نیراپاریب در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان پیشرفته تازه تشخیص‌داده‌شده
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- PRIMA (ENGOT-OV26/GOG-3012)
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی دوسوکور کنترل‌شده با دارونما (نسبت 2:1)
- حجم نمونه
- ۷۳۳ بیمار (۳۷۳ بیمار با کمبود نوترکیبی همولوگ)
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۱۹
- شناسه کارآزمایی
- NCT02655016
به زبان ساده
نیراپاریب قرصی است که پس از پایان شیمی‌درمانی، روزانه و تا سه سال مصرف می‌شود. در این مطالعه، این دارو زمان تا بازگشت بیماری را در همه بیماران — و به‌ویژه در تومورهایی با نقص ترمیم DNA (HRD مثبت) — طولانی‌تر کرد. با این حال، در پیگیری نهایی حدود ۶ ساله، عمر کلی بیماران با دارونما تفاوتی نداشت؛ این نکته باید در تصمیم‌گیری، به‌ویژه در تومورهای HRD منفی، با پزشک بررسی شود.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
نیراپاریب (Niraparib) خوراکی روزی یک‌بار. در آغاز مطالعه دوز ثابت ۳۰۰ میلی‌گرم برای همه (۴۷۵ بیمار)؛ از نوامبر ۲۰۱۷ با اصلاح پروتکل، دوز شروع فردی: ۲۰۰ میلی‌گرم برای بیماران با وزن پایه کمتر از ۷۷ کیلوگرم یا پلاکت کمتر از ۱۵۰،۰۰۰ در میکرولیتر، و ۳۰۰ میلی‌گرم برای وزن ۷۷ کیلوگرم یا بیشتر و پلاکت ۱۵۰،۰۰۰ یا بیشتر (۲۵۸ بیمار). مدت برنامه‌ریزی‌شده درمان ۳ سال (یا تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل تحمل).
دارونما روزی یک‌بار با همان برنامه.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده NEJM ۲۰۱۹ (روزی یک‌بار) و متن کامل تحلیل نهایی Ann Oncol ۲۰۲۴ در PMC (PMC11934258): دوز ثابت ۳۰۰ میلی‌گرم و دوز شروع فردی ۲۰۰/۳۰۰ میلی‌گرم، مدت برنامه‌ریزی‌شده ۳ سال
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به سرطان تخمدان پیشرفته تازه تشخیص‌داده‌شده با خطر بالای عود که به شیمی‌درمانی خط اول مبتنی بر پلاتین پاسخ داده بودند؛ صرف‌نظر از وضعیت BRCA یا HRD.
نقاط پایانی
پیامد اولیه: بقای بدون پیشرفت، به‌ترتیب سلسله‌مراتبی در بیماران دارای کمبود نوترکیبی همولوگ (HRD) و سپس کل جمعیت. ثانویه: بقای کلی (تحلیل میانی همزمان؛ تحلیل نهایی Ann Oncol ۲۰۲۴).
ایمنی و عوارض
شایع‌ترین عوارض درجه ۳ یا بالاتر کم‌خونی (۳۱٫۰٪)، ترومبوسیتوپنی (۲۸٫۷٪) و نوتروپنی (۱۲٫۸٪) بود؛ مرگ مرتبط با درمان رخ نداد. دوز شروع فردی (بر اساس وزن و پلاکت) سمیت خونی را کاهش داد. در تحلیل نهایی، بروز سندرم میلودیسپلاستیک/لوسمی میلوئید حاد ۲٫۳٪ با نیراپاریب و ۱٫۶٪ با دارونما بود.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
FDA در آوریل ۲۰۲۰ نیراپاریب را برای درمان نگهدارنده خط اول صرف‌نظر از وضعیت نشانگر زیستی تأیید کرد. تحلیل نهایی بقای کلی (Monk و همکاران، Ann Oncol ۲۰۲۴) تفاوتی در بقای کلی نشان نداد، که بخشی از آن ممکن است ناشی از دریافت مهارکننده PARP پس از پیشرفت در گروه دارونما باشد (۳۷٫۸٪ در کل جمعیت). رهنمود ESMO (نسخه پان‌آسیایی ۲۰۲۵) نیراپاریب ۳ ساله را برای تومورهای دارای جهش BRCA یا HRD مثبت [I, A] و به‌عنوان گزینه قابل بررسی در تومورهای HRD منفی [I, B] ذکر می‌کند.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
نیراپاریب (Niraparib)، یک مهارکننده آنزیم پلی (آدنوزین دی‌فسفات [ADP]–ریبوز) پلیمراز (PARP)، با افزایش معنی‌دار بقای بدون پیشرفت در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان عودکننده پس از شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین، صرف‌نظر از وجود یا عدم وجود جهش‌های BRCA، همراه بوده است. اثربخشی نیراپاریب در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان پیشرفته تازه تشخیص‌داده‌شده پس از پاسخ به شیمی‌درمانی خط اول مبتنی بر پلاتین ناشناخته است.
روش‌ها
در این کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و فاز ۳، بیماران مبتلا به سرطان تخمدان پیشرفته تازه تشخیص‌داده‌شده را پس از پاسخ به شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین به‌طور تصادفی به نسبت 2:1 برای دریافت روزانه یک‌بار نیراپاریب یا دارونما تقسیم کردیم. پیامد اولیه بقای بدون پیشرفت در بیماران دارای تومور با کمبود نوترکیبی همولوگ و در کل جمعیت بود که با آزمون سلسله‌مراتبی تعیین شد. یک تحلیل میانی از پیش تعیین‌شده برای بقای کلی در زمان تحلیل اولیه بقای بدون پیشرفت انجام شد.
نتایج
از ۷۳۳ بیماری که تصادفی‌سازی شدند، ۳۷۳ نفر (۵۰٫۹٪) تومور با کمبود نوترکیبی همولوگ داشتند. در بیماران این دسته، میانه بقای بدون پیشرفت در گروه نیراپاریب به‌طور معنی‌داری طولانی‌تر از گروه دارونما بود (۲۱٫۹ ماه در برابر ۱۰٫۴ ماه؛ نسبت خطر پیشرفت بیماری یا مرگ ۰٫۴۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۳۱ تا ۰٫۵۹؛ P<0.001). در کل جمعیت، بقای بدون پیشرفت متناظر 13.8 ماه و 8.2 ماه بود (نسبت خطر 0.62؛ 95% CI 0.50 تا 0.76؛ P<0.001). در تحلیل میانی 24 ماهه، میزان بقای کلی در گروه نیراپاریب 84% و در گروه دارونما 77% بود (نسبت خطر 0.70؛ 95% CI 0.44 تا 1.11). شایع‌ترین عوارض درجه 3 یا بالاتر کم‌خونی (در 31.0% بیماران)، ترومبوسیتوپنی (در 28.7%) و نوتروپنی (در 12.8%) بود. هیچ مرگ مرتبط با درمان رخ نداد.
نتیجه‌گیری
در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان پیشرفته تازه تشخیص‌داده‌شده که به شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین پاسخ داده بودند، بیمارانی که نیراپاریب دریافت کردند، صرف‌نظر از وجود یا عدم وجود کمبود نوترکیبی همولوگ، بقای بدون پیشرفت به‌طور معنی‌داری طولانی‌تری نسبت به دریافت‌کنندگان دارونما داشتند. (با حمایت مالی GlaxoSmithKline؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی PRIMA/ENGOT-OV26/GOG-3012: NCT02655016.)
محدودیت‌ها
عدم بهبود بقای کلی در تحلیل نهایی؛ تغییر دوز شروع در میانه مطالعه؛ جمعیت پرخطر (بیشتر بیماران با باقی‌مانده بیماری یا شیمی‌درمانی نئوادجوانت) که تعمیم به بیماران کم‌خطرتر را محدود می‌کند.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.