در این پژوهش بزرگ، مردانی که سرطان پروستات پیشرفته داشتند و هنوز شیمی‌درمانی نشده بودند، یا قرص انزالوتامید یا دارونما دریافت کردند. انزالوتامید خطر پیشرفت بیماری در تصویربرداری و خطر مرگ را کاهش داد و شروع شیمی‌درمانی را به تأخیر انداخت. شایع‌ترین عوارض مهم این دارو خستگی و فشار خون بالا بود.
mCRPC بدون مصرف قبلی ARPI، پیش یا پس از دوستاکسل؛ متاستاز احشایی مجاز؛ سابقه تشنج در کارآزمایی معیار خروج بود
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| انزالوتامید | ۱۶۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی، با یا بدون غذا | هر روز |
| ADT (آگونیست یا آنتاگونیست GnRH، یا ارکیکتومی قبلی) | طبق فرمولاسیون | — | پیوسته |
دوز طبق برچسب FDA و کارآزمایی.
در صفحه «سرطان پروستات» · بیماری مقاوم به اخته‌سازی (mCRPC): هورمون‌درمانی نسل جدید و شیمی‌درمانی
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
انزالوتامید ۱۶۰ میلی‌گرم (۴ کپسول ۴۰ میلی‌گرمی) خوراکی یک بار در روز همراه ادامه ADT، تا پیشرفت بیماری (تصویری، رویداد اسکلتی یا بالینی) و شروع شیمی‌درمانی، یا سمیت غیرقابل‌قبول (۸۷۲ بیمار).
دارونما (۴ کپسول یک بار در روز) همراه ADT (۸۴۵ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC4418931) و ClinicalTrials.gov NCT01212991
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
۱۷۱۷ مرد مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک با پیشرفت PSA یا پیشرفت تصویری با وجود ADT (تستوسترون ۵۰ نانوگرم/دسی‌لیتر یا کمتر)، بدون شیمی‌درمانی قبلی و بدون علامت یا با علامت خفیف. بیماران دارای متاستاز احشایی (ریه یا کبد) و نارسایی قلبی کلاس I-II واجد شرایط بودند؛ سابقه تشنج یا زمینه مستعدکننده تشنج معیار خروج بود.
نقاط پایانی اصلی (coprimary): بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی. نقاط پایانی ثانویه شامل زمان تا شروع شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک، زمان تا نخستین رویداد مرتبط با اسکلت، پاسخ کامل یا نسبی بافت نرم، زمان تا پیشرفت PSA و کاهش حداقل ۵۰٪ در PSA بود.
عوارض درجه ۳ یا بالاتر ۴۳٪ در برابر ۳۷٪ (میانه زمان تا نخستین عارضه درجه ۳ یا بالاتر ۲۲٫۳ در برابر ۱۳٫۳ ماه)؛ شایع‌ترین عارضه درجه ۳ یا بالاتر با انزالوتامید پرفشاری خون (۷٪) بود؛ پرفشاری خون در کل ۱۳٪ در برابر ۴٪. قطع درمان به علت عارضه در هر دو گروه ۶٪. یک تشنج در هر گروه.
بر اساس چکیده، انزالوتامید در مردان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک که با وجود درمان محرومیت از آندروژن پیشرفت کرده‌اند و هنوز شیمی‌درمانی نشده‌اند، گزینه‌ای مؤثر است که بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی را بهبود می‌دهد. وضعیت تأییدیه‌ها و توصیه‌های راهنماهای بالینی فعلی باید جداگانه بررسی شود.
انزالوتامید یک مهارکننده خوراکی گیرنده آندروژن است که بقا را در مردان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی که بیماری‌شان پس از شیمی‌درمانی پیشرفت کرده است، افزایش می‌دهد. برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک که شیمی‌درمانی دریافت نکرده‌اند و بیماری‌شان با وجود درمان محرومیت از آندروژن پیشرفت کرده است، گزینه‌های درمانی جدید لازم است.
در این مطالعه فاز ۳ دوسوکور، ۱۷۱۷ بیمار به‌طور تصادفی برای دریافت انزالوتامید (با دوز ۱۶۰ میلی‌گرم) یا دارونما، یک بار در روز، تخصیص یافتند. نقاط پایانی اصلی مشترک، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی بودند.
مطالعه پس از یک تحلیل میان‌دوره‌ای برنامه‌ریزی‌شده که زمانی انجام شد که ۵۴۰ مرگ گزارش شده بود و فایده درمان فعال را نشان داد، متوقف شد. نرخ بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در ۱۲ ماه در بیماران درمان‌شده با انزالوتامید ۶۵٪ بود، در مقایسه با ۱۴٪ در بیماران دریافت‌کننده دارونما (کاهش ۸۱٪ خطر؛ نسبت خطر در گروه انزالوتامید ۰٫۱۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۱۵ تا ۰٫۲۳؛ P<۰٫۰۰۱). در مجموع ۶۲۶ بیمار (۷۲٪) در گروه انزالوتامید، در مقایسه با ۵۳۲ بیمار (۶۳٪) در گروه دارونما، در تاریخ قطع داده‌ها زنده بودند (کاهش ۲۹٪ خطر مرگ؛ نسبت خطر ۰٫۷۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۰ تا ۰٫۸۴؛ P<۰٫۰۰۱). فایده انزالوتامید در تمام نقاط پایانی ثانویه نشان داده شد، از جمله زمان تا شروع شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک (نسبت خطر ۰٫۳۵)، زمان تا نخستین رویداد مرتبط با اسکلت (نسبت خطر ۰٫۷۲)، پاسخ کامل یا نسبی بافت نرم (۵۹٪ در برابر ۵٪)، زمان تا پیشرفت آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA) (نسبت خطر ۰٫۱۷) و نرخ کاهش حداقل ۵۰٪ در PSA (۷۸٪ در برابر ۳٪) (P<۰٫۰۰۱ برای همه مقایسه‌ها). خستگی و فشار خون بالا شایع‌ترین عوارض جانبی مهم بالینی مرتبط با درمان با انزالوتامید بودند.
انزالوتامید به‌طور معناداری خطر پیشرفت رادیوگرافیک و مرگ را کاهش داد و شروع شیمی‌درمانی را در مردان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک به تأخیر انداخت. (حمایت مالی: Medivation و Astellas Pharma؛ PREVAIL، شماره ClinicalTrials.gov: NCT01212991.)
چکیده به محدودیت‌های مطالعه اشاره نمی‌کند. مطالعه پس از تحلیل میان‌دوره‌ای متوقف شد؛ بنابراین داده‌های بلندمدت‌تر در این گزارش وجود ندارد. حمایت مالی مطالعه را شرکت‌های Medivation و Astellas Pharma بر عهده داشتند.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...