آسپیراسیون با سوزن ظریف هدایت‌شده با سونوگرافی آندوسکوپیک پیش از جراحی، بقای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس تحت رزکسیون را مختل نمی‌کند

هدف

آسپیراسیون با سوزن ظریف هدایت‌شده با سونوگرافی آندوسکوپیک (EUS-FNA) امکان تأیید بافتی بدخیمی را پیش از جراحی فراهم می‌کند، اما نگرانی از انتشار سلول‌های تومور در مسیر سوزن، استفاده از آن را محدود کرده است. فرضیه ما این بود که اگر انتشار سلول‌های تومور با EUS-FNA رخ دهد، بقا پس از رزکسیون کامل مختل خواهد شد. هدف ما ارزیابی ارتباط EUS-FNA پیش از جراحی با پیامدهای بلندمدت بیماران مبتلا به سرطان پانکراس تحت رزکسیون بود.

طراحی

با استفاده از داده‌های پیوندخورده SEER-Medicare (برنامه نظارت، همه‌گیرشناسی و نتایج نهایی)، بیماران مبتلا به سرطان پانکراس موضعی-ناحیه‌ای را که بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ تحت جراحی با هدف درمان قطعی قرار گرفتند شناسایی کردیم. بیمارانی که در دوره پیرامون تشخیص EUS-FNA دریافت کردند در گروه EUS-FNA قرار گرفتند. بیمارانی که ارزیابی EUS نداشتند یا EUS را بدون FNA انجام دادند در گروه بدون EUS-FNA قرار گرفتند. بقای کلی و بقای اختصاصی سرطان پانکراس پس از کنترل متغیرهای مرتبط مقایسه شد.

نتایج

در مجموع ۲۰۳۴ بیمار مبتلا به سرطان پانکراس وارد مطالعه شدند (۹۰٪ آدنوکارسینوم پانکراس). از این تعداد، ۴۹۸ بیمار (۲۴٪) در گروه EUS-FNA بودند. بیماران دارای بیماری‌های همراه متعدد و بیماران با تشخیص در سال‌های اخیر بیشتر احتمال داشت EUS-FNA دریافت کنند. در تحلیل چندمتغیره، پس از کنترل سن، نژاد، جنس، بافت‌شناسی تومور، مرحله تومور، درجه تومور، محل تومور، محل SEER، سال تشخیص، انجام آسپیراسیون/بیوپسی از راه پوست، شاخص هم‌ابتلایی چارلسون، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی، EUS-FNA به‌طور مرزی با بهبود بقای کلی همراه بود (HR ‏۰٫۸۴، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۲ تا ۰٫۹۹)، اما بر بقای اختصاصی سرطان تأثیری نداشت (HR ‏۰٫۸۷، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۴ تا ۱٫۰۳).

نتیجه‌گیری

EUS-FNA پیش از جراحی با افزایش خطر مرگ‌ومیر همراه نبود. این داده‌ها نشان می‌دهند که EUS-FNA را می‌توان با اطمینان برای بررسی ضایعات مشکوک پانکراس انجام داد.