دیسکسیون تکمیلی یا مشاهده برای متاستاز گره لنفاوی نگهبان در ملانوما

پیش‌زمینه

بیوپسی گره لنفاوی نگهبان با افزایش بقای اختصاصی ملانوما (یعنی بقا تا زمان مرگ ناشی از ملانوما) در بیماران مبتلا به ملانومای با ضخامت متوسط (۱٫۲ تا ۳٫۵ میلی‌متر) و گره مثبت همراه است. ارزش دیسکسیون تکمیلی گره‌های لنفاوی برای بیماران دارای متاستاز گره نگهبان مشخص نیست.

روش‌ها

در یک کارآزمایی بین‌المللی، بیمارانی را که متاستاز گره نگهبان در آن‌ها با ارزیابی استاندارد پاتولوژیک یا آزمون مولکولی چندنشانگری تشخیص داده شده بود، به‌صورت تصادفی به دیسکسیون تکمیلی فوری گره‌های لنفاوی (گروه دیسکسیون) یا مشاهدهٔ گره‌ها با سونوگرافی (گروه مشاهده) اختصاص دادیم. نقطهٔ پایانی اولیه، بقای اختصاصی ملانوما بود. نقاط پایانی ثانویه شامل بقای بدون بیماری و نرخ تجمعی متاستاز گره غیرنگهبان بود.

نتایج

دیسکسیون تکمیلی فوری گره‌های لنفاوی با افزایش بقای اختصاصی ملانوما همراه نبود؛ این یافته هم در ۱۹۳۴ بیمار با داده‌های قابل ارزیابی در تحلیل قصد درمان و هم در ۱۷۵۵ بیمار در تحلیل مطابق پروتکل صادق بود. در تحلیل مطابق پروتکل، میانگین (±خطای معیار) نرخ بقای اختصاصی ملانوما در ۳ سال در گروه دیسکسیون و گروه مشاهده مشابه بود (به‌ترتیب ۸۶±۱٫۳٪ و ۸۶±۱٫۲٪؛ P=۰٫۴۲ با آزمون لگ‌رنک) و میانهٔ پیگیری ۴۳ ماه بود. نرخ بقای بدون بیماری در ۳ سال در گروه دیسکسیون اندکی بیشتر از گروه مشاهده بود (به‌ترتیب ۶۸±۱٫۷٪ و ۶۳±۱٫۷٪؛ P=۰٫۰۵ با آزمون لگ‌رنک)، که ناشی از افزایش نرخ کنترل بیماری در گره‌های ناحیه‌ای در ۳ سال بود (۹۲±۱٫۰٪ در برابر ۷۷±۱٫۵٪؛ P<۰٫۰۰۱ با آزمون لگ‌رنک)؛ این نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند. متاستاز گره غیرنگهبان که در ۱۱٫۵٪ از بیماران گروه دیسکسیون شناسایی شد، عامل پیش‌آگهی قوی و مستقل برای عود بود (نسبت خطر ۱٫۷۸؛ P=۰٫۰۰۵). لنف‌ادم در ۲۴٫۱٪ از بیماران گروه دیسکسیون و ۶٫۳٪ از بیماران گروه مشاهده دیده شد.

نتیجه‌گیری

دیسکسیون تکمیلی فوری گره‌های لنفاوی نرخ کنترل بیماری ناحیه‌ای را افزایش داد و اطلاعات پیش‌آگهی‌دهنده فراهم کرد، اما بقای اختصاصی ملانوما را در بیماران مبتلا به ملانوما و متاستاز گره نگهبان افزایش نداد. (حمایت مالی: مؤسسهٔ ملی سرطان [National Cancer Institute] و سایر حامیان؛ MSLT-II، شمارهٔ ClinicalTrials.gov: NCT00297895.)