کارآزمایی بالینیفاز ۳ (طبق ثبت ClinicalTrials.gov)لنفوم

سود پایدار درمان نگهدارنده با ریتوکسیماب در بقای بدون پیشرفت بیماران مبتلا به لنفوم فولیکولار: نتایج بلندمدت مطالعه

J Clin Oncol · ۲۰۱۹۱۰۱۸ بیمار تصادفی‌سازی‌شده (۵۰۵ نگهدارنده با ریتوکسیماب، ۵۱۳ مشاهده)؛ ۶۰۷ نفر در پیگیری تمدیدشده

Sustained Progression-Free Survival Benefit of Rituximab Maintenance in Patients With Follicular Lymphoma: Long-Term Results of the PRIMA Study.Bachy E, Seymour JF, Feugier P, et al. J Clin Oncol. 2019. 37:2815-2824

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: PRIMA (لنفوم فولیکولار، نتایج بلندمدت)
فاز: فاز ۳ (طبق ثبت ClinicalTrials.gov)
طراحی: کارآزمایی تصادفی (۱:۱) نگهدارنده پس از القای ایمونوشیمی‌درمانی غیرتصادفی؛ گزارش نهایی با ۹ سال پیگیری
حجم نمونه: ۱۰۱۸ بیمار تصادفی‌سازی‌شده (۵۰۵ نگهدارنده با ریتوکسیماب، ۵۱۳ مشاهده)؛ ۶۰۷ نفر در پیگیری تمدیدشده
منبع: J Clin Oncol · ۲۰۱۹
شناسه کارآزمایی: NCT00140582

به زبان ساده

در لنفوم فولیکولار، پس از دوره اول درمان (ایمونوشیمی‌درمانی)، می‌توان به مدت ۲ سال هر ۲ ماه یک بار ریتوکسیماب تزریق کرد تا بیماری دیرتر برگردد. این گزارش نهایی با حدود ۹ سال پیگیری نشان داد که این درمان نگهدارنده زمان بدون پیشرفت بیماری را به‌طور متوسط از حدود ۴ سال به حدود ۱۰ و نیم سال رساند، اما طول عمر را تغییر نداد؛ حدود ۸۰٪ بیماران در هر دو گروه پس از ۱۰ سال زنده بودند. تصمیم درباره درمان نگهدارنده را با پزشک خود و با در نظر گرفتن مزایا و عوارض بگیرید.

نتایج کلیدی

۱۰٫۵ سال در برابر ۴٫۱ سال

میانه بقای بدون پیشرفت

نسبت خطر ۰٫۶۱ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۲ تا ۰٫۷۳)؛ P < .001

بدون تفاوت

بقای کلی

نسبت خطر ۱٫۰۴ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۷ تا ۱٫۴۰)؛ P = .7948

حدود ۸۰٪ در هر دو گروه

بقای کلی ۱۰ ساله

داروهای این مطالعه:ریتوکسیماب (ریتوکسان/مب‌ترا)

کارت دوز و برنامه درمان

ریتوکسیماب نگه‌دارنده (کارآزمایی PRIMA) و ریتوکسیماب تک‌دارویی

نگه‌دارنده: لنفوم فولیکولار با بار تومور بالا که به ایمنی‌شیمی‌درمانی القایی پاسخ کامل یا نسبی داده است؛ تک‌دارویی: لنفوم فولیکولار بدون علامت با بار تومور کمدر صفحه «لنفوم» · رژیم‌های درمانی و دوز: لنفوم فولیکولار

نگه‌دارنده: لنفوم فولیکولار با بار تومور بالا که به ایمنی‌شیمی‌درمانی القایی پاسخ کامل یا نسبی داده است؛ تک‌دارویی: لنفوم فولیکولار بدون علامت با بار تومور کم

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
نگه‌دارنده
ریتوکسیماب	۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	هر ۸ هفته، شروع ۸ هفته پس از آخرین دوره القایی
تک‌دارویی
ریتوکسیماب	۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	هفتگی به مدت ۴ هفته

طول هر دوره: نگه‌دارنده: هر ۸ هفته
مدت درمان: نگه‌دارنده: ۲ سال (۱۲ دوز)؛ تک‌دارویی: ۴ دوز هفتگی، با یا بدون ۱۲ تزریق نگه‌دارنده هر ۲ ماه به مدت ۲ سال

نگه‌دارنده از PRIMA و برچسب FDA. ریتوکسیماب تک‌دارویی در لنفوم کم‌حجم بدون علامت از کارآزمایی بریتانیایی؛ این درمان فقط زمان تا نیاز به درمان جدید را به تأخیر انداخت. پیگیری فعال نیز رویکرد استاندارد این بیماران است.

در صفحه «لنفوم» · رژیم‌های درمانی و دوز: لنفوم فولیکولار

نیراپاریب نگهدارنده (PRIMA)

پیشرفته با پاسخ کامل یا نسبی به پلاتین خط اول؛ برچسب FDA فعلی: فقط HRD مثبت؛ ESMO: در HRD منفی نیز قابل بررسی [I, B]طول هر دوره: پیوستهدر صفحه «سرطان تخمدان» · خط اول: درمان نگهدارنده (بر اساس BRCA و HRD)

پیشرفته با پاسخ کامل یا نسبی به پلاتین خط اول؛ برچسب FDA فعلی: فقط HRD مثبت؛ ESMO: در HRD منفی نیز قابل بررسی [I, B]

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
نیراپاریب	وزن کمتر از ۷۷ کیلوگرم یا پلاکت کمتر از ۱۵۰٬۰۰۰: ۲۰۰ میلی‌گرم؛ وزن ۷۷ کیلوگرم یا بیشتر و پلاکت ۱۵۰٬۰۰۰ یا بیشتر: ۳۰۰ میلی‌گرم	خوراکی، یک بار در روز (مصرف شبانه به کاهش تهوع کمک می‌کند)	پیوسته

طول هر دوره: پیوسته
مدت درمان: شروع حداکثر ۱۲ هفته پس از آخرین دوز پلاتین؛ برچسب: تا پیشرفت یا سمیت؛ ESMO: ۳ سال

پایش: شمارش کامل خون هفتگی در ماه اول، ماهانه در ۱۱ ماه بعد و سپس دوره‌ای؛ فشار خون و ضربان قلب دست‌کم هفتگی در ۲ ماه اول، سپس ماهانه در سال اول. پلاکت کمتر از ۱۰۰٬۰۰۰: قطع حداکثر ۲۸ روز با شمارش هفتگی. کاهش دوز: ۲۰۰ ← ۱۰۰ میلی‌گرم؛ ۳۰۰ ← ۲۰۰ ← ۱۰۰ میلی‌گرم؛ نارسایی متوسط کبدی: ۲۰۰ میلی‌گرم. در PRIMA بقای کلی تفاوتی نداشت (HR ۱٫۰۱).

در صفحه «سرطان تخمدان» · خط اول: درمان نگهدارنده (بر اساس BRCA و HRD)

فولیکولار درمان‌نشده: همراه شیمی‌درمانی و سپس نگهدارنده

لنفوم فولیکولار CD20 مثبت درمان‌نشدهدر صفحه «ریتوکسیماب (ریتوکسان/مب‌ترا)» · رژیم‌های ترکیبی و فرم زیرجلدی (برچسب FDA)

لنفوم فولیکولار CD20 مثبت درمان‌نشده

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
القایی
ریتوکسیماب	۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع	انفوزیون وریدی (سرعت طبق جدول تجویز)	روز ۱ هر دوره شیمی‌درمانی
نگهدارنده (در پاسخ کامل یا نسبی)
ریتوکسیماب	۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع	انفوزیون وریدی (سرعت طبق جدول تجویز)	هر ۸ هفته

طول هر دوره: طبق رژیم شیمی‌درمانی؛ سپس هر ۸ هفته
مدت درمان: القایی تا ۸ دوز؛ نگهدارنده ۱۲ دوز با شروع ۸ هفته پس از پایان القایی

در صفحه «ریتوکسیماب (ریتوکسان/مب‌ترا)» · رژیم‌های ترکیبی و فرم زیرجلدی (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱نگهدارنده با ریتوکسیماب

پس از القا با یکی از سه رژیم شیمی‌ایمنی‌درمانی رایج همراه ریتوکسیماب (غیرتصادفی)، ریتوکسیماب ۳۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع وریدی هر ۸ هفته به مدت ۲ سال (تا ۱۲ دوز)، با شروع ۸ هفته پس از آخرین درمان القایی. دوزهای رژیم‌های القایی در متن کامل مقاله.

۲مشاهده

بدون درمان اضافه پس از القا.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله در PubMed و برچسب FDA داروی RITUXAN (نگهدارنده هر ۸ هفته تا ۱۲ دوز)؛ دوزهای رژیم‌های القایی در متن کامل مقاله

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران بالای ۱۸ سال مبتلا به لنفوم فولیکولار درمان‌نشده با بار توموری بالا که پس از یکی از سه رژیم القایی ایمونوشیمی‌درمانی پاسخ داده بودند.

نقاط پایانی

گزارش نهایی بقای بدون پیشرفت و بقای کلی پس از ۹ سال پیگیری و مرور نهایی ایمنی (پیامد اصلی مطالعه PRIMA: بقای بدون پیشرفت).

ایمنی و عوارض

در پیگیری بلندمدت هیچ نشانه ایمنی تازه‌ای مشاهده نشد. جزئیات عوارض در متن کامل مقاله.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این گزارش نشان داد سود درمان نگهدارنده با ریتوکسیماب در بقای بدون پیشرفت پس از حدود ۹ سال پایدار می‌ماند، ولی بقای کلی را بهبود نمی‌دهد؛ بنابراین درمان نگهدارنده یک گزینه برای به تعویق انداختن عود است و تصمیم درباره آن باید فردی باشد.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

هدف

مطالعه PRIMA (شناسه ClinicalTrials.gov: NCT00140582) نشان داد که ۲ سال درمان نگهدارنده با ریتوکسیماب (rituximab) پس از ایمونوشیمی‌درمانی خط اول، در مقایسه با مشاهده، بقای بدون پیشرفت (PFS) را در بیماران مبتلا به لنفوم فولیکولار به‌طور معناداری بهبود می‌دهد. در اینجا نتایج نهایی PFS و بقای کلی (OS) مطالعه PRIMA را پس از ۹ سال پیگیری گزارش می‌کنیم و مرور نهایی ایمنی را ارائه می‌دهیم.

روش‌ها

بیماران (بالای ۱۸ سال) مبتلا به لنفوم فولیکولار درمان‌نشده با بار توموری بالا به‌صورت غیرتصادفی به دریافت یکی از سه رژیم القایی ایمونوشیمی‌درمانی اختصاص یافتند. بیماران پاسخ‌دهنده به نسبت ۱:۱ به‌طور تصادفی (با طبقه‌بندی بر اساس رژیم القایی، پاسخ به درمان القایی، مرکز درمانی و منطقه جغرافیایی) به دریافت ۲ سال درمان نگهدارنده با ریتوکسیماب (۳۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع، هر ۸ هفته یک بار) با شروع ۸ هفته پس از آخرین درمان القایی، یا مشاهده (بدون درمان اضافه) اختصاص یافتند. همه بیماران در پیگیری تمدیدشده رضایت‌نامه کتبی آگاهانه دادند (تاریخ قطع داده‌ها: ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶).

نتایج

در مجموع ۱۰۱۸ بیمار درمان القایی را کامل کردند و به‌طور تصادفی به نگهدارنده با ریتوکسیماب (۵۰۵ نفر) یا مشاهده (۵۱۳ نفر) اختصاص یافتند. ۶۰۷ بیمار (۵۹٫۶٪) از ۱۰۱۸ نفر برای پیگیری تمدیدشده رضایت دادند (نگهدارنده با ریتوکسیماب ۳۰۹ نفر؛ مشاهده ۲۹۸ نفر). پس از قطع داده‌ها، میانه PFS در گروه نگهدارنده با ریتوکسیماب ۱۰٫۵ سال در مقایسه با ۴٫۱ سال در گروه مشاهده بود (نسبت خطر ۰٫۶۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۲ تا ۰٫۷۳؛ P < .001). در بقای کلی بین بیماران تصادفی‌شده به نگهدارنده با ریتوکسیماب یا مشاهده تفاوتی دیده نشد (نسبت خطر ۱٫۰۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۷ تا ۱٫۴۰؛ P = .7948)؛ برآورد بقای کلی ۱۰ ساله در هر دو گروه حدود ۸۰٪ بود. هیچ نشانه ایمنی تازه‌ای مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری

درمان نگهدارنده با ریتوکسیماب پس از ایمونوشیمی‌درمانی القایی، در مقایسه با مشاهده، سود قابل‌توجه و بلندمدتی در PFS ایجاد می‌کند، اما در OS سودی ندارد.

محدودیت‌ها

تنها ۵۹٫۶٪ بیماران برای پیگیری تمدیدشده رضایت دادند؛ رژیم‌های القایی به‌صورت غیرتصادفی انتخاب شدند. درمان‌های بعدی پس از عود می‌تواند بر مقایسه بقای کلی اثر گذاشته باشد؛ جزئیات این درمان‌ها در چکیده گزارش نشده است.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.