PET-CT با PSMA در بیماران مبتلا به سرطان پروستات پرخطر پیش از جراحی یا پرتودرمانی با هدف درمان قطعی (proPSMA): یک مطالعه آینده‌نگر، تصادفی و چندمرکزی
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- proPSMA
- طراحی
- مطالعه آینده‌نگر تصادفی دوبازویی چندمرکزی (۱۰ بیمارستان در استرالیا)
- حجم نمونه
- ۳۰۲ مرد
- منبع
- Lancet · ۲۰۲۰
- شناسه کارآزمایی
- ANZCTR12617000005358
به زبان ساده
پیش از جراحی یا پرتودرمانی سرطان پروستات پرخطر، باید مطمئن شد بیماری به جای دیگری نرفته است. این مطالعه نشان داد اسکن PET با ماده PSMA بسیار دقیق‌تر از CT و اسکن استخوان است (۹۲٪ در برابر ۶۵٪)، پرتو کمتری به بیمار می‌دهد و در بیشتر موارد به انتخاب بهتر درمان کمک می‌کند.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
کارآزمایی تشخیصی بدون داروی درمانی: تزریق وریدی یکجای 68Ga-PSMA-11 با فعالیت ۱۵۰ مگابکرل (±۵۰ مگابکرل) طبق ثبت کارآزمایی و تصویربرداری PET-CT حدود ۴۵ تا ۷۵ دقیقه پس از تزریق (حدود ۲۰ دقیقه در اسکنر)، به‌عنوان تصویربرداری خط اول ظرف ۲۱ روز پس از تصادفی‌سازی. سپس ظرف ۱۴ روز کراس‌اوور به تصویربرداری مرسوم، مگر آنکه سه متاستاز دوردست یا بیشتر یافت می‌شد. تصویربرداری تکراری در ۶ ماه برای بیماران N1 یا M1، یا با شک بیوشیمیایی یا بالینی به بیماری باقیمانده یا عود.
تصویربرداری مرسوم خط اول: CT چندبرشی شکم و لگن با کنتراست وریدی و اسکن استخوان کل بدن با SPECT/CT پس از تزریق 99mTc-MDP یا 99mTc-HDP (فعالیت ماده رادیواکتیو در منابع بررسی‌شده ذکر نشده است)؛ سپس ظرف ۱۴ روز کراس‌اوور به PSMA PET-CT با همان قاعده.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده منتشرشده (PubMed 32209449) و ثبت کارآزمایی ANZCTR (ACTRN12617000005358)؛ کارآزمایی تشخیصی بدون داروی درمانی
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
۳۰۲ مرد ۱۸ ساله یا بزرگ‌تر (از ۳۳۹ نفر ارزیابی‌شده؛ ۱۰ بیمارستان در استرالیا، ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸) با آدنوکارسینوم پروستات درمان‌نشده و اثبات‌شده با نمونه‌برداری، کاندید پروستاتکتومی رادیکال یا پرتودرمانی با هدف درمان قطعی، با دست‌کم یکی از ویژگی‌های پرخطر: PSA ۲۰ نانوگرم/میلی‌لیتر یا بیشتر ظرف ۱۲ هفته پیش از تصادفی‌سازی، گروه گلیسون ۳، ۴ یا ۵، یا مرحله بالینی T3 یا بالاتر. معیارهای خروج: هر درمان قبلی سرطان پروستات؛ تصویربرداری برای مرحله‌بندی متاستاز غده‌ای یا دوردست ظرف ۸ هفته پیش از تصادفی‌سازی (MRI برای تعیین مرحله T یا هدایت نمونه‌برداری مجاز بود)؛ بدخیمی فعال دیگر در ۵ سال اخیر (به‌جز سرطان پوست غیرملانومی یا ملانوم درجا)؛ و اجزای قابل‌توجه سارکوماتوئید، دوکی‌شکل یا نورواندوکرین سلول کوچک.
نقاط پایانی
پیامد اصلی: دقت تصویربرداری خط اول برای شناسایی متاستاز غدد لنفاوی لگنی یا متاستاز دوردست (سطح زیر منحنی ROC) با استاندارد مرجع ازپیش‌تعریف‌شده (آسیب‌شناسی، تصویربرداری و بیوشیمی در پیگیری ۶ ماهه). پیامدهای ثانویه: تغییر مدیریت، یافته‌های مبهم، پرتوگیری و توافق گزارشگران.
ایمنی و عوارض
PSMA PET-CT پرتوگیری کمتری نسبت به CT و اسکن استخوان داشت (۸٫۴ در برابر ۱۹٫۲ میلی‌سیورت) و یافته‌های مبهم کمتری ایجاد کرد (۷٪ در برابر ۲۳٪).
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
proPSMA دلیل اصلی جایگزینی تدریجی CT و اسکن استخوان با PSMA PET در مرحله‌بندی بیماری پرخطر است. راهنمای EAU (۲۰۲۴) PSMA PET را حساس‌ترین روش برای شناسایی گسترش متاستاتیک می‌داند.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
تصویربرداری مرسوم با CT و اسکن استخوان در مرحله‌بندی مردان مبتلا به سرطان پروستات موضعی پرخطر حساسیت کافی ندارد. هدف ما بررسی این بود که آیا تصویربرداری نوین با PET-CT آنتی‌ژن غشایی اختصاصی پروستات (PSMA) می‌تواند دقت را افزایش دهد و بر مدیریت بیماران اثر بگذارد.
روش‌ها
در این مطالعه تصادفی چندمرکزی دوبازویی، مردان مبتلا به سرطان پروستات اثبات‌شده با نمونه‌برداری و ویژگی‌های پرخطر را در ده بیمارستان در استرالیا وارد کردیم. بیماران به‌طور تصادفی به تصویربرداری مرسوم با CT و اسکن استخوان یا PET-CT با گالیوم-۶۸ PSMA-11 تخصیص یافتند. تصویربرداری خط اول ظرف ۲۱ روز پس از تصادفی‌سازی انجام شد. بیماران به روش دیگر کراس‌اوور شدند مگر آنکه سه متاستاز دوردست یا بیشتر شناسایی شده بود. پیامد اصلی، دقت تصویربرداری خط اول برای شناسایی بیماری متاستاتیک غدد لنفاوی لگنی یا دوردست بود که با منحنی ROC و بر اساس استاندارد مرجع ازپیش‌تعریف‌شده شامل آسیب‌شناسی، تصویربرداری و بیوشیمی در پیگیری ۶ ماهه تعیین شد. این کارآزمایی در ثبت کارآزمایی‌های بالینی استرالیا و نیوزیلند با شماره ANZCTR12617000005358 ثبت شده است.
نتایج
از ۲۲ مارس ۲۰۱۷ تا ۲ نوامبر ۲۰۱۸، ۳۳۹ مرد از نظر واجد شرایط بودن ارزیابی و ۳۰۲ مرد تصادفی‌سازی شدند؛ ۱۵۲ نفر (۵۰٪) به تصویربرداری مرسوم و ۱۵۰ نفر (۵۰٪) به PSMA PET-CT. از ۲۹۵ مرد (۹۸٪) که پیگیری شدند، ۸۷ نفر (۳۰٪) بیماری متاستاتیک غدد لنفاوی لگنی یا دوردست داشتند. دقت PSMA PET-CT ۲۷٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۳ تا ۳۱) بیشتر از تصویربرداری مرسوم بود (۹۲٪ [۸۸ تا ۹۵] در برابر ۶۵٪ [۶۰ تا ۶۹]؛ p<0.0001). حساسیت (۳۸٪ [۲۴ تا ۵۲] در برابر ۸۵٪ [۷۴ تا ۹۶]) و ویژگی (۹۱٪ [۸۵ تا ۹۷] در برابر ۹۸٪ [۹۵ تا ۱۰۰]) تصویربرداری مرسوم در مقایسه با PSMA PET-CT کمتر بود. تحلیل‌های زیرگروهی نیز برتری PSMA PET-CT را نشان داد (سطح زیر منحنی ROC ۹۱٪ در برابر ۵۹٪ [تفاوت مطلق ۳۲٪؛ ۲۸ تا ۳۵] برای بیماران با متاستاز غدد لنفاوی لگنی، و ۹۵٪ در برابر ۷۴٪ [تفاوت مطلق ۲۲٪؛ ۱۸ تا ۲۶] برای بیماران با متاستاز دوردست). تصویربرداری مرسوم خط اول کمتر به تغییر مدیریت انجامید (۲۳ مرد [۱۵٪؛ ۱۰ تا ۲۲] در برابر ۴۱ مرد [۲۸٪؛ ۲۱ تا ۳۶]؛ p=0.008) و یافته‌های مبهم بیشتری داشت (۲۳٪ [۱۷ تا ۳۱] در برابر ۷٪ [۴ تا ۱۳]). پرتوگیری در تصویربرداری مرسوم ۱۰٫۹ میلی‌سیورت (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۹٫۸ تا ۱۲٫۰) بیشتر از PSMA PET-CT بود (۱۹٫۲ در برابر ۸٫۴ میلی‌سیورت؛ p<0.001). توافق گزارشگران برای PSMA PET-CT بالا بود (κ=0.87 برای متاستاز غدد لنفاوی و κ=0.88 برای متاستاز دوردست). در بیمارانی که تصویربرداری خط دوم انجام دادند، تغییر مدیریت در ۷ نفر از ۱۳۶ بیمار (۵٪) پس از تصویربرداری مرسوم و در ۳۹ نفر از ۱۴۶ بیمار (۲۷٪) پس از PSMA PET-CT رخ داد.
نتیجه‌گیری
PSMA PET-CT با دقت برتر نسبت به یافته‌های ترکیبی CT و اسکن استخوان، جایگزین مناسبی برای تصویربرداری مرسوم است. (حمایت مالی: Movember و بنیاد سرطان پروستات استرالیا.)
محدودیت‌ها
پیامد اصلی دقت تشخیصی بود، نه بقا؛ هنوز ثابت نشده که درمان بر اساس یافته‌های PSMA PET پیامد بلندمدت بیماران را بهتر می‌کند؛ مطالعه فقط در استرالیا انجام شد و استاندارد مرجع همیشه آسیب‌شناسی نبود.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.