مدیریت عوارض جانبی مرتبط با ایمنی در بیماران تحت درمان با مهارکننده‌های ایمنی‌چک‌پوینت: به‌روزرسانی رهنمود ASCO
- نوع مطالعه
- رهنمود بالینی
- نام مطالعه
- ASCO irAE Guideline 2021
- طراحی
- رهنمود بالینی (به‌روزرسانی) بر پایه مرور نظام‌مند متون و فرایند اجماع غیررسمی در یک پانل چندرشته‌ای
- منبع
- JCO · ۲۰۲۱
به زبان ساده
داروهای ایمونوتراپی (مهارکننده‌های ایمنی‌چک‌پوینت) می‌توانند باعث شوند سیستم ایمنی به اندام‌های سالم هم آسیب بزند. این رهنمود توضیح می‌دهد که پزشکان بسته به شدت عارضه و عضو درگیر چگونه باید درمان را ادامه دهند، متوقف کنند یا عارضه را با داروهایی مانند کورتیکواستروئید کنترل کنند. هر علامت تازه‌ای را در طول ایمونوتراپی سریعاً به تیم درمان خود اطلاع دهید و بدون مشورت پزشک، دارو را قطع یا کورتیکواستروئید را کم نکنید.
توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)
- اجماع متخصصان
در سمیت‌های درجه ۱، درمان با ICPi باید همراه با پایش دقیق ادامه یابد، به‌جز برخی سمیت‌های عصبی، خونی و قلبی.
- اجماع متخصصان
درمان با ICPi را می‌توان در بیشتر سمیت‌های درجه ۲ متوقف کرد و در صورت بازگشت علائم به درجه ۱ یا کمتر، از سرگیری آن را در نظر گرفت. ممکن است کورتیکواستروئیدها تجویز شوند.
- اجماع متخصصان
سمیت‌های درجه ۳ عموماً توقف ICPiها و شروع کورتیکواستروئیدهای با دوز بالا را ایجاب می‌کنند.
- اجماع متخصصان
کورتیکواستروئیدها باید طی دست‌کم ۴ تا ۶ هفته به‌تدریج کاهش یابند. برخی موارد مقاوم ممکن است به سایر درمان‌های سرکوب‌کننده ایمنی نیاز داشته باشند.
- اجماع متخصصان
در سمیت‌های درجه ۴ به‌طور کلی قطع دائمی ICPiها توصیه می‌شود، به‌جز اندوکرینوپاتی‌هایی که با جایگزینی هورمونی کنترل شده‌اند.
جمعیت مطالعه
بیماران تحت درمان با مهارکننده‌های ایمنی‌چک‌پوینت (ICPi) که دچار عوارض جانبی مرتبط با ایمنی (irAE) می‌شوند.
نقاط پایانی
این رهنمود نقطه پایانی کارآزمایی ندارد. هدف آن افزایش آگاهی، ارائه راهبردها و راهنمایی درباره مدیریت توصیه‌شده irAEها در بیماران تحت درمان با ICPi است.
ایمنی و عوارض
این رهنمود بر مدیریت عوارض جانبی مرتبط با ایمنی تمرکز دارد. توصیه‌ها بر اساس درجه شدت سمیت و سیستم ارگان درگیر ارائه شده‌اند؛ جزئیات هر عارضه در متن کامل رهنمود آمده است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این رهنمود چارچوبی عملی برای مدیریت irAEها بر اساس درجه سمیت ارائه می‌دهد: ادامه ICPi با پایش در درجه ۱، امکان توقف در درجه ۲، توقف و شروع کورتیکواستروئید پردوز در درجه ۳ و قطع دائمی در درجه ۴ (به‌جز اندوکرینوپاتی‌های کنترل‌شده با جایگزینی هورمونی). توصیه‌ها بر اجماع متخصصان استوارند و نه بر شواهد باکیفیت. وضعیت پذیرش آن در رهنمودهای دیگر و در پروتکل‌های محلی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
افزایش آگاهی، تشریح راهبردها و ارائه راهنمایی درباره مدیریت توصیه‌شده عوارض جانبی مرتبط با ایمنی (irAEها) در بیماران تحت درمان با مهارکننده‌های ایمنی‌چک‌پوینت (ICPi).
روش‌ها
برای به‌روزرسانی این رهنمود، یک پانل چندرشته‌ای شامل متخصصان انکولوژی پزشکی، پوست، گوارش، روماتولوژی، ریه، غدد درون‌ریز، مغز و اعصاب، خون، طب اورژانس، پرستاری، کارآزماییکاران و نمایندگان حمایت از بیماران گرد هم آمد. تدوین رهنمود شامل مرور نظام‌مند متون و یک فرایند اجماع غیررسمی بود. مرور نظام‌مند بر شواهد منتشرشده از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ متمرکز بود.
نتایج
در مجموع ۱۷۵ مطالعه معیارهای ورود به مرور نظام‌مند را داشتند و برای تدوین توصیه‌ها مرتبط بودند. به دلیل کمبود شواهد باکیفیت، توصیه‌ها بر پایه اجماع متخصصان هستند.
توصیه‌ها
توصیه‌هایی برای تشخیص و مدیریت سمیت‌ها بر اساس سیستم ارگان درگیر ارائه شده است. هرچند مدیریت بسته به سیستم ارگان درگیر متفاوت است، به‌طور کلی در سمیت‌های درجه ۱ باید درمان با ICPi همراه با پایش دقیق ادامه یابد، به‌جز برخی سمیت‌های عصبی، خونی و قلبی. درمان با ICPi را می‌توان در بیشتر سمیت‌های درجه ۲ متوقف کرد و در صورت بازگشت علائم به درجه ۱ یا کمتر، از سرگیری آن را در نظر گرفت. ممکن است کورتیکواستروئیدها تجویز شوند. سمیت‌های درجه ۳ عموماً توقف ICPiها و شروع کورتیکواستروئیدهای با دوز بالا را ایجاب می‌کنند. کورتیکواستروئیدها باید طی دست‌کم ۴ تا ۶ هفته به‌تدریج کاهش یابند. برخی موارد مقاوم ممکن است به سایر درمان‌های سرکوب‌کننده ایمنی نیاز داشته باشند. به‌طور کلی، در سمیت‌های درجه ۴ قطع دائمی ICPiها توصیه می‌شود، به‌جز اندوکرینوپاتی‌هایی که با جایگزینی هورمونی کنترل شده‌اند. اطلاعات بیشتر در www.asco.org/supportive-care-guidelines در دسترس است.
محدودیت‌ها
به دلیل کمبود شواهد باکیفیت، توصیه‌ها بر پایه اجماع متخصصان هستند. مرور نظام‌مند بر شواهد منتشرشده از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ متمرکز بود و ۱۷۵ مطالعه در آن وارد شدند.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.