در زنانی که سرطان دهانه رحم آن‌ها پس از شیمی‌درمانی پیشرفت کرده بود، پمبرولیزوماب به‌تنهایی در حدود ۱ نفر از هر ۷ بیمار دارای تومور PD-L1 مثبت باعث کوچک شدن تومور شد و این پاسخ‌ها اغلب طولانی بودند.
بیماری عودکننده یا متاستاتیک با پیشرفت حین یا پس از شیمی‌درمانی، PD-L1 CPS ≥۱؛ بیمارانی که پیش‌تر ایمنی‌درمانی نگرفته‌اند
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلی‌گرم هر ۶ هفته (انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای) | وریدی | روز ۱ |
عوارض درجه ۳ تا ۴ مرتبط با درمان در ۱۲٫۲٪ رخ داد. پایش و مدیریت عوارض ایمنی مانند سایر رژیم‌های پمبرولیزوماب.
در صفحه «سرطان دهانه رحم» · بیماری متاستاتیک یا عودکننده: خط دوم و بعد
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) ۲۰۰ میلی‌گرم وریدی در روز ۱ هر دوره ۳ هفته‌ای، تا ۳۵ نوبت (حدود ۲ سال) یا تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌تحمل یا تصمیم پزشک یا بیمار. تصویربرداری هر ۹ هفته در ۱۲ ماه نخست و سپس هر ۱۲ هفته.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله و ClinicalTrials.gov NCT02628067 (روز ۱ هر ۳ هفته، تا ۳۵ نوبت)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته دهانه رحم با درمان قبلی؛ ۸۳٫۷٪ تومور PD-L1 مثبت (CPS ≥۱) داشتند.
میانه سن ۴۶ سال؛ ۶۵٫۳٪ ECOG برابر ۱؛ ۷۷ نفر از ۸۲ بیمار PD-L1 مثبت پیش‌تر یک یا چند خط شیمی‌درمانی برای بیماری عودکننده یا متاستاتیک گرفته بودند. بیماران مبتلا به بیماری خودایمنی یا شرایط نیازمند سرکوب ایمنی وارد نشدند (برچسب FDA پمبرولیزوماب).
پیامد اصلی: میزان پاسخ عینی (RECIST 1.1، بازبینی مستقل مرکزی). پیامد ثانویه: ایمنی.
عوارض مرتبط با درمان در ۶۵٫۳٪؛ شایع‌ترین: کم‌کاری تیروئید (۱۰٫۲٪)، کاهش اشتها (۹٫۲٪) و خستگی (۹٫۲٪). عوارض درجه ۳ تا ۴ مرتبط با درمان در ۱۲٫۲٪.
مبنای تأیید سریع FDA برای پمبرولیزوماب در سرطان دهانه رحم PD-L1 مثبت پس از شیمی‌درمانی؛ رهنمود NCCN پمبرولیزوماب را برای تومورهای PD-L1 مثبت، MSI-H/dMMR یا TMB-H در خط دوم به بعد ترجیحی می‌داند.
KEYNOTE-158 (شناسه ClinicalTrials.gov: NCT02628067) یک مطالعه سبدی فاز ۲ است که فعالیت ضدتوموری و ایمنی پمبرولیزوماب را در انواع مختلف سرطان بررسی می‌کند. ما نتایج میانی بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته دهانه رحم با درمان قبلی را ارائه می‌کنیم.
بیماران پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته به مدت ۲ سال یا تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌تحمل یا تصمیم پزشک یا بیمار دریافت کردند. تصویربرداری تومور در ۱۲ ماه نخست هر ۹ هفته و پس از آن هر ۱۲ هفته انجام شد. پیامد اصلی، میزان پاسخ عینی (ORR) بر اساس معیارهای RECIST نسخه ۱٫۱ با بازبینی مستقل مرکزی رادیولوژیک بود. ایمنی پیامد ثانویه بود.
نود و هشت بیمار درمان شدند. میانه سن ۴۶٫۰ سال (دامنه ۲۴ تا ۷۵) بود و ۶۵٫۳٪ بیماران وضعیت عملکردی ECOG برابر ۱ داشتند. هشتاد و دو بیمار (۸۳٫۷٪) تومور مثبت از نظر لیگاند ۱ مرگ برنامه‌ریزی‌شده (PD-L1) داشتند (نمره ترکیبی مثبت ≥ ۱) که ۷۷ نفر از آن‌ها پیش‌تر یک یا چند خط شیمی‌درمانی برای بیماری عودکننده یا متاستاتیک گرفته بودند. میانه پیگیری ۱۰٫۲ ماه (دامنه ۰٫۶ تا ۲۲٫۷) بود. ORR برابر ۱۲٫۲٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶٫۵٪ تا ۲۰٫۴٪) با سه پاسخ کامل و نه پاسخ نسبی بود. همه ۱۲ پاسخ در بیماران دارای تومور PD-L1 مثبت بود، که ORR برابر ۱۴٫۶٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷٫۸٪ تا ۲۴٫۲٪) را نشان می‌دهد؛ ۱۴٫۳٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷٫۴٪ تا ۲۴٫۱٪) از این پاسخ‌ها در بیمارانی بود که یک یا چند خط شیمی‌درمانی برای بیماری عودکننده یا متاستاتیک گرفته بودند. میانه مدت پاسخ به دست نیامد (دامنه ≥ ۳٫۷ تا ≥ ۱۸٫۶ ماه). عوارض جانبی مرتبط با درمان در ۶۵٫۳٪ بیماران رخ داد و شایع‌ترین آن‌ها کم‌کاری تیروئید (۱۰٫۲٪)، کاهش اشتها (۹٫۲٪) و خستگی (۹٫۲٪) بود. عوارض جانبی درجه ۳ تا ۴ مرتبط با درمان در ۱۲٫۲٪ بیماران رخ داد.
پمبرولیزوماب تک‌دارویی فعالیت ضدتوموری پایدار و ایمنی قابل‌مدیریت در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته دهانه رحم نشان داد. بر پایه این نتایج، سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید سریع پمبرولیزوماب را برای بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته دهانه رحم PD-L1 مثبت که در حین یا پس از شیمی‌درمانی پیشرفت کرده‌اند، صادر کرد.
تک‌گروهی، بدون گروه مقایسه؛ گزارش میانی با پیگیری کوتاه.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...