کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان پروستات

آبیراترون در سرطان پروستات متاستاتیک بدون شیمی‌درمانی قبلی

N Engl J Med · ۲۰۱۳۱۰۸۸ بیمار
Abiraterone in Metastatic Prostate Cancer without Previous ChemotherapyRyan CJ, Smith MR, de Bono JS, Molina A, Logothetis CJ, de Souza P, et al. N Engl J Med. 2013. 368:138-148
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
COU-AA-302
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی دوسوکور کنترل‌شده با دارونما
حجم نمونه
۱۰۸۸ بیمار
منبع
N Engl J Med · ۲۰۱۳
شناسه کارآزمایی
NCT00887198

به زبان ساده

در این مطالعه، مردانی که سرطان پروستات پیشرفته داشتند و هنوز شیمی‌درمانی نگرفته بودند، یا آبیراترون به‌همراه پردنیزون دریافت کردند یا دارونما به‌همراه پردنیزون. داروی آبیراترون زمان پیشرفت بیماری در تصویربرداری را تقریباً دو برابر کرد و شروع شیمی‌درمانی و نیاز به مسکن‌های افیونی را به تأخیر انداخت. در عوض، عوارضی مانند مشکلات مرتبط با نمک و آب بدن و تغییر در آزمایش‌های کبد در گروه آبیراترون بیشتر دیده شد؛ بنابراین پزشک باید این موارد را پایش کند.

نتایج کلیدی

۱۶٫۵ ماه در برابر ۸٫۳ ماه
میانه بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک
HR ‏۰٫۵۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ‏۰٫۴۵ تا ۰٫۶۲؛ P<0.001
میانه به دست نیامد در برابر ۲۷٫۲ ماه
بقای کلی (میانه پیگیری ۲۲٫۲ ماه)
HR ‏۰٫۷۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ‏۰٫۶۱ تا ۰٫۹۳؛ P=0.01؛ از مرز کارایی عبور نکرد
برتری آبیراترون-پردنیزون
نقاط پایانی ثانویه
زمان شروع شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک، مصرف مواد افیونی برای درد مرتبط با سرطان، پیشرفت PSA و افت وضعیت عملکردی
داروهای این مطالعه:آبیراترون (زایتیگا)

کارت دوز و برنامه درمان

آبیراترون + پردنیزون (COU-AA-302)

mCRPC بدون مصرف قبلی ARPI، پیش یا پس از دوستاکسل؛ در COU-AA-302 بدون علامت یا کم‌علامت، ECOG ۰ تا ۱، بدون متاستاز احشاییطول هر دوره: پیوستهدر صفحه «سرطان پروستات» · بیماری مقاوم به اخته‌سازی (mCRPC): هورمون‌درمانی نسل جدید و شیمی‌درمانی

mCRPC بدون مصرف قبلی ARPI، پیش یا پس از دوستاکسل؛ در COU-AA-302 بدون علامت یا کم‌علامت، ECOG ۰ تا ۱، بدون متاستاز احشایی

دارودوزروشزمان تجویز
آبیراترون استات۱۰۰۰ میلی‌گرم یک بار در روزخوراکی، ناشتاهر روز
پردنیزون۵ میلی‌گرم دو بار در روزخوراکیهر روز
ADT (آگونیست یا آنتاگونیست GnRH، یا ارکیکتومی قبلی)طبق فرمولاسیون—پیوسته
طول هر دوره
پیوسته
مدت درمان
تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

دوز طبق برچسب FDA و کارآزمایی. در mCRPC پردنیزون ۵ میلی‌گرم دو بار در روز است (در mCSPC یک بار در روز).

در صفحه «سرطان پروستات» · بیماری مقاوم به اخته‌سازی (mCRPC): هورمون‌درمانی نسل جدید و شیمی‌درمانی

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱آبیراترون + پردنیزون

آبیراترون استات ۱۰۰۰ میلی‌گرم (۴ قرص ۲۵۰ میلی‌گرمی) خوراکی یک بار در روز همراه پردنیزون ۵ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز، تا پیشرفت بیماری؛ ادامه اخته‌سازی (۵۴۶ بیمار).

۲دارونما + پردنیزون

دارونما (۴ قرص یک بار در روز) همراه پردنیزون ۵ میلی‌گرم دو بار در روز (۵۴۲ بیمار).

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT00887198 و برچسب FDA داروی ZYTIGA (DailyMed)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

۱۰۸۸ مرد مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی، بدون شیمی‌درمانی قبلی، بدون علامت یا با علامت خفیف (بدون مصرف مواد افیونی برای درد سرطان)، وضعیت عملکردی ECOG ۰ یا ۱، تستوسترون کمتر از ۵۰ نانوگرم/دسی‌لیتر، پیشرفت پس از قطع ضدآندروژن؛ بیماران دارای متاستاز احشایی یا مغزی و مصرف قبلی کتوکونازول کنار گذاشته شدند.

نقاط پایانی

نقاط پایانی اصلی مشترک (coprimary): بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی. در چکیده برتری آبیراترون-پردنیزون از نظر زمان شروع شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک، مصرف مواد افیونی برای درد مرتبط با سرطان، پیشرفت PSA و افت وضعیت عملکردی نیز بررسی شده است.

ایمنی و عوارض

طبق برچسب FDA (میانه مدت درمان ۱۳٫۸ ماه): پرفشاری خون ۲۲٪ (درجه ۳-۴: ۳٫۹٪) در برابر ۱۳٪ (۳٫۰٪)؛ ادم ۲۵٪ در برابر ۲۱٪؛ خستگی ۳۹٪ در برابر ۳۴٪. در مقاله، عوارض درجه ۳ یا ۴ مرتبط با مینرالوکورتیکوئید و اختلالات آزمایش‌های کبدی با آبیراترون شایع‌تر بود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این مطالعه نشان داد آبیراترون به‌همراه پردنیزون در سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی پیش از شیمی‌درمانی، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک را بهبود می‌دهد و شروع شیمی‌درمانی را به تأخیر می‌اندازد. بهبود بقای کلی در این تحلیل میان‌دوره‌ای از مرز کارایی عبور نکرد. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های راهنماهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده ذکر نشده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

آبیراترون استات، مهارکننده بیوسنتز آندروژن، بقای کلی را در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی پس از شیمی‌درمانی بهبود می‌بخشد. ما این دارو را در بیمارانی که شیمی‌درمانی قبلی دریافت نکرده بودند ارزیابی کردیم.

روش‌ها

در این مطالعه دوسوکور، ۱۰۸۸ بیمار به‌صورت تصادفی به دریافت آبیراترون استات (۱۰۰۰ میلی‌گرم) به‌همراه پردنیزون (۵ میلی‌گرم، دو بار در روز) یا دارونما به‌همراه پردنیزون تقسیم شدند. نقاط پایانی اصلی مشترک، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی بودند.

نتایج

مطالعه پس از یک تحلیل میان‌دوره‌ای برنامه‌ریزی‌شده که پس از وقوع ۴۳٪ از مرگ‌های مورد انتظار انجام شد، از حالت کوری خارج شد. میانه بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک با آبیراترون-پردنیزون ۱۶٫۵ ماه و با پردنیزون به‌تنهایی ۸٫۳ ماه بود (نسبت خطر برای آبیراترون-پردنیزون در برابر پردنیزون به‌تنهایی ۰٫۵۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۵ تا ۰٫۶۲؛ P<0.001). در طول میانه پیگیری ۲۲٫۲ ماه، بقای کلی با آبیراترون-پردنیزون بهبود یافت (میانه به دست نیامد، در برابر ۲۷٫۲ ماه برای پردنیزون به‌تنهایی؛ نسبت خطر ۰٫۷۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۱ تا ۰٫۹۳؛ P=0.01) اما از مرز کارایی عبور نکرد. آبیراترون-پردنیزون از نظر زمان شروع شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک، مصرف مواد افیونی برای درد مرتبط با سرطان، پیشرفت PSA و افت وضعیت عملکردی نسبت به پردنیزون به‌تنهایی برتری نشان داد. عوارض جانبی درجه ۳ یا ۴ مرتبط با مینرالوکورتیکوئید و اختلالات در آزمایش‌های عملکرد کبد با آبیراترون-پردنیزون شایع‌تر بود.

نتیجه‌گیری

آبیراترون بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک را بهبود داد، روندی به سمت بهبود بقای کلی نشان داد و افت بالینی و شروع شیمی‌درمانی را در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی به‌طور معناداری به تأخیر انداخت. (حمایت مالی: Janssen Research and Development، که پیش‌تر Cougar Biotechnology نام داشت؛ شماره ClinicalTrials.gov: ‏NCT00887198.)

محدودیت‌ها

مطالعه پس از تحلیل میان‌دوره‌ای (پس از ۴۳٪ مرگ‌های مورد انتظار) از حالت کوری خارج شد و بقای کلی از مرز کارایی از پیش تعیین‌شده عبور نکرد، لذا نتیجه بقای کلی به‌صورت «روند بهبود» گزارش شد. عوارض مرتبط با مینرالوکورتیکوئید و اختلالات عملکرد کبد با آبیراترون بیشتر بود.

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.