افراد مبتلا به سرطان، به‌ویژه هنگام شروع شیمی‌درمانی، بیشتر در معرض تشکیل لخته خون در وریدها هستند. در این مطالعه، بیمارانی که بر اساس یک امتیاز ساده به نام امتیاز خورانا خطر لخته متوسط تا بالایی داشتند، به‌طور تصادفی قرص رقیق‌کننده خون آپیکسابان با دوز کم (۲٫۵ میلی‌گرم دو بار در روز) یا دارونما گرفتند. در ۱۸۰ روز پیگیری، لخته خون در حدود ۴ نفر از هر ۱۰۰ بیمار گروه آپیکسابان و حدود ۱۰ نفر از هر ۱۰۰ بیمار گروه دارونما رخ داد. در مقابل، خونریزی جدی با آپیکسابان بیشتر بود (۳٫۵٪ در برابر ۱٫۸٪). تصمیم به مصرف داروی پیشگیری از لخته باید با پزشک و با سنجیدن خطر لخته در برابر خطر خونریزی گرفته شود.
بیمار سرپایی با Khorana ≥۲ که شیمی‌درمانی را آغاز می‌کند و خطر خونریزی پایین دارد
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| آپیکسابان | ۲٫۵ میلی‌گرم دو بار در روز | خوراکی | پیوسته |
در AVERT بروز VTE ۴٫۲٪ در برابر ۱۰٫۲٪ و خونریزی عمده ۳٫۵٪ در برابر ۱٫۸٪ بود. تداخل‌ها و کلیه مانند رژیم درمانی آپیکسابان.
در صفحه «ترومبوآمبولی وریدی در سرطان: ارزیابی خطر، پیشگیری و درمان» · پیشگیری اولیه و درمان تمدیدی
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
آپیکسابان (apixaban) خوراکی ۲٫۵ میلی‌گرم دو بار در روز برای پیشگیری دارویی از ترومبوز، با پیگیری ۱۸۰ روزه. مدت دقیق درمان: جزئیات بیشتر در متن کامل مقاله.
دارونما (placebo) به‌صورت دوسوکور، با پیگیری ۱۸۰ روزه. جزئیات بیشتر در متن کامل مقاله.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (N Engl J Med ۲۰۱۹)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران سرپایی مبتلا به سرطان که شیمی‌درمانی را آغاز می‌کردند و در معرض خطر متوسط تا بالای ترومبوآمبولی وریدی (VTE) بودند: امتیاز خورانا (Khorana) ≥۲ (دامنه امتیاز ۰ تا ۶؛ امتیاز بالاتر نشان‌دهنده خطر بیشتر ترومبوآمبولی وریدی است). سایر معیارهای ورود در چکیده ذکر نشده است.
پیامد اصلی اثربخشی: ترومبوآمبولی وریدی مستندشده به روش عینی در دوره پیگیری ۱۸۰ روزه.
پیامد اصلی ایمنی: رویداد خونریزی عمده.
در تحلیل قصد درمان اصلاح‌شده، خونریزی عمده در ۱۰ بیمار (۳٫۵٪) گروه آپیکسابان و ۵ بیمار (۱٫۸٪) گروه دارونما رخ داد (نسبت خطر ۲٫۰۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۱ تا ۳٫۹۵؛ P=0.046). در طول دوره درمان، خونریزی عمده در ۶ بیمار (۲٫۱٪) گروه آپیکسابان و ۳ بیمار (۱٫۱٪) گروه دارونما رخ داد (نسبت خطر ۱٫۸۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۹ تا ۹٫۲۴). سایر عوارض جانبی در چکیده گزارش نشده است.
این کارآزمایی نشان داد آپیکسابان با دوز ۲٫۵ میلی‌گرم دو بار در روز در بیماران سرپایی با امتیاز خورانا ≥۲ که شیمی‌درمانی را آغاز می‌کنند، ترومبوآمبولی وریدی را کاهش می‌دهد، اما با افزایش خونریزی عمده همراه است. پس از انتشار این کارآزمایی و کارآزمایی CASSINI (ریواروکسابان)، به‌روزرسانی ۲۰۲۰ رهنمود ASCO پیشگیری با آپیکسابان، ریواروکسابان یا هپارین با وزن مولکولی کم (LMWH) را برای بیماران سرپایی پرخطر منتخب مجاز دانست (Key NS و همکاران، J Clin Oncol ۲۰۲۰). رهنمود بین‌المللی ITAC ۲۰۲۲ نیز پیشگیری اولیه با ریواروکسابان یا آپیکسابان را برای بیماران سرپایی با امتیاز خورانا ≥۲ که در معرض خطر بالای خونریزی نیستند توصیه می‌کند (درجه 1B؛ Farge D و همکاران، Lancet Oncol ۲۰۲۲). دوز ۲٫۵ میلی‌گرم دو بار در روز در این کارآزمایی دوز پیشگیری بود و با دوز درمان DVT/PE در برچسب FDA آپیکسابان (۱۰ میلی‌گرم دو بار در روز به مدت ۷ روز و سپس ۵ میلی‌گرم دو بار در روز) تفاوت دارد.
بیماران مبتلا به سرطان فعال در معرض خطر بیشتر ترومبوآمبولی وریدی (VTE) هستند که به عوارض، مرگ‌ومیر و هزینه‌های مراقبت سلامت قابل‌توجهی منجر می‌شود. امتیاز خورانا (Khorana score؛ دامنه ۰ تا ۶، که امتیاز بالاتر نشان‌دهنده خطر بیشتر ترومبوآمبولی وریدی است) برای شناسایی بیماران مبتلا به سرطان که در معرض خطر بالای این عارضه هستند اعتبارسنجی شده است و ممکن است به انتخاب بیمارانی که می‌توانند از پیشگیری دارویی از ترومبوز سود ببرند کمک کند.
ما یک کارآزمایی بالینی تصادفی، کنترل‌شده با دارونما و دوسوکور انجام دادیم که اثربخشی و ایمنی آپیکسابان (apixaban؛ ۲٫۵ میلی‌گرم دو بار در روز) را برای پیشگیری دارویی از ترومبوز در بیماران سرپایی مبتلا به سرطان که در معرض خطر متوسط تا بالای ترومبوآمبولی وریدی بودند (امتیاز خورانا ≥۲) و شیمی‌درمانی را آغاز می‌کردند، ارزیابی کرد. پیامد اصلی اثربخشی، ترومبوآمبولی وریدی مستندشده به روش عینی در دوره پیگیری ۱۸۰ روزه بود. پیامد اصلی ایمنی، رویداد خونریزی عمده بود.
از ۵۷۴ بیماری که تصادفی‌سازی شدند، ۵۶۳ نفر در تحلیل قصد درمان اصلاح‌شده وارد شدند. ترومبوآمبولی وریدی در ۱۲ نفر از ۲۸۸ بیمار (۴٫۲٪) گروه آپیکسابان و در ۲۸ نفر از ۲۷۵ بیمار (۱۰٫۲٪) گروه دارونما رخ داد (نسبت خطر ۰٫۴۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۶ تا ۰٫۶۵؛ P<0.001). در تحلیل قصد درمان اصلاح‌شده، خونریزی عمده در ۱۰ بیمار (۳٫۵٪) گروه آپیکسابان و ۵ بیمار (۱٫۸٪) گروه دارونما رخ داد (نسبت خطر ۲٫۰۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۱ تا ۳٫۹۵؛ P=0.046). در طول دوره درمان، خونریزی عمده در ۶ بیمار (۲٫۱٪) گروه آپیکسابان و ۳ بیمار (۱٫۱٪) گروه دارونما رخ داد (نسبت خطر ۱٫۸۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۹ تا ۹٫۲۴).
درمان با آپیکسابان در بیماران سرپایی مبتلا به سرطان با خطر متوسط تا بالا که شیمی‌درمانی را آغاز می‌کردند، در مقایسه با دارونما به میزان به‌طور معنی‌دار کمتری از ترومبوآمبولی وریدی منجر شد. میزان رویدادهای خونریزی عمده با آپیکسابان بیشتر از دارونما بود. (حمایت مالی: مؤسسات تحقیقات سلامت کانادا [Canadian Institutes of Health Research] و اتحاد Bristol-Myers Squibb-Pfizer؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی AVERT: NCT02048865)
بر اساس چکیده: ۱۱ نفر از ۵۷۴ بیمار تصادفی‌شده در تحلیل قصد درمان اصلاح‌شده وارد نشدند. تعداد رویدادها کم بود و فاصله اطمینان نسبت خطر خونریزی عمده در دوره درمان بسیار گسترده است (۰٫۳۹ تا ۹٫۲۴). کاهش ترومبوآمبولی وریدی با افزایش خونریزی عمده همراه بود. فقط بیماران سرپایی با امتیاز خورانا ≥۲ که شیمی‌درمانی را آغاز می‌کردند وارد شدند؛ نوع سرطان‌ها، مدت دقیق درمان و سایر معیارهای ورود در چکیده ذکر نشده است.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...