بیمارانی که سارکوم بافت نرم پخش‌شده یا غیرقابل جراحی داشتند، یا فقط داروی دوکسوروبیسین گرفتند یا دوکسوروبیسین همراه داروی دوم ایفوسفامید. ترکیب دو دارو تومور را بیشتر کوچک کرد و مدت بیشتری بیماری را مهار کرد، ولی طول عمر را به‌طور روشن بیشتر نکرد و عوارض بیشتری، به‌ویژه تب همراه کاهش گلبول‌های سفید، داشت. برای همین، ترکیب بیشتر وقتی انتخاب می‌شود که کوچک شدن تومور هدف مهمی باشد.
سارکوم بافت نرم پیشرفته یا متاستاتیک غیرقابل جراحی، خط اول (استاندارد ESMO [I, A])
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوکسوروبیسین | ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی (بولوس یا انفوزیون پیوسته ۷۲ ساعته) | روز ۱ |
دوز و برنامه طبق بازوی دوکسوروبیسین EORTC 62012 و GeDDiS (۶ دوره)؛ برچسب FDA: تک‌دارویی ۶۰ تا ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع هر ۲۱ روز. LVEF پایه و دوره‌ای؛ کاهش دوز در اختلال کبدی طبق برچسب. جایگاه طبق ESMO.
در صفحه «سارکوم (سرطان بافت نرم و استخوان)» · سارکوم بافت نرم پیشرفته: خط اول
سارکوم بافت نرم پیشرفته، خط اول در بیماران با وضعیت عملکرد خوب وقتی پاسخ تومور هدف است یا نوع بافتی به ایفوسفامید حساس است (ESMO [I, B])؛ در EORTC 62012: ۱۸ تا ۶۰ سال، وضعیت عملکرد صفر یا ۱
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوکسوروبیسین | ۲۵ میلی‌گرم/مترمربع در روز (جمعاً ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع) | وریدی | روز ۱ تا ۳ |
| ایفوسفامید | ۱۰ گرم/مترمربع در هر دوره، تقسیم در ۴ روز (۲٫۵ گرم/مترمربع در روز) | وریدی | روز ۱ تا ۴ |
| مسنا | همراه ایفوسفامید | ||
| پگ‌فیلگراستیم | طبق پروتکل |
دوزها طبق EORTC 62012: دوکسوروبیسین تشدیدشده ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع (۲۵ میلی‌گرم/مترمربع در روز، روز ۱ تا ۳) همراه ایفوسفامید ۱۰ گرم/مترمربع طی ۴ روز با مسنا و پگ‌فیلگراستیم، هر ۳ هفته تا ۶ دوره؛ دوز مسنا و پگ‌فیلگراستیم در چکیده نیامده است (جزئیات دوز در متن کامل مقاله). هیدراتاسیون دست‌کم ۲ لیتر در روز و پایش انسفالوپاتی و کارکرد کلیه. سمیت درجه ۳–۴ بیشتر از دوکسوروبیسین تنها: تب نوتروپنیک ۴۶٪، کم‌خونی ۳۵٪ و ترومبوسیتوپنی ۳۳٪. صفحه کامل رژیم: دوکسوروبیسین و ایفوسفامید در سارکوم بافت نرم.
در صفحه «سارکوم (سرطان بافت نرم و استخوان)» · سارکوم بافت نرم پیشرفته: خط اول
سارکوم بافت نرم پیشرفته
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوکسوروبیسین | ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ (یا تقسیم‌شده در ۳ روز) |
| ایفوسفامید | ۲٫۵ گرم/مترمربع در روز (جمعاً ۱۰ گرم/مترمربع) | وریدی | روز ۱ تا ۴ |
| مسنا | معادل یا بیشتر از دوز ایفوسفامید | وریدی (و خوراکی) | روز ۱ تا ۴ |
مطابق EORTC 62012.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
دوکسوروبیسین (Doxorubicin) ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع وریدی، به‌صورت بولوس در روز ۱ یا انفوزیون پیوسته ۷۲ ساعته، هر ۳ هفته تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول و حداکثر ۶ دوره.
دوکسوروبیسین ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع (۲۵ میلی‌گرم/مترمربع در روز، روز ۱ تا ۳) همراه ایفوسفامید (Ifosfamide) ۱۰ گرم/مترمربع طی ۴ روز، با مسنا و پگ‌فیلگراستیم (Pegfilgrastim)، هر ۳ هفته تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول و حداکثر ۶ دوره. دوز مسنا و پگ‌فیلگراستیم در چکیده نیامده است (جزئیات دوز در متن کامل مقاله).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله و ثبت ClinicalTrials.gov NCT00061984؛ دوز مسنا و پگ‌فیلگراستیم در چکیده نیامده است (جزئیات دوز در متن کامل مقاله)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران ۱۸ تا ۶۰ ساله با وضعیت عملکرد WHO صفر یا ۱ و سارکوم بافت نرم درجه بالا (درجه ۲ یا ۳ FNCLCC)، موضعی پیشرفته و غیرقابل جراحی یا متاستاتیک، با ضایعه قابل اندازه‌گیری و شواهد پیشرفت در ۶ هفته اخیر؛ بدون شیمی‌درمانی قبلی برای بیماری پیشرفته (شیمی‌درمانی کمکی قبلی مجاز بود اگر تا ۶ ماه پس از آن پیشرفتی رخ نداده بود). GIST، استئوسارکوم، یوئینگ، رابدومیوسارکوم رویانی، سارکوم بافت نرم آلوئولار، کندروسارکوم، مزوتلیوما و تومور دسموپلاستیک سلول گرد کوچک وارد نشدند. شرایط آزمایشگاهی: ANC دست‌کم ۲٬۰۰۰ و پلاکت دست‌کم ۱۰۰٬۰۰۰ در میلی‌مترمکعب، بیلی‌روبین حداکثر ۱٫۸ میلی‌گرم در دسی‌لیتر، کراتینین حداکثر ۱٫۴ میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا کلیرانس بیش از ۶۵ میلی‌لیتر در دقیقه و بدون سابقه بیماری قلبی-عروقی (ثبت ClinicalTrials.gov).
پیامد اولیه: بقای کلی در جمعیت قصد درمان. پیامدهای ثانویه: بقای بدون پیشرفت، پاسخ بر اساس RECIST، سمیت (CTC نسخه ۲٫۰) و مرگ مرتبط با درمان.
شایع‌ترین عوارض درجه ۳ و ۴، که همه با ترکیب بیشتر بودند (ترکیب در برابر دوکسوروبیسین تنها): لکوپنی ۴۳٪ در برابر ۱۸٪، نوتروپنی ۴۲٪ در برابر ۳۷٪، تب نوتروپنیک ۴۶٪ در برابر ۱۳٪، کم‌خونی ۳۵٪ در برابر ۵٪ و ترومبوسیتوپنی ۳۳٪ در برابر کمتر از ۱٪.
EORTC 62012 دوکسوروبیسین تک‌دارویی را درمان استاندارد خط اول سارکوم بافت نرم پیشرفته نگه داشت و نشان داد ترکیب آنتراسیکلین و ایفوسفامید (AI) با دوز کافی وقتی ترجیح دارد که پاسخ و کوچک شدن تومور سودمند باشد. رهنمود ESMO–EURACAN–GENTURIS ۲۰۲۱: آنتراسیکلین درمان استاندارد خط اول [I, A] و AI با دوز کافی در انواع حساس به ایفوسفامید و وضعیت عملکرد خوب [I, B].
برای بیشتر سارکوم‌ها درمان هدفمند مؤثری در دسترس نیست و دوکسوروبیسین و ایفوسفامید، که بیش از ۳۰ سال است برای درمان سارکوم بافت نرم به کار می‌روند، همچنان نقش مهمی دارند. اینکه دوکسوروبیسین تنها یا ترکیب دوکسوروبیسین و ایفوسفامید باید به‌طور روتین به کار رود، هنوز محل بحث است. ما بررسی کردیم که آیا تشدید دوز دوکسوروبیسین همراه ایفوسفامید در مقایسه با دوکسوروبیسین تنها، بقای بیماران مبتلا به سارکوم بافت نرم پیشرفته را بهتر می‌کند.
این کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی فاز ۳ (EORTC 62012) را در ۳۸ بیمارستان در ۱۰ کشور انجام دادیم. بیماران ۱۸ تا ۶۰ ساله با سارکوم بافت نرم درجه بالای موضعی پیشرفته، غیرقابل جراحی یا متاستاتیک و وضعیت عملکرد WHO صفر یا ۱ وارد شدند. آن‌ها به روش کمینه‌سازی (۱:۱) برای درمان خط اول به دوکسوروبیسین (۷۵ میلی‌گرم/مترمربع به‌صورت بولوس وریدی در روز ۱ یا انفوزیون وریدی پیوسته ۷۲ ساعته) یا دوکسوروبیسین تشدیدشده (۷۵ میلی‌گرم/مترمربع؛ ۲۵ میلی‌گرم/مترمربع در روز، روزهای ۱ تا ۳) همراه ایفوسفامید (۱۰ گرم/مترمربع طی ۴ روز با مسنا و پگ‌فیلگراستیم) تخصیص یافتند. تصادفی‌سازی بر اساس مرکز، وضعیت عملکرد (۰ در برابر ۱)، سن (کمتر از ۵۰ در برابر ۵۰ سال یا بیشتر)، وجود متاستاز کبدی و درجه بافت‌شناسی (۲ در برابر ۳) طبقه‌بندی شد. بیماران هر ۳ هفته تا پیشرفت یا اثرات سمی غیرقابل قبول، حداکثر ۶ دوره، درمان شدند. پیامد اولیه، بقای کلی در جمعیت قصد درمان بود. این کارآزمایی با شماره NCT00061984 در ClinicalTrials.gov ثبت شده است.
بین ۳۰ آوریل ۲۰۰۳ و ۲۵ مه ۲۰۱۰، ۲۲۸ بیمار به‌طور تصادفی به دوکسوروبیسین و ۲۲۷ بیمار به دوکسوروبیسین و ایفوسفامید تخصیص یافتند. میانه پیگیری در گروه دوکسوروبیسین تنها ۵۶ ماه (IQR ۳۱–۷۷) و در گروه ترکیبی ۵۹ ماه (۳۶–۷۲) بود. تفاوت معناداری در بقای کلی بین دو گروه وجود نداشت (میانه بقای کلی ۱۲٫۸ ماه [۹۵٫۵٪ CI ۱۰٫۵–۱۴٫۳] در گروه دوکسوروبیسین در برابر ۱۴٫۳ ماه [۱۲٫۵–۱۶٫۵] در گروه دوکسوروبیسین و ایفوسفامید؛ نسبت خطر [HR] ۰٫۸۳ [۹۵٫۵٪ CI ۰٫۶۷–۱٫۰۳]؛ آزمون لگ‌رنک طبقه‌بندی‌شده p=۰٫۰۷۶). میانه بقای بدون پیشرفت در گروه دوکسوروبیسین و ایفوسفامید (۷٫۴ ماه [۹۵٪ CI ۶٫۶–۸٫۳]) به‌طور معناداری بیشتر از گروه دوکسوروبیسین (۴٫۶ ماه [۲٫۹–۵٫۶]) بود (HR ۰٫۷۴ [۹۵٪ CI ۰٫۶۰–۰٫۹۰]؛ آزمون لگ‌رنک طبقه‌بندی‌شده p=۰٫۰۰۳). بیماران بیشتری در گروه دوکسوروبیسین و ایفوسفامید پاسخ کلی داشتند (۶۰ [۲۶٪] از ۲۲۷ بیمار در برابر ۳۱ [۱۴٪] از ۲۲۸؛ p<۰٫۰۰۰۶). شایع‌ترین اثرات سمی درجه ۳ و ۴، که همه با دوکسوروبیسین و ایفوسفامید شایع‌تر از دوکسوروبیسین تنها بودند، عبارت بودند از لکوپنی (۹۷ [۴۳٪] از ۲۲۴ بیمار در برابر ۴۰ [۱۸٪] از ۲۲۳ بیمار)، نوتروپنی (۹۳ [۴۲٪] در برابر ۸۳ [۳۷٪])، تب نوتروپنیک (۱۰۳ [۴۶٪] در برابر ۳۰ [۱۳٪])، کم‌خونی (۷۸ [۳۵٪] در برابر ۱۰ [۵٪]) و ترومبوسیتوپنی (۷۵ [۳۳٪] در برابر یک بیمار [کمتر از ۱٪]).
نتایج ما استفاده از دوکسوروبیسین تشدیدشده و ایفوسفامید را برای درمان تسکینی سارکوم بافت نرم پیشرفته پشتیبانی نمی‌کند، مگر اینکه هدف مشخص، کوچک شدن تومور باشد. این یافته‌ها باید به فردی‌سازی مراقبت از بیماران مبتلا به این بیماری کمک کنند.
Cancer Research UK، صندوق خیریه EORTC، خدمات ملی سلامت بریتانیا (NHS)، مؤسسه پژوهشی انجمن سرطان کانادا و شرکت Amgen.
فقط بیماران ۱۸ تا ۶۰ ساله با وضعیت عملکرد صفر یا ۱ وارد شدند و نتایج را نمی‌توان به بیماران مسن‌تر یا ضعیف‌تر تعمیم داد. انواع بافتی گوناگون با حساسیت متفاوت به ایفوسفامید با هم بررسی شدند. تفاوت بقای کلی معنادار نبود، هرچند فاصله اطمینان (۰٫۶۷ تا ۱٫۰۳) سود متوسط را رد نمی‌کند.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
این سایت را بهعنوان چه کسی میخوانید؟
انتخاب شما در همه صفحهها میماند و هر وقت خواستید از پایین صفحه عوضش کنید.
برای جستجو تایپ کنید...