مطالعه مشاهده‌ایسرطان کبد

پیوند کبد برای درمان کارسینوم‌های هپاتوسلولار کوچک در بیماران مبتلا به سیروز

N Engl J Med · ۱۹۹۶۴۸ بیمار
Liver Transplantation for the Treatment of Small Hepatocellular Carcinomas in Patients with CirrhosisMazzaferro V, Regalia E, Doci R, Andreola S, Pulvirenti A, Bozzetti F, et al. N Engl J Med. 1996. 334:693-700
نوع مطالعه
مطالعه مشاهده‌ای
نام مطالعه
Milan criteria
طراحی
مطالعه آینده‌نگر تک‌گروهی (بدون گروه کنترل) روی بیماران مبتلا به سیروز که پیوند کبد شدند
حجم نمونه
۴۸ بیمار
منبع
N Engl J Med · ۱۹۹۶

به زبان ساده

در برخی بیماران مبتلا به سیروز، سرطان کبد کوچک است اما به‌دلیل بیماری زمینه‌ای کبد، جراحی برداشت تومور ممکن نیست. در این مطالعه ۴۸ بیمار با چنین شرایطی پیوند کبد شدند. چهار سال پس از پیوند، حدود سه‌چهارم بیماران زنده بودند و سرطان فقط در ۴ نفر عود کرد. نتایج در بیمارانی که تومورشان در محدوده معیارهای مشخص (یک تومور تا ۵ سانتی‌متر یا حداکثر سه تومور تا ۳ سانتی‌متر) بود، بهتر بود.

نتایج کلیدی

۱۷٪
مرگ‌ومیر کلی
کل ۴۸ بیمار
۷۵٪
بقای اکچوئریال ۴ ساله (کل بیماران)
۸۳٪
بقای بدون عود ۴ ساله (کل بیماران)
۴ بیمار (۸٪)
عود کارسینوم هپاتوسلولار
۸۵٪ در برابر ۵۰٪
بقای کلی ۴ ساله: تومورهای مطابق معیارها (۳۵ بیمار، ۷۳٪) در برابر خارج از معیارها (۱۳ بیمار، ۲۷٪)
P=۰٫۰۱
۹۲٪ در برابر ۵۹٪
بقای بدون عود ۴ ساله: تومورهای مطابق معیارها در برابر خارج از معیارها
P=۰٫۰۰۲

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱پیوند کبد (گروه واحد)

پیوند ارتوتوپیک کبد (معیار ورود پیش از پیوند: تومور منفرد ≤۵ سانتی‌متر یا حداکثر ۳ ندول هرکدام ≤۳ سانتی‌متر، بدون امکان رزکسیون). ۳۳ بیمار با عملکرد کبدی کافی پیش از پیوند درمان تومور، عمدتاً کموآمبولیزاسیون، دریافت کردند (داروها و دوزهای کموآمبولیزاسیون در چکیده ذکر نشده؛ جزئیات در متن کامل مقاله). پس از پیوند هیچ درمان ضدسرطانی داده نشد.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سیروز با کارسینوم هپاتوسلولار کوچک و غیرقابل برداشت (unresectable) که پیوند کبد شدند. در ۹۴٪ بیماران سیروز با عفونت ویروس هپاتیت B، ویروس هپاتیت C یا هر دو مرتبط بود. وجود تومور با بیوپسی یا سنجش آلفا-فتوپروتئین سرم تأیید شده بود. معیارهای واجد شرایط بودن برای پیوند: در تومور منفرد، قطر ۵ سانتی‌متر یا کمتر؛ در تومورهای متعدد، حداکثر سه ندول که قطر هر کدام ۳ سانتی‌متر یا کمتر باشد.

نقاط پایانی

بقای کلی و بقای بدون عود پس از پیوند کبد (بقای اکچوئریال در ۴ سال). بیماران به‌صورت آینده‌نگر با میانه پیگیری ۲۶ ماه (دامنه ۹ تا ۵۴ ماه) دنبال شدند. بقا بر پایه رعایت یا عدم رعایت معیارهای از پیش تعیین‌شده در بررسی پاتولوژیک کبد خارج‌شده مقایسه شد.

ایمنی و عوارض

چکیده اطلاعات تفصیلی درباره عوارض جانبی ارائه نمی‌کند. مرگ‌ومیر کلی ۱۷٪ گزارش شده است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این مطالعه نشان داد که پیوند کبد می‌تواند درمان مؤثری برای کارسینوم هپاتوسلولار کوچک و غیرقابل برداشت در بیماران مبتلا به سیروز باشد و معیارهای انتخاب بیمار مورد استفاده در آن (یک تومور ≤۵ سانتی‌متر یا حداکثر سه تومور ≤۳ سانتی‌متر)، با پیامد بهتر همراه بودند. چکیده درباره تأثیر بر رهنمودها یا تأییدیه‌های دارویی اطلاعاتی ارائه نمی‌کند؛ وضعیت فعلی این معیارها در رهنمودهای بالینی باید جداگانه بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

نقش پیوند ارتوتوپیک کبد در درمان بیماران مبتلا به سیروز و کارسینوم هپاتوسلولار بحث‌برانگیز است و تعیین اینکه کدام بیماران پس از پیوند کبد پیامد خوبی خواهند داشت دشوار است.

روش‌ها

ما ۴۸ بیمار مبتلا به سیروز را که کارسینوم هپاتوسلولار کوچک و غیرقابل برداشت داشتند و تحت پیوند کبد قرار گرفتند بررسی کردیم. در ۹۴٪ بیماران، سیروز با عفونت ویروس هپاتیت B، ویروس هپاتیت C یا هر دو مرتبط بود. وجود تومور با بیوپسی یا سنجش آلفا-فتوپروتئین سرم تأیید شد. معیارهای واجد شرایط بودن برای پیوند عبارت بودند از: تومور با قطر ۵ سانتی‌متر یا کمتر در بیماران با کارسینوم هپاتوسلولار منفرد، و حداکثر سه ندول تومورال که قطر هر یک ۳ سانتی‌متر یا کمتر باشد در بیماران با تومورهای متعدد. سی‌وسه بیمار با عملکرد کبدی کافی پیش از پیوند تحت درمان تومور قرار گرفتند که عمدتاً کموآمبولیزاسیون بود. پس از پیوند کبد، بیماران به‌صورت آینده‌نگر با میانه ۲۶ ماه (دامنه ۹ تا ۵۴ ماه) پیگیری شدند. پس از پیوند هیچ درمان ضدسرطانی داده نشد.

نتایج

مرگ‌ومیر کلی ۱۷٪ بود. پس از چهار سال، بقای اکچوئریال ۷۵٪ و بقای بدون عود ۸۳٪ بود. کارسینوم هپاتوسلولار در چهار بیمار (۸٪) عود کرد. بقای کلی و بقای بدون عود در چهار سال در میان ۳۵ بیمار (۷۳٪ کل بیماران) که در بررسی پاتولوژیک کبد خارج‌شده، معیارهای از پیش تعیین‌شده برای انتخاب کارسینوم‌های هپاتوسلولار کوچک را داشتند، به‌ترتیب ۸۵٪ و ۹۲٪ بود، در حالی که این میزان‌ها در ۱۳ بیمار (۲۷٪) که تومورهایشان از این حدود فراتر بود، به‌ترتیب ۵۰٪ و ۵۹٪ بود (P=۰٫۰۱ برای بقای کلی؛ P=۰٫۰۰۲ برای بقای بدون عود). در این گروه از ۴۸ بیمار با تومورهای در مرحله اولیه، وضعیت تومور-گره-متاستاز (TNM)، تعداد تومورها، غلظت آلفا-فتوپروتئین سرم، درمان دریافت‌شده پیش از پیوند و ۱۰ متغیر دیگر ارتباط معناداری با بقا نداشتند.

نتیجه‌گیری

پیوند کبد درمانی مؤثر برای کارسینوم‌های هپاتوسلولار کوچک و غیرقابل برداشت در بیماران مبتلا به سیروز است.

محدودیت‌ها

حجم نمونه کوچک (۴۸ بیمار)، نبود گروه کنترل و تصادفی‌سازی، و میانه پیگیری نسبتاً کوتاه (۲۶ ماه) از محدودیت‌های مطالعه‌اند. مقایسه بر پایه یافته‌های پاتولوژیک پس از پیوند انجام شد و ۳۳ بیمار پیش از پیوند درمان تومور دریافت کرده بودند. اغلب بیماران سیروز مرتبط با هپاتیت B یا C داشتند.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.