آگونیست‌های هورمون آزادکنندهٔ گنادوتروپین در طول شیمی‌درمانی برای حفظ عملکرد تخمدان و باروری در بیماران پیش از یائسگی مبتلا به سرطان سینهٔ زودرس: مرور سیستماتیک و متاآنالیز داده‌های سطح بیمار
- نوع مطالعه
- متاآنالیز
- نام مطالعه
- POMP-IPD
- طراحی
- مرور سیستماتیک و متاآنالیز داده‌های سطح بیمار از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده (با مدل اثرات تصادفی)
- حجم نمونه
- ۸۷۳ بیمار از ۵ کارآزمایی
- منبع
- JCO · ۲۰۱۸
به زبان ساده
شیمی‌درمانی می‌تواند به تخمدان‌ها آسیب بزند و باعث یائسگی زودرس و کاهش باروری شود. در این مطالعه که نتایج ۵ کارآزمایی و ۸۷۳ زن مبتلا به سرطان سینه را با هم بررسی کرد، تزریق داروهای مهارکنندهٔ موقت تخمدان (GnRHa) هم‌زمان با شیمی‌درمانی، احتمال نارسایی زودرس تخمدان را کمتر کرد (۱۴٫۱٪ در برابر ۳۰٫۹٪). تعداد بارداری‌ها نیز در این گروه بیشتر بود و بر بقای بیماران اثر منفی دیده نشد. تصمیم دربارهٔ استفاده از این روش را باید با پزشک معالج گرفت.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
شیمی‌درمانی (نوادجوانت/ادجوانت) همراه با آگونیست هورمون آزادکنندهٔ گنادوتروپین (GnRHa) هم‌زمان.
فراتحلیل داده‌های فردی؛ نوع و دوز GnRHa و شیمی‌درمانی در کارآزمایی‌ها متفاوت بود.
شیمی‌درمانی (نوادجوانت/ادجوانت) به‌تنهایی.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان پیش از یائسگی مبتلا به سرطان سینهٔ زودرس که در کارآزمایی‌های واجد شرایط، به‌صورت تصادفی یا شیمی‌درمانی (نوادجوانت/ادجوانت) به‌تنهایی یا همراه با آگونیست هورمون آزادکنندهٔ گنادوتروپین (GnRHa) هم‌زمان دریافت کرده بودند.
نقاط پایانی
نقاط پایانی اولیه: میزان نارسایی زودرس تخمدان (POI) و میزان بارداری پس از درمان. نقاط پایانی ثانویه: بقای بدون بیماری و بقای کلی.
ایمنی و عوارض
در چکیده، داده‌ای دربارهٔ عوارض جانبی درجه ≥۳ گزارش نشده است. از نظر ایمنی انکولوژیک، تفاوت معناداری در بقای بدون بیماری و بقای کلی بین دو گروه مشاهده نشد.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر پایهٔ چکیده، استفاده از GnRHa هم‌زمان با شیمی‌درمانی گزینه‌ای در دسترس برای کاهش احتمال نارسایی زودرس تخمدان و بهبود بالقوهٔ باروری آینده در زنان پیش از یائسگی مبتلا به سرطان سینهٔ زودرس است. جایگاه آن در رهنمودهای بالینی باید از آخرین نسخهٔ راهنماها بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
نقش مهار موقت تخمدان با آگونیست‌های هورمون آزادکنندهٔ گنادوتروپین (GnRHa) در طول شیمی‌درمانی، به‌عنوان راهبردی برای حفظ عملکرد تخمدان و باروری در زنان پیش از یائسگی، همچنان مورد مناقشه است. این مرور سیستماتیک و متاآنالیز با استفاده از داده‌های سطح بیمار انجام شد تا اثربخشی و ایمنی این راهبرد در بیماران مبتلا به سرطان سینهٔ زودرس بهتر ارزیابی شود.
روش‌ها
کارآزمایی‌هایی واجد شرایط ورود بودند که در آن‌ها زنان پیش از یائسگی مبتلا به سرطان سینهٔ زودرس به‌صورت تصادفی یا شیمی‌درمانی (نوادجوانت/ادجوانت) به‌تنهایی یا همراه با GnRHa هم‌زمان دریافت کرده بودند. نقاط پایانی اولیه عبارت بودند از میزان نارسایی زودرس تخمدان (POI) و میزان بارداری پس از درمان. بقای بدون بیماری و بقای کلی نقاط پایانی ثانویه بودند. از آنجا که هر مطالعه یک خوشه را تشکیل می‌دهد، تحلیل‌های آماری با استفاده از مدل اثرات تصادفی انجام شد.
نتایج
در مجموع ۸۷۳ بیمار از ۵ کارآزمایی وارد شدند. میزان POI در گروه GnRHa برابر ۱۴٫۱٪ و در گروه کنترل ۳۰٫۹٪ بود (نسبت شانس تعدیل‌شده ۰٫۳۸؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۶ تا ۰٫۵۷؛ P<0.001). در مجموع ۳۷ بیمار (۱۰٫۳٪) در گروه GnRHa و ۲۰ بیمار (۵٫۵٪) در گروه کنترل حداقل یک بارداری پس از درمان داشتند (نسبت نرخ بروز ۱٫۸۳؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۶ تا ۳٫۱۵؛ P=0.030). تفاوت معناداری در بقای بدون بیماری (نسبت مخاطره تعدیل‌شده ۱٫۰۱؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۲ تا ۱٫۴۲؛ P=0.999) و بقای کلی (نسبت مخاطره تعدیل‌شده ۰٫۶۷؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۲ تا ۱٫۰۶؛ P=0.083) بین دو گروه مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری
یافته‌های ما شواهدی برای اثربخشی و ایمنی مهار موقت تخمدان با GnRHa در طول شیمی‌درمانی فراهم می‌کند، به‌عنوان گزینه‌ای در دسترس برای کاهش احتمال POI ناشی از شیمی‌درمانی و بهبود بالقوهٔ باروری آینده در بیماران پیش از یائسگی مبتلا به سرطان سینهٔ زودرس.
محدودیت‌ها
چکیده محدودیت‌های مطالعه را به‌صراحت بیان نکرده است. بیمارانِ ورودی از ۵ کارآزمایی بودند و دربارهٔ بارداری‌ها، تفاوت معنادار آماری مرزی بود (P=0.030). جزئیات دقیق دیگر محدودیت‌ها در متن کامل مقاله.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.