یک مطالعه فاز ۳ بین‌گروهی EORTC، آینده‌نگر و تصادفی‌سازی‌شده برای مقایسه نتایج انکولوژیک جراحی حفظ نفرون انتخابی و نفرکتومی رادیکال در کارسینوم سلول کلیوی با مرحله پایین
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- EORTC 30904
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده بین‌گروهی (intergroup) با فرضیه عدم‌پایینی‌تری (noninferiority)، که پیش از موعد به‌دلیل جذب ضعیف بیماران بسته شد
- حجم نمونه
- ۵۴۱ بیمار (۲۶۸ بیمار در گروه جراحی حفظ نفرون و ۲۷۳ بیمار در گروه نفرکتومی رادیکال)
- منبع
- European Urology · ۲۰۱۱
- شناسه کارآزمایی
- NCT00002473
به زبان ساده
در این مطالعه، بیماران دارای تومور کوچک کلیه (تا ۵ سانتی‌متر) به‌تصادف یا تحت جراحی برداشتن تومور با حفظ بخش سالم کلیه یا تحت برداشتن کامل کلیه قرار گرفتند. نتایج سرطانی هر دو روش عالی بود و تعداد کمی از بیماران به‌دلیل سرطان کلیه فوت کردند یا بیماری‌شان پیشرفت کرد. در کل بیماران، بقای کلی پس از برداشتن کامل کلیه کمی بهتر بود، اما این تفاوت در بیماران دارای سرطان سلول کلیوی تأییدشده معنی‌دار نبود. مطالعه زودتر از برنامه بسته شد و تعداد بیماران کمتر از هدف بود، بنابراین انتخاب روش جراحی باید با پزشک معالج و بر اساس شرایط هر بیمار انجام شود.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
کارآزمایی جراحی بدون درمان دارویی: جراحی حفظ نفرون (برداشت محافظه‌کارانه تومور، nephron-sparing surgery) به‌همراه تخلیه محدود غدد لنفاوی (۲۶۸ بیمار). تومور باید در محلی قرار داشت که حاشیه منفی جراحی تضمین شود.
کارآزمایی جراحی بدون درمان دارویی: نفرکتومی رادیکال (radical nephrectomy) به‌همراه تخلیه محدود غدد لنفاوی (۲۷۳ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: کارآزمایی جراحی بدون دارو؛ چکیده مقاله و ClinicalTrials.gov NCT00002473 (معیارهای ورود و طرح مداخله)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران با تومور منفرد کلیه T1-T2 مشکوک به کارسینوم سلول کلیوی (RCC) با حداکثر قطر ۵ سانتی‌متر در CT (طبقه‌بندی UICC سال ۱۹۷۸)، N0 M0، بدون تهاجم به لگنچه، کالیس‌ها یا چربی اطراف کلیه (در CT یا اوروگرافی وریدی)، در محلی که حاشیه منفی جراحی تضمین شود، و با کلیه مقابل سالم؛ وضعیت عملکردی WHO صفر تا ۲؛ بدون بیماری فون هیپل-لیندو و بدون بدخیمی دوم (به‌جز سرطان پوست غیرملانومی درمان‌شده) (ClinicalTrials.gov). ثبت بیماران از مارس ۱۹۹۲ تا ژانویه ۲۰۰۳ انجام شد و کارآزمایی به‌علت جذب کم زودتر بسته شد.
نقاط پایانی
هدف مطالعه مقایسه بقای کلی (OS) و زمان تا پیشرفت بیماری بود. داده‌های زمان تا رخداد با آزمون لگ‌رنک مقایسه شدند. کیفیت زندگی و عملکرد کلیه در این گزارش بررسی نشده‌اند.
ایمنی و عوارض
در بخش پیش‌زمینه چکیده آمده است که جراحی حفظ نفرون را می‌توان با نرخ عوارض اندکی بالاتر از نفرکتومی رادیکال به‌صورت ایمن انجام داد. داده‌های تفصیلی عوارض (درجه ≥۳) در چکیده گزارش نشده است؛ کیفیت زندگی و عملکرد کلیه نیز بررسی نشده‌اند.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده یکی از معدود مقایسه‌های مستقیم NSS و RN در تومورهای کوچک کلیه است. بر اساس چکیده، هر دو روش نتایج انکولوژیک عالی داشتند؛ اما عدم‌پایینی‌تری NSS اثبات نشد (P=۰٫۷۷)، که تا حدی به بسته‌شدن زودهنگام مطالعه به‌دلیل جذب ضعیف بیماران مربوط است. در تحلیل ITT بقای کلی با RN بهتر بود، اما در بیماران RCC این تفاوت معنی‌دار نبود و تعداد اندک مرگ‌های ناشی از سرطان کلیه (۱۲ مورد) نمی‌تواند این تفاوت را توضیح دهد. کیفیت زندگی و عملکرد کلیه بررسی نشده‌اند. جایگاه این مطالعه در رهنمودهای فعلی باید از منابع به‌روز بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
جراحی حفظ نفرون (NSS) را می‌توان با نرخ عوارض اندکی بالاتر از نفرکتومی رادیکال (RN) به‌صورت ایمن انجام داد، اما شواهدی بر اثربخشی انکولوژیک آن وجود ندارد.
هدف
مقایسه بقای کلی (OS) و زمان تا پیشرفت بیماری.
طراحی، محل و شرکت‌کنندگان
از مارس ۱۹۹۲ تا ژانویه ۲۰۰۳، زمانی که مطالعه به‌دلیل جذب ضعیف بیماران پیش از موعد بسته شد، ۵۴۱ بیمار با تومورهای کوچک (≤۵ سانتی‌متر)، منفرد، T1-T2 N0 M0 (طبقه‌بندی اتحادیه بین‌المللی مبارزه با سرطان [UICC] سال ۱۹۷۸) مشکوک به کارسینوم سلول کلیوی (RCC) و دارای کلیه مقابل طبیعی، در کارآزمایی فاز ۳ عدم‌پایینی‌تری شماره ۳۰۴۰۹ گروه ژنیتواورینری سازمان اروپایی پژوهش و درمان سرطان (EORTC-GU) به NSS یا RN تصادفی‌سازی شدند.
مداخله
بیماران به NSS (۲۶۸ نفر) یا RN (۲۷۳ نفر) همراه با تخلیه محدود غدد لنفاوی (LND) تصادفی‌سازی شدند.
اندازه‌گیری‌ها
نقاط پایانی زمان تا رخداد با نتایج آزمون لگ‌رنک مقایسه شدند.
نتایج و محدودیت‌ها
میانه پیگیری ۹٫۳ سال بود. تحلیل مبتنی بر قصد درمان (ITT) نرخ بقای کلی ۱۰ ساله را ۸۱٫۱٪ برای RN و ۷۵٫۷٪ برای NSS نشان داد. با نسبت مخاطره (HR) برابر ۱٫۵۰ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۳ تا ۲٫۱۶)، آزمون عدم‌پایینی‌تری معنی‌دار نیست (P=۰٫۷۷) و آزمون برتری معنی‌دار است (P=۰٫۰۳). در بیماران مبتلا به RCC و در بیماران واجد شرایط از نظر بالینی و پاتولوژیک، تفاوت کمتر مشخص است (به‌ترتیب HR=۱٫۴۳ و HR=۱٫۳۴) و آزمون برتری دیگر معنی‌دار نیست (به‌ترتیب P=۰٫۰۷ و P=۰٫۱۷). تنها ۱۲ مورد از ۱۱۷ مرگ ناشی از سرطان کلیه بود (۴ مورد در RN و ۸ مورد در NSS). بیست‌ویک بیمار دچار پیشرفت بیماری شدند (۹ نفر پس از RN و ۱۲ نفر پس از NSS). کیفیت زندگی و پیامدهای عملکرد کلیه بررسی نشده‌اند.
نتیجه‌گیری
هر دو روش نتایج انکولوژیک عالی دارند. در جمعیت ITT، به نظر می‌رسد NSS از نظر بقای کلی به‌طور معنی‌داری کم‌اثرتر از RN باشد. با این حال، در جمعیت هدف یعنی بیماران مبتلا به RCC، روند به نفع RN دیگر معنی‌دار نیست. تعداد اندک موارد پیشرفت بیماری و مرگ ناشی از سرطان کلیه نمی‌تواند تفاوت‌های احتمالی بقای کلی بین دو نوع درمان را توضیح دهد.
محدودیت‌ها
مطالعه به‌دلیل جذب ضعیف بیماران پیش از موعد بسته شد. تعداد رخدادها (پیشرفت بیماری و مرگ ناشی از سرطان کلیه) اندک بود. کیفیت زندگی و پیامدهای عملکرد کلیه بررسی نشده‌اند. تفاوت بقای کلی در تحلیل ITT در زیرگروه‌های RCC و بیماران واجد شرایط دیگر معنی‌دار نبود. طبقه‌بندی مرحله‌بندی UICC سال ۱۹۷۸ به‌کار رفته است.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.