مرحله‌بندی ملانوم: تغییرات مبتنی بر شواهد در ویراست هشتم راهنمای مرحله‌بندی سرطان کمیته مشترک آمریکایی سرطان (AJCC)
- نوع مطالعه
- رهنمود بالینی
- نام مطالعه
- AJCC 8th Edition Melanoma Staging
- طراحی
- به‌روزرسانی مبتنی بر شواهد سامانه مرحله‌بندی، بر پایه تحلیل یک پایگاه داده بزرگ چندمرکزی، پایگاه داده مرحله IV ویراست هفتم و داده‌های کارآزمایی‌های بالینی معاصر
- حجم نمونه
- بیش از ۴۶٬۰۰۰ بیمار مبتلا به ملانوم مرحله I، II و III از ۱۰ مرکز در سراسر جهان
- منبع
- CA A Cancer J Clinicians · ۲۰۱۷
به زبان ساده
مرحله‌بندی نشان می‌دهد ملانوم تا چه اندازه پیشرفت کرده است و به پزشک کمک می‌کند بهترین برنامه درمانی و پیش‌آگهی را تعیین کند. در ویراست هشتم، این سامانه بر پایه اطلاعات بیش از ۴۶٬۰۰۰ بیمار به‌روز شد. معیارهایی مانند ضخامت تومور، زخم‌شدگی، درگیری غدد لنفاوی، سطح LDH و درگیری مغز و نخاع با دقت بیشتری در نظر گرفته می‌شوند. مرحله بیماری خود را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
نکات کلیدی
توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)
ضخامت تومور باید تا نزدیک‌ترین ۰٫۱ میلی‌متر ثبت شود، نه ۰٫۰۱ میلی‌متر.
T1a به‌صورت کمتر از ۰٫۸ میلی‌متر بدون زخم و T1b به‌صورت ۰٫۸ تا ۱٫۰ میلی‌متر با یا بدون زخم، یا کمتر از ۰٫۸ میلی‌متر با زخم تعریف می‌شود؛ نرخ میتوز دیگر معیار رده T نیست.
مرحله IA پاتولوژیک (نه بالینی) شامل T1b N0 M0 است (که قبلاً مرحله IB پاتولوژیک بود).
توصیفگرهای «میکروسکوپی» و «ماکروسکوپی» در رده N برای متاستاز گره‌های ناحیه‌ای به «بالینی پنهان» و «بالینی آشکار» تغییر می‌یابند.
گروه‌بندی‌های پیش‌آگهی مرحله III بر پایه معیارهای رده N و رده T (ضخامت تومور اولیه و زخم) تعیین می‌شوند و از ۳ به ۴ زیرگروه (IIIA تا IIID) افزایش می‌یابند.
وجود میکروساتلیت، ساتلیت یا متاستاز در مسیر عبور، بسته به تعداد گره‌های لنفاوی ناحیه‌ای درگیر تومور (در صورت وجود)، در رده N1c، N2c یا N3c قرار می‌گیرد.
برای هر زیررده M1 توصیفگر سطح LDH افزوده می‌شود؛ افزایش LDH دیگر موجب ارتقا به M1c نمی‌شود.
رده جدید M1d برای متاستازهای سیستم عصبی مرکزی افزوده می‌شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به ملانوم مرحله I، II و III که از سال ۱۹۹۸ به بعد تشخیص داده شده بودند (از ۱۰ مرکز در سراسر جهان). علاوه بر آن، پایگاه داده مرحله IV ویراست هفتم AJCC و داده‌های کارآزمایی‌های بالینی معاصر بررسی شد.
نقاط پایانی
هدف، به‌روزرسانی طبقه‌بندی TNM و معیارهای گروه‌بندی مراحل ملانوم در ویراست هشتم AJCC بر پایه تحلیل پایگاه‌های داده یادشده بود. جزئیات روش‌های آماری و نقاط پایانی تحلیل در متن کامل مقاله آمده است.
ایمنی و عوارض
مطالعه‌ای مداخله‌ای نیست و داده ایمنی یا عوارض درمانی گزارش نمی‌کند.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر اساس چکیده، این بازنگری مبتنی بر شواهد سامانه مرحله‌بندی ملانوم AJCC، درمان بیماران را هدایت می‌کند، برآوردهای پیش‌آگهی بهتری فراهم می‌آورد و طبقه‌بندی بیماران واردشونده به کارآزمایی‌های بالینی را دقیق‌تر می‌کند. تغییرات اصلی شامل ثبت ضخامت تومور تا ۰٫۱ میلی‌متر، حذف نرخ میتوز از معیارهای T، چهار زیرگروه برای مرحله III، افزودن توصیفگر LDH به رده‌های M1 و رده جدید M1d برای متاستاز سیستم عصبی مرکزی است. تاریخ و وضعیت اجرای این ویراست در هر کشور یا مرکز و هم‌خوانی آن با راهنماهای بالینی فعلی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
برای به‌روزرسانی سامانه مرحله‌بندی ملانوم کمیته مشترک آمریکایی سرطان (AJCC)، پایگاه داده بزرگی شامل بیش از ۴۶٬۰۰۰ بیمار از ۱۰ مرکز در سراسر جهان، مبتلا به ملانوم مرحله I، II و III که از سال ۱۹۹۸ به بعد تشخیص داده شده بودند، گردآوری شد.
روش‌ها
بر پایه تحلیل این پایگاه داده جدید، پایگاه داده مرحله IV موجود در ویراست هفتم AJCC و داده‌های کارآزمایی‌های بالینی معاصر، پانل متخصصان ملانوم AJCC چند تغییر مهم را در طبقه‌بندی تومور، گره، متاستاز (TNM) و معیارهای گروه‌بندی مراحل ایجاد کرد.
نتایج
تغییرات کلیدی در ویراست هشتم راهنمای مرحله‌بندی سرطان AJCC عبارت‌اند از: ۱) ضخامت تومور باید تا نزدیک‌ترین ۰٫۱ میلی‌متر ثبت شود، نه ۰٫۰۱ میلی‌متر؛ ۲) تعریف T1a و T1b اصلاح شده است (T1a: کمتر از ۰٫۸ میلی‌متر بدون زخم؛ T1b: ۰٫۸ تا ۱٫۰ میلی‌متر با یا بدون زخم، یا کمتر از ۰٫۸ میلی‌متر با زخم) و نرخ میتوز دیگر معیار رده T نیست؛ ۳) مرحله IA پاتولوژیک (نه بالینی) به‌گونه‌ای اصلاح شده که شامل T1b N0 M0 باشد (که قبلاً مرحله IB پاتولوژیک بود)؛ ۴) توصیفگرهای «میکروسکوپی» و «ماکروسکوپی» رده N برای متاستاز گره‌های ناحیه‌ای به «بالینی پنهان» و «بالینی آشکار» تغییر یافته‌اند؛ ۵) گروه‌بندی‌های پیش‌آگهی مرحله III بر پایه معیارهای رده N و رده T (یعنی ضخامت تومور اولیه و زخم) تعیین می‌شوند و از ۳ به ۴ زیرگروه (مراحل IIIA تا IIID) افزایش یافته‌اند؛ ۶) تعریف زیررده‌های N اصلاح شده است، به‌طوری که وجود میکروساتلیت، ساتلیت یا متاستاز در مسیر عبور (in-transit)، بسته به تعداد گره‌های لنفاوی ناحیه‌ای درگیر تومور (در صورت وجود)، اکنون در رده N1c، N2c یا N3c قرار می‌گیرد؛ ۷) برای هر زیررده M1 توصیفگری برای سطح لاکتات دهیدروژناز (LDH) افزوده شده است (افزایش LDH دیگر موجب ارتقا به M1c نمی‌شود)؛ و ۸) رده جدید M1d برای متاستازهای سیستم عصبی مرکزی افزوده شده است.
نتیجه‌گیری
این بازنگری مبتنی بر شواهد سامانه مرحله‌بندی ملانوم AJCC، درمان بیماران را هدایت می‌کند، برآوردهای پیش‌آگهی بهتری فراهم می‌آورد و طبقه‌بندی بیماران واردشونده به کارآزمایی‌های بالینی را دقیق‌تر می‌کند.
محدودیت‌ها
چکیده سطح شواهد یا درجه توصیه‌ها را گزارش نکرده است. داده‌های مرحله I تا III از ۱۰ مرکز و برای بیماران تشخیص‌داده‌شده از سال ۱۹۹۸ به بعد بود. جزئیات روش‌شناسی، نتایج بقا برای هر مرحله و محدودیت‌ها در متن کامل مقاله آمده است.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.