ملانوم پوستی

پیش‌زمینه

ملانوم پوستی بدخیمی‌ای است که از ملانوسیت‌های پوست منشأ می‌گیرد. میزان بروز آن در حال افزایش است، به‌ویژه در جمعیت‌های سفیدپوست. ملانوم پوستی معمولاً در اثر مواجهه با پرتو فرابنفش ناشی از نور طبیعی خورشید و برنزه‌کردن در محیط‌های سرپوشیده ایجاد می‌شود، هرچند چند زیرگروه وجود دارند که به مواجهه با پرتو فرابنفش مرتبط نیستند.

تشخیص و درمان

ملانوم‌های اولیه اغلب پیگمانتاسیون تیره دارند، اما می‌توانند آملانوتیک نیز باشند؛ تشخیص بر پایه ترکیبی از یافته‌های بالینی و هیستوپاتولوژیک انجام می‌شود. ملانوم اولیه با برداشت وسیع درمان می‌شود و حاشیه برش بر اساس ضخامت تومور تعیین می‌گردد. درمان‌های بعدی به مرحله بیماری (پس از بررسی هیستوپاتولوژیک و در موارد مناسب، بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان) بستگی دارد و می‌تواند شامل جراحی، ایمونوتراپی مهارکننده‌های ایست‌بازرسی، درمان هدفمند یا پرتودرمانی باشد. درمان‌های دارویی سیستمیک به‌عنوان درمان کمکی در کنار جراحی در بیماران دارای متاستازهای منطقه‌ای قابل برداشت توصیه می‌شوند و ستون اصلی درمان ملانوم پیشرفته هستند. مدیریت ملانوم پیشرفته پیچیده است، به‌ویژه در بیماران مبتلا به متاستاز مغزی. مراقبت چندتخصصی ضروری است.

نتیجه‌گیری

درمان‌های دارویی سیستمیک، به‌ویژه مهارکننده‌های ایست‌بازرسی ایمنی، پس از یک سری تأییدیه‌های مهم از سال ۲۰۱۱ به بعد، بقای ملانوم را به‌طور چشمگیری افزایش داده‌اند.