رهنمود بالینی

مداخلات برای رفع مشکلات جنسی در افراد مبتلا به سرطان: اقتباس رهنمود بالینی انجمن آمریکایی انکولوژی بالینی (ASCO) از رهنمود Cancer Care Ontario

JCO · ۲۰۱۸
Interventions to Address Sexual Problems in People With Cancer: American Society of Clinical Oncology Clinical Practice Guideline Adaptation of Cancer Care Ontario GuidelineCarter J, Lacchetti C, Andersen BL, Barton DL, Bolte S, Damast S, et al. JCO. 2018. 36:492-511
نوع مطالعه
رهنمود بالینی
نام مطالعه
ASCO/CCO Sexual Health 2018
طراحی
رهنمود بالینی؛ اقتباس ASCO از رهنمود ۲۰۱۶ Cancer Care Ontario (CCO) با بازبینی دقت روش‌شناختی، به‌روزرسانی جست‌وجوی متون و بررسی توسط پنل متخصصان
منبع
JCO · ۲۰۱۸

به زبان ساده

سرطان و درمان‌های آن می‌توانند بر میل و عملکرد جنسی، تصویر ذهنی از بدن و رابطه با همسر اثر بگذارند. این رهنمود توصیه می‌کند تیم درمان خودش درباره این موضوع با شما صحبت کند و مشاوره روان‌شناختی یا روان‌جنسی را به همه بیماران پیشنهاد دهد. برای مشکلاتی مانند خشکی واژن، مشکل نعوظ و گرگرفتگی، راه‌حل‌های دارویی و غیردارویی وجود دارد. اگر چنین مشکلاتی دارید، آن‌ها را با پزشک خود در میان بگذارید.

توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)

  1. یکی از اعضای تیم درمان باید گفت‌وگو با بیمار درباره سلامت جنسی و اختلال عملکرد جنسی ناشی از سرطان یا درمان آن را آغاز کند.

  2. مشاوره روان‌شناختی-اجتماعی و/یا روان‌جنسی باید به همه بیماران مبتلا به سرطان پیشنهاد شود، با هدف بهبود پاسخ جنسی، تصویر ذهنی از بدن، صمیمیت و مسائل رابطه، و عملکرد و رضایت جنسی کلی.

  3. عوامل پزشکی و قابل‌درمانِ مؤثر باید ابتدا شناسایی و برطرف شوند.

  4. در زنان دارای علائم آتروفی واژن و/یا ولو، لوبریکانت‌ها علاوه بر مرطوب‌کننده‌های واژینال می‌توانند به‌عنوان گزینه نخست آزموده شوند. استروژن واژینال با دوز پایین، لیدوکائین و دهیدرواپی‌آندروسترون نیز ممکن است در برخی موارد در نظر گرفته شوند.

  5. در مردان، داروهایی مانند مهارکننده‌های فسفودی‌استراز نوع ۵ ممکن است مفید باشند و جراحی برای کسانی که علائم یا عوارض درمانی مقاوم به درمان دارویی دارند همچنان یک گزینه است.

  6. به زنان و مردانی که علائم وازوموتور دارند باید مداخلاتی برای بهبود علائم پیشنهاد شود، از جمله گزینه‌های رفتاری (درمان شناختی-رفتاری، تنفس آهسته و هیپنوتیزم) و داروهایی مانند ونلافاکسین و گاباپنتین.

جمعیت مطالعه

افراد مبتلا به سرطان که به‌دنبال تشخیص سرطان و/یا درمان آن دچار عوارض یا مشکلات عملکرد جنسی می‌شوند (زنان و مردان).

نقاط پایانی

این رهنمود کارآزمایی نیست و نقطه پایانی ندارد. هدف آن ارائه توصیه‌هایی برای مدیریت عوارض جنسی ناشی از تشخیص و/یا درمان سرطان است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

پنل ASCO توصیه‌های رهنمود ۲۰۱۶ CCO را روشن، جامع و مبتنی بر مرتبط‌ترین شواهد دانست و با افزودن بیانیه‌ها و اصلاحاتی آن را برای مخاطبان گسترده‌تری قابل‌استفاده کرد. این رهنمود بر آغاز گفت‌وگو درباره سلامت جنسی توسط تیم درمان، ارائه مشاوره به همه بیماران، و شناسایی و رفع نخست عوامل پزشکیِ قابل‌درمان تأکید دارد. وضعیت فعلی رهنمود (به‌روزرسانی‌های بعدی) باید از منابع رسمی ASCO بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

هدف

اقتباس رهنمود Cancer Care Ontario (CCO) با عنوان «مداخلات برای رفع مشکلات جنسی در افراد مبتلا به سرطان»، توصیه‌هایی برای مدیریت عوارض جانبیِ مربوط به عملکرد جنسی ارائه می‌کند که در نتیجه تشخیص سرطان و/یا درمان آن رخ می‌دهند.

روش‌ها

کارکنان ASCO رهنمود را از نظر دقت روش‌شناختی در تدوین بازبینی کردند و جست‌وجوی متون را به‌روز نمودند. یک پنل متخصصان ASCO (جدول A1) برای بازبینی محتوا و توصیه‌های رهنمود گردهم آمد.

نتایج

پنل متخصصان ASCO به این نتیجه رسید که توصیه‌های رهنمود ۲۰۱۶ CCO روشن و جامع هستند و بر پایه مرتبط‌ترین شواهد علمی قرار دارند. برای تطبیق رهنمود CCO با مخاطبان گسترده‌تر، بیانیه‌ها و اصلاحاتی از سوی ASCO افزوده شد.

توصیه‌ها

توصیه می‌شود یکی از اعضای تیم درمان، گفت‌وگو با بیمار درباره سلامت جنسی و اختلال عملکرد جنسی ناشی از سرطان یا درمان آن را آغاز کند. مشاوره روان‌شناختی-اجتماعی و/یا روان‌جنسی باید به همه بیماران مبتلا به سرطان پیشنهاد شود، با هدف بهبود پاسخ جنسی، تصویر ذهنی از بدن، صمیمیت و مسائل رابطه، و عملکرد و رضایت جنسی کلی. عوامل پزشکی و قابل‌درمانِ مؤثر باید ابتدا شناسایی و برطرف شوند. در زنان دارای علائم آتروفی واژن و/یا ولو، استفاده از لوبریکانت‌ها علاوه بر مرطوب‌کننده‌های واژینال می‌تواند به‌عنوان گزینه نخست آزموده شود. استروژن واژینال با دوز پایین، لیدوکائین و دهیدرواپی‌آندروسترون نیز ممکن است در برخی موارد در نظر گرفته شوند. در مردان، داروهایی مانند مهارکننده‌های فسفودی‌استراز نوع ۵ ممکن است مفید باشند و جراحی برای کسانی که علائم یا عوارض درمانی مقاوم به درمان دارویی دارند همچنان یک گزینه است. به زنان و مردانی که علائم وازوموتور دارند باید مداخلاتی برای بهبود علائم پیشنهاد شود، از جمله گزینه‌های رفتاری مانند درمان شناختی-رفتاری، تنفس آهسته و هیپنوتیزم، و داروهایی مانند ونلافاکسین و گاباپنتین. اطلاعات بیشتر در www.asco.org/survivorship-guidelines و www.asco.org/guidelineswiki در دسترس است.

محدودیت‌ها

چکیده به محدودیت‌های رهنمود اشاره نکرده است. سطح شواهد و قدرت هر توصیه در چکیده ذکر نشده و باید از متن کامل مقاله بررسی شود.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.