کاهش ملانوم پس از استفادهٔ منظم از ضدآفتاب: پیگیری یک کارآزمایی تصادفی
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- Nambour Sunscreen Trial
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی (طرح عاملی با ضدآفتاب و بتاکاروتن/دارونما) همراه با پیگیری بلندمدت
- حجم نمونه
- ۱٬۶۲۱ نفر
- منبع
- JCO · ۲۰۱۱
به زبان ساده
در این مطالعه در استرالیا، بیش از ۱٬۶۰۰ نفر به دو گروه تقسیم شدند: گروهی که هر روز ضدآفتاب میزدند و گروهی که ضدآفتاب را هر وقت خودشان میخواستند استفاده میکردند. پس از حدود ده سال پیگیری، تعداد ملانومها در گروه ضدآفتاب روزانه کمتر بود، بهویژه ملانومهای مهاجم. نتایج نشان میدهد استفادهٔ منظم از ضدآفتاب ممکن است به پیشگیری از ملانوم کمک کند، هرچند کاهش کل موارد از نظر آماری مرزی بود.
نتایج کلیدی
گروههای درمانی و رژیم دارویی
استفادهٔ روزانه از ضدآفتاب روی سر و بازوها از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، همراه با مکمل بتاکاروتن ۳۰ میلیگرم یا دارونما (تخصیص تصادفی).
استفادهٔ اختیاری از ضدآفتاب روی سر و بازوها از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، همراه با مکمل بتاکاروتن ۳۰ میلیگرم یا دارونما (تخصیص تصادفی).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (مداخله: ضدآفتاب روزانه یا اختیاری و مکمل بتاکاروتن ۳۰ میلیگرم یا دارونما، ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
۱٬۶۲۱ نفر از ساکنان شهرک نامبور (Nambour) در کوئینزلند استرالیا که بهصورت تصادفی انتخاب شده بودند و سن آنها ۲۵ تا ۷۵ سال بود.
نقاط پایانی
بروز ملانومای جلدی اولیهٔ جدید (تأییدشده با پرسشنامه و/یا از طریق آزمایشگاههای آسیبشناسی و ثبت سرطان) تا سال ۲۰۰۶؛ شامل ملانوم مهاجم و پیشمهاجم.
ایمنی و عوارض
در چکیدهٔ مقاله دادهٔ ایمنی یا عوارض جانبی گزارش نشده است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این مطالعه از نخستین شواهد تصادفیشده است که نشان میدهد استفادهٔ منظم از ضدآفتاب در بزرگسالان ممکن است خطر ملانوما را کاهش دهد. بر پایهٔ چکیده، نتیجهٔ کل ملانومها از نظر آماری مرزی بود (P = ۰٫۰۵۱) و کاهش بیشتر در ملانومهای مهاجم دیده شد. وضعیت توصیه در رهنمودهای بالینی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
استفادهٔ منظم از ضدآفتاب در بلندمدت از کارسینوم سلول سنگفرشی جلدی پیشگیری میکند، اما اثر آن بر ملانوم بسیار محل بحث است. ما بررسی کردیم که آیا استفادهٔ طولانیمدت از ضدآفتاب خطر ملانومای جلدی را کاهش میدهد یا خیر.
شرکتکنندگان و روشها
در سال ۱۹۹۲، ۱٬۶۲۱ نفر از ساکنان بهصورت تصادفی انتخابشدهٔ نامبور، شهرکی در کوئینزلند استرالیا، با سن ۲۵ تا ۷۵ سال، بهطور تصادفی به استفادهٔ روزانه یا اختیاری از ضدآفتاب روی سر و بازوها، همراه با مکمل ۳۰ میلیگرم بتاکاروتن یا دارونما تا سال ۱۹۹۶ تخصیص یافتند. شرکتکنندگان تا سال ۲۰۰۶ با پرسشنامه و/یا از طریق آزمایشگاههای آسیبشناسی و ثبت سرطان پیگیری شدند تا بروز ملانومای اولیه مشخص شود.
نتایج
ده سال پس از پایان کارآزمایی، ۱۱ ملانومای اولیهٔ جدید در گروه ضدآفتاب روزانه و ۲۲ مورد در گروه اختیاری شناسایی شده بود که نشاندهندهٔ کاهش میزان مشاهدهشده در افراد تخصیصیافته به استفادهٔ روزانه از ضدآفتاب بود (نسبت خطر [HR] ۰٫۵۰؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۴ تا ۱٫۰۲؛ P = ۰٫۰۵۱). کاهش ملانومهای مهاجم قابلتوجه بود (۳ مورد در گروه فعال در برابر ۱۱ مورد در گروه شاهد؛ HR ۰٫۲۷؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۰۸ تا ۰٫۹۷) در مقایسه با ملانومهای پیشمهاجم (HR ۰٫۷۳؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۹ تا ۱٫۸۱).
نتیجهگیری
ملانوم ممکن است با استفادهٔ منظم از ضدآفتاب در بزرگسالان قابل پیشگیری باشد.
محدودیتها
تعداد کل رویدادهای ملانوم کم بود (۳۳ مورد) و فاصلهٔ اطمینان نتیجهٔ اصلی عدد ۱ را در بر میگرفت (P = ۰٫۰۵۱). مقایسه با گروه استفادهٔ اختیاری انجام شد، نه گروه بدون ضدآفتاب. بخشی از پیگیری با پرسشنامه انجام شد. سایر محدودیتها در متن کامل مقاله بررسی شود.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، بهویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.