کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان کلیه

تحلیل نهایی نیولوماب + کابوزانتینیب در کارسینوم پیشرفته سلول کلیه در کارآزمایی تصادفی فاز ۳

Ann Oncol · ۲۰۲۶۶۵۱ بیمار
Final analysis of nivolumab plus cabozantinib for advanced renal cell carcinoma from the randomized phase III CheckMate 9ER trialMotzer RJ, Escudier B, Burotto M, Powles T, Apolo AB, Bourlon MT, et al. Ann Oncol. 2026. 37:33-43
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
CheckMate 9ER (تحلیل نهایی)
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی باز؛ میانه پیگیری ۵٫۶ سال
حجم نمونه
۶۵۱ بیمار
منبع
Ann Oncol · ۲۰۲۶
شناسه کارآزمایی
NCT03141177

به زبان ساده

ترکیب ایمنی‌درمانی نیولوماب با قرص کابوزانتینیب، در پیگیری بیش از ۵ ساله، عمر بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته کلیه را به‌طور میانگین حدود ۱۱ ماه بیشتر از سونیتینیب کرد و تومور در بیش از نیمی از بیماران کوچک شد.

نتایج کلیدی

۴۶٫۵ در برابر ۳۵٫۵ ماه
میانه بقای کلی
HR ۰٫۷۹ (۰٫۶۵ تا ۰٫۹۶)؛ بقای ۶۰ ماهه ۴۰٫۹٪ در برابر ۳۵٫۴٪
۱۶٫۴ در برابر ۸٫۳ ماه
میانه بقای بدون پیشرفت
HR ۰٫۵۸ (۰٫۴۹ تا ۰٫۷۰)؛ بقای بدون پیشرفت ۶۰ ماهه ۱۳٫۶٪ در برابر ۳٫۶٪
۵۵٫۷٪ در برابر ۲۷٫۴٪
پاسخ عینی
پاسخ کامل ۱۳٫۹٪ در برابر ۴٫۶٪
۶۷٫۸٪ در برابر ۵۵٫۰٪
عوارض درجه ۳–۴ مرتبط با درمان
داروهای این مطالعه:نیولوماب (اپدیوو)

کارت دوز و برنامه درمان

نیولوماب + کابوزانتینیب (CheckMate 9ER)

RCC پیشرفته، خط اول، همه گروه‌های خطر IMDC؛ در نوع پاپیلاری نیز گزینه است (EAU)زمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «سرطان کلیه» · رژیم‌های خط اول RCC پیشرفته

RCC پیشرفته، خط اول، همه گروه‌های خطر IMDC؛ در نوع پاپیلاری نیز گزینه است (EAU)

دارودوزروشزمان تجویز
نیولوماب۲۴۰ میلی‌گرم (یا ۴۸۰ میلی‌گرم)وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ایهر ۲ هفته (دوز ۴۸۰ میلی‌گرم: هر ۴ هفته)
کابوزانتینیب۴۰ میلی‌گرم یک بار در روزخوراکی، ناشتا (۱ ساعت پیش یا ۲ ساعت پس از غذا)هر روز، پیوسته
برنامه دوره‌ها
نیولوماب هر ۲ هفته (یا هر ۴ هفته با دوز ۴۸۰ میلی‌گرم)؛ کابوزانتینیب روزانه و پیوسته
مدت درمان
نیولوماب حداکثر ۲ سال؛ کابوزانتینیب تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول

طبق برچسب FDA و کارآزمایی. کاهش دوز کابوزانتینیب در این ترکیب: ۲۰ میلی‌گرم روزانه و سپس ۲۰ میلی‌گرم یک روز در میان. افزایش ALT یا AST بیش از ۳ تا ۱۰ برابر حد بالا با بیلی‌روبین کمتر از ۲ برابر: هر دو دارو تا بهبود به درجه ۰–۱ قطع شود (کورتیکواستروئید در نظر گرفته شود)؛ بیش از ۱۰ برابر، یا بیش از ۳ برابر همراه بیلی‌روبین ۲ برابر یا بیشتر: قطع دائم هر دو. آنزیم‌های کبدی در این ترکیب باید مکررتر از درمان تک‌دارویی پایش شوند. کابوزانتینیب ۳ هفته پیش از جراحی (از جمله جراحی دندان) قطع و تا دست‌کم ۲ هفته پس از جراحی بزرگ شروع نشود؛ با مهارکننده‌های قوی CYP3A4 دوز ۲۰ میلی‌گرم کاهش یابد.

در صفحه «سرطان کلیه» · رژیم‌های خط اول RCC پیشرفته

RCC پیشرفته، همراه کابوزانتینیب (CheckMate 9ER)

خط اولطول هر دوره: ۱۴ یا ۲۸ روزدر صفحه «نیولوماب (اپدیوو)» · رژیم‌های ترکیبی با شیمی‌درمانی یا کابوزانتینیب (برچسب FDA، بازبینی ۰۵/۲۰۲۶)

خط اول

دارودوزروشزمان تجویز
پیوسته
نیولوماب۲۴۰ میلی‌گرم هر ۲ هفته یا ۴۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفتهوریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقهروز ۱
کابوزانتینیب۴۰ میلی‌گرمخوراکی، ناشتایک بار در روز
طول هر دوره
۱۴ یا ۲۸ روز
مدت درمان
نیولوماب تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌تحمل یا حداکثر ۲ سال؛ کابوزانتینیب تا پیشرفت یا سمیت

افزایش ALT/AST بیش از ۳ تا ۱۰ برابر ULN با بیلی‌روبین کمتر از ۲ برابر: توقف هر دو دارو تا درجه ۰ تا ۱؛ بیش از ۱۰ برابر، یا بیش از ۳ برابر همراه بیلی‌روبین ۲ برابر یا بیشتر: قطع دائم هر دو.

در صفحه «نیولوماب (اپدیوو)» · رژیم‌های ترکیبی با شیمی‌درمانی یا کابوزانتینیب (برچسب FDA، بازبینی ۰۵/۲۰۲۶)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱نیولوماب + کابوزانتینیب

نیولوماب ۲۴۰ میلی‌گرم وریدی هر ۲ هفته (حداکثر ۲ سال) + کابوزانتینیب ۴۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز، تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل قبول. کاهش دوز نیولوماب مجاز نبود اما برای کابوزانتینیب مجاز بود؛ قطع هر دارو جداگانه ارزیابی می‌شد و در صورت سمیت مرتبط با یک دارو، داروی دیگر می‌توانست ادامه یابد.

۲سونیتینیب

سونیتینیب ۵۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز به مدت ۴ هفته و سپس ۲ هفته استراحت (دوره ۶ هفته‌ای)، تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول؛ کاهش دوز مجاز بود.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (PubMed)، متن کامل مقاله اصلی CheckMate 9ER (NEJM ۲۰۲۱؛ PMC8436591) و ClinicalTrials.gov NCT03141177

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بزرگسالان مبتلا به کارسینوم سلول کلیه پیشرفته (غیرقابل جراحی یا پرتودرمانی درمان‌کننده) یا متاستاتیک با جزء سلول روشن، بدون درمان سیستمیک قبلی، در همه گروه‌های خطر IMDC، با وضعیت عملکردی کارنوفسکی دست‌کم ۷۰ و بیماری قابل اندازه‌گیری طبق RECIST 1.1؛ بیماران با متاستاز فعال مغزی یا بیماری خودایمنی فعال خارج شدند.

نقاط پایانی

اصلی: بقای بدون پیشرفت با بازبینی مستقل مرکزی؛ ثانویه: بقای کلی، پاسخ عینی و ایمنی.

ایمنی و عوارض

عوارض مرتبط با درمان با هر درجه ۹۷٫۵٪ در برابر ۹۳٫۱٪ و درجه ۳–۴ به ترتیب ۶۷٫۸٪ و ۵۵٫۰٪ بود؛ از پیگیری میانه ۳۲٫۹ ماه به بعد مرگ جدیدی ناشی از سمیت دارو رخ نداد.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

تحلیل نهایی سود بقای کلی و بقای بدون پیشرفت را با پیگیری طولانی تأیید می‌کند (HR بقای کلی ۰٫۷۹ در برابر ۰٫۶۰ در گزارش نخست).

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

نیولوماب + کابوزانتینیب (NIVO+CABO) در کارآزمایی فاز ۳ CheckMate 9ER (NCT03141177) در کارسینوم پیشرفته سلول کلیه (RCC) بدون درمان قبلی، در مقایسه با سونیتینیب (SUN) سود معناداری در بقای بدون پیشرفت (PFS)، بقای کلی (OS) و میزان پاسخ عینی (ORR) نشان داد. ما نتایج نهایی و به‌روزشده کارایی و ایمنی را با میانه پیگیری ۵٫۶ سال گزارش می‌کنیم.

بیماران و روش‌ها

بیماران مبتلا به RCC پیشرفته به‌طور تصادفی برای دریافت NIVO ۲۴۰ میلی‌گرم داخل وریدی هر ۲ هفته به‌همراه CABO ۴۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه یا SUN ۵۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه (۴ هفته در هر دوره ۶ هفته‌ای) در خط اول تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول (حداکثر ۲ سال NIVO) تعیین شدند. پیامد اصلی PFS بر اساس RECIST نسخه ۱٫۱ با بازبینی مستقل مرکزی نابینا (BICR) بود. پیامدهای ثانویه شامل OS، ORR بر اساس RECIST نسخه ۱٫۱ با BICR و ایمنی بود.

نتایج

میانه (دامنه) پیگیری ۵٫۶ سال [۶۷٫۶ (۶۰٫۲ تا ۸۰٫۲) ماه] بود. در بیماران قصد درمان (NIVO+CABO، ۳۲۳ نفر؛ SUN، ۳۲۸ نفر)، PFS به نفع NIVO+CABO در برابر SUN بود [نسبت خطر (HR) ۰٫۵۸، فاصله اطمینان (CI) ۹۵٪: ۰٫۴۹ تا ۰٫۷۰]. میانه PFS به ترتیب ۱۶٫۴ در برابر ۸٫۳ ماه و میزان PFS ۶۰ ماهه ۱۳٫۶٪ در برابر ۳٫۶٪ بود. OS به نفع NIVO+CABO در برابر SUN بود (HR ۰٫۷۹، CI ۹۵٪: ۰٫۶۵ تا ۰٫۹۶). میانه OS به ترتیب ۴۶٫۵ در برابر ۳۵٫۵ ماه و میزان OS ۶۰ ماهه ۴۰٫۹٪ در برابر ۳۵٫۴٪ بود. ORR با NIVO+CABO بیشتر از SUN بود (۵۵٫۷٪ در برابر ۲۷٫۴٪؛ پاسخ کامل ۱۳٫۹٪ در برابر ۴٫۶٪). احتمال باقی ماندن در پاسخ تا ۶۰ ماه با NIVO+CABO در برابر SUN ۲۲٫۰٪ در برابر ۱۰٫۰٪ بود. در همه بیماران درمان‌شده (۳۲۰ نفر در هر گروه)، عوارض مرتبط با درمان با هر درجه (درجه ۳–۴) با NIVO+CABO در برابر SUN به ترتیب در ۹۷٫۵٪ (۶۷٫۸٪) در برابر ۹۳٫۱٪ (۵۵٫۰٪) رخ داد. از زمان پیگیری میانه ۳۲٫۹ ماه، مرگ جدیدی به علت سمیت داروی مطالعه رخ نداد.

نتیجه‌گیری

در این پیگیری نهایی CheckMate 9ER، سود کارایی درازمدت NIVO+CABO در مقایسه با SUN مشاهده شد و ایمنی با گزارش‌های قبلی همخوان بود. این نتایج جایگاه NIVO+CABO را به‌عنوان یکی از استانداردهای درمان RCC پیشرفته بدون درمان قبلی تأیید می‌کند.

محدودیت‌ها

کارآزمایی باز است؛ درمان‌های بعدی پس از پیشرفت می‌تواند بر بقای کلی اثر بگذارد.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.