راهنمای ESPEN درباره تغذیه در بیماران مبتلا به سرطان

پیش‌زمینه

سرطان‌ها از علل اصلی ابتلا و مرگ‌ومیر در سراسر جهان هستند و انتظار می‌رود شمار موارد جدید در دهه‌های آینده به‌طور قابل‌توجهی افزایش یابد. در همین حال، همه انواع درمان سرطان، مانند جراحی، پرتودرمانی و درمان‌های دارویی، از نظر پیچیدگی، دقت و توانایی هدف‌گیری ویژگی‌های خاص هر سرطان در حال پیشرفت‌اند. بنابراین، اگرچه بسیاری از سرطان‌ها هنوز قابل درمان قطعی نیستند، ممکن است به بیماری‌های مزمن تبدیل شوند. با این حال، همه این درمان‌ها به‌علت بروز مکرر سوءتغذیه و اختلالات متابولیک در بیماران مبتلا به سرطان، که ناشی از خود تومور یا درمان آن است، دچار مانع می‌شوند یا حتی امکان‌پذیر نمی‌مانند.

هدف

این راهنماهای مبتنی بر شواهد تدوین شدند تا بهترین شواهد موجود و نظر متخصصان را به توصیه‌هایی برای تیم‌های چندرشته‌ای مسئول شناسایی، پیشگیری و درمان جنبه‌های برگشت‌پذیر سوءتغذیه در بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان تبدیل کنند. تدوین این راهنماها را ESPEN و مشارکت اروپایی برای اقدام علیه سرطان (EPAAC)، که یک ابتکار در سطح اتحادیه اروپا است، سفارش داده و از نظر مالی حمایت کرده‌اند.

روش‌ها

اعضای گروه راهنما توسط ESPEN انتخاب شدند تا طیفی از حرفه‌ها و حوزه‌های تخصصی را شامل شوند. بر اساس پرسش‌های بالینی و مطابق قالب PICO، متاآنالیزها، مرورهای نظام‌مند و مطالعات مقایسه‌ای جست‌وجو شدند. شواهد ارزیابی و تلفیق شد و با روش GRADE توصیه‌های بالینی تدوین گردید. به‌دلیل کمبود شواهد موجود، پرسش‌های بازِ مرتبط فهرست شدند و باید در مطالعات آینده به آن‌ها پرداخته شود.

نتایج و توصیه‌های کلیدی

سوءتغذیه و از دست رفتن توده عضلانی در بیماران مبتلا به سرطان شایع است و بر پیامد بالینی اثر منفی دارد. این عوارض ممکن است ناشی از دریافت ناکافی غذا، کاهش فعالیت بدنی و اختلالات کاتابولیک متابولیک باشند. برای غربالگری، پیشگیری، ارزیابی تفصیلی، پایش و درمان سوءتغذیه، باید در هر مؤسسه‌ای که در درمان بیماران مبتلا به سرطان نقش دارد، روش‌های عملیاتی استاندارد، تعیین مسئولیت‌ها و فرایند کنترل کیفیت برقرار شود. همه بیماران مبتلا به سرطان باید به‌طور منظم از نظر خطر یا وجود سوءتغذیه غربالگری شوند. در همه بیماران، به‌جز مراقبت پایان عمر، نیازهای انرژی و سوبستراها باید با ارائه گام‌به‌گام مداخلات تغذیه‌ای، از مشاوره تا تغذیه تزریقی (پرنترال)، تأمین شود. با این حال، فواید و خطرات مداخلات تغذیه‌ای باید سنجیده شود و در بیماران مبتلا به بیماری پیشرفته توجه ویژه لازم است. مراقبت تغذیه‌ای باید همواره با تمرین ورزشی همراه باشد. برای مقابله با سوءتغذیه در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته، عوامل دارویی و دارو-مغذی‌ها (pharmaconutrients) اندکی وجود دارند که اثر محدودی دارند.

نتیجه‌گیری

بازماندگان سرطان باید فعالیت بدنی منظم داشته باشند و رژیم غذایی محتاطانه (prudent diet) را در پیش بگیرند.