به‌روزرسانی ۲۰۱۰ راهنمای EORTC برای استفاده از فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت (G-CSF) جهت کاهش بروز نوتروپنی تب‌دار ناشی از شیمی‌درمانی در بیماران بزرگسال مبتلا به اختلالات لنفوپرولیفراتیو و تومورهای توپر
- نوع مطالعه
- رهنمود بالینی
- نام مطالعه
- EORTC G-CSF 2010
- طراحی
- راهنمای بالینی مبتنی بر مرور نظام‌مند متون (به‌روزرسانی راهنمای ۲۰۰۶ گروه کاری راهنماهای اروپایی EORTC)
- حجم نمونه
- قابل‌اعمال نیست (راهنمای بالینی)؛ در چکیده ذکر نشده است
- منبع
- European Journal of Cancer · ۲۰۱۱
به زبان ساده
شیمی‌درمانی می‌تواند تعداد گلبول‌های سفید خون (نوتروفیل‌ها) را پایین بیاورد و خطر عفونت همراه با تب را بالا ببرد؛ این وضعیت گاهی باعث کاهش دوز یا تأخیر در شیمی‌درمانی می‌شود. داروهایی به نام G-CSF می‌توانند برای پیشگیری از این مشکل تجویز شوند. این راهنما توضیح می‌دهد پزشک بر اساس نوع شیمی‌درمانی و ویژگی‌های شما (مثلاً سن ۶۵ سال یا بیشتر، یا سابقه نوتروپنی تب‌دار) چه زمانی استفاده از این داروها را در نظر بگیرد. تصمیم نهایی درباره نوع دارو و زمان مصرف آن با پزشک معالج شماست.
نکات کلیدی
توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است
عوامل خطر نامطلوب مرتبط با بیمار، مانند سن بالا (≥۶۵ سال) و تعداد نوتروفیل، باید پیش از هر دوره شیمی‌درمانی در ارزیابی کلی خطر نوتروپنی تب‌دار (FN) بررسی شوند.
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است
پس از یک دوره قبلی FN، بیماران باید در دوره‌های بعدی G-CSF پیشگیرانه دریافت کنند.
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است
G-CSF پیشگیرانه همچنان در بیمارانی که رژیم شیمی‌درمانی با خطر بالای FN (≥۲۰٪) دریافت می‌کنند توصیه می‌شود.
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است
هنگام استفاده از رژیم شیمی‌درمانی با خطر FN برابر ۱۰ تا ۲۰٪، باید توجه ویژه‌ای به عوامل خطر مرتبط با بیمار که ممکن است خطر کلی FN را افزایش دهند معطوف شود.
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است
در شرایطی که راهبردهای شیمی‌درمانی با دوز فشرده یا شدت دوز بالا فواید بقا دارند، حمایت پیشگیرانه با G-CSF توصیه می‌شود. اگر کاهش شدت یا تراکم دوز شیمی‌درمانی با پیش‌آگهی بد همراه باشد، می‌توان برای حفظ شیمی‌درمانی از پیشگیری اولیه با G-CSF استفاده کرد.
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است
استفاده از هر یک از فیلگراستیم، لنوگراستیم و پگ‌فیلگراستیم برای پیشگیری از FN و عوارض مرتبط با آن، در موارد مقتضی، توصیه می‌شود. انتخاب شکل دارویی به قضاوت بالینی فردی بستگی دارد.
جمعیت مطالعه
بیماران سرطانی بزرگسال در معرض خطر نوتروپنی تب‌دار (FN) ناشی از شیمی‌درمانی، شامل بیماران مبتلا به اختلالات لنفوپرولیفراتیو و تومورهای توپر.
نقاط پایانی
هدف راهنما: کاهش بروز نوتروپنی تب‌دار ناشی از شیمی‌درمانی و عوارض مرتبط با آن از طریق استفاده از G-CSFها (فیلگراستیم، شامل بیوسیمیلارهای تأییدشده، لنوگراستیم و پگ‌فیلگراستیم).
ایمنی و عوارض
چکیده اطلاعات ایمنی (نرخ عوارض درجه ≥۳) را گزارش نکرده است. جزئیات در متن کامل راهنما موجود است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این راهنما ارزیابی خطر نوتروپنی تب‌دار را پیش از هر دوره شیمی‌درمانی (با در نظر گرفتن عواملی مانند سن ≥۶۵ سال و تعداد نوتروفیل) توصیه می‌کند و G-CSF پیشگیرانه را برای رژیم‌های با خطر بالای FN (≥۲۰٪)، پس از یک دوره قبلی FN و در راهبردهای دوز فشرده یا شدت دوز بالا که فایده بقا دارند توصیه می‌کند. فیلگراستیم، لنوگراستیم و پگ‌فیلگراستیم همگی گزینه‌های مناسب‌اند و انتخاب بین آن‌ها به قضاوت بالینی بستگی دارد. وضعیت فعلی این راهنما و نسخه‌های جدیدتر EORTC یا سایر انجمن‌ها باید بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
نوتروپنی ناشی از شیمی‌درمانی عامل خطر مهمی برای ابتلا و مرگ‌ومیر مرتبط با عفونت و نیز یک سمیت محدودکننده دوز قابل‌توجه در درمان سرطان است. بیمارانی که طی شیمی‌درمانی دچار نوتروپنی شدید (درجه ۳/۴) یا نوتروپنی تب‌دار (FN) می‌شوند، اغلب با کاهش دوز و/یا تأخیر در شیمی‌درمانی مواجه می‌شوند. این امر می‌تواند بر موفقیت درمان اثر بگذارد، به‌ویژه هنگامی که هدف درمان، علاج‌بخشی یا طولانی‌کردن بقا باشد. در اروپا، درمان پیشگیرانه با فاکتورهای محرک کلونی گرانولوسیت (G-CSF) مانند فیلگراستیم (شامل بیوسیمیلارهای تأییدشده)، لنوگراستیم یا پگ‌فیلگراستیم برای کاهش خطر نوتروپنی ناشی از شیمی‌درمانی در دسترس است. با این حال، کاربرد درمان پیشگیرانه با G-CSF در عمل بالینی، هم از نظر زمان‌بندی درمان و هم از نظر بیمارانی که این درمان به آنان پیشنهاد می‌شود، بسیار متفاوت است. نیاز به راهنماهای عمومی‌قابل‌کاربرد و متمرکز بر اروپا به تشکیل گروه کاری راهنماهای اروپایی توسط سازمان اروپایی پژوهش و درمان سرطان (EORTC) و انتشار راهنمایی در سال ۲۰۰۶ برای استفاده از G-CSF در بیماران سرطانی بزرگسال در معرض خطر FN ناشی از شیمی‌درمانی انجامید.
روش‌ها
برای اطمینان از به‌روز بودن توصیه‌ها و ارائه راهنمایی برای عمل بالینی در اروپا، یک مرور نظام‌مند جدید متون انجام شده است.
توصیه‌ها
توصیه می‌کنیم عوامل خطر نامطلوب مرتبط با بیمار، مانند سن بالا (≥۶۵ سال) و تعداد نوتروفیل، پیش از هر دوره شیمی‌درمانی در ارزیابی کلی خطر FN بررسی شوند. مهم است که پس از یک دوره قبلی FN، بیماران در دوره‌های بعدی G-CSF پیشگیرانه دریافت کنند. ما فهرست گسترده‌تری از رژیم‌های رایج شیمی‌درمانی را ارائه می‌کنیم که دارای خطر بالا (≥۲۰٪) یا متوسط (۱۰ تا ۲۰٪) FN دانسته می‌شوند. G-CSF پیشگیرانه همچنان در بیمارانی که رژیم شیمی‌درمانی با خطر بالای FN دریافت می‌کنند توصیه می‌شود. هنگام استفاده از رژیم شیمی‌درمانی که با FN در ۱۰ تا ۲۰٪ بیماران همراه است، باید توجه ویژه‌ای به عوامل خطر مرتبط با بیمار که ممکن است خطر کلی FN را افزایش دهند معطوف شود. در شرایطی که راهبردهای شیمی‌درمانی با دوز فشرده (dose-dense) یا با شدت دوز بالا (dose-intense) فواید بقا دارند، حمایت پیشگیرانه با G-CSF توصیه می‌شود. به‌طور مشابه، اگر کاهش شدت یا تراکم دوز شیمی‌درمانی با پیش‌آگهی بد همراه باشد، می‌توان برای حفظ شیمی‌درمانی از پیشگیری اولیه با G-CSF استفاده کرد. شواهد بالینی نشان می‌دهد فیلگراستیم، لنوگراستیم و پگ‌فیلگراستیم کارایی بالینی دارند و ما استفاده از هر یک از این داروها را برای پیشگیری از FN و عوارض مرتبط با آن، در موارد مقتضی، توصیه می‌کنیم. بیوسیمیلارهای فیلگراستیم نیز برای استفاده در اروپا تأیید شده‌اند. در حالی که سایر اشکال G-CSF، از جمله بیوسیمیلارها، به‌صورت یک دوره تزریق روزانه تجویز می‌شوند، پگ‌فیلگراستیم امکان تجویز یک‌بار در هر دوره را فراهم می‌کند. انتخاب شکل دارویی همچنان به قضاوت بالینی فردی بستگی دارد. شواهد حاصل از چندین مطالعه با سطح پایین که از داده‌های ممیزی و عمل بالینی به دست آمده‌اند نشان می‌دهد برخی بیماران G-CSFهای روزانه را به‌صورت نابهینه دریافت می‌کنند؛ استفاده از پگ‌فیلگراستیم ممکن است از این مشکل جلوگیری کند.
محدودیت‌ها
چکیده به شواهد با سطح پایین (داده‌های ممیزی و عمل بالینی) درباره مصرف نابهینه G-CSFهای روزانه اشاره می‌کند. درجه‌بندی توصیه‌ها و فهرست کامل رژیم‌های پرخطر و با خطر متوسط در چکیده نیامده و باید به متن کامل مراجعه شود. این راهنما در سال ۲۰۱۰ منتشر شده و ممکن است با نسخه‌های جدیدتر جایگزین شده باشد.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.