خطر شکستگی پس از محرومیت از آندروژن در سرطان پروستات

پیش‌زمینه

استفاده از درمان محرومیت از آندروژن برای سرطان پروستات طی ۱۵ سال گذشته به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است. این درمان با کاهش تراکم مواد معدنی استخوان همراه است، اما خطر شکستگی پس از درمان محرومیت از آندروژن به‌خوبی بررسی نشده است.

روش‌ها

ما پرونده‌های ۵۰٬۶۱۳ مرد را که در پایگاه داده پیوندیافته برنامه Surveillance, Epidemiology, and End Results و Medicare با تشخیص سرطان پروستات در بازه سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ ثبت شده بودند، بررسی کردیم. پیامدهای اصلی عبارت بودند از وقوع هرگونه شکستگی و وقوع شکستگی منجر به بستری در بیمارستان. تحلیل‌های مخاطرات متناسب کاکس برای ویژگی‌های بیماران و سرطان، سایر درمان‌های دریافتی سرطان، و وقوع شکستگی یا تشخیص پوکی استخوان در ۱۲ ماه پیش از تشخیص سرطان تعدیل شدند.

نتایج

از میان مردانی که دست‌کم پنج سال پس از تشخیص زنده ماندند، ۱۹٫۴ درصد از کسانی که درمان محرومیت از آندروژن دریافت کرده بودند دچار شکستگی شدند، در مقایسه با ۱۲٫۶ درصد از کسانی که این درمان را دریافت نکرده بودند (P<0.001). در تحلیل‌های مخاطرات متناسب کاکس که برای ویژگی‌های بیمار و تومور تعدیل شده بودند، بین تعداد دوزهای هورمون آزادکننده گنادوتروپین دریافت‌شده طی ۱۲ ماه پس از تشخیص و خطر بعدی شکستگی ارتباط معنادار آماری وجود داشت.

نتیجه‌گیری

درمان محرومیت از آندروژن برای سرطان پروستات خطر شکستگی را افزایش می‌دهد.