حفظ باروری در افراد مبتلا به سرطان: به‌روزرسانی راهنمای ASCO
- نوع مطالعه
- رهنمود بالینی
- نام مطالعه
- ASCO Fertility Preservation 2025
- طراحی
- به‌روزرسانی راهنمای بالینی بر پایه مرور نظام‌مند، توسط پانل چندتخصصی متخصصان
- حجم نمونه
- ۱۶۶ مطالعه (پایه شواهد)
- منبع
- JCO · ۲۰۲۵
به زبان ساده
درمان‌های سرطان ممکن است بر توان باروری اثر بگذارند. بهتر است پیش از شروع درمان، با تیم درمانی خود درباره حفظ باروری صحبت کنید و در صورت علاقه یا تردید، به متخصص باروری ارجاع داده شوید. روش‌هایی مانند انجماد اسپرم، تخمک، جنین یا بافت تخمدان برای افراد مختلف وجود دارد و انتخاب آن‌ها به سن، جنسیت و شرایط بیماری بستگی دارد.
نکات کلیدی
توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)
افراد مبتلا به سرطان باید هنگام تشخیص و در دوران بقا از نظر خطرات باروری ارزیابی شوند و مشاوره دریافت کنند.
بیمارانی که به حفظ باروری علاقه‌مند یا درباره آن مردد هستند باید به متخصصان باروری ارجاع داده شوند. روش‌های حفظ باروری باید پیش از درمان‌های هدفمند سرطان مطرح شوند.
انجمادِ اسپرم باید پیش از درمان سرطان به مردان پیشنهاد شود؛ در صورت ناتوانی در ارائه نمونه مایع منی، از استخراج اسپرم از بیضه استفاده شود.
انجمادِ بافت بیضه در پسران پیش از بلوغ آزمایشی است و فقط در قالب کارآزمایی بالینی باید ارائه شود.
به مردان باید درباره خطر احتمالاً بیشتر آسیب ژنتیکی در اسپرمِ جمع‌آوری‌شده اندکی پس از شروع و پس از پایان درمان سرطان توصیه شود.
برای زنان باید روش‌های جاافتاده حفظ باروری شامل انجماد جنین، اووسیت و بافت تخمدان (OTC)، جابه‌جایی تخمدان و جراحی محافظه‌کارانه زنان پیشنهاد شود.
بلوغ آزمایشگاهی اووسیت‌ها ممکن است به‌عنوان یک روش نوظهور پیشنهاد شود.
حفظ باروری پس از درمان ممکن است به افرادی پیشنهاد شود که حفظ باروری پیش از درمان انجام نداده‌اند یا اووسیت یا جنین کافی منجمد نکرده‌اند.
GnRHa نباید جایگزین روش‌های جاافتاده حفظ باروری شود، اما ممکن است به‌عنوان درمان کمکی به زنان مبتلا به سرطان سینه پیشنهاد شود.
برای بیماران دچار اورژانس‌های انکولوژیک که به درمان فوری سرطان نیاز دارند، GnRHa ممکن است برای مهار قاعدگی پیشنهاد شود.
روش‌های جاافتاده حفظ باروری در کودکانی که بلوغ را آغاز کرده‌اند باید با رضایت‌آگاهانه (assent) بیمار و رضایت والدین/سرپرست قانونی ارائه شود. تنها روش جاافتاده برای دختران پیش از بلوغ، OTC است.
تیم‌های انکولوژی باید دسترسی سریع به یک تیم چندتخصصی حفظ باروری را تضمین کنند. پزشکان باید از پوشش جامع خدمات حفظ باروری حمایت کنند و به بیماران در دستیابی به مزایای بیمه‌ای کمک کنند.
جمعیت مطالعه
افراد مبتلا به سرطان (از جمله مردان، زنان، کودکان پیش از بلوغ و کودکانی که بلوغ را آغاز کرده‌اند) که در معرض خطر اختلال باروری ناشی از بیماری یا درمان سرطان هستند.
نقاط پایانی
این سند یک راهنمای بالینی است و نقطه پایانی کارآزمایی ندارد. هدف آن ارائه توصیه‌های به‌روز‌شده برای حفظ باروری (Fertility Preservation; FP) در افراد مبتلا به سرطان است.
ایمنی و عوارض
چکیده مقاله اطلاعات مربوط به عوارض جانبی ارائه نمی‌کند. تنها نکته ایمنی ذکرشده این است که به مردان باید درباره خطر احتمالاً بیشتر آسیب ژنتیکی در اسپرمِ جمع‌آوری‌شده اندکی پس از شروع و پس از پایان درمان سرطان توصیه شود.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این راهنما توصیه می‌کند ارزیابی و مشاوره درباره خطرات باروری در زمان تشخیص و در دوران بقا انجام شود و گزینه‌های حفظ باروری پیش از درمان سرطان مطرح گردد. همچنین تأکید می‌کند GnRHa جایگزین روش‌های جاافتاده حفظ باروری نیست و فقط ممکن است به‌عنوان درمان کمکی در زنان مبتلا به سرطان سینه ارائه شود. تیم‌های انکولوژی باید دسترسی سریع به تیم چندتخصصی حفظ باروری را فراهم کنند. وضعیت پذیرش این راهنما در سایر راهنماها باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
ارائه توصیه‌های به‌روز‌شده برای حفظ باروری (FP) در افراد مبتلا به سرطان.
روش‌ها
یک پانل چندتخصصی از متخصصان گردهم آمد و مرور نظام‌مند را به‌روزرسانی کرد.
نتایج
۱۶۶ مطالعه پایه شواهد را تشکیل می‌دهند.
توصیه‌ها
افراد مبتلا به سرطان باید هنگام تشخیص و در دوران بقا از نظر خطرات باروری ارزیابی شوند و مشاوره دریافت کنند. بیمارانی که به FP علاقه‌مند یا درباره آن مردد هستند باید به متخصصان باروری ارجاع داده شوند. روش‌های FP باید پیش از درمان‌های هدفمند سرطان مطرح شوند. انجمادِ اسپرم باید پیش از درمان سرطان به مردان پیشنهاد شود و در صورت ناتوانی در ارائه نمونه مایع منی، از استخراج اسپرم از بیضه استفاده شود. انجمادِ بافت بیضه در پسران پیش از بلوغ آزمایشی است و فقط در قالب کارآزمایی بالینی باید ارائه شود. به مردان باید درباره خطر احتمالاً بیشتر آسیب ژنتیکی در اسپرمِ جمع‌آوری‌شده اندکی پس از شروع و پس از پایان درمان سرطان توصیه شود. برای زنان، روش‌های جاافتاده FP باید پیشنهاد شود، شامل انجماد جنین، اووسیت و بافت تخمدان (OTC)، جابه‌جایی تخمدان و جراحی محافظه‌کارانه زنان. بلوغ آزمایشگاهی (in vitro maturation) اووسیت‌ها ممکن است به‌عنوان یک روش نوظهور پیشنهاد شود. FP پس از درمان ممکن است به افرادی پیشنهاد شود که FP پیش از درمان انجام نداده‌اند یا اووسیت یا جنین کافی منجمد نکرده‌اند. آگونیست هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRHa) نباید جایگزین روش‌های جاافتاده FP شود، اما ممکن است به‌عنوان درمان کمکی به زنان مبتلا به سرطان سینه پیشنهاد شود. برای بیماران دچار اورژانس‌های انکولوژیک که به درمان فوری سرطان نیاز دارند، GnRHa ممکن است برای مهار قاعدگی پیشنهاد شود. روش‌های جاافتاده FP در کودکانی که بلوغ را آغاز کرده‌اند باید با رضایت‌آگاهانه (assent) خود بیمار و رضایت والدین/سرپرست قانونی ارائه شود. تنها روش جاافتاده برای دختران پیش از بلوغ، OTC است. تیم‌های انکولوژی باید دسترسی سریع به یک تیم چندتخصصی FP را تضمین کنند. پزشکان باید از پوشش جامع خدمات FP حمایت کنند و به بیماران در دستیابی به مزایای بیمه‌ای کمک کنند. اطلاعات بیشتر در www.asco.org/survivorship-guidelines در دسترس است.
محدودیت‌ها
چکیده سطح شواهد و قدرت توصیه‌ها را گزارش نمی‌کند؛ برای این جزئیات به متن کامل راهنما مراجعه شود. برای این مقاله دو اصلاحیه (erratum) منتشر شده است (J Clin Oncol 2025;43(15):1847 و 2025;43(22):2553) که هنگام استفاده از متن باید بررسی شوند.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.