بروز، شیوع و عوامل پیش‌بینی‌کننده نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی‌درمانی: مرور سیستماتیک و متاآنالیز

پیش‌زمینه

نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی‌درمانی (CIPN) یک وضعیت دردناک ناتوان‌کننده است که در نتیجه شیمی‌درمانی سرطان ایجاد می‌شود. CIPN حاد شدید ممکن است نیازمند کاهش دوز یا قطع شیمی‌درمانی باشد. راهکار مؤثری برای پیشگیری از CIPN وجود ندارد؛ درمان CIPN مزمن برقرارشده محدود است و شیوع CIPN مشخص نیست.

روش‌ها

در این مطالعه از مرور سیستماتیک برای شناسایی مطالعاتی که شیوع CIPN را گزارش کرده بودند استفاده کردیم. پایگاه‌های Embase، Medline، CAB Abstracts، CINAHL، PubMed Central، Cochrane Library و Web of Knowledge برای یافتن منابع مرتبط جست‌وجو شدند و برای برآورد شیوع کلی از متارگرسیون با اثرات تصادفی استفاده شد. کیفیت مطالعات با راهنماهای CONSORT و STROBE ارزیابی شد و یافته‌ها بر اساس راهنمای PRISMA گزارش شدند. خلاصه‌ای کیفی از عوامل گزارش‌شده که خطر CIPN را تغییر می‌دهند ارائه می‌کنیم.

نتایج

۳۱ مطالعه با داده‌های ۴۱۷۹ بیمار وارد تحلیل شدند. شیوع CIPN در اندازه‌گیری طی ماه نخست پس از شیمی‌درمانی ۶۸٫۱٪ (۵۷٫۷ تا ۷۸٫۴)، در ۳ ماهگی ۶۰٫۰٪ (۳۶٫۴ تا ۸۱٫۶) و در ۶ ماهگی یا بیشتر ۳۰٫۰٪ (۶٫۴ تا ۵۳٫۵) بود. داروهای شیمی‌درمانی مختلف با تفاوت در شیوع CIPN همراه بودند و شواهدی از سوگیری انتشار وجود داشت. عوامل خطر ژنتیکی در ۴ مطالعه گزارش شد. عوامل خطر بالینی که در ۴ مطالعه از ۳۱ مطالعه شناسایی شدند شامل نوروپاتی پایه، مصرف سیگار، کلیرانس غیرطبیعی کراتینین و تغییرات حسی خاص در طول شیمی‌درمانی بودند.

نتیجه‌گیری

اگرچه شیوع CIPN با گذشت زمان کاهش می‌یابد، در ۶ ماهگی ۳۰٪ از بیماران همچنان از CIPN رنج می‌برند. پایش روتین CIPN در پیگیری پس از شیمی‌درمانی لازم است. تعدادی از عوامل خطر ژنتیکی و بالینی شناسایی شد که نیازمند بررسی بیشتر هستند.