کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان پروستات

شیمی‌هورمون‌درمانی در سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون: تحلیل بقای بلندمدت کارآزمایی تصادفی فاز ۳

J Clin Oncol · ۲۰۱۸۷۹۰ بیمار
Chemohormonal Therapy in Metastatic Hormone-Sensitive Prostate Cancer: Long-Term Survival Analysis of the Randomized Phase III E3805 CHAARTED TrialKyriakopoulos CE, Chen YH, Carducci MA, Liu G, Jarrard DF, Hahn NM, et al. J Clin Oncol. 2018. 36:1080-1087
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
CHAARTED (پیگیری بلندمدت)
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی باز
حجم نمونه
۷۹۰ بیمار
منبع
J Clin Oncol · ۲۰۱۸
شناسه کارآزمایی
NCT00309985

به زبان ساده

در این پیگیری طولانی‌تر، افزودن شش دوره شیمی‌درمانی دوستاکسل به هورمون‌درمانی در مردانی که سرطان پروستات گسترده (حجم بالا) داشتند، میانه طول عمر را حدود ۱۷ ماه افزایش داد؛ اما در بیماری کم‌حجم سودی در طول عمر دیده نشد.

نتایج کلیدی

۵۷٫۶ در برابر ۴۷٫۲ ماه
میانه بقای کلی (کل بیماران)
نسبت خطر ۰٫۷۲ (۰٫۵۹ تا ۰٫۸۹)؛ P=0.0018
۵۱٫۲ در برابر ۳۴٫۴ ماه
میانه بقای کلی در حجم بالا (۵۱۳ بیمار)
نسبت خطر ۰٫۶۳ (۰٫۵۰ تا ۰٫۷۹)؛ P<0.001
بدون سود
بقای کلی در حجم کم (۲۷۷ بیمار)
نسبت خطر ۱٫۰۴ (۰٫۷۰ تا ۱٫۵۵)؛ P=0.86
داروهای این مطالعه:دوستاکسل (تاکسوتر)

کارت دوز و برنامه درمان

دوستاکسل + ADT (کارآزمایی CHAARTED)

سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون (خارج از برچسب FDA)زمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «دوستاکسل (تاکسوتر)» · رژیم‌های درمانی و دوز

سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون (خارج از برچسب FDA)

دارودوزروشزمان تجویز
دوستاکسل۷۵ میلی‌گرم/مترمربعوریدیروز ۱، هر ۲۱ روز
درمان محرومیت از آندروژن (ADT)طبق برنامهپیوسته
برنامه دوره‌ها
دوستاکسل هر ۲۱ روز (۶ دوره)؛ ADT پیوسته
مدت درمان
۶ دوره

دوز از کارآزمایی CHAARTED. در ARASENS دارولوتامید ۶۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز به ADT و دوستاکسل افزوده شد.

در صفحه «دوستاکسل (تاکسوتر)» · رژیم‌های درمانی و دوز

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱ADT + دوستاکسل

ADT (آگونیست یا آنتاگونیست LHRH یا اخته‌سازی جراحی) همراه دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع وریدی طی ۱ ساعت روز ۱ هر ۳ هفته (۲۱ روز) برای ۶ دوره، با پیش‌دارو دگزامتازون خوراکی ۸ میلی‌گرم ۱۲، ۳ و ۱ ساعت پیش از تزریق؛ پردنیزون روزانه الزامی نبود و فاکتور رشد به صلاحدید پزشک بود.

۲ADT به‌تنهایی

ADT (آگونیست یا آنتاگونیست LHRH یا اخته‌سازی جراحی) به‌تنهایی.

منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل گزارش اصلی (PMC4562797) و ClinicalTrials.gov NCT00309985

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

۷۹۰ مرد با سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون که ADT را حداکثر ۱۲۰ روز پیش از تصادفی‌سازی (بدون شواهد پیشرفت) آغاز کرده بودند؛ وضعیت عملکردی ECOG ۰ تا ۲ (۲ فقط اگر ناشی از سرطان باشد)، نوتروفیل ≥۱۵۰۰، پلاکت ≥۱۰۰ هزار، بیلی‌روبین ≤ حد بالای طبیعی، ALT ≤۲٫۵ برابر حد بالا، کلیرانس کراتینین ≥۳۰ میلی‌لیتر/دقیقه. ADT ادجوانت قبلی (حداکثر ۲۴ ماه و پایان‌یافته دست‌کم ۱۲ ماه پیش) مجاز بود. طبقه‌بندی بر اساس حجم بیماری؛ حجم بالا = متاستاز احشایی یا ۴ ضایعه استخوانی یا بیشتر که دست‌کم یکی خارج از ستون مهره‌ها و لگن باشد.

نقاط پایانی

پیامد اولیه: بقای کلی؛ تحلیل‌های زیرگروه‌های از پیش تعریف‌شده حجم کم و حجم بالا.

ایمنی و عوارض

در این گزارش بلندمدت داده ایمنی جدیدی ارائه نشده است. در گزارش اصلی، در گروه ترکیبی نوتروپنی تب‌دار درجه ۳ یا ۴ در ۶٫۲٪، عفونت همراه نوتروپنی درجه ۳ یا ۴ در ۲٫۳٪ و نوروپاتی حسی و حرکتی درجه ۳ هر کدام در ۰٫۵٪ رخ داد.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این تحلیل نشان داد سود دوستاکسل همراه ADT محدود به بیماری حجم بالاست. امروزه رهنمود ESMO ۲۰۲۶ ADT + دوستاکسل بدون ARPI را به‌طور کلی توصیه نمی‌کند و در بیماری de novo حجم بالا، درمان سه‌گانه (ADT + دوستاکسل + ARPI) را ترجیح می‌دهد.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

هدف

افزودن دوستاکسل به درمان محرومیت از آندروژن (ADT) طول عمر برخی بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون را به‌طور معنادار افزایش می‌دهد. در اینجا پیامدهای کارآزمایی CHAARTED (کارآزمایی تصادفی شیمی‌هورمون‌درمانی در برابر اخته‌سازی آندروژنی برای بیماری گسترده در سرطان پروستات) را با پیگیری طولانی‌تر و با تمرکز بر حجم تومور ارائه می‌کنیم.

بیماران و روش‌ها

در این مطالعه فاز ۳، ۷۹۰ بیمار مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون به‌طور مساوی و تصادفی به دریافت ADT همراه با دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع تا شش دوره یا ADT به‌تنهایی اختصاص یافتند. پیامد اولیه مطالعه بقای کلی بود. تحلیل‌های بیشتری در زیرگروه‌های از پیش تعریف‌شده بیماری با حجم کم و حجم بالا انجام شد. بیماری با حجم بالا به‌صورت وجود متاستاز احشایی و/یا چهار متاستاز استخوانی یا بیشتر که دست‌کم یکی از آن‌ها خارج از ستون مهره‌ها و لگن باشد تعریف شد.

نتایج

با میانه پیگیری ۵۳٫۷ ماه، میانه بقای کلی در گروه شیمی‌هورمون‌درمانی ۵۷٫۶ ماه در برابر ۴۷٫۲ ماه در گروه ADT به‌تنهایی بود (نسبت خطر ۰٫۷۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۹ تا ۰٫۸۹؛ P=0.0018). در بیماران با بیماری حجم بالا (۵۱۳ نفر)، میانه بقای کلی با شیمی‌هورمون‌درمانی ۵۱٫۲ ماه در برابر ۳۴٫۴ ماه با ADT به‌تنهایی بود (نسبت خطر ۰٫۶۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۰ تا ۰٫۷۹؛ P<0.001). در بیماران با بیماری حجم کم (۲۷۷ نفر)، سود بقای کلی مشاهده نشد (نسبت خطر ۱٫۰۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۰ تا ۱٫۵۵؛ P=0.86).

نتیجه‌گیری

سود بالینی شیمی‌هورمون‌درمانی در طولانی کردن بقای کلی برای بیماران با بیماری حجم بالا تأیید شد؛ اما در بیماران با بیماری حجم کم، سودی در بقای کلی دیده نشد.

محدودیت‌ها

کارآزمایی باز بود؛ تحلیل حجم بیماری زیرگروهی (هرچند از پیش تعریف‌شده) است و گروه مقایسه ADT به‌تنهایی دیگر استاندارد نیست.

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.