مطالعه مشاهده‌ایسرطان روده بزرگ (کولورکتال)

مصرف آسپیرین، جهش PIK3CA تومور و بقای سرطان کولورکتال

N Engl J Med · ۲۰۱۲۹۶۴ بیمار
Aspirin Use, Tumor PIK3CA Mutation, and Colorectal-Cancer SurvivalLiao X, Lochhead P, Nishihara R, Morikawa T, Kuchiba A, Yamauchi M, et al. N Engl J Med. 2012. 367:1596-1606
نوع مطالعه
مطالعه مشاهده‌ای
طراحی
مطالعه همگروهی (کوهورت) اپیدمیولوژی آسیب‌شناسی مولکولی، بر پایه داده‌های دو مطالعه Nurses' Health Study و Health Professionals Follow-up Study
حجم نمونه
۹۶۴ بیمار
منبع
N Engl J Med · ۲۰۱۲

به زبان ساده

در این مطالعه که بر روی بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ و راست‌روده انجام شد، مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص تنها در بیمارانی با طول عمر بیشتر همراه بود که تومورشان جهش ژن PIK3CA داشت. در بیماران بدون این جهش، چنین ارتباطی دیده نشد. این مطالعه فقط مشاهده‌ای است و اثبات نمی‌کند آسپیرین باعث بهبود بقا می‌شود؛ بنابراین مصرف آسپیرین را بدون مشورت با پزشک خود شروع نکنید.

نتایج کلیدی

نسبت خطر چندمتغیره مرگ ناشی از سرطان ۰٫۱۸ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۰۶ تا ۰٫۶۱)
بقای اختصاصی سرطان کولورکتال در جهش PIK3CA (مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص)
P<0.001 (آزمون log-rank)
نسبت خطر چندمتغیره مرگ به هر علت ۰٫۵۴ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۱ تا ۰٫۹۴)
بقای کلی در جهش PIK3CA
P=0.01 (آزمون log-rank)
نسبت خطر چندمتغیره ۰٫۹۶ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۹ تا ۱٫۳۲)
بقای اختصاصی سرطان کولورکتال در PIK3CA وحشی
P=0.76 (log-rank)؛ P=0.009 برای تعامل آسپیرین و PIK3CA
نسبت خطر چندمتغیره ۰٫۹۴ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۵ تا ۱٫۱۷)
بقای کلی در PIK3CA وحشی
P=0.96 (log-rank)؛ P=0.07 برای تعامل

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱سرطان‌های دارای جهش PIK3CA

مقایسه مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص با عدم مصرف منظم آن. این مطالعه مشاهده‌ای است و آسپیرین به‌صورت تصادفی تجویز نشده است. جزئیات دوز در متن کامل مقاله.

۲سرطان‌های دارای PIK3CA وحشی (wild-type)

مقایسه مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص با عدم مصرف منظم آن. این مطالعه مشاهده‌ای است و آسپیرین به‌صورت تصادفی تجویز نشده است. جزئیات دوز در متن کامل مقاله.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان کولون یا رکتوم از دو مطالعه Nurses' Health Study و Health Professionals Follow-up Study که اطلاعات مصرف آسپیرین پس از تشخیص و وضعیت جهش PIK3CA (وجود یا نبود) برای آن‌ها در دسترس بود.

نقاط پایانی

نسبت خطر چندمتغیره برای مرگ با استفاده از مدل مخاطرات متناسب کاکس محاسبه شد؛ شامل بقای اختصاصی سرطان کولورکتال و بقای کلی. نشانگرهای تومور شامل PTGS2، AKT فسفریله، KRAS، BRAF، ناپایداری ریزماهواره‌ای، فنوتیپ متیلاتور جزایر CpG و متیلاسیون LINE-1 نیز بررسی شدند.

ایمنی و عوارض

داده‌های ایمنی (مانند خونریزی) در چکیده گزارش نشده است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این یافته‌ها نشان می‌دهد جهش PIK3CA ممکن است نشانگر زیستی پیش‌بینی‌کننده پاسخ به آسپیرین کمکی باشد، اما چون طراحی مطالعه مشاهده‌ای است، برای تأیید آن به مطالعات تصادفی‌شده و تأییدی نیاز است. بر اساس چکیده، نمی‌توان توصیه‌ای برای تغییر عملکرد بالینی استنباط کرد؛ وضعیت این موضوع در رهنمودهای فعلی باید بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص سرطان کولون با پیامد بالینی بهتر همراه بوده است. شواهد تجربی نشان می‌دهد مهار پروستاگلاندین-اندوپراکسید سنتاز ۲ (PTGS2؛ با نام دیگر سیکلواکسیژناز ۲) توسط آسپیرین، فعالیت مسیر پیام‌رسانی فسفاتیدیل‌اینوزیتول ۳-کیناز (PI3K) را کاهش می‌دهد. فرضیه ما این بود که اثر آسپیرین بر بقا و پیش‌آگهی بیماران مبتلا به سرطان‌هایی با جهش ژن PIK3CA (ژن زیرواحد کاتالیتیک آلفای فسفاتیدیل‌اینوزیتول ۴ و ۵-بیس‌فسفات ۳-کیناز) ممکن است با اثر آن در بیماران دارای سرطان با PIK3CA وحشی تفاوت داشته باشد.

روش‌ها

داده‌های ۹۶۴ بیمار مبتلا به سرطان رکتوم یا کولون را از Nurses' Health Study و Health Professionals Follow-up Study گرفتیم، شامل داده‌های مصرف آسپیرین پس از تشخیص و وجود یا نبود جهش PIK3CA. برای محاسبه نسبت خطر چندمتغیره مرگ از مدل مخاطرات متناسب کاکس استفاده کردیم. نشانگرهای تومور شامل PTGS2، AKT فسفریله، KRAS، BRAF، ناپایداری ریزماهواره‌ای، فنوتیپ متیلاتور جزایر CpG و متیلاسیون عنصر هسته‌ای پراکنده بلند ۱ (LINE-1) را بررسی کردیم.

نتایج

در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال دارای جهش PIK3CA، مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص با بقای اختصاصی سرطان کولورکتال بهتر (نسبت خطر چندمتغیره برای مرگ مرتبط با سرطان ۰٫۱۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۰۶ تا ۰٫۶۱؛ P<۰٫۰۰۱ با آزمون log-rank) و بقای کلی بهتر (نسبت خطر چندمتغیره برای مرگ به هر علت ۰٫۵۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۱ تا ۰٫۹۴؛ P=۰٫۰۱ با آزمون log-rank) همراه بود. در مقابل، در بیماران با PIK3CA وحشی، مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص با بقای اختصاصی سرطان کولورکتال (نسبت خطر چندمتغیره ۰٫۹۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۹ تا ۱٫۳۲؛ P=۰٫۷۶ با آزمون log-rank؛ P=۰٫۰۰۹ برای تعامل بین متغیرهای آسپیرین و PIK3CA) یا بقای کلی (نسبت خطر چندمتغیره ۰٫۹۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۵ تا ۱٫۱۷؛ P=۰٫۹۶ با آزمون log-rank؛ P=۰٫۰۷ برای تعامل) ارتباطی نداشت.

نتیجه‌گیری

مصرف منظم آسپیرین پس از تشخیص با بقای طولانی‌تر در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال دارای جهش PIK3CA همراه بود، اما در بیماران دارای سرطان با PIK3CA وحشی چنین ارتباطی دیده نشد. یافته‌های این مطالعه اپیدمیولوژی آسیب‌شناسی مولکولی نشان می‌دهد جهش PIK3CA در سرطان کولورکتال ممکن است به‌عنوان یک نشانگر زیستی مولکولی پیش‌بینی‌کننده برای درمان کمکی با آسپیرین عمل کند. (حمایت مالی: مؤسسه‌های ملی سلامت آمریکا و دیگران.)

محدودیت‌ها

طراحی مطالعه مشاهده‌ای (کوهورت) است و آسپیرین به‌صورت تصادفی تجویز نشده است؛ بنابراین احتمال خطای باقی‌مانده و سوگیری وجود دارد. مقدار P برای تعامل در بقای کلی (۰٫۰۷) از نظر آماری معنی‌دار نبود. تعداد بیماران دارای جهش PIK3CA در چکیده گزارش نشده، اما فاصله اطمینان پهن در این گروه نشان‌دهنده عدم قطعیت برآورد است. جزئیات بیشتر در متن کامل مقاله.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.