سرطان آناپلاستیک تیروئید نوعی سرطان نادر و بسیار تهاجمی است. در این مطالعه، ۳۶ بیمار که تومورشان جهش ژنی BRAF V600E داشت، دو قرص هدفمند دابرافنیب و ترامتینیب را مصرف کردند. حدود نیمی از بیماران (۵۶٪) به درمان پاسخ دادند و بیش از نیمی از آن‌ها (۵۱٫۷٪) یک سال بعد زنده بودند. عوارض جانبی با آنچه از پیش درباره این داروها شناخته شده بود همخوان بود و مورد تازه‌ای دیده نشد.
سرطان آناپلاستیک موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با جهش BRAF V600E، بدون گزینه درمان موضعی رضایت‌بخش
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دابرافنیب | ۱۵۰ میلی‌گرم | خوراکی، ۱ ساعت پیش یا ۲ ساعت پس از غذا | دو بار در روز |
| ترامتینیب | ۲ میلی‌گرم | خوراکی | یک بار در روز |
منابع: برچسب‌های FDA؛ ROAR. تب شایع است: با تب ۳۸ تا ۴۰ درجه دابرافنیب تا رفع تب قطع و سپس با همان دوز یا دوز کمتر ادامه یابد؛ LVEF پیش از شروع و دوره‌ای.
در صفحه «سرطان تیروئید» · سرطان آناپلاستیک: درمان هدفمند و شیمی‌درمانی
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
دابرافنیب ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز به‌همراه ترامتینیب ۲ میلی‌گرم یک بار در روز، هر دو خوراکی و پیوسته در دوره‌های ۲۸ روزه (ناشتا: ۱ ساعت پیش یا ۲ ساعت پس از غذا؛ دابرافنیب به فاصله‌ی ۱۲ ساعت و ترامتینیب همزمان با دوز صبح دابرافنیب)، تا پیشرفت بیماری، سمیت غیرقابل تحمل یا مرگ؛ تعدیل دوز برای مدیریت سمیت طبق پروتکل مجاز بود. ارزیابی بیماری هر ۸ هفته. میانگین دوز روزانه‌ی دریافتی: دابرافنیب ۲۵۲٫۷ میلی‌گرم (هدف ۳۰۰ میلی‌گرم) و ترامتینیب ۱٫۷ میلی‌گرم (هدف ۲ میلی‌گرم).
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (Ann Oncol 2022، PMC9338780) و ClinicalTrials.gov NCT02034110 (شیوه‌ی مصرف ناشتا و دوره‌ی ۲۸ روزه)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
۳۶ بیمار ۱۸ سال و بالاتر مبتلا به سرطان آناپلاستیک تیروئید (ATC) غیرقابل برداشت یا متاستاتیک با جهش BRAF V600E (تعیین با آزمون محلی و بررسی مرکزی گذشته‌نگر با کیت THxID-BRAF)، با دست‌کم یک ضایعه‌ی قابل اندازه‌گیری طبق RECIST 1.1، بدون گزینه‌ی درمانی استاندارد، ECOG ۲ یا کمتر، توانایی بلع قرص و بهبود عوارض درمان‌های قبلی. همه‌ی بیماران باید پیش‌تر جراحی و/یا پرتودرمانی خارجی تومور اولیه را دریافت کرده بودند (تومورهای اولیه‌ی کوچک برداشته‌شده بدون پرتودرمانی یا بیماری متاستاتیک بدون جراحی/پرتودرمانی نیز مجاز بود). درمان قبلی با مهارکننده‌ی BRAF و/یا MEK و پرتودرمانی طی ۷ روز پیش از ورود ممنوع بود؛ لنفوم و سارکوم تیروئید، متاستاز از محل دیگر و ATC با تمایز سنگفرشی (squamoid) خارج شدند. میانه‌ی سن ۷۱ سال؛ ECOG ۱ در ۸۶٪؛ مرحله‌ی IVC در ۹۷٪؛ ۴۲٪ شیمی‌درمانی قبلی داشتند.
نقطه پایانی اصلی: نرخ پاسخ عینی (ORR) به‌تعیین پژوهشگر بر اساس معیارهای RECIST نسخه ۱٫۱. نقاط پایانی ثانویه: مدت پاسخ (DOR)، بقای بدون پیشرفت (PFS)، بقای کلی (OS) و ایمنی.
همه‌ی ۳۶ بیمار دست‌کم یک عارضه داشتند (۷۵٪ مرتبط با درمان) و عوارض درجه‌ی ۳ یا ۴ در ۵۸٪ رخ داد. شایع‌ترین عوارض: تب ۴۷٪ (بدون درجه‌ی ۳/۴)، کم‌خونی ۳۶٪ (درجه‌ی ۳/۴: ۱۹٪)، کاهش اشتها ۳۳٪، خستگی ۳۳٪ (درجه‌ی ۳/۴: ۸٪) و تهوع ۳۳٪؛ پنومونی ۲۵٪ (درجه‌ی ۳/۴: ۱۹٪) و هیپوناترمی ۲۲٪ (درجه‌ی ۳/۴: ۱۷٪). عوارض جدی در ۵۶٪ (مرتبط با درمان ۱۹٪)؛ ۳ مرگ ناشی از عارضه رخ داد که هیچ‌کدام مرتبط با درمان نبود. کاهش دوز به علت عوارض در ۴۷٪، قطع موقت در ۵۰٪ و قطع دائم در ۱۷٪ (بیشتر طی ۶ ماه نخست)؛ تب شایع‌ترین علت کاهش دوز (۱۷٪) و قطع موقت (۱۴٪) بود. با پیگیری بیشتر، هیچ سیگنال ایمنی جدیدی شناسایی نشد.
بر پایه تحلیل میان‌دوره‌ای پیشین همین گروه، ترکیب دابرافنیب و ترامتینیب برای ATC دارای جهش BRAF V600E در چند کشور تأیید شده بود. این تحلیل به‌روزشده با پیگیری طولانی‌تر، فایده بالینی و قابل‌مدیریت‌بودن سمیت را تأیید می‌کند و این ترکیب را گزینه‌ای معنادار برای این بیماری نادر و تهاجمی نشان می‌دهد. این یافته‌ها بر اهمیت آزمایش جهش BRAF V600E در بیماران ATC دلالت دارند. وضعیت دقیق تأیید دارویی و توصیه‌های رهنمودی باید جداگانه بررسی شود.
درمان ترکیبی دابرافنیب به‌علاوه ترامتینیب، بر پایه یک تحلیل میان‌دوره‌ای پیشین روی ۲۳ بیمار قابل ارزیابی از نظر پاسخ در گروه ATC مطالعه سبدی فاز ۲ Rare Oncology Agnostic Research (ROAR)، در چند کشور برای درمان سرطان آناپلاستیک تیروئید (ATC) دارای جهش BRAF V600E تأیید شد. در این مقاله، تحلیلی به‌روزشده را گزارش می‌کنیم که اثربخشی و ایمنی دابرافنیب به‌علاوه ترامتینیب را در کل گروه ATC مطالعه ROAR شامل ۳۶ بیمار، با حدود ۴ سال پیگیری اضافه مطالعه، توصیف می‌کند.
ROAR (NCT02034110) یک مطالعه سبدی فاز ۲، باز و غیرتصادفی است که دابرافنیب به‌علاوه ترامتینیب را در سرطان‌های نادر دارای جهش BRAF V600E ارزیابی می‌کند. گروه ATC شامل ۳۶ بیمار مبتلا به ATC غیرقابل برداشت یا متاستاتیک بود که دابرافنیب ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز به‌علاوه ترامتینیب ۲ میلی‌گرم یک بار در روز را به‌صورت خوراکی تا زمان پیشرفت بیماری، سمیت غیرقابل تحمل یا مرگ دریافت کردند. نقطه پایانی اصلی، نرخ پاسخ عینی (ORR) به‌تعیین پژوهشگر بر اساس معیارهای ارزیابی پاسخ در تومورهای solid نسخه ۱٫۱ (RECIST 1.1) بود. نقاط پایانی ثانویه شامل مدت پاسخ (DOR)، بقای بدون پیشرفت (PFS)، بقای کلی (OS) و ایمنی بودند.
در زمان بستن داده‌ها (۱۴ سپتامبر ۲۰۲۰)، میانه پیگیری ۱۱٫۱ ماه (دامنه ۰٫۹ تا ۷۶٫۶ ماه) بود. ORR به‌تعیین پژوهشگر ۵۶٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۸٫۱٪ تا ۷۲٫۱٪) بود که سه پاسخ کامل را شامل می‌شد؛ نرخ DOR در ۱۲ ماه ۵۰٪ بود. میانه PFS و OS به‌ترتیب ۶٫۷ و ۱۴٫۵ ماه بود. نرخ‌های PFS و OS در ۱۲ ماه به‌ترتیب ۴۳٫۲٪ و ۵۱٫۷٪ و نرخ OS در ۲۴ ماه ۳۱٫۵٪ بود. با پیگیری بیشتر، هیچ سیگنال ایمنی جدیدی شناسایی نشد و عوارض جانبی با تحمل‌پذیری شناخته‌شده دابرافنیب به‌علاوه ترامتینیب همخوان بود.
این نتایج به‌روزشده، فایده بالینی قابل‌توجه و سمیت قابل‌مدیریت دابرافنیب به‌علاوه ترامتینیب را در ATC دارای جهش BRAF V600E تأیید می‌کند. دابرافنیب به‌علاوه ترامتینیب به‌طور قابل‌توجهی بقای بلندمدت را بهبود بخشید و گزینه درمانی معناداری برای این سرطان نادر و تهاجمی است.
مطالعه باز و غیرتصادفی بود و گروه شاهد نداشت. حجم نمونه کوچک بود (۳۶ بیمار) و نقطه پایانی اصلی به‌تعیین پژوهشگر ارزیابی شد. میانه پیگیری ۱۱٫۱ ماه بود و دامنه آن گسترده بود (۰٫۹ تا ۷۶٫۶ ماه). به همین دلیل مقایسه مستقیم با سایر درمان‌ها از این داده‌ها ممکن نیست.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...