خلاصه نکات کلیدی
- لنفوم سرطان لنفوسیتهاست و به دو گروه بزرگ هوچکین و غیرهوچکین تقسیم میشود؛ دهها زیرگروه با رفتار و درمان متفاوت وجود دارد [۱].
- تشخیص قطعی فقط با نمونهبرداری بافتی ممکن است و مرحلهبندی بر اساس معیارهای لوگانو و با PET-CT انجام میشود [۲، ۳].
- در لنفوم هوچکین پیشرفته، رژیم نیولوماب + AVD (N-AVD) بقای بدون پیشرفت را در مقایسه با برنتوکسیماب ودوتین + AVD بهبود داد و در رهنمود EHA روش ترجیحی بیماران بالای ۶۰ سال و جایگزینی معتبر در بیماران جوانتر است؛ ABVD با هدایت PET نیز گزینهای اثباتشده است [۵، ۱۳، ۲۵].
- در لنفوم منتشر سلول B بزرگ (DLBCL)، رژیم R-CHOP درمان استاندارد خط اول است [۶، ۲۴]؛ رژیم جدیدتر Pola-R-CHP در بیماران با خطر متوسط یا بالا بقای بدون پیشرفت را اندکی بیشتر کرد، بدون تفاوت معنیدار در بقای کلی [۷].
- در عود DLBCL، شیمیایمنیدرمانی نجات و پیوند سلول بنیادی اتولوگ درمان استاندارد بیماران مناسب است [۲۳، ۲۴، ۳۱]؛ در عود زودهنگام (کمتر از ۱۲ ماه پس از درمان اول)، سلولدرمانی CAR-T در کارآزماییها بر این روش برتری داشته است [۸، ۹، ۱۹].
- در لنفومهای فولیکولار و منتل، ترکیبهای مبتنی بر ریتوکسیماب، بنداموستین، لنالیدومید و ایبروتینیب پایه درماناند [۱۶، ۲۶، ۲۸، ۲۹]؛ آنتیبادیهای دوویژه مانند گلوفیتاماب، اپکوریتاماب و موزونتوزوماب گزینههای جدیدتر برای عودهای متعددند [۱۰، ۱۱، ۱۲].
لنفوم چیست؟
لنفوم سرطانی است که از لنفوسیتها، یعنی گلبولهای سفید سیستم ایمنی، منشأ میگیرد. این سلولها در غدد لنفاوی، طحال، مغز استخوان و بسیاری از بافتهای دیگر حضور دارند؛ بنابراین لنفوم میتواند تقریباً در هر نقطه از بدن بروز کند، اما شایعترین تظاهر آن بزرگی بدون درد غدد لنفاوی است.
طبقهبندی سازمان جهانی بهداشت (ویرایش پنجم) لنفومها را بر اساس نوع سلول (B، T یا NK)، ظاهر میکروسکوپی، نشانگرهای سطحی و ویژگیهای ژنتیکی تقسیمبندی میکند [۱]. برای مقایسه لنفوم با سایر سرطانهای خون به صفحه سرطانهای خون مراجعه کنید.
| نوع | رفتار | ویژگیها | درمان اصلی |
|---|---|---|---|
| لنفوم هوچکین کلاسیک | تهاجمی ولی بسیار درمانپذیر | سلولهای رید-اشترنبرگ؛ شایع در جوانان | N-AVD یا ABVD با هدایت PET؛ گزینههای دیگر BrECADD و BV-AVD [۴، ۵، ۱۳، ۱۸، ۲۵] |
| لنفوم منتشر سلول B بزرگ (DLBCL) | تهاجمی | شایعترین لنفوم غیرهوچکین تهاجمی [۱] | R-CHOP؛ گزینه جدیدتر Pola-R-CHP [۶، ۷، ۲۴] |
| لنفوم فولیکولار | کندرشد (ایندولنت) | سیر طولانی با دورههای عود و بهبود | پیگیری فعال یا ایمنیشیمیدرمانی مبتنی بر ریتوکسیماب، مانند بنداموستین-ریتوکسیماب [۱۴، ۲۶] |
| لنفوم سلول منتل | معمولاً تهاجمی | بیان سیکلین D1 | ایمنیشیمیدرمانی همراه با ایبروتینیب [۱۶، ۲۹] |
| لنفوم ناحیه حاشیهای (MZL) | کندرشد | انواع خارجگرهی (MALT)، طحالی و گرهی | بسته به محل؛ درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری در MALT معده [۱۷، ۲۲] |
لنفومهای سلول T نیز گروه مهمی هستند که در این صفحه بهطور مفصل پوشش داده نشدهاند.
علائم و نشانهها
- بزرگی بدون درد غدد لنفاوی در گردن، زیر بغل یا کشاله ران که طی چند هفته برطرف نمیشود
- سرفه، تنگی نفس یا احساس فشار در قفسه سینه (درگیری غدد مدیاستن)
- درد یا احساس پری شکم به دلیل بزرگی طحال یا غدد شکمی
- خستگی، خارش پوستی و عفونتهای مکرر
علائم B
سه علامت عمومی که «علائم B» نامیده میشوند شامل تب بدون علت، تعریق شبانه شدید و کاهش وزن بیدلیل هستند. بر اساس معیارهای لوگانو، پسوند A یا B (نبود یا وجود این علائم) فقط در مرحلهبندی لنفوم هوچکین گزارش میشود، اما وجود این علائم در همه انواع لنفوم از نظر بالینی اهمیت دارد [۲].
علائم هشدار
بیشتر غدد لنفاوی بزرگ ناشی از عفونتهای سادهاند و طی چند هفته کوچک میشوند. اما در این موارد غده باید توسط پزشک بررسی شود:
- غدهای که بدون درد، سفت یا رو به بزرگ شدن است یا بیش از چند هفته باقی میماند
- غده بزرگ همراه با تب، تعریق شبانه یا کاهش وزن بیدلیل
در دوران درمان، هر گونه تب را فوراً به تیم درمان گزارش دهید؛ پس از سلولدرمانی CAR-T، تب، افت فشار یا گیجی نیاز به درمان سریع دارد [۸].
عوامل خطر
- نقص یا اختلال سیستم ایمنی (مانند عفونت HIV، داروهای سرکوبکننده ایمنی پس از پیوند عضو)؛ طبقهبندی جدید سازمان جهانی بهداشت این لنفومها را در گروهی جداگانه قرار داده است [۱].
- عفونتها: ویروس اپشتینبار (EBV) با برخی لنفومها مرتبط است [۱] و عفونت مزمن هلیکوباکتر پیلوری با لنفوم MALT معده ارتباط دارد [۱۷].
- بیماریهای خودایمنی و التهاب مزمن، که بهویژه با لنفوم ناحیه حاشیهای همراهی دارند [۱۷].
- افزایش سن برای بیشتر لنفومهای غیرهوچکین؛ در حالی که لنفوم هوچکین در جوانان نیز شایع است (میانه سن بیماران در کارآزمایی HD21، ۳۱ سال بود) [۱۸].
تشخیص و مرحلهبندی
مسیر تشخیص لنفوم
- ۱
نمونهبرداری از غده لنفاوی
تشخیص لنفوم فقط با بررسی بافت امکانپذیر است. بهترین نمونه، برداشتن کامل یک غده (بیوپسی اکسیزیونال) یا نمونه سوزنی ضخیم (Core) است؛ آسپیراسیون با سوزن ظریف معمولاً برای تشخیص و تعیین زیرگروه کافی نیست [۲].
- ۲
بررسی آسیبشناسی، ایمونوهیستوشیمی و ژنتیک
نوع دقیق لنفوم با رنگآمیزیهای اختصاصی (مانند CD20، CD30، سیکلین D1)، فلوسایتومتری و در موارد لازم آزمایشهای ژنتیکی تعیین میشود [۱].
- ۳
- ۴
آزمایشهای تکمیلی
شمارش خون، آزمایشهای کبد و کلیه، LDH و بررسی هپاتیت B و HIV. بیوپسی مغز استخوان دیگر بهطور روتین برای مرحلهبندی لنفوم هوچکین و بیشتر موارد DLBCL لازم نیست [۲].
| مرحله | تعریف خلاصه | گروه درمانی |
|---|---|---|
| I | درگیری یک غده یا یک گروه غدد لنفاوی مجاور | محدود |
| II | دو یا چند گروه غدد در یک سمت دیافراگم | محدود (مرحله II حجیم بسته به نوع لنفوم ممکن است پیشرفته محسوب شود) |
| III | درگیری غدد در دو طرف دیافراگم یا غدد بالای دیافراگم همراه با طحال | پیشرفته |
| IV | درگیری منتشر خارج لنفاوی (مانند کبد، ریه یا مغز استخوان) | پیشرفته |
بر اساس معیارهای لوگانو، تصمیم درمانی معمولاً بر پایه تقسیم به بیماری محدود (مراحل I و II غیرحجیم) و پیشرفته (مراحل III و IV) گرفته میشود [۲].
لنفوم هوچکین
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۲۴ رژیم
لنفوم هوچکین یکی از درمانپذیرترین سرطانهاست. رژیم کلاسیک ABVD (دوکسوروبیسین، بلئومایسین، وینبلاستین و داکاربازین) سالها استاندارد بوده است و امروزه شدت درمان بر اساس پاسخ در PET-CT میانی تنظیم میشود [۱۳، ۲۵].
در بیماری محدود، دو تا چهار دوره شیمیدرمانی، با یا بدون پرتودرمانی، به کار میرود و شدت درمان به گروه خطر بیمار بستگی دارد [۲۵]. در عود، درمان نجات حاوی مهارکننده ایست بازرسی ایمنی و سپس شیمیدرمانی با دوز بالا و پیوند سلول بنیادی خود بیمار در بیماران مناسب توصیه میشود [۲۵]؛ در بیمارانی که پس از پیوند عود کردهاند یا کاندید پیوند نیستند، پمبرولیزوماب (pembrolizumab) در مقایسه با برنتوکسیماب ودوتین بیماری را مدت طولانیتری کنترل کرد [۳۳].
درمان لنفوم هوچکین پیشرفته
نیولوماب + AVD
ABVD با هدایت PET
BrECADD با هدایت PET
بلئومایسین (ABVD و eBEACOPP): خطر سمیت ریوی با افزایش سن و پرتودرمانی قفسه سینه بیشتر میشود [۱۳].
برنتوکسیماب ودوتین (BrECADD و BV-AVD): شمارش خون پیش از هر دوز؛ در نوروپاتی محیطی طبق جدول برچسب دوز کاهش یا قطع میشود؛ در کلیرانس کراتینین کمتر از ۳۰ میلیلیتر در دقیقه و نارسایی متوسط یا شدید کبد مصرف نشود و در نارسایی خفیف کبد دوز کاهش یابد؛ مصرف همزمان با بلئومایسین به دلیل سمیت ریوی ممنوع است [۳۴].
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز: لنفوم هوچکین
N-AVD (نیولوماب + AVD؛ کارآزمایی S1826)
لنفوم هوچکین کلاسیک پیشرفته (مرحله III–IV) تازهتشخیص، سن ۱۲ سال و بالاتر؛ در رهنمود EHA (۲۰۲۶) روش ترجیحی بیماران بالای ۶۰ سال و جایگزین کمشدتتر BrECADD در بیماران جوانتر (سطح 1A)طول هر دوره: هر ۲۸ روز
لنفوم هوچکین کلاسیک پیشرفته (مرحله III–IV) تازهتشخیص، سن ۱۲ سال و بالاتر؛ در رهنمود EHA (۲۰۲۶) روش ترجیحی بیماران بالای ۶۰ سال و جایگزین کمشدتتر BrECADD در بیماران جوانتر (سطح 1A) [۲۵]
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نیولوماب | بزرگسالان: ۲۴۰ میلیگرم؛ زیر ۱۸ سال: ۳ میلیگرم/کیلوگرم (حداکثر ۲۴۰ میلیگرم) | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| دوکسوروبیسین | ۲۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| وینبلاستین | ۶ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| داکاربازین | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
دوزها از متن کامل کارآزمایی S1826 [۵]. G-CSF پیشگیرانه در N-AVD اختیاری و در BV-AVD اجباری بود؛ استفاده از دگزرازوکسان برای کاهش خطر سمیت قلبی دوکسوروبیسین مجاز بود [۵]. دوز تجمعی دوکسوروبیسین در شش دوره ۳۰۰ میلیگرم/مترمربع است [۵]. N-AVD در رهنمود EHA (۲۰۲۶) با پرتودرمانی ۳۰ گری هدایتشده با PET توصیه شده است [۲۵].
شواهد: SWOG S1826 (۲۰۲۴)
ABVD با هدایت PET (رویکرد RATHL) و ABVD در مرحله محدود
هوچکین کلاسیک پیشرفته (رویکرد تطبیقی با PET میانی)؛ در مرحله محدود: گروه کمخطر ۲ دوره ABVD و سپس پرتودرمانی ۲۰ گری؛ در رویکرد کمشدت گروه پرخطر یا بالای ۶۰ سال، ۴ دوره A(B)VD و پرتودرمانی ۳۰ گریطول هر دوره: هر ۲۸ روز
هوچکین کلاسیک پیشرفته (رویکرد تطبیقی با PET میانی)؛ در مرحله محدود: گروه کمخطر ۲ دوره ABVD و سپس پرتودرمانی ۲۰ گری؛ در رویکرد کمشدت گروه پرخطر یا بالای ۶۰ سال، ۴ دوره A(B)VD و پرتودرمانی ۳۰ گری
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوکسوروبیسین | ۲۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| بلئومایسین | ۱۰ واحد/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| وینبلاستین | ۶ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| داکاربازین | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
دوزها از ثبت ClinicalTrials.gov کارآزمایی ECHELON-1 (بازوی ABVD) [۳۷]؛ رویکرد تطبیقی از RATHL [۱۳] و برنامه مرحله محدود از رهنمود EHA [۲۵]. در RATHL حذف بلئومایسین پس از PET منفی عوارض ریوی را کاهش داد بدون کاهش معنیدار اثربخشی، و در بیماران با PET میانی منفی پرتودرمانی توصیه نشد [۱۳].
شواهد: RATHL (۲۰۱۶)
BrECADD با هدایت PET (کارآزمایی HD21)
لنفوم هوچکین کلاسیک پیشرفته تازهتشخیص (مرحله IIB با توده بزرگ مدیاستن و/یا ضایعه خارجگرهی، یا مرحله III–IV)؛ سن ۱۸ تا ۶۰ سال بدون بیماری همراه مهم (در رهنمود EHA رژیم توصیهشده این گروه)طول هر دوره: هر ۲۱ روز
لنفوم هوچکین کلاسیک پیشرفته تازهتشخیص (مرحله IIB با توده بزرگ مدیاستن و/یا ضایعه خارجگرهی، یا مرحله III–IV)؛ سن ۱۸ تا ۶۰ سال بدون بیماری همراه مهم (در رهنمود EHA رژیم توصیهشده این گروه [۲۵])
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| برنتوکسیماب ودوتین | ۱٫۸ میلیگرم/کیلوگرم (وزن بالای ۱۰۰ کیلوگرم با ۱۰۰ کیلوگرم محاسبه شود) | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ |
| اتوپوزید | ۱۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ تا ۳ |
| سیکلوفسفامید | ۱۲۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| دوکسوروبیسین | ۴۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| داکاربازین | ۲۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۲ و ۳ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم | خوراکی | روز ۱ تا ۴ |
دوز شروع و سطوح کاهش دوز از خلاصه ویژگیهای محصول EMA [۳۵]؛ روزهای تجویز مطابق ثبت ClinicalTrials.gov NCT07002216 [۳۶]؛ برنامه PET و پرتودرمانی از رهنمود EHA [۲۵]. G-CSF پیشگیرانه اولیه از روز ۵ هر دوره الزامی است؛ پیشگیری آنتیبیوتیکی سه بار در هفته در تمام دوره شیمیدرمانی؛ در بیماران بالای ۴۰ سال پیشدرمانی ۴ روزه با دگزامتازون پیش از دوره اول توصیه میشود [۳۵]. در صورت بروز رویدادهای سمیت (لکوپنی بیش از ۴ روز، ترومبوسیتوپنی، عفونت یا سمیت درجه ۴، تأخیر بیش از ۲ هفته)، دوز اجزای شیمیدرمانی یک سطح کاهش مییابد (مثلاً سیکلوفسفامید ۱۲۵۰، ۱۱۰۰، ۹۵۰، ۸۰۰ و در پایینترین سطح ۶۵۰ میلیگرم/مترمربع)؛ در سیتوپنی شدید، برنتوکسیماب به ۱٫۲ میلیگرم/کیلوگرم (حداکثر ۱۲۰ میلیگرم) کاهش مییابد [۳۵]. سقف وزن ۱۰۰ کیلوگرم برای محاسبه دوز برنتوکسیماب از برچسب FDA است [۳۴].
BEACOPP افزایشیافته (eBEACOPP)
هوچکین محدود نامطلوب در بیماران ۶۰ سال و کمتر (۲ دوره eBEACOPP و سپس ۲ دوره ABVD)؛ تشدید درمان پس از PET میانی مثبت با ABVDطول هر دوره: هر ۲۱ روز
هوچکین محدود نامطلوب در بیماران ۶۰ سال و کمتر (۲ دوره eBEACOPP و سپس ۲ دوره ABVD)؛ تشدید درمان پس از PET میانی مثبت با ABVD
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اتوپوزید | ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ تا ۳ |
| دوکسوروبیسین | ۳۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| سیکلوفسفامید | ۱۲۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| بلئومایسین | ۱۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۸ |
| وینکریستین | ۱٫۴ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۸ |
| پروکاربازین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | خوراکی | روز ۱ تا ۷ |
| پردنیزون | ۴۰ میلیگرم/مترمربع | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ |
دوزها از چکیده کارآزمایی HD21 (بازوی eBEACOPP) [۱۸]؛ جایگاه در مرحله محدود از رهنمود EHA [۲۵]. نسخه تسریعشده (BEACOPP-14) با حمایت فاکتور رشد گلبولی به کار میرود [۱۳]. eBEACOPP خطر ناباروری دائمی، خستگی طولانی و میلودیسپلازی یا لوسمی حاد را دارد [۱۳].
شواهد: GHSG HD21 (۲۰۲۴)، RATHL (۲۰۱۶)
BV-AVD (برنتوکسیماب ودوتین + AVD؛ کارآزمایی ECHELON-1)
بزرگسالان مبتلا به لنفوم هوچکین کلاسیک مرحله III یا IV تازهتشخیصطول هر دوره: هر ۲۸ روز
بزرگسالان مبتلا به لنفوم هوچکین کلاسیک مرحله III یا IV تازهتشخیص
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| برنتوکسیماب ودوتین | ۱٫۲ میلیگرم/کیلوگرم (حداکثر ۱۲۰ میلیگرم) | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ و ۱۵ |
| دوکسوروبیسین | ۲۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| وینبلاستین | ۶ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
| داکاربازین | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
دوزها از برچسب FDA داروی ADCETRIS و ثبت ECHELON-1 [۳۴، ۳۷]. G-CSF پیشگیرانه اولیه از نخستین دوز برای همه بزرگسالان توصیه میشود؛ در ECHELON-1، هفت مورد از ۹ مرگ حین مطالعه با نوتروپنی همراه بود و هیچکدام G-CSF نگرفته بودند [۳۴].
شواهد: ECHELON-1 (۲۰۲۲)
پمبرولیزوماب (کارآزمایی KEYNOTE-204)
هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم در بزرگسالان (ECOG ۰–۱) که پس از پیوند اتولوگ عود کردهاند یا کاندید پیوند نیستند
هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم در بزرگسالان (ECOG ۰–۱) که پس از پیوند اتولوگ عود کردهاند یا کاندید پیوند نیستند
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلیگرم هر ۶ هفته (کودکان: ۲ میلیگرم/کیلوگرم، حداکثر ۲۰۰ میلیگرم، هر ۳ هفته) | وریدی | روز ۱ |
در KEYNOTE-204 پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته با برنتوکسیماب ودوتین ۱٫۸ میلیگرم/کیلوگرم هر ۳ هفته مقایسه شد [۳۳]؛ مدت درمان و دوز جایگزین از برچسب FDA [۳۸]. آنزیمهای کبدی، کراتینین و عملکرد تیروئید در شروع و بهطور دورهای بررسی شود؛ در سمیت خونی درجه ۴ در هوچکین، دارو تا بهبود به درجه ۰–۱ قطع شود [۳۸]. در بیماران مناسب پیوند، رهنمود EHA درمان نجات حاوی مهارکننده ایست بازرسی و سپس شیمیدرمانی با دوز بالا و پیوند اتولوگ را توصیه میکند [۲۵].
شواهد: KEYNOTE-204 (۲۰۲۱)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
لنفوم منتشر سلول B بزرگ (DLBCL)
DLBCL لنفومی تهاجمی است اما بسیاری از بیماران با درمان خط اول به بهبودی کامل و درمان قطعی میرسند. افزودن آنتیبادی ریتوکسیماب (rituximab) به شیمیدرمانی CHOP در بیماران مسن، میزان پاسخ کامل را افزایش و خطر مرگ را کاهش داد [۶]. رژیم R-CHOP (ریتوکسیماب همراه سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین، وینکریستین و پردنیزون؛ معمولاً ۶ دوره هر ۲۱ روز) درمان استاندارد خط اول است [۶، ۲۴، ۳۹].
در بیماران با خطر متوسط یا بالا، جایگزینی وینکریستین با پولاتوزوماب ودوتین (polatuzumab vedotin) (رژیم Pola-R-CHP) بیماری را اندکی بهتر کنترل کرد، اما تفاوت بقای کلی از نظر آماری معنیدار نبود [۷]؛ رهنمود EHA (۲۰۲۵) در این بیماران Pola-R-CHP را ترجیح میدهد و R-CHOP را جایگزینی قابل قبول میداند [۲۴].
درمان DLBCL عودکرده یا مقاوم
شیمیدرمانی نجات و پیوند اتولوگ
شیمیایمنیدرمانی نجات (مانند R-ICE، R-DHAP یا R-GDP) و سپس در بیمارانی که پاسخ میدهند، شیمیدرمانی با دوز بالا و پیوند سلول بنیادی اتولوگ، درمان استاندارد عود دیرهنگام (بیش از ۱۲ ماه پس از درمان اول) است [۲۴]. در کارآزماییهای CORAL و LY.12، رژیمهای نجات اثربخشی مشابهی داشتند و GDP با عوارض و نیاز به بستری کمتری همراه بود [۲۳، ۳۱]؛ نتیجه این روش در عود زودهنگام بهمراتب ضعیفتر است [۲۳].
بیماران نامناسب برای پیوند
CAR-T در عود زودهنگام
در بیمارانی که طی ۱۲ ماه پس از درمان اول عود میکنند یا مقاوماند، سلولدرمانی CAR-T با آکسیکابتاژن سیلولوسل (axi-cel) یا لیزوکابتاژن مارالوسل (liso-cel) در کارآزماییهای ZUMA-7 و TRANSFORM نتایج بهتری از درمان استاندارد (شیمیدرمانی نجات و پیوند اتولوگ) داشت و axi-cel بقای کلی را نیز بهبود داد [۸، ۹، ۱۹]. رهنمود EHA این دو فرآورده را درمان توصیهشده خط دوم در عود زودهنگام میداند [۲۴].
رژیمهای حاوی ریتوکسیماب (R-CHOP، Pola-R-CHP، R-ICE، R-DHAP و R-GDP): پیش از شروع غربالگری هپاتیت B (HBsAg و anti-HBc) و شمارش کامل خون؛ پیشدارو (استامینوفن و آنتیهیستامین) پیش از هر تزریق [۴۱].
رژیمهای حاوی آنتراسایکلین (R-CHOP و Pola-R-CHP): رهنمود EHA در بیماران با بیش از سه عامل خطر قلبی-عروقی، اکوکاردیوگرافی در پایان درمان با آنتراسایکلین و سه ماه بعد را توصیه میکند [۲۴].
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز: DLBCL خط اول
R-CHOP-21
DLBCL خط اول (درمان استاندارد؛ در IPI ۲ تا ۵ جایگزین قابل قبول Pola-R-CHP)طول هر دوره: هر ۲۱ روز
DLBCL خط اول (درمان استاندارد؛ در IPI ۲ تا ۵ جایگزین قابل قبول Pola-R-CHP)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| سیکلوفسفامید | ۷۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| دوکسوروبیسین | ۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| وینکریستین | ۱٫۴ میلیگرم/مترمربع (حداکثر ۲ میلیگرم) | وریدی | روز ۱ |
| پردنیزون | ۱۰۰ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۵ |
دوزها از متن کامل POLARIX (بازوی R-CHOP) [۳۹]؛ برچسب ریتوکسیماب در DLBCL تا ۸ تزریق در روز ۱ هر دوره را تعیین میکند [۴۱]. در POLARIX، G-CSF پیشگیرانه اولیه در ۶ دوره نخست الزامی بود و پیشگیری از درگیری دستگاه عصبی مرکزی طبق روال مرکز مجاز بود [۳۹].
شواهد: POLARIX (۲۰۲۲)
Pola-R-CHP (کارآزمایی POLARIX)
DLBCL خط اول با IPI ۲ تا ۵، سن ۱۸ تا ۸۰ سال، ECOG ۰–۲ (رژیم ترجیحی رهنمود EHA در IPI ۲ تا ۵)طول هر دوره: هر ۲۱ روز
DLBCL خط اول با IPI ۲ تا ۵، سن ۱۸ تا ۸۰ سال، ECOG ۰–۲ (رژیم ترجیحی رهنمود EHA در IPI ۲ تا ۵)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پولاتوزوماب ودوتین | ۱٫۸ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| سیکلوفسفامید | ۷۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| دوکسوروبیسین | ۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| پردنیزون | ۱۰۰ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۵ |
دوزها و معیارهای ورود از متن کامل POLARIX [۳۹]؛ ترجیح EHA [۲۴]. طبق برچسب: G-CSF پیشگیرانه الزامی؛ پیشگیری از پنوموسیستیس و هرپس در تمام دوره درمان؛ پیشدارو با آنتیهیستامین و تببر؛ پیشگیری از سندرم لیز تومور در بیماران پرخطر. در نوروپاتی، دوز پولاتوزوماب به ۱٫۴ و سپس ۱ میلیگرم/کیلوگرم کاهش مییابد و در صورت قطع آن R-CHP ادامه مییابد [۴۰]. در زیرگروههای زیر ۶۰ سال، نوع GCB، بیماری حجیم و IPI پایینتر سود روشنی دیده نشد [۳۹].
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
رژیمهای درمانی و دوز: DLBCL عودکرده یا مقاوم، مناسب پیوند یا CAR-T
R-ICE یا R-DHAP و سپس BEAM و پیوند اتولوگ (کارآزمایی CORAL)
DLBCL عودکرده یا مقاوم در بیماران مناسب پیوند (بهویژه عود دیرهنگام، بیش از ۱۲ ماه پس از درمان اول)طول هر دوره: هر ۲۱ روز
DLBCL عودکرده یا مقاوم در بیماران مناسب پیوند (بهویژه عود دیرهنگام، بیش از ۱۲ ماه پس از درمان اول)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| R-ICE | |||
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ (در دوره اول، دوز اضافه در روز ۱-) |
| اتوپوزید | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع روزانه | وریدی | روز ۱ تا ۳ |
| ایفوسفامید (همراه مسنا) | ۵۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی (انفوزیون مداوم ۲۴ ساعته) | روز ۲ |
| کربوپلاتین | AUC ۵ (حداکثر ۸۰۰ میلیگرم) | وریدی | روز ۲ |
| R-DHAP | |||
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ (در دوره اول، دوز اضافه در روز ۱-) |
| سیسپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی (انفوزیون مداوم ۲۴ ساعته) | روز ۱ |
| سیتارابین | ۲ گرم/مترمربع در ۳ ساعت، دو بار به فاصله ۱۲ ساعت | وریدی | روز ۲ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم روزانه | خوراکی یا وریدی | روز ۱ تا ۴ |
| BEAM (آمادهسازی پیوند) | |||
| کارموستین | ۳۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۶- |
| اتوپوزید | ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۵- تا ۲- |
| سیتارابین | ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۵- تا ۲- |
| ملفالان | ۱۴۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱- |
R-GDP (کارآزمایی LY.12)
DLBCL عودکرده یا مقاوم در بیماران مناسب پیوند؛ جایگزین کمعارضهتر R-DHAP پیش از پیوند اتولوگطول هر دوره: هر ۲۱ روز
DLBCL عودکرده یا مقاوم در بیماران مناسب پیوند؛ جایگزین کمعارضهتر R-DHAP پیش از پیوند اتولوگ
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| سیسپلاتین | ۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| جمسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۸ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم روزانه | خوراکی یا وریدی | روز ۱ تا ۴ |
شواهد: NCIC-CTG LY.12 (۲۰۱۴)
سلولدرمانی CAR-T خط دوم: آکسیکابتاژن سیلولوسل (ZUMA-7) یا لیزوکابتاژن مارالوسل (TRANSFORM)
لنفوم سلول B بزرگ مقاوم به درمان خط اول یا عود طی ۱۲ ماه پس از آن (کاندید درمان شدید)طول هر دوره: تکدوز
لنفوم سلول B بزرگ مقاوم به درمان خط اول یا عود طی ۱۲ ماه پس از آن (کاندید درمان شدید)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| axi-cel: کاهش لنفوسیت | |||
| سیکلوفسفامید | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| فلودارابین | ۳۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| axi-cel | |||
| آکسیکابتاژن سیلولوسل | ۲ × ۱۰⁶ سلول T زنده CAR مثبت به ازای هر کیلوگرم (حداکثر ۲ × ۱۰⁸ سلول) | وریدی | یک بار، روز ۰ |
| liso-cel: کاهش لنفوسیت | |||
| فلودارابین | ۳۰ میلیگرم/مترمربع روزانه | وریدی | ۳ روز |
| سیکلوفسفامید | ۳۰۰ میلیگرم/مترمربع روزانه | وریدی | ۳ روز |
| liso-cel | |||
| لیزوکابتاژن مارالوسل | ۹۰ تا ۱۱۰ × ۱۰⁶ سلول T زنده CAR مثبت | وریدی | یک بار، ۲ تا ۷ روز پس از پایان کاهش لنفوسیت |
دوزها از برچسب FDA داروهای YESCARTA و BREYANZI [۴۴، ۴۵]. پیش از تزریق، استامینوفن و آنتیهیستامین H1؛ توسیلیزوماب و تجهیزات اورژانس باید در دسترس باشد؛ بیمار دستکم ۲ هفته پس از تزریق axi-cel نزدیک مرکز درمانی بماند [۴۴]. در ZUMA-7 سندرم رهایی سیتوکین درجه ۳ یا بالاتر در ۶٪ و عوارض عصبی درجه ۳ یا بالاتر در ۲۱٪ رخ داد [۸]. در نارسایی کلیه، دوز فلودارابین و سیکلوفسفامید طبق برچسب این داروها تنظیم شود [۴۵].
شواهد: TRANSFORM (پیگیری ۳ ساله) (۲۰۲۵)، ZUMA-7 (۲۰۲۳)، ZUMA-7 (۲۰۲۲)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
رژیم حاوی ریتوکسیماب (R-GemOx): پیش از شروع غربالگری هپاتیت B (HBsAg و anti-HBc) و شمارش کامل خون؛ پیشدارو (استامینوفن و آنتیهیستامین) پیش از هر تزریق [۴۱].
آنتیبادیهای دوویژه CD20×CD3 (گلوفیتاماب و اپکوریتاماب): سندرم رهایی سیتوکین (CRS) شایعترین عارضه است و بیشتر درجه ۱–۲ و در دورههای نخست رخ میدهد؛ دوزبندی پلهای و برای گلوفیتاماب پیشدرمانی با اوبینوتوزوماب به کار میرود [۱۰، ۱۱].
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز: DLBCL عودکرده یا مقاوم، نامناسب پیوند و خطوط بعدی
R-GemOx
DLBCL عودکرده یا مقاوم در بیماران نامناسب برای شیمیدرمانی با دوز بالا و پیوندطول هر دوره: هر ۱۵ روز
DLBCL عودکرده یا مقاوم در بیماران نامناسب برای شیمیدرمانی با دوز بالا و پیوند
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| جمسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۲ |
| اگزالیپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۲ |
دوزها از متن کامل کارآزمایی فاز ۲ گروه LYSA [۳۲]؛ جایگاه در رهنمود EHA [۲۴]. برای سمیت خونی کاهش دوز برنامهریزی نشده بود؛ دوره بعد تا رسیدن نوتروفیل به ۱٫۰ × ۱۰⁹ در لیتر و پلاکت به ۱۰۰ × ۱۰⁹ در لیتر به تعویق میافتاد؛ دوز اگزالیپلاتین در نوروپاتی محیطی تعدیل میشد [۳۲].
شواهد: LYSA R-GemOx (۲۰۱۳)
گلوفیتاماب + GemOx (کارآزمایی STARGLO)
DLBCL عودکرده یا مقاوم پس از یک یا چند خط درمان در بیماران غیرکاندید پیوندطول هر دوره: هر ۲۱ روز
DLBCL عودکرده یا مقاوم پس از یک یا چند خط درمان در بیماران غیرکاندید پیوند
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پیشدرمانی | |||
| اوبینوتوزوماب | تکدوز | وریدی | ۷ روز پیش از نخستین دوز گلوفیتاماب |
| دوره ۱ تا ۸ | |||
| گلوفیتاماب | دوزبندی پلهای تا ۳۰ میلیگرم | وریدی | طبق پروتکل |
| جمسیتابین | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر دوره (روز طبق پروتکل) |
| اگزالیپلاتین | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر دوره (روز طبق پروتکل) |
| دوره ۹ تا ۱۲ | |||
| گلوفیتاماب | ۳۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
دوزها از چکیده کارآزمایی STARGLO [۴۳] و پیشدرمانی با اوبینوتوزوماب از ثبت کارآزمایی؛ روزهای دقیق دوزبندی پلهای و GemOx در متن کامل مقاله است. دوز پیشدرمانی اوبینوتوزوماب در برچسب گلوفیتاماب ۱۰۰۰ میلیگرم است [۴۶]. پیشدارو، پیشگیری از سندرم لیز تومور و پایش سندرم رهایی سیتوکین مانند گلوفیتاماب تکدارویی است [۴۶].
گلوفیتاماب تکدارویی (دوره ثابت)
DLBCL یا LBCL برخاسته از لنفوم فولیکولار، عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان سیستمیکطول هر دوره: هر ۲۱ روز
DLBCL یا LBCL برخاسته از لنفوم فولیکولار، عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان سیستمیک
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| اوبینوتوزوماب (پیشدرمانی) | ۱۰۰۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
| گلوفیتاماب (دوز پلهای ۱) | ۲٫۵ میلیگرم | وریدی | روز ۸ |
| گلوفیتاماب (دوز پلهای ۲) | ۱۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱۵ |
| دوره ۲ تا ۱۲ | |||
| گلوفیتاماب | ۳۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
طبق برچسب FDA داروی COLUMVI [۴۶]: بستری در طول و تا ۲۴ ساعت پس از دوز ۲٫۵ میلیگرم (و پس از دوز ۱۰ میلیگرم اگر با دوز قبلی هر درجه CRS رخ داده باشد)؛ پیشدارو با دگزامتازون ۲۰ میلیگرم وریدی (دوره ۱ روز ۸ و ۱۵، دوره ۲ و ۳)، استامینوفن و آنتیهیستامین؛ هیدراتاسیون کافی و پیشگیری از سندرم لیز تومور در بیماران پرخطر؛ پیشگیری ضدویروسی هرپس و بررسی پیشگیری از CMV و پنوموسیستیس. کاهش دوز گلوفیتاماب توصیه نمیشود. CRS در ۶۳٪ بیماران کارآزمایی رخ داد [۱۰].
شواهد: NP30179 (گلوفیتاماب) (۲۰۲۲)
اپکوریتاماب تکدارویی
DLBCL یا لنفوم سلول B پرگرید، عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان سیستمیکطول هر دوره: هر ۲۸ روز
DLBCL یا لنفوم سلول B پرگرید، عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان سیستمیک
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| اپکوریتاماب | ۰٫۱۶ میلیگرم (روز ۱)، ۰٫۸ میلیگرم (روز ۸)، ۴۸ میلیگرم (روز ۱۵ و ۲۲) | زیرجلدی | روز ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲ |
| دوره ۲ و ۳ | |||
| اپکوریتاماب | ۴۸ میلیگرم | زیرجلدی | روز ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲ |
| دوره ۴ تا ۹ | |||
| اپکوریتاماب | ۴۸ میلیگرم | زیرجلدی | روز ۱ و ۱۵ |
| دوره ۱۰ به بعد | |||
| اپکوریتاماب | ۴۸ میلیگرم | زیرجلدی | روز ۱ |
طبق برچسب FDA داروی EPKINLY [۴۷]: در دوره ۱، دگزامتازون ۱۵ میلیگرم (یا پردنیزولون ۱۰۰ میلیگرم) ۳۰ تا ۱۲۰ دقیقه پیش از هر دوز و سه روز پس از آن، بهعلاوه دیفنهیدرامین و استامینوفن؛ پیشگیری از پنوموسیستیس الزامی و پیشگیری از هرپس توصیه میشود؛ پس از نخستین دوز ۴۸ میلیگرم (دوره ۱ روز ۱۵) نیاز به بستری یا پایش سرپایی ارزیابی شود. CRS در ۵۱٪ بیماران رخ داد که بیشتر درجه ۱–۲ بود [۱۱].
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
لنفوم فولیکولار
درمان لنفوم فولیکولار
پیگیری فعال
لنفوم فولیکولار بیماری کندرشدی است. در بیماران بدون علامت با حجم کم بیماری، پیگیری منظم بدون درمان فوری رویکردی استاندارد و ایمن است؛ در یک کارآزمایی بریتانیایی نزدیک به نیمی از بیماران گروه پیگیری تا سه سال به درمان نیاز پیدا نکردند و ریتوکسیماب تکدارویی فقط زمان تا نیاز به درمان جدید را به تأخیر انداخت [۱۴].
درمان خط اول
ریتوکسیماب نگهدارنده
در بیماران با بار تومور بالا که به درمان اول پاسخ دادهاند، ادامه ریتوکسیماب به مدت دو سال زمان تا پیشرفت بیماری را بهطور معنیداری طولانیتر کرد، بدون تفاوت در بقای کلی [۲۷].
رژیمهای حاوی ریتوکسیماب (BR، ریتوکسیماب نگهدارنده یا تکدارویی و R2): پیش از شروع غربالگری هپاتیت B (HBsAg و anti-HBc) و شمارش کامل خون؛ پیشدارو (استامینوفن و آنتیهیستامین) پیش از هر تزریق [۴۱].
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز: لنفوم فولیکولار
بنداموستین-ریتوکسیماب (BR؛ کارآزمایی StiL NHL1)
لنفوم فولیکولار یا سایر لنفومهای کندرشد و لنفوم منتل نیازمند درمان، خط اولطول هر دوره: هر ۲۸ روز
لنفوم فولیکولار یا سایر لنفومهای کندرشد و لنفوم منتل نیازمند درمان، خط اول
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| بنداموستین | ۹۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۲ |
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
دوزها از کارآزمایی StiL NHL1 [۲۶]. بنداموستین در کلیرانس کراتینین کمتر از ۳۰ میلیلیتر در دقیقه مصرف نشود؛ دوز ۱۲۰ میلیگرم/مترمربع برچسب FDA مربوط به تکدرمانی لنفوم کندرشد مقاوم به ریتوکسیماب است، نه رژیم BR [۴۸].
شواهد: StiL NHL1 (۲۰۱۳)
ریتوکسیماب نگهدارنده (کارآزمایی PRIMA) و ریتوکسیماب تکدارویی
نگهدارنده: لنفوم فولیکولار با بار تومور بالا که به ایمنیشیمیدرمانی القایی پاسخ کامل یا نسبی داده است؛ تکدارویی: لنفوم فولیکولار بدون علامت با بار تومور کم
نگهدارنده: لنفوم فولیکولار با بار تومور بالا که به ایمنیشیمیدرمانی القایی پاسخ کامل یا نسبی داده است؛ تکدارویی: لنفوم فولیکولار بدون علامت با بار تومور کم
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نگهدارنده | |||
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۸ هفته، شروع ۸ هفته پس از آخرین دوره القایی |
| تکدارویی | |||
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هفتگی به مدت ۴ هفته |
نگهدارنده از PRIMA [۲۷] و برچسب FDA [۴۱]. ریتوکسیماب تکدارویی در لنفوم کمحجم بدون علامت از کارآزمایی بریتانیایی؛ این درمان فقط زمان تا نیاز به درمان جدید را به تأخیر انداخت [۱۴]. پیگیری فعال نیز رویکرد استاندارد این بیماران است [۱۴].
شواهد: PRIMA/ENGOT-OV26/GOG-3012 (۲۰۲۴)، PRIMA (لنفوم فولیکولار، نتایج بلندمدت) (۲۰۱۹)، ریتوکسیمب در برابر رویکرد «مراقبت و انتظار» در بیماران مبتلا به لنفوم فولیکولار پیشرفته، بدون علامت و بدون توده حجیم: یک کارآزمایی فاز ۳ تصادفی و باز (۲۰۱۴)
اوبینوتوزوماب + شیمیدرمانی و نگهدارنده (کارآزمایی GALLIUM)
لنفوم فولیکولار درماننشده نیازمند درمان (جایگزین ریتوکسیماب در ایمنیشیمیدرمانی)
لنفوم فولیکولار درماننشده نیازمند درمان (جایگزین ریتوکسیماب در ایمنیشیمیدرمانی)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القا | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰۰ میلیگرم | وریدی | دوره ۱: روز ۱، ۸ و ۱۵؛ دورههای بعد: روز ۱ |
| شیمیدرمانی همراه | بنداموستین (۶ دوره ۲۸ روزه) یا CHOP (۶ دوره ۲۱ روزه و سپس ۲ دوره اوبینوتوزوماب تنها) یا CVP (۸ دوره ۲۱ روزه) | وریدی | طبق رژیم |
| نگهدارنده | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰۰ میلیگرم | وریدی | هر ۲ ماه |
طبق برچسب FDA داروی GAZYVA [۴۹]: پیشدارو پیش از هر تزریق و پیشگیری از سندرم لیز تومور؛ انفوزیون دوره ۱ با سرعت ۵۰ میلیگرم در ساعت شروع و هر ۳۰ دقیقه ۵۰ میلیگرم در ساعت (تا ۴۰۰) افزایش مییابد؛ از دوره ۲ در نبود واکنش تزریقی درجه ۳ یا بالاتر، انفوزیون ۹۰ دقیقهای ممکن است.
لنالیدومید + ریتوکسیماب (R2؛ کارآزمایی AUGMENT)
لنفوم فولیکولار (گرید ۱ تا 3a) یا ناحیه حاشیهای عودکرده/مقاوم پس از دستکم یک درمان قبلی، غیرمقاوم به ریتوکسیمابطول هر دوره: هر ۲۸ روز
لنفوم فولیکولار (گرید ۱ تا 3a) یا ناحیه حاشیهای عودکرده/مقاوم پس از دستکم یک درمان قبلی، غیرمقاوم به ریتوکسیماب
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| لنالیدومید | ۲۰ میلیگرم روزانه (کلیرانس کراتینین ۳۰ تا ۵۹: ۱۰ میلیگرم) | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱ |
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | دوره ۱: روز ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲؛ دوره ۲ تا ۵: روز ۱ |
دوزها از متن کامل AUGMENT [۲۸]. در بیماران با خطر ترومبوآمبولی، پیشگیری ضدانعقادی یا ضدپلاکتی توصیه شد؛ مصرف فاکتور رشد طبق رهنمودها مجاز بود [۲۸]. طبق برچسب، در سیتوپنی پس از بهبود دوز ۵ میلیگرم کاهش مییابد (نه کمتر از ۵ میلیگرم)؛ در کلیرانس ۳۰ تا ۶۰ پس از ۲ دوره در صورت تحمل افزایش به ۱۵ میلیگرم ممکن است [۵۰].
شواهد: AUGMENT (۲۰۱۹)
موزونتوزوماب تکدارویی (دوره ثابت)
لنفوم فولیکولار عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان سیستمیکطول هر دوره: هر ۲۱ روز
لنفوم فولیکولار عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان سیستمیک
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| موزونتوزوماب | ۱ میلیگرم (روز ۱)، ۲ میلیگرم (روز ۸)، ۶۰ میلیگرم (روز ۱۵) | وریدی (دوزهای دوره ۱ دستکم در ۴ ساعت) | روز ۱، ۸ و ۱۵ |
| دوره ۲ | |||
| موزونتوزوماب | ۶۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
| دوره ۳ به بعد | |||
| موزونتوزوماب | ۳۰ میلیگرم | وریدی | روز ۱ |
طبق برچسب FDA داروی LUNSUMIO (فرم وریدی) [۵۱]: پیشدارو در دوره ۱ و ۲ با دگزامتازون ۲۰ میلیگرم وریدی (یا متیلپردنیزولون ۸۰ میلیگرم)، آنتیهیستامین و استامینوفن؛ از دوره ۳ فقط پس از CRS در دوز قبلی؛ بیمار باید بهخوبی هیدراته باشد. فرم زیرجلدی (LUNSUMIO VELO) دوزبندی متفاوتی دارد و جایگزین مستقیم نیست [۵۱].
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
لنفوم سلول منتل
لنفوم سلول منتل معمولاً تهاجمی است. در بیماران جوانتر، کارآزمایی TRIANGLE نشان داد افزودن داروی خوراکی ایبروتینیب (ibrutinib) به ایمنیشیمیدرمانی نتیجه درمان و بقای کلی را بهتر میکند و حذف پیوند اتولوگ در گروه ایبروتینیب نتیجه را بدتر نکرد [۱۶]. در بیماران ۶۵ سال و بالاتر، افزودن ایبروتینیب به بنداموستین-ریتوکسیماب بیماری را مدت طولانیتری کنترل کرد، بدون تفاوت در بقای کلی [۲۹].
در عود، ایبروتینیب در مقایسه با تمسیرولیموس بیماری را بهتر کنترل کرد [۳۰] و پس از شکست مهارکنندههای BTK، سلولدرمانی CAR-T با برکسوکابتاژن اتولوسل در بیشتر بیماران پاسخ ایجاد کرد [۲۱].
ایبروتینیب (TRIANGLE، SHINE و RAY): احتمال فیبریلاسیون دهلیزی و خونریزی؛ قطع ۳ تا ۷ روز پیش و پس از جراحی بسته به خطر خونریزی؛ تعدیل دوز با مهارکنندههای CYP3A و در نارسایی کبد، و پرهیز در نارسایی شدید کبد (برچسب FDA کنونی برای سایر اندیکاسیونها؛ این برچسب اندیکاسیون لنفوم منتل ندارد) [۵۲].
رژیمهای حاوی ریتوکسیماب (TRIANGLE و SHINE): پیش از شروع غربالگری هپاتیت B (HBsAg و anti-HBc) و شمارش کامل خون؛ پیشدارو (استامینوفن و آنتیهیستامین) پیش از هر تزریق [۴۱].
ویژه پزشکان
رژیمهای درمانی و دوز: لنفوم سلول منتل
ایبروتینیب + ایمنیشیمیدرمانی (کارآزمایی TRIANGLE)
لنفوم سلول منتل درماننشده مرحله II–IV، سن ۱۸ تا ۶۵ سال، مناسب پیوند اتولوگ
لنفوم سلول منتل درماننشده مرحله II–IV، سن ۱۸ تا ۶۵ سال، مناسب پیوند اتولوگ
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| R-CHOP (یک در میان با R-DHAP) | |||
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۰ یا ۱ |
| سیکلوفسفامید / دوکسوروبیسین | ۷۵۰ / ۵۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| وینکریستین | ۱٫۴ میلیگرم/مترمربع (حداکثر ۲ میلیگرم) | وریدی | روز ۱ |
| پردنیزون | ۱۰۰ میلیگرم | خوراکی | روز ۱ تا ۵ |
| ایبروتینیب | ۵۶۰ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۱۹ |
| R-DHAP یا R-DHAOx | |||
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۰ یا ۱ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم | وریدی یا خوراکی | روز ۱ تا ۴ |
| سیتارابین | ۲ گرم/مترمربع در ۳ ساعت، دو بار به فاصله ۱۲ ساعت | وریدی | روز ۲ |
| سیسپلاتین (یا اگزالیپلاتین ۱۳۰ میلیگرم/مترمربع در R-DHAOx) | ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع در ۲۴ ساعت | وریدی | روز ۱ |
| نگهدارنده | |||
| ایبروتینیب | ۵۶۰ میلیگرم روزانه | خوراکی | پیوسته به مدت ۲ سال |
ایبروتینیب + BR و ریتوکسیماب نگهدارنده (کارآزمایی SHINE)
لنفوم سلول منتل درماننشده در بیماران ۶۵ سال و بالاترزمانبندی هر دارو در جدول
لنفوم سلول منتل درماننشده در بیماران ۶۵ سال و بالاتر
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایبروتینیب | ۵۶۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
| بنداموستین | ۹۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۲، هر ۲۸ روز (۶ دوره) |
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۲۸ روز (۶ دوره) |
| نگهدارنده (پاسخ کامل یا نسبی) | |||
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلیگرم/مترمربع | وریدی | هر ۸ هفته تا ۱۲ دوز |
شواهد: SHINE (۲۰۲۲)، StiL NHL1 (۲۰۱۳)
ایبروتینیب تکدارویی در لنفوم منتل عودکرده (کارآزمایی RAY)
لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم پس از دستکم یک درمان حاوی ریتوکسیمابطول هر دوره: پیوسته
لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم پس از دستکم یک درمان حاوی ریتوکسیماب
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایبروتینیب | ۵۶۰ میلیگرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
دوز از کارآزمایی RAY (در برابر تمسیرولیموس) [۳۰].
شواهد: RAY (MCL3001) (۲۰۱۶)
برکسوکابتاژن اتولوسل (CAR-T؛ کارآزمایی ZUMA-2)
لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم، از جمله پس از شکست مهارکننده BTKطول هر دوره: تکدوز
لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم، از جمله پس از شکست مهارکننده BTK
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کاهش لنفوسیت | |||
| سیکلوفسفامید | ۵۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| فلودارابین | ۳۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| برکسوکابتاژن اتولوسل | ۲ × ۱۰⁶ سلول T زنده CAR مثبت به ازای هر کیلوگرم (حداکثر ۲ × ۱۰⁸ سلول) | وریدی | یک بار، روز ۰ |
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
لنفوم ناحیه حاشیهای
لنفوم ناحیه حاشیهای کندرشد است و انواع خارجگرهی (MALT)، طحالی و گرهی دارد [۱۷]. در لنفوم MALT معده مرتبط با هلیکوباکتر پیلوری، ریشهکنی این باکتری با آنتیبیوتیک درمان خط اول است و بسیاری از بیماران فقط با همین درمان بهبود مییابند. در سایر موارد، پرتودرمانی موضعی، ریتوکسیماب یا ایمنیشیمیدرمانی بسته به محل و گستردگی به کار میروند [۱۷، ۲۲]. کارآزمایی AUGMENT که ترکیب لنالیدومید و ریتوکسیماب (R2) را در عود بررسی کرد، بیماران لنفوم ناحیه حاشیهای را هم دربر داشت [۲۸]؛ جزئیات این رژیم در بخش لنفوم فولیکولار آمده است.
پس از تشخیص چه کنم؟
پرسشهای متداول
آیا لنفوم قابل درمان است؟
تفاوت لنفوم هوچکین و غیرهوچکین چیست؟
تفاوت اصلی در نوع سلولهای سرطانی است که زیر میکروسکوپ دیده میشود؛ لنفوم هوچکین سلولهای مشخص رید-اشترنبرگ دارد. این دو گروه درمان، سیر و پیشآگهی متفاوتی دارند [۱].
چرا پزشک لنفوم فولیکولار من را درمان نمیکند؟
در لنفوم فولیکولار بدون علامت با حجم کم، پیگیری فعال یک رویکرد استاندارد و ایمن است و درمان در صورت بروز علائم یا پیشرفت آغاز میشود [۱۴].
اگر لنفوم عود کند، چه درمانی وجود دارد؟
عود لنفوم به معنای پایان درمان نیست. در DLBCL، شیمیدرمانی نجات و پیوند سلول بنیادی اتولوگ درمان استاندارد بیماران مناسب است [۲۳، ۲۴]. در بیمارانی که کمتر از ۱۲ ماه پس از درمان اول عود میکنند یا به آن مقاوماند، CAR-T در کارآزماییها نتایج بهتری داشته و در رهنمودها درمان توصیهشده خط دوم است [۸، ۹، ۲۴]. در لنفومهای فولیکولار و منتل نیز ترکیبهای بدون شیمیدرمانی مانند لنالیدومید-ریتوکسیماب و داروی خوراکی ایبروتینیب به کار میروند [۲۸، ۳۰].
شواهد و پیشرفتهای اخیر (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
هوچکین: خط اول و عود
- N-AVD: در S1826 (۹۹۴ بیمار، سن ۱۲ سال و بالاتر، مراحل III–IV)، N-AVD بر BV-AVD برتری داشت: بقای بدون پیشرفت دوساله ۹۲٪ در برابر ۸۳٪ (نسبت خطر ۰٫۴۵) [۵].
- BrECADD: در HD21، BrECADD با هدایت PET در مقایسه با eBEACOPP با بقای بدون پیشرفت چهارساله بیشتر (۹۴٫۳٪ در برابر ۹۰٫۹٪) و عوارض مرتبط با درمان کمتر (۴۲٪ در برابر ۵۹٪) همراه بود [۱۸].
- BV-AVD: در ECHELON-1 (پیگیری میانه ۷۳ ماه)، بقای کلی ششساله با BV-AVD ۹۳٫۹٪ در برابر ۸۹٫۴٪ با ABVD بود (نسبت خطر مرگ ۰٫۵۹) [۴].
- ABVD با هدایت PET: در RATHL، ۸۳٫۷٪ بیماران پس از دو دوره ABVD، PET منفی داشتند [۱۳].
- عود: در KEYNOTE-204، پمبرولیزوماب در مقایسه با برنتوکسیماب ودوتین میانه بقای بدون پیشرفت را از ۸٫۳ به ۱۳٫۲ ماه رساند [۳۳].
DLBCL: خط اول
- در GELA LNH98-5 (بیماران مسن)، افزودن ریتوکسیماب به CHOP میزان پاسخ کامل را از ۶۳٪ به ۷۶٪ رساند و خطر مرگ را کاهش داد [۶].
- در پیگیری پنجساله POLARIX (IPI ۲ تا ۵)، Pola-R-CHP بقای بدون پیشرفت پنجساله را از ۵۹٫۱٪ به ۶۴٫۹٪ رساند (نسبت خطر ۰٫۷۷)، اما تفاوت بقای کلی از نظر آماری معنیدار نبود (نسبت خطر ۰٫۸۵) [۷].
DLBCL: عود، CAR-T و آنتیبادیهای دوویژه
- درمان نجات: در CORAL پاسخ به R-ICE و R-DHAP مشابه بود (۶۳٫۵٪ و ۶۲٫۸٪)، اما در عود یا مقاومت زودتر از ۱۲ ماه پس از تشخیص میزان پاسخ ۴۶٪ در برابر ۸۸٪ بود [۲۳]. در LY.12، رژیم GDP از نظر پاسخ و میزان پیوند غیرفروتر از DHAP بود، بقای مشابه داشت و با سمیت و نیاز به بستری کمتر و کیفیت زندگی بهتر همراه بود [۳۱].
- نامناسب برای پیوند: در کارآزمایی فاز ۲ گروه LYSA، پس از چهار دوره R-GemOx ۴۴٪ بیماران پاسخ کامل و ۶۱٪ پاسخ کلی داشتند، هرچند پاسخ در عود زودهنگام و پس از درمان قبلی با ریتوکسیماب کمتر بود [۳۲]. در STARGLO (پیگیری سهساله)، گلوفیتاماب + GemOx میانه بقای کلی را به ۲۵٫۵ ماه در برابر ۱۲٫۵ ماه با R-GemOx رساند [۲۰].
- CAR-T خط دوم: در ZUMA-7، axi-cel بقای بدون رویداد ۲۴ ماهه را به ۴۱٪ در برابر ۱۶٪ با شیمیدرمانی و پیوند اتولوگ رساند [۸] و نخستین کارآزمایی تصادفی بود که برتری بقای کلی CAR-T را بر درمان استاندارد نشان داد: بقای کلی چهارساله ۵۴٫۶٪ در برابر ۴۶٫۰٪ (نسبت خطر مرگ ۰٫۷۳) [۱۹]. در TRANSFORM با پیگیری سهساله، میانه بقای بدون رویداد ۲۹٫۵ ماه در برابر ۲٫۴ ماه و بقای بدون پیشرفت ۳۶ ماهه ۵۱٪ در برابر ۲۶٫۵٪ بود و نسبت خطر بقای کلی پس از تعدیل اثر عبور بیماران به گروه CAR-T، ۰٫۵۶۶ بود [۹].
- دوویژهها در خطوط بعدی: گلوفیتاماب با دوره درمان ثابت در بیماران با دستکم دو خط درمان قبلی در ۳۹٪ پاسخ کامل ایجاد کرد، از جمله در بیمارانی که قبلاً CAR-T گرفته بودند [۱۰]؛ اپکوریتاماب با میانه پیگیری حدود سه سال، میزان پاسخ کلی ۵۹٪ و پاسخ کامل ۴۱٪ داشت [۱۱].
فولیکولار: خط اول، نگهدارنده و عود
- در StiL NHL1 (لنفومهای کندرشد و منتل)، بنداموستین-ریتوکسیماب در مقایسه با R-CHOP میانه بقای بدون پیشرفت را از ۳۱٫۲ به ۶۹٫۵ ماه رساند و عوارض کمتری داشت [۲۶].
- در PRIMA، ریتوکسیماب نگهدارنده دوساله میانه بقای بدون پیشرفت را از ۴٫۱ به ۱۰٫۵ سال افزایش داد، بدون تفاوت در بقای کلی [۲۷]؛ در GALLIUM، اوبینوتوزوماب بقای بدون پیشرفت هفتساله را به ۶۳٫۴٪ در برابر ۵۵٫۷٪ با ریتوکسیماب رساند، اما بقای کلی مشابه بود [۱۵].
- عود: در AUGMENT، لنالیدومید + ریتوکسیماب میانه بقای بدون پیشرفت را از ۱۴٫۱ به ۳۹٫۴ ماه افزایش داد [۲۸].
منتل: خط اول و عود
- در TRIANGLE (بیماران جوانتر، پیگیری ۴٫۵ ساله)، افزودن ایبروتینیب به ایمنیشیمیدرمانی بقای بدون شکست درمان چهارساله را از ۷۰٪ به ۸۲٪ افزایش داد؛ حذف پیوند اتولوگ در گروه ایبروتینیب نتیجه را بدتر نکرد (۸۱٪) و بقای کلی چهارساله در هر دو گروه ایبروتینیب بیشتر بود (۸۸٪ و ۹۰٪ در برابر ۸۱٪) [۱۶].
- در SHINE (۶۵ سال و بالاتر)، افزودن ایبروتینیب به بنداموستین-ریتوکسیماب و ریتوکسیماب نگهدارنده میانه بقای بدون پیشرفت را از ۵۲٫۹ به ۸۰٫۶ ماه رساند، بدون تفاوت در بقای کلی [۲۹].
- عود: در RAY، ایبروتینیب در مقایسه با تمسیرولیموس میانه بقای بدون پیشرفت را از ۶٫۲ به ۱۴٫۶ ماه افزایش داد [۳۰].
رهنمودهای اروپایی
رهنمود بالینی ESMO برای لنفومها (۲۰۲۵) توصیهها و الگوریتمهای مدیریت DLBCL، لنفوم فولیکولار، هوچکین، منتل، ناحیه حاشیهای، لنفوم اولیه دستگاه عصبی مرکزی و لنفومهای سلول T محیطی را در یک سند گرد آورده است [۲۲]؛ رهنمودهای EHA برای لنفوم سلول B بزرگ (۲۰۲۵) و لنفوم هوچکین (۲۰۲۶) جدیدترین توصیههای اختصاصی این دو بیماریاند [۲۴، ۲۵].
شواهد علمی
مطالعات کلیدی
۲۱ موردنیولوماب + AVD در لنفوم هوچکین کلاسیک مرحله پیشرفته
درمان تطبیقی هدایتشده با PET-CT میانی در لنفوم هوچکین پیشرفته
شیمیدرمانی CHOP همراه با ریتوکسیمب در مقایسه با CHOP بهتنهایی در بیماران سالمند مبتلا به لنفوم سلول B بزرگ منتشر
افزودن پیوند اتولوگ سلولهای بنیادی به درمان خط اول حاوی ایبروتینیب در بیماران ۱۸ تا ۶۵ ساله مبتلا به لنفوم سلول گوشتهای: پیگیری ۴٫۵ ساله یک کارآزمایی فاز ۳ سهگروهی، تصادفی، باز و برتری شبکه اروپایی MCL
ایبروتینیب بهعلاوه بنداموستین و ریتوکسیماب در لنفوم سلول منتل درماننشده
بنداموستین بهعلاوه ریتوکسیماب در برابر CHOP بهعلاوه ریتوکسیماب بهعنوان درمان خط اول در بیماران مبتلا به لنفومهای کمتهاجم (ایندولنت) و لنفوم سلول منتل: کارآزمایی فاز ۳ عدمفروتری، تصادفی، چندمرکزی و باز
سود پایدار درمان نگهدارنده با ریتوکسیماب در بقای بدون پیشرفت بیماران مبتلا به لنفوم فولیکولار: نتایج بلندمدت مطالعه
یک مطالعه فاز ۳ لنالیدومید بهعلاوه ریتوکسیماب در برابر دارونما بهعلاوه ریتوکسیماب در لنفوم ایندولنت عودکرده یا مقاوم به درمان
مقایسه تصادفی شیمیدرمانی جمسیتابین، دگزامتازون و سیسپلاتین در برابر دگزامتازون، سیتارابین و سیسپلاتین پیش از پیوند اتولوگ سلولهای بنیادی در لنفومهای مهاجم عودکرده و مقاوم
ریتوکسیماب بهعلاوه جمسیتابین و اگزالیپلاتین در بیماران مبتلا به لنفوم منتشر سلول B بزرگ مقاوم یا عودکرده که کاندید درمان با دوز بالا نیستند: کارآزمایی فاز ۲ گروه مطالعه لنفوم (LYSA)
ایبروتینیب در برابر تمسیرولیموس در بیماران مبتلا به لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم: یک مطالعه بینالمللی، تصادفی، باز و فاز ۳
ارزیابی اثربخشی و تحملپذیری BrECADD هدایتشده با PET در برابر eBEACOPP در لنفوم هوچکین کلاسیک مرحله پیشرفته (HD21): کارآزمایی فاز ۳ تصادفی، چندمرکزی، موازی و باز
پیامدهای پنجساله مطالعه مقایسه Pola-R-CHP و R-CHOP در بیماران مبتلا به لنفوم منتشر سلول B بزرگ
گلوفیتاماب بهعلاوه جمسیتابین و اگزالیپلاتین در لنفوم منتشر سلول B بزرگ عودکرده یا مقاوم به درمان: پیگیری ۳ ساله
پمبرولیزوماب در برابر برنتوکسیماب ودوتین در لنفوم هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم: تحلیل میانی یک مطالعه فاز ۳ چندمرکزی، تصادفی و باز
بقای کلی با برنتوکسیماب ودوتین در لنفوم هوچکین مرحله ۳ یا ۴
شیمیایمنیدرمانی با اوبینوتوزوماب در برابر ریتوکسیماب در لنفوم غیرهوچکین کمتهاجم درماننشده: نتایج نهایی
بقای بیماران با آکسیکابتاژن سیلولوسل در لنفوم سلول B بزرگ
لیزوکابتاژن مارالوسل در برابر درمان استاندارد برای لنفوم سلول B بزرگ عودکرده یا مقاوم در خط دوم: پیگیری ۳ ساله یک مطالعه فاز ۳ تصادفی
گلوفیتاماب در لنفوم منتشر سلول B بزرگ عودکرده یا مقاوم
اثربخشی و ایمنی اپکوریتاماب در لنفوم سلول B بزرگ عودکرده یا مقاوم به درمان: بهروزرسانی ۳ ساله
رهنمودهای بالینی
۴ موردلنفوم هوچکین: رهنمودهای بالینی انجمن هماتولوژی اروپا (EHA) برای تشخیص، درمان و پیگیری
لنفوم سلول B بزرگ (LBCL): رهنمودهای بالینی انجمن هماتولوژی اروپا (EHA) برای تشخیص، درمان و پیگیری
لنفومها: راهنمای بالینی ESMO برای تشخیص، درمان و پیگیری
توصیهها برای ارزیابی اولیه، مرحلهبندی و ارزیابی پاسخ در لنفوم هوچکین و غیرهوچکین: طبقهبندی لوگانو
پرسشهای رایج
داروهای مرتبط
منابع علمی
۵۳ منبعنمایش همه منابع، ۳۴ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹
- ۱۰
- ۱۱
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴
- ۱۵
- ۱۶Addition of autologous stem-cell transplantation to an ibrutinib-containing first-line treatment in patients aged 18-65 years with mantle cell lymphoma (TRIANGLE): 4·5-year follow-up of a three-arm, randomised, open-label, phase 3 superiority trial of the European MCL Network
- ۱۷
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰Glofitamab plus gemcitabine and oxaliplatin for relapsed/refractory DLBCL: 3-year follow-up of STARGLO
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳
- ۲۴
- ۲۵
- ۲۶
- ۲۷
- ۲۸
- ۲۹
- ۳۰
- ۳۱
- ۳۲
- ۳۳
- ۳۴
- ۳۵
- ۳۶A Phase 2 Trial of Abbreviated BrECADD Therapy in Stage 2B-IV Hodgkin Lymphoma (NCT07002216) — arms and interventions
- ۳۷
- ۳۸
- ۳۹
- ۴۰POLIVY (polatuzumab vedotin) for injection — Prescribing Information
- ۴۱
- ۴۲Phase IB Study of Oral Selinexor in Combination with Rituximab and Platinum Chemotherapy in Patients with Relapsed/Refractory B-Cell Lymphoma—Final Analysis
- ۴۳Glofitamab plus gemcitabine and oxaliplatin (GemOx) versus rituximab-GemOx for relapsed or refractory diffuse large B-cell lymphoma (STARGLO): a global phase 3, randomised, open-label trial
- ۴۴
- ۴۵
- ۴۶
- ۴۷EPKINLY (epcoritamab-bysp) injection — Prescribing Information
- ۴۸TREANDA (bendamustine hydrochloride) injection — Prescribing Information
- ۴۹GAZYVA (obinutuzumab) injection — Prescribing Information
- ۵۰REVLIMID (lenalidomide) capsules — Prescribing Information
- ۵۱
- ۵۲IMBRUVICA (ibrutinib) — Prescribing Information
- ۵۳
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۸ مهر ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
