کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان تخمدان

بقای کلی با اولاپاریب نگهدارنده در پیگیری ۷ ساله بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تازه‌تشخیص‌داده‌شده تخمدان همراه با جهش BRCA

JCO · ۲۰۲۳۳۹۱ بیمار (۲۶۰ بیمار در گروه اولاپاریب و ۱۳۱ بیمار در گروه دارونما)

Overall Survival With Maintenance Olaparib at a 7-Year Follow-Up in Patients With Newly Diagnosed Advanced Ovarian Cancer and a BRCA Mutation: The SOLO1/GOG 3004 TrialDiSilvestro P, Banerjee S, Colombo N, Scambia G, Kim BG, Oaknin A, et al. JCO. 2023. 41:609-617

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: SOLO1/GOG 3004
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده دوسوکور فاز ۳ کنترل‌شده با دارونما؛ تحلیل توصیفی از پیش تعیین‌شده بقای کلی پس از ۷ سال پیگیری
حجم نمونه: ۳۹۱ بیمار (۲۶۰ بیمار در گروه اولاپاریب و ۱۳۱ بیمار در گروه دارونما)
منبع: JCO · ۲۰۲۳
شناسه کارآزمایی: NCT01844986

به زبان ساده

در این مطالعه، زنانی که سرطان پیشرفته تخمدان همراه با جهش ژن BRCA داشتند و پس از شیمی‌درمانی پاسخ خوبی گرفته بودند، تا ۲ سال داروی اولاپاریب یا دارونما دریافت کردند. پس از حدود ۷ سال پیگیری، ۶۷٪ از بیماران گروه اولاپاریب در برابر ۴۶٫۵٪ از گروه دارونما زنده بودند. تفاوت بقا از نظر بالینی چشمگیر بود، هرچند طبق معیار آماری از پیش تعیین‌شده «معنادار» اعلام نشد. مشکل ایمنی تازه‌ای در پیگیری طولانی دیده نشد.

نتایج کلیدی

۰٫۵۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۰ تا ۰٫۷۶)

نسبت خطر بقای کلی

P = ۰٫۰۰۰۴ (برای اعلام معناداری آماری P < ۰٫۰۰۰۱ لازم بود)

۶۷٫۰٪ در برابر ۴۶٫۵٪

زنده‌بودن در ۷ سال (برآورد کاپلان–مایر)

اولاپاریب در برابر دارونما

۴۵٫۳٪ در برابر ۲۰٫۶٪

زنده و بدون دریافت نخستین درمان بعدی در ۷ سال

برآورد کاپلان–مایر

۲۴٫۶ ماه در برابر ۱۳٫۹ ماه

میانه مدت درمان

اولاپاریب در برابر دارونما

۸۸٫۹ ماه در برابر ۸۷٫۴ ماه

میانه پیگیری

اولاپاریب در برابر دارونما

داروهای این مطالعه:اولاپاریب (لینپارزا)

کارت دوز و برنامه درمان

اولاپاریب نگهدارنده (SOLO-1)

جهش BRCA (ژرم‌لاین یا سوماتیک)، پیشرفته، با پاسخ کامل یا نسبی به شیمی‌درمانی پلاتینی خط اولطول هر دوره: پیوستهدر صفحه «سرطان تخمدان» · خط اول: درمان نگهدارنده (بر اساس BRCA و HRD)

جهش BRCA (ژرم‌لاین یا سوماتیک)، پیشرفته، با پاسخ کامل یا نسبی به شیمی‌درمانی پلاتینی خط اول

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
اولاپاریب	۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز (قرص)	خوراکی	پیوسته

طول هر دوره: پیوسته
مدت درمان: تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌قبول یا ۲ سال؛ پاسخ کامل در ۲ سال: قطع؛ بیماری باقی‌مانده در ۲ سال: ادامه به تشخیص پزشک

تعدیل دوز: ۲۵۰ و سپس ۲۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز؛ CrCl ۳۱ تا ۵۰: ۲۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز؛ از مهارکننده‌های قوی یا متوسط CYP3A پرهیز (در صورت اجبار ۱۰۰ یا ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز). پایش: شروع پس از بهبود سمیت خونی شیمی‌درمانی به درجه ۱ یا کمتر؛ شمارش کامل خون در ابتدا و ماهانه؛ سیتوپنی طولانی: بررسی MDS/AML.

در صفحه «سرطان تخمدان» · خط اول: درمان نگهدارنده (بر اساس BRCA و HRD)

نگهدارنده خط اول سرطان تخمدان پیشرفته با جهش BRCA (SOLO-1)

تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه؛ پاسخ کامل یا نسبی به شیمی‌درمانی پلاتینی خط اول؛ BRCA ژرم‌لاین یا سوماتیکطول هر دوره: مصرف پیوستهدر صفحه «اولاپاریب (لینپارزا)» · دوز استاندارد (برچسب FDA)

تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه؛ پاسخ کامل یا نسبی به شیمی‌درمانی پلاتینی خط اول؛ BRCA ژرم‌لاین یا سوماتیک

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
پیوسته
اولاپاریب	۳۰۰ میلی‌گرم	خوراکی (با یا بدون غذا)	دو بار در روز (حدود هر ۱۲ ساعت)

طول هر دوره: مصرف پیوسته
مدت درمان: تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌تحمل یا پایان ۲ سال؛ در پاسخ کامل در ۲ سال قطع شود؛ با بیماری باقی‌مانده، ادامه بیش از ۲ سال به نظر پزشک

در صفحه «اولاپاریب (لینپارزا)» · دوز استاندارد (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱اولاپاریب نگهدارنده (۲۶۰ بیمار)

اولاپاریب (Olaparib) قرص ۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز، خوراکی، پیوسته؛ شروع ظرف ۸ هفته پس از آخرین دوز شیمی‌درمانی. درمان تا ۲ سال یا تا پیشرفت رادیولوژیک (RECIST 1.1 اصلاح‌شده) ادامه یافت؛ بیماران بدون شواهد بیماری در ۲ سالگی درمان را قطع کردند و بیماران با شواهد بیماری می‌توانستند به‌صورت دوسوکور ادامه دهند. جابه‌جایی بین گروه‌ها مجاز نبود.

میانه مدت درمان ۲۴٫۶ ماه؛ ۱۰٫۰٪ بیماران پس از ۲ سال درمان را ادامه دادند.

۲دارونما (۱۳۱ بیمار)

قرص دارونما دو بار در روز با همان برنامه و قواعد قطع درمان. میانه مدت درمان ۱۳٫۹ ماه.

منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (JCO ۲۰۲۳، دسترسی آزاد PMC9870219، بخش Treatment) و چکیده مقاله اصلی NEJM ۲۰۱۸ (۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تازه‌تشخیص‌داده‌شده تخمدان، صفاق اولیه یا لوله فالوپ (FIGO مرحله III یا IV، سروز درجه بالا یا اندومتریوئید) با جهش BRCA1 و/یا BRCA2 که پس از شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین پاسخ بالینی کامل یا نسبی داشتند؛ تصادفی‌سازی (۲:۱) ظرف ۸ هفته پس از آخرین دوز شیمی‌درمانی و طبقه‌بندی بر اساس پاسخ بالینی (کامل یا نسبی).

نقاط پایانی

نقطه پایانی مورد بررسی در این گزارش بقای کلی (OS) بود که نقطه پایانی ثانویه محسوب می‌شود و در یک تحلیل توصیفی از پیش تعیین‌شده پس از ۷ سال پیگیری ارزیابی شد. همچنین درصد بیماران زنده و بدون دریافت نخستین درمان بعدی گزارش شد.

ایمنی و عوارض

نمایه ایمنی در پیگیری ۷ ساله با گزارش‌های قبلی سازگار بود: شایع‌ترین عوارض تهوع، خستگی/ضعف، استفراغ و کم‌خونی؛ کم‌خونی شایع‌ترین عارضه درجه ۳ یا بالاتر بود. عوارض جدی در ۲۱٫۲٪ گروه اولاپاریب و ۱۳٫۸٪ گروه دارونما (شایع‌ترین: کم‌خونی ۷٫۳٪ در برابر ۰٪ و نوتروپنی ۱٫۵٪ در برابر ۰٪). در مجموع MDS/AML در ۴ بیمار (۱٫۵٪) گروه اولاپاریب و ۱ بیمار (۰٫۸٪) گروه دارونما، و بدخیمی اولیه جدید در ۱۴ بیمار (۵٫۴٪) در برابر ۸ بیمار (۶٫۲٪) گزارش شد. عوارض معمولاً با قطع موقت یا کاهش دوز کنترل شد.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این تحلیل نشان می‌دهد درمان نگهدارنده با اولاپاریب در سرطان پیشرفته تازه‌تشخیص‌داده‌شده تخمدان با جهش BRCA با بهبود قابل‌توجه بالینی بقای کلی همراه است و از استفاده از آن برای دستیابی به بهبودی بلندمدت حمایت می‌کند. چون تفاوت بقای کلی از نظر آماری طبق معیار از پیش تعیین‌شده معنادار نبود، این یافته را باید با دقت تفسیر کرد. وضعیت تأییدیه‌ها و توصیه‌های رهنمودهای فعلی باید جداگانه بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

هدف

در کارآزمایی SOLO1/GOG 3004 (شناسه ClinicalTrials.gov: NCT01844986)، درمان نگهدارنده با مهارکننده پلی‌(ADP-ریبوز) پلیمراز، اولاپاریب، منجر به بهبود پایدار بقای بدون پیشرفت در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تازه‌تشخیص‌داده‌شده تخمدان با جهش BRCA1 و/یا BRCA2 (BRCA) شد. در این مقاله بقای کلی (OS) پس از ۷ سال پیگیری گزارش می‌شود؛ نقطه زمانی مهم از نظر بالینی و طولانی‌ترین پیگیری برای هر مهارکننده پلی‌(ADP-ریبوز) پلیمراز در درمان خط اول.

روش‌ها

در این کارآزمایی دوسوکور فاز ۳، بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تازه‌تشخیص‌داده‌شده تخمدان با جهش BRCA که به شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین پاسخ بالینی داده بودند، به‌طور تصادفی به دریافت اولاپاریب نگهدارنده (۲۶۰ نفر) یا دارونما (۱۳۱ نفر) تا ۲ سال تخصیص یافتند. یک تحلیل توصیفی از پیش تعیین‌شده برای OS، که نقطه پایانی ثانویه بود، پس از ۷ سال پیگیری انجام شد.

نتایج

میانه مدت درمان با اولاپاریب ۲۴٫۶ ماه و با دارونما ۱۳٫۹ ماه بود و میانه پیگیری به‌ترتیب ۸۸٫۹ و ۸۷٫۴ ماه بود. نسبت خطر برای OS برابر ۰٫۵۵ بود (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۰ تا ۰٫۷۶؛ P = ۰٫۰۰۰۴ [برای اعلام معناداری آماری P < ۰٫۰۰۰۱ لازم بود]). در ۷ سالگی، ۶۷٫۰٪ از بیماران گروه اولاپاریب در برابر ۴۶٫۵٪ از بیماران گروه دارونما زنده بودند و ۴۵٫۳٪ در برابر ۲۰٫۶٪ به‌ترتیب زنده بوده و نخستین درمان بعدی را دریافت نکرده بودند (برآوردهای کاپلان–مایر). بروز سندرم میلودیسپلاستیک و لوسمی میلوئیدی حاد همچنان پایین ماند و بدخیمی‌های اولیه جدید بین گروه‌های درمانی متوازن بود.

نتیجه‌گیری

نتایج نشان‌دهنده بهبود معنادار از نظر بالینی در OS با اولاپاریب نگهدارنده در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تازه‌تشخیص‌داده‌شده تخمدان با جهش BRCA است، هرچند بر اساس معیارهای از پیش تعیین‌شده از نظر آماری معنادار نبود. این نتایج از استفاده از اولاپاریب نگهدارنده برای دستیابی به بهبودی بلندمدت در این شرایط حمایت می‌کند؛ احتمال درمان قطعی نیز ممکن است افزایش یابد. در پیگیری بلندمدت هیچ سیگنال ایمنی جدیدی مشاهده نشد.

محدودیت‌ها

بقای کلی نقطه پایانی ثانویه بود و تحلیل آن توصیفی بود. مقدار P (۰٫۰۰۰۴) به آستانه از پیش تعیین‌شده برای معناداری آماری (کمتر از ۰٫۰۰۰۱) نرسید. داده‌های تفصیلی عوارض درجه ≥۳ در چکیده ذکر نشده است.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.