انزالوتامید در مردان مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی و بدون متاستاز
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- PROSPER
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی دوسوکور فاز ۳ با نسبت تصادفی‌سازی ۲:۱ (انزالوتامید در برابر دارونما)
- حجم نمونه
- ۱۴۰۱ بیمار
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۱۸
- شناسه کارآزمایی
- NCT02003924
به زبان ساده
این پژوهش روی مردانی انجام شد که سرطان پروستات آنها با وجود درمان هورمونی پیشرفت کرده بود و PSA آنها به‌سرعت بالا می‌رفت، اما هنوز متاستازی در تصویربرداری دیده نمی‌شد. افزودن داروی انزالوتامید به درمان هورمونی، زمان بدون متاستاز را از حدود ۱۴٫۷ ماه به ۳۶٫۶ ماه رساند. عوارض جدی در گروه انزالوتامید کمی بیشتر بود (۳۱٪ در برابر ۲۳٪). تصمیم درباره این درمان باید با پزشک معالج گرفته شود.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
انزالوتامید ۱۶۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز همراه ادامه ADT، تا پیشرفت تصویری یا سمیت غیرقابل‌قبول (۹۳۳ بیمار).
دارونما یک بار در روز همراه ادامه ADT (۴۶۸ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC8288034) و ClinicalTrials.gov NCT02003924
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
۱۴۰۱ مرد مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی بدون متاستاز (در تصویربرداری مرسوم)، بدون علامت، با ادامه ADT و تستوسترون ۵۰ نانوگرم/دسی‌لیتر یا کمتر، PSA ≥۲ نانوگرم/میلی‌لیتر و زمان دو برابر شدن PSA ۱۰ ماه یا کمتر (میانه ۳٫۷ ماه)، وضعیت عملکردی ECOG ۰ یا ۱. سابقه تشنج یا زمینه مستعدکننده تشنج و بیماری قلبی-عروقی مهم معیار خروج بود.
نقاط پایانی
نقطه پایانی اولیه: بقای بدون متاستاز (زمان از تصادفی‌سازی تا پیشرفت رادیوگرافیک یا زمان تا مرگ بدون پیشرفت رادیوگرافیک). نقاط پایانی ثانویه گزارش‌شده در چکیده: زمان تا اولین استفاده از درمان ضدسرطان بعدی، زمان تا پیشرفت PSA و بقای کلی (تحلیل میان‌دوره‌ای اول).
ایمنی و عوارض
عوارض درجه ۳ یا بالاتر ۳۱٪ در برابر ۲۳٪. عوارض با اهمیت ویژه که با انزالوتامید بیشتر بود: پرفشاری خون (۱۲٪ در برابر ۵٪)، رویدادهای قلبی-عروقی عمده (۵٪ در برابر ۳٪)، اختلالات شناختی (۵٪ در برابر ۲٪)، و زمین‌خوردن و شکستگی غیرپاتولوژیک (۱۷٪ در برابر ۸٪). قطع درمان به علت عارضه ۱۰٪ در برابر ۶٪.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این کارآزمایی نشان داد انزالوتامید در سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی بدون متاستاز و با زمان دو برابر شدن PSA کوتاه (۱۰ ماه یا کمتر)، خطر متاستاز یا مرگ را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد. چکیده فقط تحلیل میان‌دوره‌ای اول بقای کلی را گزارش می‌کند؛ وضعیت تأییدیه‌ها و توصیه‌های راهنماهای بالینی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
مردان مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی و بدون متاستاز که سطح PSA (آنتی‌ژن اختصاصی پروستات) آنها به‌سرعت در حال افزایش است، در معرض خطر بالای متاستاز قرار دارند. ما فرض کردیم که انزالوتامید، که بقای کلی بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی را طولانی می‌کند، متاستاز را در مردان مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی بدون متاستاز و با افزایش سریع PSA به تأخیر می‌اندازد.
روش‌ها
در این کارآزمایی دوسوکور فاز ۳، مردان مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی و بدون متاستاز را که زمان دو برابر شدن PSA آنها ۱۰ ماه یا کمتر بود و درمان محرومیت از آندروژن را ادامه می‌دادند، با نسبت ۲:۱ به‌صورت تصادفی به دریافت انزالوتامید (با دوز ۱۶۰ میلی‌گرم) یا دارونما، یک‌بار در روز، تخصیص دادیم. نقطه پایانی اولیه بقای بدون متاستاز بود (که به‌صورت زمان از تصادفی‌سازی تا پیشرفت رادیوگرافیک یا زمان تا مرگ بدون پیشرفت رادیوگرافیک تعریف شد).
نتایج
در مجموع ۱۴۰۱ بیمار (میانه زمان دو برابر شدن PSA، ۳٫۷ ماه) تصادفی‌سازی شدند. تا ۲۸ ژوئن ۲۰۱۷، در مجموع ۲۱۹ بیمار از ۹۳۳ بیمار (۲۳٪) در گروه انزالوتامید دچار متاستاز شده یا فوت کرده بودند، در مقایسه با ۲۲۸ بیمار از ۴۶۸ بیمار (۴۹٪) در گروه دارونما. میانه بقای بدون متاستاز در گروه انزالوتامید ۳۶٫۶ ماه در برابر ۱۴٫۷ ماه در گروه دارونما بود (نسبت خطر برای متاستاز یا مرگ ۰٫۲۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۴ تا ۰٫۳۵؛ P<0.001). زمان تا اولین استفاده از درمان ضدسرطان بعدی با انزالوتامید در مقایسه با دارونما طولانی‌تر بود (۳۹٫۶ در برابر ۱۷٫۷ ماه؛ نسبت خطر ۰٫۲۱؛ P<0.001؛ چنین درمانی در ۱۵٪ در برابر ۴۸٪ بیماران استفاده شد)، و همچنین زمان تا پیشرفت PSA (۳۷٫۲ در برابر ۳٫۹ ماه؛ نسبت خطر ۰٫۰۷؛ P<0.001؛ پیشرفت در ۲۲٪ در برابر ۶۹٪ بیماران رخ داد). در اولین تحلیل میان‌دوره‌ای بقای کلی، ۱۰۳ بیمار (۱۱٪) از گروه انزالوتامید و ۶۲ بیمار (۱۳٪) از گروه دارونما فوت کرده بودند. عوارض ناخواسته درجه ۳ یا بالاتر در ۳۱٪ از بیماران دریافت‌کننده انزالوتامید رخ داد، در مقایسه با ۲۳٪ از دریافت‌کنندگان دارونما.
نتیجه‌گیری
در مردان مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی و بدون متاستاز با افزایش سریع PSA، درمان با انزالوتامید به کاهش ۷۱٪ی بالینی‌معنادار و معنی‌دار در خطر متاستاز یا مرگ نسبت به دارونما منجر شد. عوارض ناخواسته با مشخصات ایمنی شناخته‌شده انزالوتامید سازگار بود. (با حمایت مالی Pfizer و Astellas Pharma؛ PROSPER، شماره ClinicalTrials.gov: NCT02003924.)
محدودیت‌ها
در چکیده، داده بقای کلی هنوز بالغ نبود و فقط تحلیل میان‌دوره‌ای اول گزارش شده است. عوارض درجه ۳ یا بالاتر در گروه انزالوتامید بیشتر بود. جمعیت مطالعه محدود به بیماران با زمان دو برابر شدن PSA برابر ۱۰ ماه یا کمتر بود.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.