لوموستین و بواسیزوماب در گلیوبلاستومای پیشرونده

پیش‌زمینه

بواسیزوماب بر پایهٔ داده‌های کنترل‌نشده برای درمان بیماران مبتلا به گلیوبلاستومای پیشرونده تأیید شده است. داده‌های یک کارآزمایی فاز ۲ نشان می‌داد که افزودن بواسیزوماب به لوموستین ممکن است بقای کلی را در مقایسه با درمان‌های تک‌دارویی بهبود دهد. ما کوشیدیم مشخص کنیم که آیا این ترکیب در بیماران در اولین پیشرفت گلیوبلاستوما به بقای کلی طولانی‌تری نسبت به لوموستین به‌تنهایی می‌انجامد یا خیر.

روش‌ها

بیمارانی را که پس از شیمی‌پرتودرمانی دچار پیشرفت بیماری شده بودند، با نسبت ۲ به ۱ به‌صورت تصادفی به دریافت لوموستین به‌علاوهٔ بواسیزوماب (گروه ترکیبی، ۲۸۸ بیمار) یا لوموستین به‌تنهایی (گروه تک‌دارویی، ۱۴۹ بیمار) اختصاص دادیم. وضعیت متیلاسیون پروموتر ژن O6-متیل‌گوانین-DNA متیل‌ترانسفراز (MGMT) ارزیابی شد. کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و عملکرد عصبی‌شناختی در ابتدا و هر ۱۲ هفته ارزیابی شدند. نقطهٔ پایانی اولیهٔ کارآزمایی بقای کلی بود.

نتایج

در مجموع ۴۳۷ بیمار تصادفی‌سازی شدند. میانهٔ تعداد چرخه‌های درمانی ۶ هفته‌ای در گروه ترکیبی سه و در گروه تک‌دارویی یک بود. با ۳۲۹ رویداد بقای کلی (۷۵٫۳٪)، درمان ترکیبی مزیت بقا ایجاد نکرد؛ میانهٔ بقای کلی در گروه ترکیبی ۹٫۱ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸٫۱ تا ۱۰٫۱) و در گروه تک‌دارویی ۸٫۶ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷٫۶ تا ۱۰٫۴) بود (نسبت مخاطره برای مرگ ۰٫۹۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۴ تا ۱٫۲۱؛ P=۰٫۶۵). بقای بدون پیشرفت بیماری که به‌صورت محلی ارزیابی شد، در گروه ترکیبی ۲٫۷ ماه طولانی‌تر از گروه تک‌دارویی بود: ۴٫۲ ماه در برابر ۱٫۵ ماه (نسبت مخاطره برای پیشرفت بیماری یا مرگ ۰٫۴۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۹ تا ۰٫۶۱؛ P<۰٫۰۰۱). عوارض جانبی درجهٔ ۳ تا ۵ در ۶۳٫۶٪ بیماران گروه ترکیبی و ۳۸٫۱٪ بیماران گروه تک‌دارویی رخ داد. افزودن بواسیزوماب به لوموستین نه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و نه عملکرد عصبی‌شناختی را تحت‌تأثیر قرار داد. وضعیت MGMT عامل پیش‌آگهی‌دهنده بود.

نتیجه‌گیری

با وجود طولانی‌تر شدن نسبی بقای بدون پیشرفت بیماری، درمان با لوموستین به‌علاوهٔ بواسیزوماب در مقایسه با لوموستین به‌تنهایی مزیت بقا برای بیماران مبتلا به گلیوبلاستومای پیشرونده ایجاد نکرد. (حمایت مالی: کمک آموزشی بدون محدودیت از F. Hoffmann-La Roche و صندوق پژوهش سرطان EORTC؛ EORTC 26101، شمارهٔ ClinicalTrials.gov: NCT01290939؛ شمارهٔ Eudra-CT: ۲۰۱۰-۰۲۳۲۱۸-۳۰.)