تدوین شاخص علائم سرطان تخمدان: امکان‌هایی برای تشخیص زودتر

پیش‌زمینه

در حال حاضر غربالگری سرطان تخمدان برای جمعیت عمومی توصیه نمی‌شود. هدف قرار دادن زنان دارای علائم مشخص برای غربالگری تنها به‌تازگی ارزیابی شده است، زیرا تصور می‌شد علائم ویژگی (اختصاصیت) محدودی دارند.

روش‌ها

یک مطالعه مورد-شاهدی روی ۱۴۹ زن مبتلا به سرطان تخمدان، به‌همراه ۲۵۵ زن که در یک برنامه غربالگری بودند و ۲۳۳ زن که برای سونوگرافی لگن/شکم ارجاع شده بودند، انجام شد؛ از زنان دعوت شد پرسش‌نامه‌ای درباره علائم را تکمیل کنند. بیماران به‌صورت تصادفی به یک گروه اکتشافی و یک گروه تأییدی تقسیم شدند. نوع، فراوانی، شدت و مدت علائم بین موردها و شاهدها مقایسه شد. تحلیل‌های رگرسیون لجستیک برای تعیین اینکه کدام عوامل به‌طور مستقل سرطان را در گروه اکتشافی پیش‌بینی می‌کنند به کار رفت و سپس برای تدوین یک شاخص علائم استفاده شد که حساسیت و ویژگی آن در گروه تأییدی آزمون شد.

نتایج

علائمی که به‌طور معنی‌داری با سرطان تخمدان مرتبط بودند عبارت بودند از درد لگن/شکم، فوریت/تکرر ادرار، افزایش اندازه شکم/نفخ، و دشواری در غذا خوردن/احساس سیری، در صورتی که کمتر از ۱ سال وجود داشتند و بیش از ۱۲ روز در ماه رخ می‌دادند. در تحلیل رگرسیون لجستیک، علائمی که به‌طور مستقل با سرطان مرتبط بودند عبارت بودند از درد لگن/شکم (P<۰٫۰۰۱)، افزایش اندازه شکم/نفخ (P<۰٫۰۰۱) و دشواری در غذا خوردن/احساس سیری (P=۰٫۰۱۰). شاخص علائم در صورتی مثبت تلقی می‌شد که هر یک از آن ۶ علامت بیش از ۱۲ بار در ماه رخ داده باشد اما کمتر از ۱ سال وجود داشته باشد. در نمونه تأییدی، حساسیت شاخص برای بیماری مرحله اولیه ۵۶٫۷ و برای بیماری مرحله پیشرفته ۷۹٫۵٪ بود. ویژگی در زنان بالای ۵۰ سال ۹۰٪ و در زنان زیر ۵۰ سال ۸۶٫۷٪ بود.

نتیجه‌گیری

علائم مشخص، در ترکیب با فراوانی و مدت آن‌ها، در شناسایی زنان مبتلا به سرطان تخمدان مفید بودند. یک شاخص علائم ممکن است برای شناسایی زنانی که در معرض خطر هستند مفید باشد.