کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان مثانه

پرتودرمانی با یا بدون شیمی‌درمانی در سرطان مثانه مهاجم به عضله

N Engl J Med · ۲۰۱۲۳۶۰ بیمار

Radiotherapy with or without Chemotherapy in Muscle-Invasive Bladder CancerJames ND, Hussain SA, Hall E, Jenkins P, Tremlett J, Rawlings C, et al. N Engl J Med. 2012. 366:1477-1488

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: BC2001
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی چندمرکزی فاز ۳ با طرح فاکتوریل ۲×۲ نسبی (مقایسه پرتودرمانی با یا بدون شیمی‌درمانی همزمان)
حجم نمونه: ۳۶۰ بیمار
منبع: N Engl J Med · ۲۰۱۲

به زبان ساده

در این مطالعه، به بیمارانی که سرطان مثانه آن‌ها به لایه عضلانی نفوذ کرده بود و تصمیم داشتند به‌جای برداشتن مثانه پرتودرمانی شوند، پرتودرمانی به‌تنهایی یا همراه با دو داروی شیمی‌درمانی (فلوئورواوراسیل و میتومایسین C) داده شد. افزودن شیمی‌درمانی احتمال کنترل بیماری در مثانه و نواحی اطراف را بیشتر کرد. بقای کلی در پنج سال در گروه شیمی‌پرتودرمانی بالاتر بود، اما این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود. عوارض جدی در دو گروه تفاوت معناداری نداشتند.

نتایج کلیدی

۶۷٪ در برابر ۵۴٪

بقای عاری از بیماری موضعی-ناحیه‌ای در ۲ سال

شیمی‌پرتودرمانی در برابر پرتودرمانی؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۹ تا ۷۴ و ۴۶ تا ۶۲

۰٫۶۸

نسبت خطر برای بیماری موضعی-ناحیه‌ای (میانه پیگیری ۶۹٫۹ ماه)

فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۸ تا ۰٫۹۶؛ P=۰٫۰۳

۴۸٪ در برابر ۳۵٪

بقای کلی ۵ ساله

نسبت خطر ۰٫۸۲ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۳ تا ۱٫۰۹)؛ P=۰٫۱۶ (معنادار نیست)

۳۶٫۰٪ در برابر ۲۷٫۵٪

عوارض درجه ۳ یا ۴ در حین درمان

P=۰٫۰۷

۸٫۳٪ در برابر ۱۵٫۷٪

عوارض درجه ۳ یا ۴ در دوره پیگیری

P=۰٫۰۷

داروهای این مطالعه:فلوئورواوراسیل (5-FU)

کارت دوز و برنامه درمان

شیمی‌پرتودرمانی حفظ مثانه: فلوئورواوراسیل + میتومایسین C (BC2001)

MIBC (T2 تا T4a N0 M0) منتخب برای درمان سه‌گانه پس از TURBT حداکثری؛ در BC2001: WHO ۰ تا ۲، GFR بیش از ۲۵ میلی‌لیتر/دقیقه، بدون پرتودرمانی قبلی لگن یا بیماری التهابی رودهدر صفحه «سرطان مثانه» · سرطان مهاجم به عضله (MIBC): پیرامون جراحی و حفظ مثانه

MIBC (T2 تا T4a N0 M0) منتخب برای درمان سه‌گانه پس از TURBT حداکثری؛ در BC2001: WHO ۰ تا ۲، GFR بیش از ۲۵ میلی‌لیتر/دقیقه، بدون پرتودرمانی قبلی لگن یا بیماری التهابی روده

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
فلوئورواوراسیل	۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع در روز	انفوزیون وریدی مداوم	جلسات ۱ تا ۵ و ۱۶ تا ۲۰ پرتودرمانی
میتومایسین C	۱۲ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	روز ۱
پرتودرمانی خارجی مثانه	طبق پروتکل مرکز	روزانه، ۵ روز در هفته	به مدت ۴ یا ۶٫۵ هفته

طول هر دوره: یک دوره هم‌زمان با پرتودرمانی
مدت درمان: ۴ یا ۶٫۵ هفته

رژیم کارآزمایی BC2001؛ دوز کل پرتو در چکیده و ثبت کارآزمایی ذکر نشده است. مترونیدازول هم‌زمان با فلوئورواوراسیل در کارآزمایی ممنوع بود.

در صفحه «سرطان مثانه» · سرطان مهاجم به عضله (MIBC): پیرامون جراحی و حفظ مثانه

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱پرتودرمانی همراه با شیمی‌درمانی همزمان (شیمی‌پرتودرمانی)

پرتودرمانی روزانه ۵ روز در هفته به مدت ۴ یا ۶٫۵ هفته همراه فلوئورواوراسیل ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع/روز انفوزیون وریدی مداوم در جلسات ۱ تا ۵ و ۱۶ تا ۲۰ پرتودرمانی، و میتومایسین C ‏۱۲ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روز ۱. مترونیدازول هم‌زمان با فلوئورواوراسیل ممنوع بود. دوز کل پرتو (گری) در منابع بررسی‌شده (چکیده و ClinicalTrials.gov) ذکر نشده است.

۲پرتودرمانی به‌تنهایی

همان پرتودرمانی (۵ روز در هفته به مدت ۴ یا ۶٫۵ هفته) بدون شیمی‌درمانی هم‌زمان.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله و ClinicalTrials.gov NCT00024349

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

۳۶۰ بیمار ۱۸ ساله یا بزرگ‌تر با سرطان مثانه مهاجم به عضله (T2 تا T4a، N0، M0؛ ترانزیشنال، آدنوکارسینوم یا سنگفرشی) که پرتودرمانی به‌جای سیستکتومی برایشان در نظر گرفته شد؛ وضعیت عملکردی WHO ۰ تا ۲، گلبول سفید بیش از ۴۰۰۰ و پلاکت بیش از ۱۰۰ هزار، بیلی‌روبین و ALT/AST کمتر از ۱٫۵ برابر حد بالا، GFR بیش از ۲۵ میلی‌لیتر/دقیقه؛ بدون پرتودرمانی قبلی لگن یا بیماری التهابی روده. شیمی‌درمانی نئوادجوانت قبلی مجاز بود (عامل طبقه‌بندی).

نقاط پایانی

نقطه پایانی اصلی: بقای عاری از بیماری موضعی-ناحیه‌ای (locoregional). نقاط پایانی ثانویه: بقای کلی و عوارض سمی. بیماران همچنین در یک طرح فاکتوریل ۲×۲ نسبی به پرتودرمانی کل مثانه یا پرتودرمانی با حجم اصلاح‌شده (کاهش حجم مثانه‌ای که دوز کامل می‌گیرد) تصادفی شدند (نتایج در این مقاله گزارش نشده است).

ایمنی و عوارض

عوارض درجه ۳ یا ۴ در حین درمان در گروه شیمی‌پرتودرمانی کمی شایع‌تر بود (۳۶٫۰٪ در برابر ۲۷٫۵٪؛ P=۰٫۰۷) اما در دوره پیگیری چنین نبود (۸٫۳٪ در برابر ۱۵٫۷٪؛ P=۰٫۰۷). افزایش معناداری در عوارض مشاهده نشد.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این کارآزمایی نشان داد افزودن شیمی‌درمانی همزمان (فلوئورواوراسیل و میتومایسین C) به پرتودرمانی، کنترل موضعی-ناحیه‌ای سرطان مثانه مهاجم به عضله را در مقایسه با پرتودرمانی تنها بهبود می‌دهد، بدون افزایش معنادار عوارض. بنابراین از دیدگاه چکیده، شیمی‌پرتودرمانی گزینه‌ای مبتنی بر شواهد برای حفظ مثانه است. وضعیت این رژیم در رهنمودهای فعلی باید جداگانه بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

پرتودرمانی یک جایگزین برای سیستکتومی در بیماران مبتلا به سرطان مثانه مهاجم به عضله است. در سایر محل‌های بیماری، شیمی‌پرتودرمانی همزمان در مقایسه با پرتودرمانی به‌تنهایی با افزایش کنترل موضعی و بهبود بقا همراه بوده است.

روش‌ها

در این کارآزمایی چندمرکزی فاز ۳، ۳۶۰ بیمار مبتلا به سرطان مثانه مهاجم به عضله به‌طور تصادفی برای دریافت پرتودرمانی با یا بدون شیمی‌درمانی همزمان تخصیص یافتند. رژیم شامل فلوئورواوراسیل (۵۰۰ میلی‌گرم بر مترمربع سطح بدن در روز) در طول جلسات ۱ تا ۵ و ۱۶ تا ۲۰ پرتودرمانی و میتومایسین C (۱۲ میلی‌گرم بر مترمربع) در روز اول بود. بیماران همچنین در یک طرح فاکتوریل ۲×۲ نسبی به‌طور تصادفی برای دریافت پرتودرمانی کل مثانه یا پرتودرمانی با حجم اصلاح‌شده (که در آن حجمی از مثانه که دوز کامل پرتودرمانی را دریافت می‌کند کاهش یافته بود) تخصیص یافتند (نتایج در اینجا گزارش نشده است). نقطه پایانی اصلی بقای عاری از بیماری موضعی-ناحیه‌ای بود. نقاط پایانی ثانویه شامل بقای کلی و عوارض سمی بود.

نتایج

در ۲ سال، نرخ بقای عاری از بیماری موضعی-ناحیه‌ای در گروه شیمی‌پرتودرمانی ۶۷٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۹ تا ۷۴) و در گروه پرتودرمانی ۵۴٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴۶ تا ۶۲) بود. با میانه پیگیری ۶۹٫۹ ماه، نسبت خطر در گروه شیمی‌پرتودرمانی ۰٫۶۸ بود (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۸ تا ۰٫۹۶؛ P=۰٫۰۳). نرخ بقای کلی ۵ ساله در گروه شیمی‌پرتودرمانی ۴۸٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴۰ تا ۵۵) و در گروه پرتودرمانی ۳۵٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۸ تا ۴۳) بود (نسبت خطر ۰٫۸۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۳ تا ۱٫۰۹؛ P=۰٫۱۶). عوارض درجه ۳ یا ۴ در حین درمان در گروه شیمی‌پرتودرمانی کمی شایع‌تر از گروه پرتودرمانی بود (۳۶٫۰٪ در برابر ۲۷٫۵٪؛ P=۰٫۰۷)، اما در دوره پیگیری چنین نبود (۸٫۳٪ در برابر ۱۵٫۷٪؛ P=۰٫۰۷).

نتیجه‌گیری

شیمی‌درمانی همزمان با فلوئورواوراسیل و میتومایسین C همراه با پرتودرمانی، در مقایسه با پرتودرمانی به‌تنهایی، کنترل موضعی-ناحیه‌ای سرطان مثانه را به‌طور معناداری بهبود داد، بدون افزایش معنادار در عوارض. (حمایت مالی: Cancer Research U.K.؛ شماره ثبت BC2001: ISRCTN68324339.)

محدودیت‌ها

بهبود بقای کلی از نظر آماری معنادار نبود (P=۰٫۱۶). تفاوت عوارض درجه ۳ یا ۴ نیز در حد مرزی بود (P=۰٫۰۷). نتایج مربوط به مقایسه پرتودرمانی کل مثانه و حجم اصلاح‌شده در این مقاله گزارش نشده است. این کارآزمایی گروه سیستکتومی را مقایسه نکرده است.

مقاله اصلی (DOI)PubMed

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.