری کوتاه بود. بیماران نیازمند سرکوب ایمنی (از جمله گیرندگان پیوند عضو) و بیماران با ECOG ۲ یا بیشتر وارد نشدند. تحلیل PD-L1 اکتشافی بود و گروه CPS کمتر از ۱ بسیار کوچک بود.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
این سایت را بهعنوان چه کسی میخوانید؟
انتخاب شما در همه صفحهها میماند و هر وقت خواستید از پایین صفحه عوضش کنید.
برای جستجو تایپ کنید...