پمبرولیزوماب در برابر برنتوکسیماب ودوتین در لنفوم هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم: تحلیل میانی یک مطالعه فاز ۳ چندمرکزی، تصادفی و باز

پیش‌زمینه

مهار PD-1 با تک‌درمانی پمبرولیزوماب (pembrolizumab) در بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم، فعالیت ضدتومور و سمیت نشان داده است. در اینجا تحلیل‌های میانی مطالعه KEYNOTE-204 را ارائه می‌کنیم که پمبرولیزوماب را در برابر برنتوکسیماب ودوتین (brentuximab vedotin) در لنفوم هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم ارزیابی کرد.

روش‌ها

در این مطالعه فاز ۳ تصادفی و باز، بیماران ۱۸ ساله و بالاتر مبتلا به لنفوم هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم با بیماری قابل‌اندازه‌گیری و وضعیت عملکردی گروه همکاری انکولوژی شرق (ECOG) صفر یا ۱، که برای پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی خون‌ساز (HSCT) مناسب نبودند یا پس از آن عود کرده بودند، در ۷۸ بیمارستان و مرکز سرطان در ۲۰ کشور و منطقه وارد شدند. بیماران با یک سامانه پاسخ صوتی تعاملی به نسبت ۱:۱ به‌طور تصادفی به پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم وریدی هر ۳ هفته یا برنتوکسیماب ودوتین ۱٫۸ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وریدی هر ۳ هفته اختصاص یافتند. تصادفی‌سازی بر اساس سابقه HSCT اتولوگ و وضعیت پس از درمان خط اول طبقه‌بندی شد. نتایج دومین تحلیل میانی، با تاریخ برش پایگاه داده ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰، در اینجا ارائه می‌شود. پیامدهای اصلی دوگانه که در جمعیت قصد درمان ارزیابی شدند، بقای بدون پیشرفت بر اساس بازبینی مرکزی مستقل و نابینا، و بقای کلی (که در این تحلیل میانی تحلیل نشد) بودند. ایمنی در همه بیمارانی ارزیابی شد که دست‌کم یک دوز داروی مطالعه دریافت کرده بودند. این مطالعه در ClinicalTrials.gov با شماره NCT02684292 ثبت شده است. جذب بیمار برای این کارآزمایی بسته شده است.

نتایج

بین ۸ ژوئیه ۲۰۱۶ و ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸، ۱۵۱ بیمار به‌طور تصادفی به پمبرولیزوماب و ۱۵۳ بیمار به برنتوکسیماب ودوتین اختصاص یافتند. پس از میانه زمان از تصادفی‌سازی تا برش داده ۲۵٫۷ ماه (دامنه میان‌چارکی: ۲۳٫۴ تا ۳۳٫۰)، میانه بقای بدون پیشرفت برای پمبرولیزوماب ۱۳٫۲ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۰٫۹ تا ۱۹٫۴) در برابر ۸٫۳ ماه (۵٫۷ تا ۸٫۸) برای برنتوکسیماب ودوتین بود (نسبت خطر ۰٫۶۵ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۸ تا ۰٫۸۸]؛ p = ۰٫۰۰۲۷). شایع‌ترین عوارض جانبی درجه ۳ تا ۵ مرتبط با درمان عبارت بودند از پنومونیت (شش [۴٪] از ۱۴۸ بیمار در گروه پمبرولیزوماب در برابر یک [۱٪] از ۱۵۲ بیمار در گروه برنتوکسیماب ودوتین)، نوتروپنی (سه [۲٪] در برابر ۱۱ [۷٪])، کاهش شمار نوتروفیل (یک [۱٪] در برابر هفت [۵٪]) و نوروپاتی محیطی (یک [۱٪] در برابر پنج [۳٪]). عوارض جانبی جدی مرتبط با درمان در ۲۴ (۱۶٪) از ۱۴۸ بیمار دریافت‌کننده پمبرولیزوماب و ۱۶ (۱۱٪) از ۱۵۲ بیمار دریافت‌کننده برنتوکسیماب ودوتین رخ داد. یک مرگ مرتبط با درمان به علت پنومونی در گروه پمبرولیزوماب رخ داد.

تفسیر

پمبرولیزوماب در مقایسه با برنتوکسیماب ودوتین بهبود معنادار آماری و بالینی در بقای بدون پیشرفت نشان داد و ایمنی آن با گزارش‌های قبلی همخوان بود. این داده‌ها از پمبرولیزوماب به‌عنوان گزینه درمانی ارجح برای بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین کلاسیک عودکرده یا مقاوم که پس از HSCT اتولوگ عود کرده‌اند یا برای HSCT اتولوگ مناسب نیستند، پشتیبانی می‌کنند.

حمایت مالی

Merck Sharp & Dohme Corp (یکی از شرکت‌های تابعه Merck & Co, Inc، کنیلورث، نیوجرسی، آمریکا).