خطر عود سرطان سینه طی ۲۰ سال پس از قطع درمان هورمونی در سال پنجم

پیش‌زمینه

مصرف درمان هورمونی به مدت ۵ سال، میزان عود را هم در طول درمان و هم پس از آن در زنان مبتلا به سرطان سینه زودرس و دارای گیرنده استروژن (ER) مثبت به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد. تمدید این درمان فراتر از ۵ سال محافظت بیشتری ایجاد می‌کند اما عوارض جانبی اضافی دارد. به دست آوردن داده درباره خطر مطلق عود دوردست بعدی در صورت قطع درمان در سال پنجم می‌تواند در تصمیم‌گیری برای تمدید درمان کمک کند.

روش‌ها

در این فراتحلیل نتایج ۸۸ کارآزمایی شامل ۶۲٬۹۲۳ زن مبتلا به سرطان سینه ER مثبت که پس از ۵ سال درمان هورمونی برنامه‌ریزی‌شده بدون بیماری بودند، از تحلیل‌های کاپلان-مایر و رگرسیون کاکس، طبقه‌بندی‌شده بر اساس کارآزمایی و درمان، برای ارزیابی ارتباط قطر تومور و وضعیت گره لنفاوی (TN)، درجه تومور و سایر عوامل با پیامدهای بیماران در فاصله سال ۵ تا ۲۰ استفاده کردیم.

نتایج

عودهای سرطان سینه در تمام دوره مطالعه از سال ۵ تا ۲۰ با نرخی ثابت رخ دادند. خطر عود دوردست به‌شدت با وضعیت اولیه TN همبستگی داشت. در بیماران با بیماری مرحله T1، خطر عود دوردست ۱۳٪ در صورت نبود درگیری گره لنفاوی (T1N0)، ۲۰٪ با درگیری یک تا سه گره (T1N1-3) و ۳۴٪ با درگیری چهار تا نه گره (T1N4-9) بود؛ در بیماران با مرحله T2، خطرها ۱۹٪ در T2N0، ۲۶٪ در T2N1-3 و ۴۱٪ در T2N4-9 بود. خطر مرگ ناشی از سرطان سینه نیز به‌طور مشابه به وضعیت TN وابسته بود، اما خطر سرطان سینه طرف مقابل چنین نبود. با در نظر گرفتن وضعیت TN، عوامل درجه تومور (در دسترس برای ۴۳٬۵۹۰ بیمار) و وضعیت Ki-67 (در دسترس برای ۷۶۹۲ بیمار)، که همبستگی شدیدی با یکدیگر دارند، تنها ارزش پیش‌بینی‌کننده مستقل متوسطی برای عود دوردست داشتند، اما وضعیت گیرنده پروژسترون (در ۵۴٬۱۱۵ بیمار) و گیرنده نوع ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی (HER2) (در ۱۵٬۴۱۸ بیمار در کارآزمایی‌های بدون استفاده از تراستوزومب) پیش‌بینی‌کننده نبود. در دوره مطالعه از سال ۵ تا ۲۰، خطر مطلق عود دوردست در بیماران مبتلا به سرطان سینه T1N0 برای بیماری با درجه پایین ۱۰٪، درجه متوسط ۱۳٪ و درجه بالا ۱۷٪ بود؛ خطرهای متناظر برای هر نوع عود یا سرطان سینه طرف مقابل به‌ترتیب ۱۷٪، ۲۲٪ و ۲۶٪ بود.

نتیجه‌گیری

پس از ۵ سال درمان هورمونی کمکی، عودهای سرطان سینه در تمام دوره مطالعه از سال ۵ تا ۲۰ به‌طور پیوسته ادامه یافتند. خطر عود دوردست به‌شدت با وضعیت اولیه TN همبستگی داشت و بسته به وضعیت TN و درجه تومور، از ۱۰ تا ۴۱٪ متغیر بود. (حمایت مالی: Cancer Research UK و دیگران.)