ابزار بالینی

گروه خطر سرطان پروستات موضعی

کم، متوسط مطلوب و نامطلوب، پرخطر و پیشرفته موضعی

به‌روزرسانی: ۵ آبان ۱۴۰۵۱ دقیقه مطالعه۳ منبع علمی

گروه خطر سرطان پروستات موضعی (EAU؛ بر پایه دی‌آمیکو) و تقسیم خطر متوسط به مطلوب و نامطلوب.

گروه درجه ISUP (گلیسون)
مرحله بالینی T

این ماشین‌حساب به جاوااسکریپت نیاز دارد؛ فرمول و تفسیر در متن همین صفحه آمده است.

ابزار کمکی برای پزشکان است و جای قضاوت بالینی، پروتکل مرکز و برچسب دارو را نمی‌گیرد؛ هر نتیجه را پیش از تجویز دوباره بسنجید.

تعریف گروه‌ها

گروه‌های خطر EAU (بر پایه دی‌آمیکو) [۱، ۲]
گروهتعریف
کمPSA کمتر از ۱۰ و ISUP ۱ و cT1 تا cT2a
متوسطPSA ۱۰ تا ۲۰ یا ISUP ۲ تا ۳ یا cT2b
بالاPSA بیش از ۲۰ یا ISUP ۴ تا ۵ یا cT2c
پیشرفته موضعیcT3 تا cT4 یا cN1 (هر PSA و ISUP)

متوسط مطلوب و نامطلوب: گروه متوسط نامطلوب است اگر ISUP ۳ (گلیسون ۴+۳)، ۵۰٪ یا بیشتر نمونه‌ها مثبت، یا بیش از یک عامل خطر متوسط داشته باشد [۳]. این تقسیم در تصمیم برای اضافه کردن هورمون‌درمانی کوتاه به پرتودرمانی به کار می‌رود.

بیشتر بخوانید: سرطان پروستات.

انواع سرطان مرتبط

منابع علمی

۳ منبع
نمایش همه منابعبستن فهرست منابع

شماره‌های داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شده‌اند.

  1. ۱
    Biochemical outcome after radical prostatectomy, external beam radiation therapy, or interstitial radiation therapy for clinically localized prostate cancerD'Amico AV, Whittington R, Malkowicz SB, et al · JAMA · 1998;280:969-74
  2. ۲
    EAU-EANM-ESTRO-ESUR-SIOG Guidelines on Prostate Cancer-2020 Update. Part 1: Screening, Diagnosis, and Local Treatment with Curative IntentMottet N, van den Bergh RCN, Briers E, et al · Eur Urol · 2021;79:243-262
  3. ۳
    A new risk classification system for therapeutic decision making with intermediate-risk prostate cancer patients undergoing dose-escalated external-beam radiation therapyZumsteg ZS, Spratt DE, Pei I, et al · Eur Urol · 2013;64:895-902

این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۵ آبان ۱۴۰۵ به‌روزرسانی شده است. محتوای این وب‌سایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.