ریزش دائمی مو ناشی از شیمی‌درمانی در بیماران مبتلا به سرطان سینه: یک مطالعه کوهورت آینده‌نگر سه‌ساله

پیش‌زمینه

اگرچه ریزش مو ناشی از شیمی‌درمانی (CIA) موقتی در نظر گرفته می‌شود، برخی بیماران چندین سال پس از شیمی‌درمانی ریزش مداوم مو را گزارش می‌کنند. با این حال، داده‌های آینده‌نگر بلندمدت درباره بروز و تأثیر ریزش دائمی مو ناشی از شیمی‌درمانی (PCIA) اندک است. هدف مطالعه ما برآورد بروز بلندمدت PCIA در یک کوهورت از بیماران مبتلا به سرطان سینه بود که حجم و تراکم موی آن‌ها پیش از شیمی‌درمانی اندازه‌گیری شده بود و تا ۳ سال پس از شیمی‌درمانی پیگیری شدند.

مواد و روش‌ها

مطالعه کوهورت آینده‌نگر بر روی بیماران متوالی ۱۸ سال و بالاتر با تشخیص پس از جراحی سرطان سینه مرحله I تا III که انتظار می‌رفت شیمی‌درمانی کمکی دریافت کنند، در کلینیک سرپایی سرطان سینه مرکز پزشکی سامسونگ در سئول، کره، از فوریه ۲۰۱۲ تا ژوئیه ۲۰۱۳ (۶۱ نفر) انجام شد. تراکم و ضخامت عینی مو با استفاده از یک دستگاه مهندسی زیستی غیرتهاجمی اندازه‌گیری شد.

نتایج

نسبت شرکت‌کنندگانی که در ۶ ماه و ۳ سال دچار PCIA بودند به‌ترتیب ۳۹٫۵٪ و ۴۲٫۳٪ بود. PCIA در اغلب بیماران با رشد مجدد ناکامل مو مشخص می‌شد. بیمارانی که رژیم مبتنی بر تاکسان دریافت کرده بودند، در مقایسه با بیماران دریافت‌کننده سایر انواع شیمی‌درمانی، بیشتر احتمال داشت PCIA را تجربه کنند. در پیگیری ۳ ساله، نازک‌شدن مو شایع‌ترین مشکل گزارش‌شده توسط شرکت‌کنندگان بود (۷۵٫۰٪)، و پس از آن کاهش حجم مو (۵۳٫۹٪)، ریزش مو (۳۴٫۶٪) و سفیدشدن مو (۳۴٫۶٪) قرار داشتند.

نتیجه‌گیری

PCIA یک عارضه جانبی شایع شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک کمکی سرطان سینه است. پزشکان باید از این عارضه آزاردهنده آگاه باشند و راهکارهای مراقبت حمایتی را برای مشاوره با بیماران و به حداقل رساندن تأثیر آن بر کیفیت زندگی توسعه دهند.

پیامدها برای عمل بالینی

آگاهی از ریزش دائمی مو ناشی از شیمی‌درمانی، که عارضه‌ای کم‌گزارش‌شده است، باید به مشاوره بهینه پیش از درمان، روش‌های مقابله‌ای پیش‌دستانه و راهبردهای درمانی بالقوه برای این پیامد درمان منجر شود.