کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان معده

راموسیروماب همراه پاکلی‌تاکسل در برابر دارونما همراه پاکلی‌تاکسل در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم پیشرفته معده یا محل اتصال معده و مری با درمان قبلی: کارآزمایی تصادفی دوسوکور فاز ۳

Lancet Oncol · ۲۰۱۴۶۶۵ بیمار
Ramucirumab plus paclitaxel versus placebo plus paclitaxel in patients with previously treated advanced gastric or gastro-oesophageal junction adenocarcinoma (RAINBOW): a double-blind, randomised phase 3 trialWilke H, Muro K, Van Cutsem E, Oh SC, Bodoky G, Shimada Y, et al. Lancet Oncol. 2014. 15:1224-1235
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
RAINBOW
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی دوسوکور کنترل‌شده با دارونما در ۱۷۰ مرکز در ۲۷ کشور
حجم نمونه
۶۶۵ بیمار
منبع
Lancet Oncol · ۲۰۱۴
شناسه کارآزمایی
NCT01170663

به زبان ساده

در بیمارانی که سرطان پیشرفته معده‌شان پس از شیمی‌درمانی اول پیشرفت کرده بود، افزودن راموسیروماب (دارویی که رگ‌سازی تومور را مهار می‌کند) به پاکلی‌تاکسل هفتگی، میانه بقا را از حدود ۷٫۴ به ۹٫۶ ماه رساند. کاهش گلبول‌های سفید و فشار خون بالا با این ترکیب بیشتر بود.

نتایج کلیدی

۹٫۶ در برابر ۷٫۴ ماه
میانه بقای کلی
HR ۰٫۸۰۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۷۸ تا ۰٫۹۶۲)؛ p=۰٫۰۱۷
داروهای این مطالعه:پاکلی‌تاکسل (تاکسول)

کارت دوز و برنامه درمان

راموسیروماب + پاکلی‌تاکسل هفتگی (کارآزمایی RAINBOW)

آدنوکارسینوم پیشرفته معده یا محل اتصال با پیشرفت حین یا تا ۴ ماه پس از شیمی‌درمانی خط اول (پلاتین + فلوئوروپیریمیدین)طول هر دوره: هر ۲۸ روزدر صفحه «سرطان معده» · پس از پیشرفت بیماری: خط دوم و بعد

آدنوکارسینوم پیشرفته معده یا محل اتصال با پیشرفت حین یا تا ۴ ماه پس از شیمی‌درمانی خط اول (پلاتین + فلوئوروپیریمیدین)

دارودوزروشزمان تجویز
راموسیروماب۸ میلی‌گرم/کیلوگرموریدی (۶۰ دقیقه؛ در صورت تحمل، نوبت‌های بعد ۳۰ دقیقه)، پیش از پاکلی‌تاکسلروز ۱ و ۱۵
پاکلی‌تاکسل۸۰ میلی‌گرم/مترمربعوریدیروز ۱، ۸ و ۱۵
طول هر دوره
هر ۲۸ روز
مدت درمان
تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول

دوزها از کارآزمایی RAINBOW و برچسب FDA راموسیروماب. پیش از هر تزریق راموسیروماب، آنتی‌هیستامین H1 وریدی (مانند دیفن‌هیدرامین) لازم است؛ پیش‌دارو برای پاکلی‌تاکسل (کورتیکواستروئید، دیفن‌هیدرامین و آنتاگونیست H2) طبق برچسب. پایش فشار خون و پروتئین ادرار: در پروتئین ادرار ۲ گرم یا بیشتر در ۲۴ ساعت، راموسیروماب تا کمتر از ۲ گرم قطع و سپس با ۶ میلی‌گرم/کیلوگرم ادامه یابد؛ در بیش از ۳ گرم در ۲۴ ساعت یا سندرم نفروتیک قطع دائم شود. در خونریزی شدید، سوراخ‌شدگی دستگاه گوارش یا رویداد ترومبوآمبولی شریانی قطع دائم؛ ۲۸ روز پیش از جراحی انتخابی قطع شود. در RAINBOW نوتروپنی درجه ۳ یا بالاتر ۴۱٪ و پرفشاری خون ۱۴٪ بود.

در صفحه «سرطان معده» · پس از پیشرفت بیماری: خط دوم و بعد

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱راموسیروماب + پاکلی‌تاکسل

راموسیروماب (Ramucirumab) ۸ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی (انفوزیون ۶۰ دقیقه؛ در صورت تحمل، نوبت‌های بعدی ۳۰ دقیقه) در روزهای ۱ و ۱۵، پیش از پاکلی‌تاکسل (Paclitaxel) ۸۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی در روزهای ۱، ۸ و ۱۵ هر دوره ۲۸روزه؛ تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول.

برچسب FDA: پیش از هر تزریق راموسیروماب، آنتی‌هیستامین H1 وریدی (مانند دیفن‌هیدرامین)؛ در پروتئین ادرار ۲ گرم یا بیشتر در ۲۴ ساعت قطع موقت و ادامه با ۶ میلی‌گرم/کیلوگرم؛ در بیش از ۳ گرم در ۲۴ ساعت قطع دائم.

۲دارونما + پاکلی‌تاکسل

دارونما وریدی در روزهای ۱ و ۱۵، همراه پاکلی‌تاکسل ۸۰ میلی‌گرم بر متر مربع وریدی در روزهای ۱، ۸ و ۱۵ هر دوره ۲۸روزه.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (Lancet Oncol 2014) و برچسب FDA داروی Cyramza (بخش ۲: مدت انفوزیون، پیش‌دارو، تعدیل دوز برای پروتئینوری)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران ۱۸ سال یا بیشتر مبتلا به آدنوکارسینوم پیشرفته معده یا محل اتصال معده و مری که در حین یا تا ۴ ماه پس از شیمی‌درمانی خط اول (پلاتین همراه فلوئوروپیریمیدین، با یا بدون آنتراسایکلین) پیشرفت کرده بودند.

نقاط پایانی

نقطه پایانی اصلی: بقای کلی.

ایمنی و عوارض

عوارض درجه ۳ یا بالاتر (در بیش از ۵٪ بیماران گروه راموسیروماب) در برابر دارونما: نوتروپنی (۴۱٪ در برابر ۱۹٪)، لکوپنی (۱۷٪ در برابر ۷٪)، فشار خون بالا (۱۴٪ در برابر ۲٪)، خستگی (۱۲٪ در برابر ۵٪)، کم‌خونی (۹٪ در برابر ۱۰٪) و درد شکم (۶٪ در برابر ۳٪)؛ نوتروپنی تب‌دار درجه ۳ یا بالاتر در هر دو گروه کم بود (۳٪ در برابر ۲٪).

طبق برچسب FDA راموسیروماب، فشار خون و پروتئین ادرار باید پایش شود و در خونریزی شدید، سوراخ‌شدگی دستگاه گوارش یا رویداد ترومبوآمبولی شریانی دارو قطع دائم می‌شود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

RAINBOW راموسیروماب همراه پاکلی‌تاکسل را به درمان استاندارد خط دوم آدنوکارسینوم پیشرفته معده و محل اتصال تبدیل کرد و رهنمود ASCO 2026 نیز آن را از گزینه‌های خط دوم می‌داند.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

گیرنده ۲ فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGFR-2) در بیماری‌زایی و پیشرفت سرطان معده نقش دارد. ما بررسی کردیم که آیا راموسیروماب (Ramucirumab)، یک آنتی‌بادی مونوکلونال آنتاگونیست VEGFR-2، در ترکیب با پاکلی‌تاکسل (Paclitaxel) بقای کلی را در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته معده با درمان قبلی در مقایسه با دارونما همراه پاکلی‌تاکسل افزایش می‌دهد.

روش‌ها

این کارآزمایی فاز ۳ تصادفی، کنترل‌شده با دارونما و دوسوکور در ۱۷۰ مرکز در ۲۷ کشور در آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا، آسیا و استرالیا انجام شد. بیماران ۱۸ سال یا بیشتر مبتلا به آدنوکارسینوم پیشرفته معده یا محل اتصال معده و مری که در حین یا ظرف ۴ ماه پس از شیمی‌درمانی خط اول (پلاتین همراه فلوئوروپیریمیدین با یا بدون آنتراسایکلین) دچار پیشرفت بیماری شده بودند، با یک سامانه متمرکز تعاملی صوتی یا اینترنتی به نسبت ۱:۱ به‌طور تصادفی به دریافت راموسیروماب ۸ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم یا دارونما به‌صورت وریدی در روزهای ۱ و ۱۵، همراه پاکلی‌تاکسل ۸۰ میلی‌گرم بر متر مربع وریدی در روزهای ۱، ۸ و ۱۵ یک دوره ۲۸روزه تخصیص یافتند. تصادفی‌سازی بلوکی جایگشتی بر اساس منطقه جغرافیایی، زمان تا پیشرفت در درمان خط اول و قابل اندازه‌گیری بودن بیماری طبقه‌بندی شد. نقطه پایانی اصلی بقای کلی بود. تحلیل کارایی بر اساس قصد درمان بود و تحلیل ایمنی همه بیمارانی را که دست‌کم یک نوبت داروی مطالعه دریافت کرده بودند در بر گرفت. این کارآزمایی با شماره NCT01170663 در ClinicalTrials.gov ثبت شده و به پایان رسیده است؛ بیمارانی که هنوز درمان می‌گیرند در مرحله تمدید هستند.

یافته‌ها

از ۲۳ دسامبر ۲۰۱۰ تا ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۲، ۶۶۵ بیمار به‌طور تصادفی تخصیص یافتند؛ ۳۳۰ نفر به راموسیروماب همراه پاکلی‌تاکسل و ۳۳۵ نفر به دارونما همراه پاکلی‌تاکسل. بقای کلی در گروه راموسیروماب همراه پاکلی‌تاکسل به‌طور معنی‌دار طولانی‌تر از گروه دارونما همراه پاکلی‌تاکسل بود (میانه ۹٫۶ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸٫۵ تا ۱۰٫۸] در برابر ۷٫۴ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶٫۳ تا ۸٫۴]؛ نسبت خطر ۰٫۸۰۷ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۷۸ تا ۰٫۹۶۲]؛ p=۰٫۰۱۷). عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر که در بیش از ۵٪ بیماران گروه راموسیروماب همراه پاکلی‌تاکسل در برابر دارونما همراه پاکلی‌تاکسل رخ داد شامل نوتروپنی (۱۳۳ نفر [۴۱٪] از ۳۲۷ در برابر ۶۲ نفر [۱۹٪] از ۳۲۹)، لکوپنی (۵۷ [۱۷٪] در برابر ۲۲ [۷٪])، فشار خون بالا (۴۶ [۱۴٪] در برابر ۸ [۲٪])، خستگی (۳۹ [۱۲٪] در برابر ۱۸ [۵٪])، کم‌خونی (۳۰ [۹٪] در برابر ۳۴ [۱۰٪]) و درد شکم (۲۰ [۶٪] در برابر ۱۱ [۳٪]) بود. بروز نوتروپنی تب‌دار درجه ۳ یا بالاتر در هر دو گروه کم بود (۱۰ [۳٪] در برابر ۸ [۲٪]).

تفسیر

ترکیب راموسیروماب با پاکلی‌تاکسل در مقایسه با دارونما همراه پاکلی‌تاکسل بقای کلی را به‌طور معنی‌دار افزایش می‌دهد و می‌تواند به‌عنوان درمان استاندارد جدید خط دوم برای بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته معده در نظر گرفته شود.

منبع مالی

شرکت Eli Lilly.

محدودیت‌ها

بر اساس چکیده: سود مطلق بقا حدود ۲ ماه بود و عوارض خونی و فشار خون بالا با راموسیروماب بیشتر بود.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.