رهنمود بالینیسرطان پروستات

غربالگری سرطان پروستات: بیانیه توصیه‌ی کارگروه خدمات پیشگیرانه‌ی ایالات متحده

JAMA · ۲۰۱۸
Screening for Prostate CancerUS Preventive Services Task Force, Grossman DC, Curry SJ, Owens DK, Bibbins-Domingo K, Caughey AB, et al. JAMA. 2018. 319:1901
نوع مطالعه
رهنمود بالینی
نام مطالعه
USPSTF Prostate Cancer Screening 2018
طراحی
بیانیه‌ی توصیه‌ی راهنمای بالینی بر پایه‌ی مرور شواهد (شامل مرور کارآزمایی‌های تصادفی‌شده، مدل‌های تحلیل تصمیم و برآورد بیش‌تشخیصی)
منبع
JAMA · ۲۰۱۸

به زبان ساده

برای مردان ۵۵ تا ۶۹ سال، انجام آزمایش PSA برای غربالگری سرطان پروستات باید تصمیمی شخصی باشد که پس از گفت‌وگو با پزشک درباره‌ی فواید و زیان‌های آن گرفته می‌شود. این آزمایش ممکن است برای برخی مردان خطر مرگ ناشی از سرطان پروستات را اندکی کاهش دهد، اما می‌تواند به نتایج مثبت کاذب، بیوپسی و درمان‌های غیرضروری با عوارضی مانند بی‌اختیاری ادرار و اختلال نعوظ منجر شود. برای مردان ۷۰ سال و بالاتر، غربالگری با PSA توصیه نمی‌شود.

نکات کلیدی

حدود ۱٫۳ مرگ به ازای هر ۱۰۰۰ مرد غربالگری‌شده طی حدود ۱۳ سال
پیشگیری از مرگ ناشی از سرطان پروستات (مردان ۵۵ تا ۶۹ سال)
بر پایه‌ی شواهد کافی از کارآزمایی‌های تصادفی‌شده
حدود ۳ مورد به ازای هر ۱۰۰۰ مرد غربالگری‌شده
پیشگیری از سرطان پروستات متاستاتیک
حدود ۱ نفر از هر ۵ مرد
بی‌اختیاری ادرار بلندمدت پس از پروستاتکتومی رادیکال
۲ نفر از هر ۳ مرد
اختلال نعوظ بلندمدت پس از پروستاتکتومی رادیکال
توصیه‌ی درجه‌ی C (تصمیم فردی)
توصیه برای مردان ۵۵ تا ۶۹ سال
اطمینان متوسط به اینکه منفعت خالص برای برخی مردان اندک است
توصیه‌ی درجه‌ی D (عدم غربالگری)
توصیه برای مردان ۷۰ سال و بالاتر
اطمینان متوسط به اینکه منافع بیش از زیان‌های مورد انتظار نیست

توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)

  1. برای مردان ۵۵ تا ۶۹ ساله، تصمیم برای انجام غربالگری دوره‌ای سرطان پروستات مبتنی بر PSA باید تصمیمی فردی باشد و شامل گفت‌وگو با پزشک درباره‌ی مزایا و زیان‌های بالقوه‌ی غربالگری باشد. پزشکان نباید مردانی را که تمایلی به غربالگری ابراز نمی‌کنند غربالگری کنند.

    C
  2. USPSTF غربالگری مبتنی بر PSA برای سرطان پروستات را در مردان ۷۰ سال و بالاتر توصیه نمی‌کند.

    D

جمعیت مطالعه

مردان در معرض غربالگری سرطان پروستات با آزمون آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA)؛ توصیه‌ها برای گروه‌های سنی ۵۵ تا ۶۹ سال و ۷۰ سال و بالاتر ارائه شده است. مرورها زیرگروه‌های پرخطر، شامل مردان مسن‌تر، مردان آفریقایی‌تبار آمریکایی و مردان دارای سابقه‌ی خانوادگی سرطان پروستات را نیز بررسی کرده‌اند.

نقاط پایانی

مزایا و زیان‌های غربالگری مبتنی بر PSA برای سرطان پروستات و درمان بعدی سرطان‌های کشف‌شده با غربالگری؛ شامل مرگ ناشی از سرطان پروستات، موارد سرطان متاستاتیک، نتایج مثبت کاذب، آسیب‌های روانی، بیش‌تشخیصی و عوارض درمان.

ایمنی و عوارض

زیان‌های بالقوه‌ی غربالگری شامل نتایج مثبت کاذب مکرر و آسیب‌های روانی است. زیان‌های درمان سرطان پروستات شامل اختلال نعوظ، بی‌اختیاری ادرار و علائم روده‌ای است. حدود ۱ نفر از هر ۵ مرد تحت پروستاتکتومی رادیکال دچار بی‌اختیاری ادرار بلندمدت و ۲ نفر از هر ۳ مرد دچار اختلال نعوظ بلندمدت می‌شوند. در مردان بالای ۷۰ سال، زیان‌های غربالگری دست‌کم متوسط و بیشتر از مردان جوان‌تر است (به دلیل افزایش خطر نتایج مثبت کاذب، آسیب‌های تشخیصی ناشی از بیوپسی و آسیب‌های درمان). بیش‌تشخیصی و درمان بیش‌ازحد نیز از زیان‌های بالقوه است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این بیانیه توصیه‌ی سال ۲۰۱۲ USPSTF را به‌روزرسانی کرد و برای مردان ۵۵ تا ۶۹ سال از توصیه‌ی علیه غربالگری به رویکرد تصمیم‌گیری مشترک و فردی (درجه‌ی C) تغییر داد؛ برای مردان ۷۰ سال و بالاتر توصیه‌ی علیه غربالگری (درجه‌ی D) حفظ شده است. وضعیت فعلی این توصیه‌ها و هم‌خوانی آن با راهنماهای سایر مراجع (و راهنماهای بومی) باید بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

اهمیت

در ایالات متحده، خطر مادام‌العمر تشخیص سرطان پروستات حدود ۱۳٪ و خطر مادام‌العمر مرگ ناشی از آن ۲٫۵٪ است. میانه‌ی سن مرگ ناشی از سرطان پروستات ۸۰ سال است. بسیاری از مردان مبتلا به سرطان پروستات هرگز علامتی پیدا نمی‌کنند و بدون غربالگری هرگز از ابتلای خود آگاه نمی‌شدند. مردان آفریقایی‌تبار آمریکایی و مردان دارای سابقه‌ی خانوادگی سرطان پروستات در مقایسه با سایر مردان در معرض خطر بیشتری برای سرطان پروستات هستند.

هدف

به‌روزرسانی توصیه‌ی سال ۲۰۱۲ کارگروه خدمات پیشگیرانه‌ی ایالات متحده (USPSTF) درباره‌ی غربالگری سرطان پروستات مبتنی بر آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA).

مرور شواهد

USPSTF شواهد مربوط به مزایا و زیان‌های غربالگری مبتنی بر PSA برای سرطان پروستات و درمان بعدی سرطان پروستات کشف‌شده با غربالگری را مرور کرد. USPSTF همچنین مرور مدل‌های موجود تحلیل تصمیم و نرخ بیش‌تشخیصی غربالگری مبتنی بر PSA را سفارش داد. این مرورها همچنین مزایا و زیان‌های غربالگری مبتنی بر PSA را در زیرگروه‌های بیماران در معرض خطر بالاتر سرطان پروستات، از جمله مردان مسن‌تر، مردان آفریقایی‌تبار آمریکایی و مردان دارای سابقه‌ی خانوادگی سرطان پروستات بررسی کردند.

یافته‌ها

شواهد کافی از کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌شده نشان می‌دهد برنامه‌های غربالگری مبتنی بر PSA در مردان ۵۵ تا ۶۹ ساله ممکن است حدود ۱٫۳ مرگ ناشی از سرطان پروستات را طی حدود ۱۳ سال به ازای هر ۱۰۰۰ مرد غربالگری‌شده پیشگیری کند. برنامه‌های غربالگری همچنین ممکن است حدود ۳ مورد سرطان پروستات متاستاتیک را به ازای هر ۱۰۰۰ مرد غربالگری‌شده پیشگیری کنند. زیان‌های بالقوه‌ی غربالگری شامل نتایج مثبت کاذب مکرر و آسیب‌های روانی است. زیان‌های درمان سرطان پروستات شامل اختلال نعوظ، بی‌اختیاری ادرار و علائم روده‌ای است. حدود ۱ نفر از هر ۵ مرد تحت پروستاتکتومی رادیکال دچار بی‌اختیاری ادرار بلندمدت می‌شوند و ۲ نفر از هر ۳ مرد دچار اختلال نعوظ بلندمدت خواهند شد. شواهد کافی نشان می‌دهد زیان‌های غربالگری در مردان بالای ۷۰ سال دست‌کم متوسط و بیشتر از مردان جوان‌تر است، به دلیل افزایش خطر نتایج مثبت کاذب، آسیب‌های تشخیصی ناشی از بیوپسی و آسیب‌های ناشی از درمان. USPSTF با اطمینان متوسط نتیجه می‌گیرد که منفعت خالص غربالگری مبتنی بر PSA برای سرطان پروستات در مردان ۵۵ تا ۶۹ ساله برای برخی مردان اندک است. اینکه هر مرد مزایا و زیان‌های مشخص را چگونه وزن‌دهی کند، تعیین می‌کند که آیا منفعت خالص کلی اندک خواهد بود یا خیر. USPSTF با اطمینان متوسط نتیجه می‌گیرد که منافع بالقوه‌ی غربالگری مبتنی بر PSA برای سرطان پروستات در مردان ۷۰ سال و بالاتر از زیان‌های مورد انتظار بیشتر نیست.

نتیجه‌گیری‌ها و توصیه

برای مردان ۵۵ تا ۶۹ ساله، تصمیم برای انجام غربالگری دوره‌ای سرطان پروستات مبتنی بر PSA باید تصمیمی فردی باشد و شامل گفت‌وگو با پزشک درباره‌ی مزایا و زیان‌های بالقوه‌ی غربالگری باشد. غربالگری منفعت بالقوه‌ی اندکی در کاهش احتمال مرگ ناشی از سرطان پروستات در برخی مردان دارد. با این حال، بسیاری از مردان زیان‌های بالقوه‌ی غربالگری را تجربه خواهند کرد، از جمله نتایج مثبت کاذب که نیازمند آزمون‌های بیشتر و احتمالاً بیوپسی پروستات هستند؛ بیش‌تشخیصی و درمان بیش‌ازحد؛ و عوارض درمان مانند بی‌اختیاری و اختلال نعوظ. در تعیین مناسب‌بودن این خدمت در موارد فردی، بیماران و پزشکان باید توازن مزایا و زیان‌ها را بر اساس سابقه‌ی خانوادگی، نژاد/قومیت، بیماری‌های همراه، ارزش‌های بیمار درباره‌ی مزایا و زیان‌های غربالگری و پیامدهای ویژه‌ی درمان و سایر نیازهای سلامت در نظر بگیرند. پزشکان نباید مردانی را که تمایلی به غربالگری ابراز نمی‌کنند غربالگری کنند. (توصیه‌ی درجه‌ی C) USPSTF غربالگری مبتنی بر PSA برای سرطان پروستات را در مردان ۷۰ سال و بالاتر توصیه نمی‌کند. (توصیه‌ی درجه‌ی D)

محدودیت‌ها

چکیده فقط خلاصه‌ی یافته‌ها را ارائه می‌کند؛ جزئیات روش‌شناسی و کیفیت شواهد در متن کامل مقاله و مرورهای همراه آن آمده است. اینکه منفعت خالص برای هر مرد اندک باشد یا خیر، به ارزش‌های فردی او درباره‌ی مزایا و زیان‌ها بستگی دارد.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.