خلاصه نکات کلیدی
- مولتیپل میلوما سرطان پلاسماسلهای مغز استخوان است و تقریباً همیشه از یک مرحله پیشساز بیعلامت به نام MGUS آغاز میشود [۱، ۲].
- تشخیص بر اساس معیارهای گروه کاری بینالمللی میلوما (IMWG) و وجود آسیب عضوی CRAB یا نشانگرهای پرخطر SLiM است [۱].
- درمان القایی با رژیم سهدارویی VRd (بورتزومیب، لنالیدومید و دگزامتازون)، پیوند اتولوگ و نگهدارنده با لنالیدومید پایه درمان بیماران مناسب پیوند است [۱۴، ۱۵]؛ افزودن داراتوموماب (رژیم چهاردارویی D-VRd) در کارآزمایی PERSEUS بقای بدون پیشرفت چهارساله را به ۸۴٫۳٪ رساند و در رهنمود EHA-EMN (۲۰۲۵) استاندارد جدید درمان است [۳، ۱۹].
- در بیماری عودکرده، رژیمهای سهدارویی مبتنی بر کارفیلزومیب یا پومالیدومید و ترکیبهای حاوی داراتوموماب پایه درماناند [۱۹، ۲۱، ۲۲] و در مراحل بعدی، CAR-T (ide-cel و cilta-cel) و آنتیبادیهای دوویژه (تکلیستاماب، الراناتاماب، تالکوتاماب) پاسخهای عمیق ایجاد میکنند [۴، ۵، ۶، ۷، ۸].
- مراقبت حمایتی، بهویژه حفظ سلامت استخوان و پیشگیری از عفونت، بخش جداییناپذیر درمان است [۹، ۱۰].
مولتیپل میلوما چیست؟
پلاسماسلها نوعی گلبول سفید در مغز استخواناند که آنتیبادی تولید میکنند. در مولتیپل میلوما، یک دودمان از پلاسماسلها بهصورت کنترلنشده تکثیر میشود و مقدار زیادی از یک آنتیبادی ناقص یا یکسان به نام پروتئین مونوکلونال (پروتئین M) یا زنجیره سبک آزاد میسازد. این سلولها میتوانند استخوان را تخریب کنند، کار کلیه را مختل کنند، خونسازی طبیعی را کاهش دهند و سیستم ایمنی را تضعیف کنند [۱].
میلوما یکی از سه گروه اصلی سرطانهای خون است؛ برای نمای کلی به صفحه سرطانهای خون مراجعه کنید.
| وضعیت | معیارهای اصلی (IMWG) | سیر و برخورد |
|---|---|---|
| MGUS (گاموپاتی مونوکلونال با اهمیت نامشخص) | پروتئین M سرم کمتر از ۳ گرم در دسیلیتر، پلاسماسلهای مغز استخوان کمتر از ۱۰٪، بدون آسیب عضوی [۱] | خطر پیشرفت کم؛ فقط پیگیری دورهای [۲] |
| میلومای خاموش (Smoldering) | پروتئین M سرم ۳ گرم در دسیلیتر یا بیشتر (یا پروتئین M ادرار ۵۰۰ میلیگرم در ۲۴ ساعت یا بیشتر) و/یا پلاسماسل ۱۰ تا ۶۰٪، بدون آسیب عضوی [۱] | خطر پیشرفت بیشتر از MGUS [۱۱]؛ در موارد پرخطر، درمان زودهنگام مطرح است [۱۲، ۲۳] |
| مولتیپل میلوما | پلاسماسل ۱۰٪ یا بیشتر (یا پلاسموسیتوم اثباتشده با بیوپسی) بهعلاوه دستکم یک رویداد تعریفکننده میلوما (CRAB یا SLiM) [۱] | نیاز به درمان |
علائم و نشانهها
علائم میلوما اغلب با واژه انگلیسی CRAB خلاصه میشوند [۱]:
- C – کلسیم بالا: تشنگی، پرادراری، یبوست، خستگی و گیجی
- R – نارسایی کلیه: به دلیل رسوب زنجیرههای سبک در کلیه
- A – کمخونی: خستگی و تنگی نفس
- B – ضایعات استخوانی: درد استخوان (بهویژه کمر و دندهها) و شکستگی با ضربههای جزئی
عفونتهای مکرر (مانند ذاتالریه) نیز شایعاند، زیرا تولید آنتیبادیهای طبیعی کاهش مییابد و عفونت همچنان علت اصلی عوارض و مرگ در این بیماران است [۱۰].
علائم هشدار
در این شرایط فوراً به اورژانس مراجعه کنید:
- ضعف یا بیحسی ناگهانی پاها، یا اختلال در کنترل ادرار یا مدفوع همراه با کمردرد: میتواند نشانه فشار بر نخاع باشد و نیاز به درمان فوری (پرتودرمانی یا جراحی) دارد [۹].
- گیجی، خوابآلودگی شدید و تشنگی زیاد: ممکن است نشانه کلسیم بسیار بالا باشد.
تشخیص و مرحلهبندی
آزمایشهای تشخیصی میلوما
- ۱
الکتروفورز و ایمونوفیکساسیون پروتئینهای سرم و ادرار (SPEP/UPEP)
برای یافتن و اندازهگیری پروتئین M و تعیین نوع آن (مانند IgG یا IgA) [۱۹].
- ۲
زنجیرههای سبک آزاد سرم (FLC)
اندازهگیری زنجیرههای کاپا و لامبدا و نسبت آنها؛ نسبت بسیار بالا خود یکی از معیارهای تشخیص میلوماست [۱].
- ۳
آسپیراسیون و بیوپسی مغز استخوان
تعیین درصد پلاسماسلهای تکدودمانی و انجام بررسی ژنتیکی (FISH) برای یافتن تغییرات ژنتیکی پرخطر، که در ارزیابی خطر و پیشآگهی به کار میروند [۱۳].
- ۴
- ۵
آزمایشهای عمومی
شمارش خون، کلسیم، کراتینین، آلبومین، بتا-۲ میکروگلوبولین و LDH که همراه با یافتههای ژنتیکی در مرحلهبندی بینالمللی (R-ISS و R2-ISS) به کار میروند [۱۹].
ویژه پزشکان
| معیار | تعریف |
|---|---|
| C – هیپرکلسمی | کلسیم سرم بیش از ۰٫۲۵ میلیمول در لیتر (بیش از ۱ میلیگرم در دسیلیتر) بالاتر از حد طبیعی یا بیش از ۲٫۷۵ میلیمول در لیتر (بیش از ۱۱ میلیگرم در دسیلیتر) [۱] |
| R – نارسایی کلیه | کلیرانس کراتینین کمتر از ۴۰ میلیلیتر در دقیقه یا کراتینین سرم بیش از ۲ میلیگرم در دسیلیتر [۱] |
| A – کمخونی | هموگلوبین کمتر از ۱۰ گرم در دسیلیتر یا بیش از ۲ گرم در دسیلیتر کمتر از حد پایین طبیعی [۱] |
| B – ضایعه استخوانی | یک یا چند ضایعه لیتیک در رادیوگرافی، CT یا PET-CT [۱] |
| S – شصت درصد | پلاسماسل تکدودمانی مغز استخوان ۶۰٪ یا بیشتر [۱] |
| Li – زنجیره سبک | نسبت زنجیره سبک آزاد درگیر به غیردرگیر ۱۰۰ یا بیشتر (با سطح زنجیره درگیر دستکم ۱۰۰ میلیگرم در لیتر) [۱] |
| M – MRI | بیش از یک ضایعه کانونی (۵ میلیمتر یا بزرگتر) در MRI [۱، ۱۹] |
MGUS و میلومای خاموش
MGUS وضعیتی شایع و بیعلامت است که اغلب بهطور اتفاقی در آزمایش خون کشف میشود. در مطالعه بلندمدت مایو کلینیک روی ۱۳۸۴ بیمار، احتمال تجمعی تبدیل به میلوما یا بیماریهای مرتبط ۱۲٪ در ۱۰ سال، ۲۵٪ در ۲۰ سال و ۳۰٪ در ۲۵ سال بود [۲].
میلومای خاموش خطر بالاتری دارد: خطر پیشرفت در پنج سال نخست ۱۰٪ در سال، در پنج سال بعد حدود ۳٪ و پس از آن ۱٪ در سال بود [۱۱]. پیگیری منظم همچنان رویکرد استاندارد بیشتر بیماران است [۱۹]. برای بیماران با میلومای خاموش پرخطر، درمان زودهنگام با لنالیدومید (lenalidomide) خوراکی [۲۳] یا داراتوموماب (daratumumab) زیرجلدی [۱۲] در کارآزماییها خطر پیشرفت را کاهش داده است و داراتوموماب در کارآزمایی AQUILA بقای کلی را نیز بهبود داد [۱۲]. رهنمود EHA-EMN (۲۰۲۵) درمان سهساله با داراتوموماب را در میلومای خاموش پرخطر قابل بررسی میداند [۱۹].
بیشتر افراد مبتلا به MGUS هرگز به میلوما مبتلا نمیشوند [۲]. با این حال، پیگیری منظم با آزمایش خون به تشخیص زودهنگام هر تغییری کمک میکند.
درمان میلومای تازهتشخیصدادهشده
مسیر درمان بیماران مناسب پیوند
- ۱
درمان القایی: VRd یا رژیم چهاردارویی D-VRd
درمان با چند دوره ترکیب دارویی آغاز میشود. رژیم سهدارویی VRd شامل بورتزومیب (bortezomib)، لنالیدومید و دگزامتازون (dexamethasone) پایه درمان القایی است و در کارآزمایی IFM 2009 همراه با پیوند به کار رفت [۱۴]. افزودن آنتیبادی ضد CD38 داراتوموماب (رژیم چهاردارویی D-VRd) در کارآزمایی PERSEUS کنترل بیماری را بهطور چشمگیری طولانیتر کرد و در بیشتر بیماران، بیماری باقیمانده حتی با آزمونهای بسیار حساس (MRD) قابل ردیابی نبود [۳]. رهنمود EHA-EMN (۲۰۲۵) رژیمهای چهاردارویی D-VRd و Isa-VRd را استاندارد جدید القایی میداند و VRd را نیز گزینهای قابل استفاده ذکر میکند [۱۹].
- ۲
جمعآوری سلولهای بنیادی و پیوند اتولوگ
پس از شیمیدرمانی با دوز بالای ملفالان، سلولهای بنیادی خود بیمار بازگردانده میشوند. در کارآزمایی IFM 2009، پیوند مدت کنترل بیماری را طولانیتر کرد، هرچند بقای کلی چهارساله تفاوتی نداشت [۱۴].
- ۳
درمان تحکیمی
دورههای کوتاه از همان رژیم القایی پس از پیوند، که در PERSEUS بخشی از برنامه درمان بود [۳].
- ۴
درمان نگهدارنده
لنالیدومید خوراکی برای مدت طولانی ادامه مییابد. در فراتحلیل کارآزماییها، نگهدارنده با لنالیدومید مدت کنترل بیماری را بیش از دو برابر کرد و خطر مرگ را کاهش داد، هرچند خطر سرطان ثانویه اندکی بیشتر بود [۱۵]. در PERSEUS، داراتوموماب نیز به نگهدارنده افزوده شد و رهنمود EHA-EMN ترکیب داراتوموماب و لنالیدومید را استاندارد جدید نگهدارنده میداند [۳، ۱۹].
بیماران نامناسب برای پیوند
در بیماران مسنتر یا با بیماریهای همراه، رژیمهای بدون پیوند نیز بسیار مؤثرند. در کارآزمایی SWOG S0777 در بیماران بدون برنامه پیوند فوری، رژیم سهدارویی VRd در مقایسه با لنالیدومید و دگزامتازون (Rd) هم کنترل بیماری و هم بقای کلی را بهبود داد [۲۰]. افزودن آنتیبادی ضد CD38 نتایج را باز هم بهتر کرده است: در کارآزمایی MAIA، افزودن داراتوموماب به لنالیدومید و دگزامتازون (DRd) مدت کنترل بیماری را تقریباً دو برابر کرد و بقای کلی را افزایش داد [۱۶]؛ رژیمهای چهاردارویی D-VRd (کارآزمایی CEPHEUS) [۲۴] و Isa-VRd با ایزاتوکسیماب (isatuximab) (کارآزمایی IMROZ) [۱۷] نیز در مقایسه با VRd خطر پیشرفت بیماری یا مرگ را کاهش دادند. رهنمود EHA-EMN (۲۰۲۵) در بیماران زیر ۸۰ سال بدون ضعف قابل توجه D-VRd یا Isa-VRd را توصیه میکند، DRd را بهویژه در بیماران ضعیفتر گزینهای ارزشمند میداند و VRd را نیز قابل استفاده ذکر میکند؛ انتخاب رژیم باید بر اساس سن زیستی و میزان ضعف (frailty) انجام شود [۱۹].
درمان میلومای عودکرده، CAR-T و دوویژهها
میلوما معمولاً پس از دورهای بهبودی عود میکند و بیماران در طول زمان چند خط درمان دریافت میکنند. در نخستین عودها، رژیمهای سهدارویی با داروهایی که بیماری به آنها مقاوم نشده، پایه درماناند [۱۹]؛ برای نمونه، افزودن کارفیلزومیب (carfilzomib) به لنالیدومید و دگزامتازون (KRd) [۲۱] و رژیم پومالیدومید (pomalidomide)، بورتزومیب و دگزامتازون (PVd) در بیمارانی که قبلاً لنالیدومید گرفتهاند [۲۲]، مدت کنترل بیماری را طولانیتر کردند. رهنمود EHA-EMN (۲۰۲۵) در عود اول، ترکیبهای سهدارویی حاوی ضد CD38 (مانند داراتوموماب همراه لنالیدومید و دگزامتازون یا همراه کارفیلزومیب و دگزامتازون) را ترجیح میدهد و KRd و PVd را نیز از گزینههای معتبر میداند [۱۹].
در مراحل بعدی یا بیماری مقاوم، دو هدف جدید روی سلولهای میلوما، یعنی BCMA و GPRC5D، امکان ایمنیدرمانیهای بسیار مؤثری را فراهم کردهاند.
ایمنیدرمانیهای نوین در میلومای عودکرده
ایدکابتاژن ویکلوسل (ide-cel)
سلولدرمانی CAR-T علیه BCMA که یک بار تزریق میشود. در کارآزمایی KarMMa-3، در بیمارانی که قبلاً سه گروه دارویی اصلی را دریافت کرده بودند، کنترل بیماری در مقایسه با رژیمهای استاندارد بهطور چشمگیری طولانیتر بود [۲۶].
سیلتاکابتاژن اتولوسل (cilta-cel)
تکلیستاماب (teclistamab)
آنتیبادی دوویژه BCMA×CD3 که زیرجلدی تزریق میشود و سلولهای T بدن را به سلولهای میلوما متصل میکند. در کارآزمایی MajesTEC-1، در بیمارانی که پیشتر چند خط درمان گرفته بودند، بیش از نیمی از بیماران پاسخ دادند [۶].
الراناتاماب (elranatamab)
آنتیبادی دوویژه BCMA×CD3 با تزریق زیرجلدی. در کارآزمایی MagnetisMM-3، در بیمارانی که قبلاً درمانی علیه BCMA نگرفته بودند، بیش از نیمی از بیماران پاسخ دادند [۷].
تالکوتاماب (talquetamab)
نخستین آنتیبادی دوویژه علیه GPRC5D، هدفی متفاوت از BCMA، که در بیشتر بیماران پاسخ ایجاد کرد؛ عوارض پوستی، ناخن و تغییر حس چشایی از ویژگیهای این دارو است [۸].
مراقبت حمایتی
محورهای اصلی مراقبت حمایتی
داروهای محافظ استخوان
گروه کاری بینالمللی میلوما زولدرونیک اسید (zoledronic acid) را برای همه بیماران تازهتشخیص، با یا بدون ضایعه استخوانی، داروی ترجیحی میداند؛ دنوزوماب (denosumab) بهویژه در نارسایی کلیه گزینه مناسبی است [۹، ۱۹]. در یک کارآزمایی بزرگ، دنوزوماب در پیشگیری از عوارض استخوانی همارز زولدرونیک اسید بود و آسیب کلیوی کمتری داشت، اما کاهش کلسیم خون با آن شایعتر بود [۱۸].
درد و شکستگی
تزریق سیمان به مهرههای شکسته (ورتبروپلاستی/کایفوپلاستی) برای شکستگیهای دردناک مؤثر است؛ پرتودرمانی برای درد کنترلنشده یا فشار بر نخاع و جراحی برای شکستگی استخوانهای بلند یا ناپایداری ستون فقرات به کار میرود [۹].
پیشگیری از عفونت
واکسیناسیون، پیشگیری دارویی ضدمیکروبی، رعایت اصول کنترل عفونت و در گروهی از بیماران، جایگزینی ایمونوگلوبولین وریدی، پایههای پیشگیری از عفونتاند [۱۰]. این موضوع بهویژه در دوران درمان با آنتیبادیهای دوویژه اهمیت دارد [۶، ۷].
پس از تشخیص چه کنم؟
پرسشهای متداول
آیا مولتیپل میلوما قابل درمان قطعی است؟
آیا همه بیماران به پیوند مغز استخوان نیاز دارند؟
میلومای خاموش را باید درمان کرد؟
تفاوت CAR-T و آنتیبادی دوویژه چیست؟
چرا درد کمر در میلوما مهم است؟
میلوما میتواند باعث شکستگی فشاری مهرهها شود. درد کمر جدید یا شدید باید بررسی شود و همراهی آن با ضعف پاها یک اورژانس است [۹].
شواهد و پیشرفتهای اخیر (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
تشخیص و ارزیابی خطر
- تعریف میلومای پرخطر: اجماع IMS/IMWG (۲۰۲۵) میلومای پرخطر را با هر یک از این یافتهها تعریف میکند: del(17p) با کسر کلونال بیش از ۲۰٪ یا جهش TP53؛ جابهجایی t(4;14)، t(14;16) یا t(14;20) همراه با 1q+ یا del(1p32)؛ del(1p32) دوآللی، یا تکآللی همراه با 1q+؛ و بتا-۲ میکروگلوبولین ۵٫۵ میلیگرم در لیتر یا بیشتر با کراتینین طبیعی [۱۳].
- مرحلهبندی و عوامل پیشآگهی: رهنمود EHA-EMN (۲۰۲۵) مرحلهبندی R2-ISS و عوامل پیشآگهی تازه (MRD، پلاسماسلهای در گردش و سنجش پروتئین مونوکلونال با طیفسنجی جرمی) را در توصیههای خود به کار گرفته است [۱۹].
میلومای خاموش پرخطر
- E3A06: در بیماران با خطر متوسط یا بالا، لنالیدومید تکدارویی در مقایسه با پیگیری، بقای بدون پیشرفت سهساله را از ۶۶٪ به ۹۱٪ رساند (نسبت خطر ۰٫۲۸) [۲۳].
- AQUILA: داراتوموماب زیرجلدی در مقایسه با پیگیری فعال، خطر پیشرفت یا مرگ را ۵۱٪ کاهش داد و نخستین دادههای تصادفی بقای کلی را برای مداخله زودهنگام فراهم کرد [۱۲].
میلومای تازهتشخیص
- پیوند اتولوگ (IFM 2009): پیوند پس از VRd میانه بقای بدون پیشرفت را از ۳۶ به ۵۰ ماه افزایش داد، بدون تفاوت در بقای کلی چهارساله (۸۱٪ در برابر ۸۲٪) [۱۴].
- القای چهاردارویی در بیماران مناسب پیوند (PERSEUS): D-VRd در مقایسه با VRd بقای بدون پیشرفت ۴۸ ماهه را به ۸۴٫۳٪ در برابر ۶۷٫۷٪ رساند (نسبت خطر پیشرفت یا مرگ ۰٫۴۲) و MRD منفی ۷۵٫۲٪ در برابر ۴۷٫۵٪ بود [۳].
- نگهدارنده با لنالیدومید (فراتحلیل): میانه بقای بدون پیشرفت ۵۲٫۸ در برابر ۲۳٫۵ ماه و نسبت خطر مرگ ۰٫۷۵، با خطر اندکی بیشتر سرطان ثانویه [۱۵].
- بیماران نامناسب پیوند: در SWOG S0777 (بیماران بدون برنامه پیوند فوری)، VRd در مقایسه با Rd میانه بقای بدون پیشرفت را از ۳۰ به ۴۳ ماه رساند [۲۰]. در MAIA با پیگیری بیش از پنج سال، DRd میانه بقای بدون پیشرفت را از ۳۴٫۴ به ۶۱٫۹ ماه رساند و بقای کلی پنجساله ۶۶٫۶٪ در برابر ۵۳٫۶٪ بود (نسبت خطر ۰٫۶۶) [۱۶]. در CEPHEUS، D-VRd در مقایسه با VRd میزان MRD منفی را از ۳۹٫۴٪ به ۶۰٫۹٪ رساند و خطر پیشرفت یا مرگ را ۴۳٪ کاهش داد [۲۴]. در IMROZ، Isa-VRd بقای بدون پیشرفت ۶۰ ماهه را به ۶۳٫۲٪ در برابر ۴۵٫۲٪ با VRd رساند [۱۷].
میلومای عودکرده
- رژیمهای سهدارویی: KRd (ASPIRE) [۲۱] و PVd در بیماران قبلاً درمانشده با لنالیدومید (OPTIMISMM؛ میانه بقای بدون پیشرفت ۱۱٫۲ در برابر ۷٫۱ ماه با بورتزومیب و دگزامتازون؛ نسبت خطر ۰٫۶۱) رژیمهای سهدارویی اثباتشدهاند [۲۲].
- CAR-T در خطوط زودتر: در KarMMa-3 (۶۶٪ مقاوم به سه گروه دارویی، ۹۵٪ مقاوم به داراتوموماب) ide-cel بر رژیمهای استاندارد برتری داشت [۴]؛ در تحلیل نهایی، میانه بقای بدون پیشرفت ۱۳٫۸ در برابر ۴٫۴ ماه و پاسخ کامل ۴۴٪ در برابر ۵٪ بود، اما به دلیل عبور ۵۶٪ بیماران گروه کنترل به ide-cel، بقای کلی تفاوتی نداشت [۲۶]. در CARTITUDE-4 (مقاوم به لنالیدومید)، cilta-cel بقای بدون پیشرفت ۱۲ ماهه را به ۷۵٫۹٪ در برابر ۴۸٫۶٪ رساند و ۶۰٫۶٪ بیماران به MRD منفی رسیدند [۵]؛ در تحلیل بهروزشده با میانه پیگیری ۳۳٫۶ ماه، نسبت خطر پیشرفت یا مرگ ۰٫۲۹ بود و بقای کلی نیز بهبود یافت [۲۵].
- آنتیبادیهای دوویژه: در MajesTEC-1 (میانه پنج خط درمان قبلی)، با تکلیستاماب میزان پاسخ کلی ۶۳٫۰٪، میانه مدت پاسخ ۱۸٫۴ ماه، MRD منفی ۲۶٫۷٪ و میانه بقای بدون پیشرفت ۱۱٫۳ ماه بود [۶]. در MagnetisMM-3 (بدون درمان قبلی علیه BCMA)، با الراناتاماب میزان پاسخ کلی ۶۱٫۰٪ بود و ۳۵٫۰٪ پاسخ کامل یا بهتر داشتند؛ تغییر به دوز دو هفته یکبار در پاسخدهندگان، عوارض درجه ۳–۴ را از ۵۸٫۶٪ به ۴۶٫۶٪ کاهش داد [۷]. با تالکوتاماب، میزان پاسخ در دو دوز توصیهشده ۷۰٪ و ۶۴٪ بود [۸].
- مدیریت عوارض: رهنمود EHA-EMN (۲۰۲۵) توصیههای بهروزی برای مدیریت CRS و ICANS ناشی از درمانهای هدایتکننده سلول T ارائه کرده است [۱۹].
رژیمهای درمانی و دوز (ویژه پزشکان)
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۱۸ رژیم
- لنالیدومید (VRd، DRd، رژیمهای چهاردارویی، KRd، نگهدارنده و میلومای خاموش): پیشگیری ضدترومبوز توصیه میشود (خطر ترومبوز وریدی و شریانی)؛ دوز بر اساس کلیرانس کراتینین طبق برچسب تعدیل شود: در رژیمهای ۲۵ میلیگرمی با کلیرانس ۳۰ تا ۶۰ میلیلیتر در دقیقه، شروع با ۱۰ میلیگرم روزانه (تعدیل دوز نگهدارنده در یادداشت رژیم «لنالیدومید نگهدارنده پس از پیوند اتولوگ» آمده است) [۳۰].
- بورتزومیب: دستکم ۷۲ ساعت فاصله بین دوزها؛ تجویز زیرجلدی ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع در برچسب مجاز است [۳۱].
- داراتوموماب (D-VRd، DRd، DKd و میلومای خاموش): پیش از هر دوز: استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلیگرم، دیفنهیدرامین ۲۵ تا ۵۰ میلیگرم و در رژیمهای ترکیبی دگزامتازون ۲۰ میلیگرم (دگزامتازون خود رژیم در روزهای تزریق جایگزین آن است؛ کورتیکواستروئید تکدرمانی در یادداشت رژیم میلومای خاموش آمده است). پیشگیری ضدویروسی از زونا از هفته اول تا ۳ ماه پس از پایان درمان؛ تعیین گروه خون و غربالگری آنتیبادی پیش از شروع (داراتوموماب با آزمون آنتیگلوبولین غیرمستقیم تداخل دارد) [۲۷].
- کارفیلزومیب (KRd و DKd): هیدراتاسیون پیش از دوزهای دوره ۱ (بهویژه در خطر سندرم لیز تومور یا سمیت کلیوی)، دگزامتازون ۳۰ دقیقه تا ۴ ساعت پیش از کارفیلزومیب در دوره ۱، پایش پتاسیم و علائم اضافهبار حجم و نارسایی قلبی [۳۳].
- پیشگیری از عفونت: رهنمود EHA-EMN پیشگیری با لووفلوکساسین در سه ماه نخست درمان (بهویژه همراه لنالیدومید یا پومالیدومید) و کوتریموکسازول برای پیشگیری از پنوموسیستیس را توصیه میکند [۱۹].
ویژه پزشکان
میلومای خاموش پرخطر: درمان زودهنگام
میلومای خاموش پرخطر: داراتوموماب زیرجلدی (AQUILA) یا لنالیدومید (E3A06)
میلومای خاموش پرخطر (درمان زودهنگام قابل بررسی؛ رهنمود EHA-EMN)
میلومای خاموش پرخطر (درمان زودهنگام قابل بررسی؛ رهنمود EHA-EMN)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| داراتوموماب (AQUILA) | |||
| داراتوموماب زیرجلدی | ۱۸۰۰ میلیگرم | زیرجلدی | هفتگی در هفته ۱ تا ۸، هر ۲ هفته در هفته ۹ تا ۲۴، هر ۴ هفته از هفته ۲۵ |
| لنالیدومید (E3A06) | |||
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱ هر ۲۸ روز |
داراتوموماب از برچسب FDA (AQUILA) [۲۷] و نتایج از AQUILA [۱۲]؛ لنالیدومید از E3A06 [۲۳]، که در آن دستکم آسپرین با دوز پیشنهادی ۳۲۵ میلیگرم در روز برای پیشگیری از ترومبوز توصیه شد. واکنش سیستمیک تزریقی در AQUILA در ۱۷٪ رخ داد [۲۷]. داراتوموماب در این کاربرد تکدرمانی است و کورتیکواستروئید پیشدارو با رژیمهای ترکیبی فرق دارد: متیلپردنیزولون ۱۰۰ میلیگرم یا معادل آن ۱ تا ۳ ساعت پیش از هر دوز (پس از دوز دوم کاهش به ۶۰ میلیگرم قابل بررسی است) و متیلپردنیزولون ۲۰ میلیگرم خوراکی به مدت ۲ روز از روز پس از تزریق [۲۷].
شواهد: AQUILA (۲۰۲۵)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
میلومای تازهتشخیص: بیماران مناسب پیوند
D-VRd سپس پیوند اتولوگ و نگهدارنده D-R (کارآزمایی PERSEUS)
میلومای تازهتشخیص در بیماران مناسب پیوند اتولوگ (حداکثر ۷۰ سال در PERSEUS)زمانبندی هر دارو در جدول
میلومای تازهتشخیص در بیماران مناسب پیوند اتولوگ (حداکثر ۷۰ سال در PERSEUS)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القا (دوره ۱ تا ۴) و تحکیم (دوره ۵ و ۶) | |||
| داراتوموماب زیرجلدی | ۱۸۰۰ میلیگرم | زیرجلدی | القا: هفتگی در دوره ۱ و ۲، هر ۲ هفته در دوره ۳ و ۴؛ تحکیم: هر ۲ هفته |
| القا و تحکیم | |||
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | زیرجلدی | روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱، هر ۲۸ روز |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱، هر ۲۸ روز |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم روزانه | خوراکی (در روز تزریق داراتوموماب وریدی) | روز ۱ تا ۴ و ۹ تا ۱۲، هر ۲۸ روز |
| پیوند | |||
| ملفالان با دوز بالا و پیوند اتولوگ | پس از جمعآوری سلول بنیادی (پس از القا) | وریدی | — |
| نگهدارنده (دوره ۷ به بعد) | |||
| داراتوموماب زیرجلدی | ۱۸۰۰ میلیگرم | زیرجلدی | هر ۴ هفته |
| لنالیدومید | ۱۰ میلیگرم روزانه (پس از ۳ دوره در صورت تحمل ۱۵ میلیگرم) | خوراکی | روز ۱ تا ۲۸ (پیوسته) |
دوزها از ثبت ClinicalTrials.gov NCT03710603 و برچسب FDA داروی DARZALEX FASPRO [۲۷، ۲۹]؛ نتایج از PERSEUS [۳]. طبق برچسب FDA، اثربخشی داراتوموماب در فاز نگهدارنده بهطور جداگانه اثبات نشده است [۲۷]، هرچند رهنمود EHA-EMN ترکیب داراتوموماب و لنالیدومید را استاندارد جدید نگهدارنده میداند [۱۹].
شواهد: PERSEUS (۲۰۲۴)
VRd سپس پیوند اتولوگ (کارآزمایی IFM ۲۰۰۹)
میلومای تازهتشخیص در بیماران مناسب پیوند (سن ۶۵ سال و کمتر در IFM ۲۰۰۹)؛ در رهنمود EHA-EMN گزینه قابل استفاده در کنار رژیمهای چهارداروییطول هر دوره: هر ۲۱ روز
میلومای تازهتشخیص در بیماران مناسب پیوند (سن ۶۵ سال و کمتر در IFM ۲۰۰۹)؛ در رهنمود EHA-EMN گزینه قابل استفاده در کنار رژیمهای چهاردارویی
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القا: ۳ دوره | |||
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ |
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | وریدی (در عمل امروز زیرجلدی نیز مجاز است) | روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم | خوراکی | روز ۱، ۲، ۴، ۵، ۸، ۹، ۱۱ و ۱۲ |
| جمعآوری سلول بنیادی | |||
| سیکلوفسفامید + G-CSF | طبق پروتکل مرکز | وریدی | — |
| پیوند | |||
| ملفالان | ۲۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | سپس تزریق سلولهای بنیادی اتولوگ |
| تحکیم: ۲ دوره | |||
| VRd | همان دوزها با دگزامتازون ۱۰ میلیگرم | — | همان روزها |
دوزها از متن کامل IFM ۲۰۰۹ [۱۴].
شواهد: IFM 2009 (۲۰۱۷)
لنالیدومید نگهدارنده پس از پیوند اتولوگ
پس از پیوند اتولوگ، پس از بهبود خونشناسی (نوتروفیل دستکم ۱۰۰۰ در میکرولیتر و/یا پلاکت دستکم ۷۵۰۰۰ در میکرولیتر)طول هر دوره: هر ۲۸ روز
پس از پیوند اتولوگ، پس از بهبود خونشناسی (نوتروفیل دستکم ۱۰۰۰ در میکرولیتر و/یا پلاکت دستکم ۷۵۰۰۰ در میکرولیتر)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| لنالیدومید | ۱۰ میلیگرم روزانه؛ پس از ۳ دوره در صورت تحمل ۱۵ میلیگرم | خوراکی | روز ۱ تا ۲۸ (پیوسته) |
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
میلومای تازهتشخیص: بیماران نامناسب پیوند
VRd (کارآزمایی SWOG S0777)
میلومای تازهتشخیص در بیماران بدون برنامه پیوند فوری
میلومای تازهتشخیص در بیماران بدون برنامه پیوند فوری
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القا: ۸ دوره | |||
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱، ۲، ۴، ۵، ۸، ۹، ۱۱ و ۱۲ |
| نگهدارنده (Rd، دورههای ۲۸ روزه) | |||
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم | خوراکی | روز ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲ |
DRd (کارآزمایی MAIA)
میلومای تازهتشخیص غیرقابل پیوند (بهویژه بیماران ضعیفتر)؛ همچنین در عود پس از دستکم یک خط درمانزمانبندی هر دارو در جدول
میلومای تازهتشخیص غیرقابل پیوند (بهویژه بیماران ضعیفتر)؛ همچنین در عود پس از دستکم یک خط درمان
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| داراتوموماب | ۱۶ میلیگرم/کیلوگرم وریدی (یا ۱۸۰۰ میلیگرم زیرجلدی با همان برنامه) | وریدی یا زیرجلدی | هفتگی در هفته ۱ تا ۸، هر ۲ هفته در هفته ۹ تا ۲۴، هر ۴ هفته از هفته ۲۵ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱، هر ۲۸ روز |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم هفتگی (بالای ۷۵ سال یا BMI کمتر از ۱۸٫۵: ۲۰ میلیگرم) | خوراکی یا وریدی | هفتگی |
D-VRd در بیماران غیرقابل پیوند (کارآزمایی CEPHEUS)
میلومای تازهتشخیص غیرقابل پیوند یا بدون برنامه پیوند؛ در رهنمود EHA-EMN برای بیماران زیر ۸۰ سال بدون ضعف قابل توجه
میلومای تازهتشخیص غیرقابل پیوند یا بدون برنامه پیوند؛ در رهنمود EHA-EMN برای بیماران زیر ۸۰ سال بدون ضعف قابل توجه
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| داراتوموماب زیرجلدی | ۱۸۰۰ میلیگرم | زیرجلدی | هفتگی در هفته ۱ تا ۶، هر ۳ هفته در هفته ۷ تا ۲۴، هر ۴ هفته از هفته ۲۵ |
| دوره ۱ تا ۸ (۲۱ روزه) | |||
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | زیرجلدی | روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم (بالای ۷۵ سال یا BMI کمتر از ۱۸٫۵: ۲۰ میلیگرم در روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱) | خوراکی | روز ۱، ۲، ۴، ۵، ۸، ۹، ۱۱ و ۱۲ |
| دوره ۹ به بعد (۲۸ روزه) | |||
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم (بالای ۷۵ سال یا BMI کمتر از ۱۸٫۵: ۲۰ میلیگرم) | خوراکی | روز ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲ |
دوزها از برچسب FDA داروی DARZALEX FASPRO (بخش CEPHEUS) [۲۷]؛ نتایج از CEPHEUS [۲۴]؛ جایگاه از رهنمود EHA-EMN [۱۹].
شواهد: CEPHEUS (۲۰۲۵)
Isa-VRd (کارآزمایی IMROZ)
میلومای تازهتشخیص غیرقابل پیوند، سن ۱۸ تا ۸۰ سال
میلومای تازهتشخیص غیرقابل پیوند، سن ۱۸ تا ۸۰ سال
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القا: دوره ۱ تا ۴ (۴۲ روزه) | |||
| ایزاتوکسیماب | ۱۰ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | دوره ۱: روز ۱، ۸، ۱۵، ۲۲ و ۲۹؛ دوره ۲ تا ۴: روز ۱، ۱۵ و ۲۹ |
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | زیرجلدی | روز ۱، ۴، ۸، ۱۱، ۲۲، ۲۵، ۲۹ و ۳۲ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ و ۲۲ تا ۳۵ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم | وریدی در روز ایزاتوکسیماب، در سایر روزها خوراکی | روز ۱، ۲، ۴، ۵، ۸، ۹، ۱۱، ۱۲، ۱۵، ۲۲، ۲۳، ۲۵، ۲۶، ۲۹، ۳۰، ۳۲ و ۳۳ |
| ادامه: از دوره ۵ (۲۸ روزه) | |||
| ایزاتوکسیماب | ۱۰ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | دوره ۵ تا ۱۷: روز ۱ و ۱۵؛ از دوره ۱۸: روز ۱ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم | وریدی یا خوراکی | روز ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲ |
دوزها از برچسب FDA داروی SARCLISA (بخش IMROZ) [۳۲]؛ نتایج از IMROZ [۱۷]. پیشدارو ۱۵ تا ۶۰ دقیقه پیش از ایزاتوکسیماب: دگزامتازون (جزء رژیم)، استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلیگرم، آنتاگونیست H2 و دیفنهیدرامین ۲۵ تا ۵۰ میلیگرم؛ پیشگیری ضدباکتری و ضدویروسی (مانند زونا) بر اساس رهنمودها؛ کاهش دوز ایزاتوکسیماب توصیه نمیشود [۳۲]. در IMROZ با پیگیری ۶۰ ماهه، سرطان ثانویه در ۱۶٪ در برابر ۹٪ رخ داد [۳۲].
شواهد: IMROZ (۲۰۲۴)
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
میلومای عودکرده: رژیمهای سهدارویی
KRd (کارآزمایی ASPIRE)
میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ خط درمان؛ در ASPIRE بیماران مقاوم به بورتزومیب یا لنالیدومید-دگزامتازون در آخرین رژیم، کلیرانس کراتینین کمتر از ۵۰ میلیلیتر در دقیقه و نارسایی قلبی کلاس III–IV خارج شدندطول هر دوره: هر ۲۸ روز
میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ خط درمان؛ در ASPIRE بیماران مقاوم به بورتزومیب یا لنالیدومید-دگزامتازون در آخرین رژیم، کلیرانس کراتینین کمتر از ۵۰ میلیلیتر در دقیقه و نارسایی قلبی کلاس III–IV خارج شدند
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کارفیلزومیب | دوره ۱ روز ۱ و ۲: ۲۰ میلیگرم/مترمربع؛ از روز ۸ دوره ۱: ۲۷ میلیگرم/مترمربع | وریدی (۱۰ دقیقه) | دوره ۱ تا ۱۲: روز ۱، ۲، ۸، ۹، ۱۵ و ۱۶؛ دوره ۱۳ تا ۱۸: روز ۱، ۲، ۱۵ و ۱۶ |
| لنالیدومید | ۲۵ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۲۱ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلیگرم | خوراکی یا وریدی | روز ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲ |
PVd (کارآزمایی OPTIMISMM)
میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ رژیم قبلی شامل دستکم ۲ دوره متوالی لنالیدومید؛ ECOG ۰–۲طول هر دوره: هر ۲۱ روز
میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ رژیم قبلی شامل دستکم ۲ دوره متوالی لنالیدومید؛ ECOG ۰–۲
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پومالیدومید | ۴ میلیگرم روزانه | خوراکی | روز ۱ تا ۱۴ |
| بورتزومیب | ۱٫۳ میلیگرم/مترمربع | وریدی یا زیرجلدی | دوره ۱ تا ۸: روز ۱، ۴، ۸ و ۱۱؛ از دوره ۹: روز ۱ و ۸ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم (بالای ۷۵ سال: ۱۰ میلیگرم) | خوراکی | روز تزریق بورتزومیب و روز بعد از آن |
DKd (داراتوموماب + کارفیلزومیب + دگزامتازون؛ کارآزمایی CANDOR)
میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ خط درمان؛ از ترکیبهای سهدارویی ترجیحی EHA-EMN در عود اول؛ در CANDOR بیماران با آسم متوسط تا شدید، COPD با FEV1 کمتر از ۵۰٪ و نارسایی قلبی فعال خارج شدندطول هر دوره: هر ۲۸ روز
میلومای عودکرده پس از ۱ تا ۳ خط درمان؛ از ترکیبهای سهدارویی ترجیحی EHA-EMN در عود اول؛ در CANDOR بیماران با آسم متوسط تا شدید، COPD با FEV1 کمتر از ۵۰٪ و نارسایی قلبی فعال خارج شدند
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کارفیلزومیب | دوره ۱ روز ۱ و ۲: ۲۰ میلیگرم/مترمربع؛ سپس ۵۶ میلیگرم/مترمربع | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱، ۲، ۸، ۹، ۱۵ و ۱۶ |
| داراتوموماب وریدی | دوره ۱ روز ۱ و ۲: ۸ میلیگرم/کیلوگرم؛ سپس ۱۶ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | دوره ۱: روز ۸، ۱۵ و ۲۲؛ دوره ۲: هفتگی؛ دوره ۳ تا ۶: روز ۱ و ۱۵؛ سپس روز ۱ |
| دگزامتازون | ۲۰ میلیگرم در روزهای کارفیلزومیب و ۴۰ میلیگرم در روز ۲۲ | خوراکی یا وریدی | روز ۱، ۲، ۸، ۹، ۱۵، ۱۶ و ۲۲ |
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
دوز داروهای محافظ استخوان
زولدرونیک اسید
همه بیماران میلومای تازهتشخیص نیازمند درمان، با یا بدون ضایعه استخوانی (داروی ترجیحی IMWG)طول هر دوره: هر ۳ تا ۴ هفته
همه بیماران میلومای تازهتشخیص نیازمند درمان، با یا بدون ضایعه استخوانی (داروی ترجیحی IMWG)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| زولدرونیک اسید | ۴ میلیگرم (کلیرانس کراتینین بیش از ۶۰)؛ ۵۰ تا ۶۰: ۳٫۵ میلیگرم؛ ۴۰ تا ۴۹: ۳٫۳ میلیگرم؛ ۳۰ تا ۳۹: ۳ میلیگرم | وریدی (دستکم ۱۵ دقیقه) | هر ۳ تا ۴ هفته |
دوز و تعدیل کلیوی از برچسب FDA [۴۰]: کراتینین پیش از هر دوز اندازهگیری شود و در بدترشدن عملکرد کلیه درمان قطع شود؛ در نارسایی شدید کلیه توصیه نمیشود؛ مکمل کلسیم ۵۰۰ میلیگرم و مولتیویتامین حاوی ۴۰۰ واحد ویتامین D روزانه. جایگاه از رهنمود IMWG [۹]. پیش از شروع، معاینه دندانپزشکی و پرهیز از اقدامات تهاجمی دندانی در طول درمان (خطر استئونکروز فک) [۴۰]؛ در کارآزمایی مقایسهای، استئونکروز فک با دنوزوماب و زولدرونیک اسید ۴٪ و ۳٪ بود [۱۸].
دنوزوماب
میلوما با بیماری استخوانی؛ گزینه مناسب بهویژه در نارسایی کلیهطول هر دوره: هر ۴ هفته
میلوما با بیماری استخوانی؛ گزینه مناسب بهویژه در نارسایی کلیه
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دنوزوماب | ۱۲۰ میلیگرم | زیرجلدی | هر ۴ هفته |
دوز از برچسب FDA [۴۱]؛ کلسیم و ویتامین D برای پیشگیری یا درمان هیپوکلسمی [۴۱]. در کارآزمایی مقایسهای (دنوزوماب ۱۲۰ میلیگرم زیرجلدی در برابر زولدرونیک اسید ۴ میلیگرم وریدی هر ۴ هفته)، دنوزوماب همارز بود، سمیت کلیوی کمتری (۱۰٪ در برابر ۱۷٪) ولی هیپوکلسمی بیشتری داشت [۱۸]. جایگاه از رهنمود IMWG [۹].
پیش از تجویز، دوز را با برچسب دارو، آزمایشها و شرایط بیمار تطبیق دهید.
CAR-T و آنتیبادیهای دوویژه: دوز و پایش (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
| ویژگی | CAR-T (ide-cel، cilta-cel) | دوویژهها (تکلیستاماب، الراناتاماب، تالکوتاماب) |
|---|---|---|
| آمادهسازی | نیاز به ساخت سلول (چند هفته) و درمان پلزننده | آمادهمصرف (off-the-shelf) |
| مدت درمان | یکبار تزریق | مداوم تا پیشرفت یا عدم تحمل (با امکان کاهش دفعات) [۷] |
| سندرم رهایی سیتوکین | ۸۸٪ با ide-cel (۵٪ درجه ۳ یا بالاتر) [۴]؛ ۷۶٫۱٪ با cilta-cel (۱٫۱٪ درجه ۳–۴) [۵] | ۷۲٫۱٪ با تکلیستاماب (۰٫۶٪ درجه ۳) [۶]؛ ۵۷٫۷٪ با الراناتاماب (بدون درجه ۳–۴) [۷] |
| عوارض ویژه | فلج اعصاب مغزی در ۹٫۱٪ و نوروپاتی محیطی در ۲٫۸٪ با cilta-cel [۵] | عفونتها: ۷۶٫۴٪ (۴۴٫۸٪ درجه ۳–۴) با تکلیستاماب [۶]؛ عوارض پوستی، ناخن و تغییر حس چشایی با تالکوتاماب [۸] |
- آنتیبادیهای دوویژه: دوزهای پلهای فقط با پیشدارو و بستری طبق برچسب هر دارو (جزئیات در هر رژیم) [۳۷، ۳۸، ۳۹].
- عفونت و هیپوگاماگلوبولینمی (CAR-T و دوویژهها): درمانهای ضد BCMA هیپوگاماگلوبولینمی عمیق ایجاد میکنند؛ پایش IgG و پیشگیری از عفونت (واکسیناسیون، پیشگیری ضدمیکروبی و در گروهی از بیماران جایگزینی ایمونوگلوبولین) مطابق اجماع IMWG ضروری است [۱۰].
ویژه پزشکان
میلومای عودکرده: CAR-T و آنتیبادیهای دوویژه
ایدکابتاژن ویکلوسل (ide-cel؛ کارآزمایی KarMMa-3)
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان شامل داروی تعدیلکننده ایمنی، مهارکننده پروتئازوم و آنتیبادی ضد CD38طول هر دوره: تکدوز
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۲ خط درمان شامل داروی تعدیلکننده ایمنی، مهارکننده پروتئازوم و آنتیبادی ضد CD38
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کاهش لنفوسیت | |||
| سیکلوفسفامید | ۳۰۰ میلیگرم/مترمربع روزانه | وریدی | ۳ روز |
| فلودارابین | ۳۰ میلیگرم/مترمربع روزانه | وریدی | ۳ روز |
| ایدکابتاژن ویکلوسل | ۳۰۰ تا ۵۱۰ × ۱۰⁶ سلول T مثبت CAR | وریدی | یک بار، ۲ روز پس از پایان کاهش لنفوسیت |
سیلتاکابتاژن اتولوسل (cilta-cel؛ کارآزمایی CARTITUDE-4)
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۱ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم و داروی تعدیلکننده ایمنی، مقاوم به لنالیدومیدطول هر دوره: تکدوز
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۱ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم و داروی تعدیلکننده ایمنی، مقاوم به لنالیدومید
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کاهش لنفوسیت | |||
| سیکلوفسفامید | ۳۰۰ میلیگرم/مترمربع روزانه | وریدی | ۳ روز |
| فلودارابین | ۳۰ میلیگرم/مترمربع روزانه | وریدی | ۳ روز |
| سیلتاکابتاژن اتولوسل | ۰٫۵ تا ۱٫۰ × ۱۰⁶ سلول T زنده مثبت CAR به ازای هر کیلوگرم (حداکثر ۱ × ۱۰⁸) | وریدی | یک بار، ۲ تا ۴ روز پس از پایان کاهش لنفوسیت |
تکلیستاماب تکدارویی (کارآزمایی MajesTEC-1)
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از چند خط درمان (در MajesTEC-1 میانه ۵ خط قبلی)طول هر دوره: هفتگی
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از چند خط درمان (در MajesTEC-1 میانه ۵ خط قبلی)
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوزهای پلهای | |||
| تکلیستاماب | ۰٫۰۶ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۱)، ۰٫۳ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۴)، ۱٫۵ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۷) | زیرجلدی | روز ۱، ۴ و ۷ |
| درمان | |||
| تکلیستاماب | ۱٫۵ میلیگرم/کیلوگرم | زیرجلدی | هفتگی (دستکم ۵ روز فاصله)؛ پس از دستکم ۶ ماه پاسخ کامل یا بهتر: هر ۲ هفته |
طبق برچسب FDA داروی TECVAYLI [۳۷]: بستری به مدت ۴۸ ساعت پس از دوز پلهای ۱ و ۲ و پایش روزانه ۴۸ ساعت پس از نخستین دوز درمانی؛ ۱ تا ۳ ساعت پیش از دوزهای پلهای و نخستین دوز درمانی: دگزامتازون ۱۶ میلیگرم، دیفنهیدرامین ۵۰ میلیگرم و استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلیگرم؛ پیشگیری ضدویروسی از زونا.
شواهد: MajesTEC-1 (۲۰۲۲)
الراناتاماب تکدارویی (کارآزمایی MagnetisMM-3)
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی تعدیلکننده ایمنی و آنتیبادی ضد CD38
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی تعدیلکننده ایمنی و آنتیبادی ضد CD38
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوزهای پلهای | |||
| الراناتاماب | ۱۲ میلیگرم (روز ۱)، ۳۲ میلیگرم (روز ۴)، ۷۶ میلیگرم (روز ۸) | زیرجلدی | روز ۱، ۴ و ۸ |
| درمان | |||
| الراناتاماب | ۷۶ میلیگرم | زیرجلدی | هفتگی تا هفته ۲۴؛ در پاسخدهندگان از هفته ۲۵ هر ۲ هفته؛ اگر پاسخ پس از ۲۴ هفته دوزدهی دوهفتهای حفظ شود، از هفته ۴۹ هر ۴ هفته |
طبق برچسب FDA داروی ELREXFIO [۳۸]: بستری ۴۸ ساعت پس از دوز پلهای اول و ۲۴ ساعت پس از دوز پلهای دوم؛ حدود ۱ ساعت پیش از سه دوز نخست: استامینوفن ۶۵۰ میلیگرم، دگزامتازون ۲۰ میلیگرم و دیفنهیدرامین ۲۵ میلیگرم؛ در هیپوگاماگلوبولینمی، ایمونوگلوبولین زیرجلدی یا وریدی در نظر گرفته شود.
شواهد: MagnetisMM-3 (۲۰۲۳)
تالکوتاماب تکدارویی (کارآزمایی MonumenTAL-1)
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی تعدیلکننده ایمنی و آنتیبادی ضد CD38طول هر دوره: هفتگی یا هر ۲ هفته
میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دستکم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی تعدیلکننده ایمنی و آنتیبادی ضد CD38
پیش از تجویز: نکات ایمنی مشترک| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| برنامه هفتگی | |||
| تالکوتاماب | ۰٫۰۱ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۱)، ۰٫۰۶ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۴)، ۰٫۴ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۷)؛ سپس ۰٫۴ میلیگرم/کیلوگرم هفتگی | زیرجلدی | دوزهای پلهای روز ۱، ۴ و ۷؛ سپس هفتگی (دستکم ۶ روز فاصله) |
| برنامه دوهفتهای | |||
| تالکوتاماب | ۰٫۰۱ (روز ۱)، ۰٫۰۶ (روز ۴)، ۰٫۴ (روز ۷) و ۰٫۸ میلیگرم/کیلوگرم (روز ۱۰)؛ سپس ۰٫۸ میلیگرم/کیلوگرم هر ۲ هفته | زیرجلدی | دوزهای پلهای روز ۱، ۴، ۷ و ۱۰؛ سپس هر ۲ هفته (دستکم ۱۲ روز فاصله) |
طبق برچسب FDA داروی TALVEY [۳۹]: بستری ۴۸ ساعت پس از همه دوزهای پلهای؛ ۱ تا ۳ ساعت پیش از هر دوز پلهای: دگزامتازون ۱۶ میلیگرم، دیفنهیدرامین ۵۰ میلیگرم و استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلیگرم. عوارض پوستی، ناخن و تغییر حس چشایی از ویژگیهای این دارو است [۸].
شواهد: MonumenTAL-1 (۲۰۲۲)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
شواهد علمی
مطالعات کلیدی
۱۵ موردلنالیدومید، بورتزومیب و دگزامتازون همراه با پیوند در میلوم
درمان نگهدارنده با لنالیدومید پس از پیوند سلولهای بنیادی خودی در مولتیپل میلوم تازهتشخیصدادهشده: یک متاآنالیز
آید-سل در برابر رژیمهای استاندارد در مولتیپل میلومای عودکرده و مقاوم با مواجهه با سه کلاس دارویی: تحلیلهای بهروزشده
تالکتاماب، یک آنتیبادی دوویژگی هدایتکنندهی سلول T علیه GPRC5D برای میلومای متعدد
دنوسوماب در برابر زولدرونیک اسید در درمان بیماری استخوانی میلوم مولتیپل تازهتشخیصدادهشده: یک مطالعه فاز ۳ بینالمللی، دوسوکور، دوگانهدامی (double-dummy)، تصادفی و کنترلشده
داراتوموماب، بورتزومیب، لنالیدومید و دگزامتازون برای مولتیپل میلوما
داراتوموماب/لنالیدومید/دگزامتازون در مولتیپل میلومای تازه تشخیصدادهشده در بیماران نامناسب برای پیوند: پیامدهای بلندمدت
داراتوموماب همراه با بورتزومیب، لنالیدومید و دگزامتازون در مولتیپل میلومای تازه تشخیصدادهشده در بیماران نامناسب برای پیوند یا با پیوند بهتعویقافتاده: کارآزمایی تصادفی فاز ۳
داراتوموماب یا پایش فعال در مولتیپل میلومای خاموش (Smoldering) پرخطر
ایزاتوکسیماب، بورتزومیب، لنالیدومید و دگزامتازون برای مولتیپل میلوما
سیلتا-سل در مولتیپل میلومای مقاوم به لنالیدومید: تحلیل بهروزشده شامل بقای کلی از یک کارآزمایی فاز ۳ تصادفی، باز و چندمرکزی
تکلیستاماب در مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم
الراناتاماب در مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم: نتایج کارآزمایی فاز ۲ MagnetisMM-3
سیلتا-سل یا درمان استاندارد در مولتیپل میلومای مقاوم به لنالیدومید
آید-سل یا رژیمهای استاندارد در مولتیپل میلومای عودکرده و مقاوم
رهنمودهای بالینی
۵ موردرهنمودهای مبتنی بر شواهد EHA-EMN برای تشخیص، درمان و پیگیری بیماران مبتلا به میلوم مولتیپل
توصیههای اجماعی انجمن بینالمللی میلوما و گروه کاری بینالمللی میلوما درباره تعریف مولتیپل میلومای پرخطر
معیارهای بهروزشده گروه کاری بینالمللی میلوما (IMWG) برای تشخیص مولتیپل میلوما
درمان بیماری استخوانی مرتبط با میلوم متعدد: توصیههای گروه کاری استخوان گروه کاری بینالمللی میلوم
راهنمای اجماع و توصیهها برای پیشگیری از عفونت در مولتیپل میلوما: گزارشی از گروه کاری بینالمللی میلوما
داروهای مرتبط
منابع علمی
۴۱ منبعنمایش همه منابع، ۲۲ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹
- ۱۰
- ۱۱Clinical Course and Prognosis of Smoldering (Asymptomatic) Multiple Myeloma
- ۱۲
- ۱۳International Myeloma Society/International Myeloma Working Group Consensus Recommendations on the Definition of High-Risk Multiple Myeloma
- ۱۴
- ۱۵
- ۱۶
- ۱۷
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳
- ۲۴
- ۲۵
- ۲۶Ide-cel vs standard regimens in triple-class-exposed relapsed and refractory multiple myeloma: updated KarMMa-3 analyses
- ۲۷
- ۲۸DARZALEX (daratumumab) injection, for intravenous use — Prescribing Information
- ۲۹PERSEUS: Daratumumab, VELCADE, Lenalidomide, and Dexamethasone (D-VRd) vs VRd in Previously Untreated Multiple Myeloma Eligible for High-dose Therapy (NCT03710603) — arms and interventions
- ۳۰
- ۳۱VELCADE (bortezomib) for injection — Prescribing Information
- ۳۲
- ۳۳
- ۳۴POMALYST (pomalidomide) capsules — Prescribing Information
- ۳۵
- ۳۶CARVYKTI (ciltacabtagene autoleucel) suspension for intravenous infusion — Prescribing Information
- ۳۷
- ۳۸
- ۳۹
- ۴۰
- ۴۱
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۸ مهر ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
