رهنمود بالینیملانوما (سرطان پوست)

رهنمود بین‌رشته‌ای اروپایی مبتنی بر اجماع برای تشخیص و درمان کارسینوم سلول بازال – به‌روزرسانی ۲۰۲۳

European Journal of Cancer · ۲۰۲۳
European consensus-based interdisciplinary guideline for diagnosis and treatment of basal cell carcinoma—update 2023Peris K, Fargnoli MC, Kaufmann R, Arenberger P, Bastholt L, Seguin NB, et al. European Journal of Cancer. 2023. 192:113254
نوع مطالعه
رهنمود بالینی
نام مطالعه
EADO/EDF/ESTRO/UEMS/EADV BCC 2023
طراحی
رهنمود بین‌رشته‌ای اروپایی مبتنی بر اجماع متخصصان
منبع
European Journal of Cancer · ۲۰۲۳

به زبان ساده

کارسینوم سلول بازال شایع‌ترین سرطان پوست در افراد سفیدپوست است. این رهنمود اروپایی توضیح می‌دهد که درمان اصلی آن در بیشتر موارد برداشتن کامل تومور با جراحی است و برای ضایعات کم‌خطر و سطحی گاهی می‌توان از روش‌های موضعی، تخریبی یا درمان فتودینامیک استفاده کرد. در موارد پیشرفته یا دشوار، تیم چندتخصصی تصمیم می‌گیرد و داروهایی مانند ویسمودگیب، سونیدگیب یا سمیپلیمب ممکن است به کار روند. بیماران پرخطر یا مبتلا به سندرم گورلین نیاز به معاینات و پیگیری منظم و طولانی‌مدت دارند.

توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)

  1. BCCها بر اساس طبقه‌بندی بالینی جدید EADO به دو دستهٔ «آسان‌درمان» (شایع) و «دشوار‌درمان» تقسیم می‌شوند.

  2. تشخیص بر پایهٔ ویژگی‌های بالینی-درماتوسکوپی است، اما در ضایعات مبهم تأیید هیستوپاتولوژیک الزامی است.

  3. درمان خط اول BCC جراحی کامل است.

  4. جراحی با کنترل میکروگرافیک باید برای BCC پرخطر و عودکننده و BCC واقع در نواحی آناتومیک حساس ارائه شود.

  5. درمان‌های موضعی و روش‌های تخریبی را می‌توان در بیماران مبتلا به BCC سطحی کم‌خطر در نظر گرفت.

  6. درمان فتودینامیک برای BCCهای سطحی و ندولار کم‌خطر درمانی مؤثر است.

  7. مدیریت BCCهای «دشوار‌درمان» باید در یک هیئت تومور چندرشته‌ای بحث شود.

  8. مهارکننده‌های مسیر هج‌هاگ (HHIs)، یعنی ویسمودگیب یا سونیدگیب، باید به بیماران مبتلا به BCC پیشرفتهٔ موضعی و متاستاتیک پیشنهاد شوند.

  9. ایمونوتراپی با آنتی‌بادی‌های ضد PD1 (سمیپلیمب) درمان خط دوم در بیمارانی است که بیماری آنها پیشرفت کرده یا منع مصرف یا عدم تحمل نسبت به درمان با HHI دارند.

  10. رادیوتراپی جایگزینی معتبر در بیمارانی است که کاندیدای جراحی نیستند یا آن را نمی‌پذیرند، به‌ویژه بیماران سالمند.

  11. الکتروشیمی‌درمانی را می‌توان زمانی که جراحی یا رادیوتراپی منع مصرف دارد ارائه کرد.

  12. در بیماران مبتلا به سندرم گورلین، معاینات منظم پوست برای تشخیص و درمان BCCها در مرحلهٔ اولیه لازم است.

  13. پیگیری بلندمدت در بیماران مبتلا به BCC پرخطر، BCCهای متعدد و سندرم گورلین توصیه می‌شود.

جمعیت مطالعه

این سند یک رهنمود است و بیماران را وارد مطالعه نکرده است. جمعیت هدف، بیماران مبتلا به کارسینوم سلول بازال (BCC) هستند که طبق طبقه‌بندی بالینی جدید EADO به دو دستهٔ «آسان‌درمان» (شایع) و «دشوار‌درمان» تقسیم می‌شوند.

نقاط پایانی

مطابق چکیده، این رهنمود توصیه‌هایی را دربارهٔ تشخیص و درمان کارسینوم سلول بازال ارائه می‌کند. نقطهٔ پایانی بالینی مطالعه‌ای تعریف نشده است.

ایمنی و عوارض

در چکیده دادهٔ ایمنی یا عوارض جانبی گزارش نشده است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این رهنمود چارچوبی اجماع‌محور و به‌روز برای تشخیص و درمان BCC در اروپا ارائه می‌کند و بر جراحی به‌عنوان درمان خط اول، جراحی با کنترل میکروگرافیک در موارد پرخطر، استفاده از HHIها در بیماری پیشرفتهٔ موضعی یا متاستاتیک و سمیپلیمب به‌عنوان درمان خط دوم تأکید دارد. چکیده به سطح شواهد یا درجهٔ توصیه‌ها اشاره نکرده است؛ وضعیت راهنماهای ملی باید جداگانه بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

کارسینوم سلول بازال (BCC) شایع‌ترین تومور بدخیم در جمعیت‌های سفیدپوست است. متخصصان چندرشته‌ای از انجمن اروپایی درماتو-انکولوژی (EADO)، مجمع پوست اروپا، انجمن اروپایی رادیوتراپی و انکولوژی (ESTRO)، اتحادیهٔ اروپایی پزشکان متخصص (UEMS) و آکادمی اروپایی پوست و بیماری‌های مقاربتی (EADV) توصیه‌های به‌روزشده‌ای را دربارهٔ تشخیص و درمان BCC تدوین کردند.

توصیه‌ها

BCCها بر اساس طبقه‌بندی بالینی جدید EADO به دو دستهٔ «آسان‌درمان» (شایع) و «دشوار‌درمان» تقسیم شدند. تشخیص بر پایهٔ ویژگی‌های بالینی-درماتوسکوپی است، اگرچه در ضایعات مبهم تأیید هیستوپاتولوژیک الزامی است. درمان خط اول BCC جراحی کامل است. جراحی با کنترل میکروگرافیک باید برای BCC پرخطر و عودکننده و BCC واقع در نواحی آناتومیک حساس ارائه شود. درمان‌های موضعی و روش‌های تخریبی را می‌توان در بیماران مبتلا به BCC سطحی کم‌خطر در نظر گرفت. درمان فتودینامیک برای BCCهای سطحی و ندولار کم‌خطر درمانی مؤثر است. مدیریت BCCهای «دشوار‌درمان» باید در یک هیئت تومور چندرشته‌ای بحث شود. مهارکننده‌های مسیر هج‌هاگ (HHIs)، یعنی ویسمودگیب (vismodegib) یا سونیدگیب (sonidegib)، باید به بیماران مبتلا به BCC پیشرفتهٔ موضعی و متاستاتیک پیشنهاد شوند. ایمونوتراپی با آنتی‌بادی‌های ضد PD1 (سمیپلیمب، cemiplimab) درمان خط دوم در بیمارانی است که بیماری آنها پیشرفت کرده یا منع مصرف یا عدم تحمل نسبت به درمان با HHI دارند. رادیوتراپی جایگزینی معتبر در بیمارانی است که کاندیدای جراحی نیستند یا آن را نمی‌پذیرند، به‌ویژه بیماران سالمند. الکتروشیمی‌درمانی را می‌توان زمانی که جراحی یا رادیوتراپی منع مصرف دارد ارائه کرد. در بیماران مبتلا به سندرم گورلین، معاینات منظم پوست برای تشخیص و درمان BCCها در مرحلهٔ اولیه لازم است. پیگیری بلندمدت در بیماران مبتلا به BCC پرخطر، BCCهای متعدد و سندرم گورلین توصیه می‌شود.

محدودیت‌ها

چکیده سطح شواهد، درجهٔ توصیه‌ها، دوزها و جزئیات روش‌شناسی تدوین رهنمود را گزارش نمی‌کند؛ این موارد باید در متن کامل مقاله بررسی شود. توصیه‌ها مبتنی بر اجماع متخصصان هستند. همچنین صفحهٔ اختصاصی سرطان پوست در فهرست صفحات سایت وجود ندارد و به همین دلیل پیوند به صفحهٔ سرطان مرتبط درج نشده است.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.