در این مطالعه، به زنان مبتلا به سرطان تخمدان عودکرده که به شیمی‌درمانی حاوی پلاتین پاسخ داده بودند و جهش ژنی BRCA1 یا BRCA2 داشتند، پس از پایان شیمی‌درمانی قرص اولاپاریب یا قرص دارونما داده شد. زمان میانه تا پیشرفت بیماری با اولاپاریب حدود ۱۹٫۱ ماه بود، در حالی که با دارونما ۵٫۵ ماه بود. کیفیت زندگی با این دارو بدتر نشد. شایع‌ترین عارضه مهم، کم‌خونی بود و سایر عوارض عمدتاً خفیف و قابل‌مدیریت بودند.
عود حساس به پلاتین با پاسخ کامل یا نسبی به شیمی‌درمانی پلاتینی؛ اولاپاریب: جهش BRCA ژرم‌لاین یا سوماتیک؛ نیراپاریب: جهش ژرم‌لاین BRCA
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| یکی از دو | |||
| اولاپاریب | ۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز | خوراکی | پیوسته |
| نیراپاریب | ۳۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته؛ شروع حداکثر ۸ هفته پس از آخرین پلاتین |
پایش و تعدیل دوز طبق ردیف‌های اولاپاریب و نیراپاریب خط اول. ESMO: PARP تا پیشرفت یا شروع درمان بعدی ادامه یابد [I, A].
پاسخ کامل یا نسبی به شیمی‌درمانی پلاتینی؛ BRCA ژرم‌لاین یا سوماتیک
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پیوسته | |||
| اولاپاریب | ۳۰۰ میلی‌گرم | خوراکی (با یا بدون غذا) | دو بار در روز (حدود هر ۱۲ ساعت) |
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
اولاپاریب قرص ۳۰۰ میلی‌گرم (دو قرص ۱۵۰ میلی‌گرمی) دو بار در روز، خوراکی، به‌عنوان نگهدارنده تا پیشرفت رادیولوژیک (RECIST، ارزیابی پژوهشگر) یا تا زمانی که به نظر پژوهشگر سودمند باشد؛ کاهش دوز به ۲۵۰ و سپس ۲۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز مجاز بود. ۱۹۶ بیمار تصادفی‌سازی شدند (یک بیمار به‌اشتباه تصادفی‌سازی شد و درمان نگرفت).
قرص دارونمای مشابه دو بار در روز با همان برنامه (۹۹ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله و ClinicalTrials.gov NCT01874353 (مدت درمان و کاهش دوز)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران ۱۸ سال و بالاتر مبتلا به سرطان تخمدان عودکرده و حساس به پلاتین با جهش BRCA1 یا BRCA2 که دست‌کم دو خط شیمی‌درمانی قبلی دریافت کرده بودند. وضعیت عملکردی ECOG در ابتدای مطالعه ۰ تا ۱ بود و بیماری از نظر بافت‌شناسی به‌صورت سرطان سروزِ درجه بالا یا سرطان آندومتریوئید درجه بالا (شامل سرطان اولیه صفاق یا لوله فالوپ) تأیید شده بود.
نقطه پایانی اصلی: بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) بر اساس ارزیابی پژوهشگر. تحلیل‌های اثربخشی در جمعیت قصد درمان (ITT) و تحلیل‌های ایمنی در بیمارانی که دست‌کم یک دوز از درمان مطالعه را دریافت کردند انجام شد. تصادفی‌سازی به نسبت ۲ به ۱ و با طبقه‌بندی بر اساس پاسخ به شیمی‌درمانی قبلی بر پایه پلاتین (کامل در برابر نسبی) و طول فاصله بدون پلاتین (۶ تا ۱۲ ماه در برابر ≥۱۲ ماه) انجام شد.
شایع‌ترین عوارض درجه ۳ یا بالاتر: کم‌خونی (۳۸ بیمار [۱۹٪] از ۱۹۵ بیمار گروه اولاپاریب در برابر ۲ بیمار [۲٪] از ۹۹ بیمار گروه دارونما)، خستگی یا ضعف (۸ بیمار [۴٪] در برابر ۲ بیمار [۲٪]) و نوتروپنی (۱۰ بیمار [۵٪] در برابر ۴ بیمار [۴٪]).
عوارض جدی در ۳۵ بیمار (۱۸٪) گروه اولاپاریب و ۸ بیمار (۸٪) گروه دارونما رخ داد. شایع‌ترین آنها در گروه اولاپاریب کم‌خونی (۷ بیمار، ۴٪)، درد شکم (۳ بیمار، ۲٪) و انسداد روده (۳ بیمار، ۲٪) و در گروه دارونما یبوست (۲ بیمار، ۲٪) و انسداد روده (۲ بیمار، ۲٪) بود. یک بیمار (۱٪) در گروه اولاپاریب دچار عارضه مرتبط با درمان (لوسمی میلوئید حاد) با پیامد مرگ شد.
این کارآزمایی نشان داد که درمان نگهدارنده با قرص اولاپاریب در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان عودکرده حساس به پلاتین با جهش BRCA1/2 بقای بدون پیشرفت بیماری را به‌طور معناداری بهبود می‌دهد، بدون اثر زیان‌بار بر کیفیت زندگی. کم‌خونی مهم‌ترین عارضه درجه بالا بود. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های راهنماهای بالینی به‌روز باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده مقاله ذکر نشده است.
اولاپاریب، مهارکننده پلی (ADP-ریبوز) پلیمراز (PARP)، پیش‌تر در یک مطالعه فاز ۲ هنگامی که به‌صورت کپسول به همه بیماران مبتلا به سرطان سروزِ درجه بالای تخمدان عودکرده و حساس به پلاتین داده شد، اثربخشی نشان داده بود. هدف ما تأیید این یافته‌ها در بیماران دارای جهش BRCA1 یا BRCA2 (BRCA1/2) با استفاده از فرمولاسیون قرصی اولاپاریب بود.
این کارآزمایی فاز ۳ بین‌المللی، چندمرکزی، دوسوکور، تصادفی و کنترل‌شده با دارونما، درمان نگهدارنده با قرص اولاپاریب را در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان عودکرده حساس به پلاتین با جهش BRCA1/2 که دست‌کم دو خط شیمی‌درمانی قبلی دریافت کرده بودند ارزیابی کرد. بیماران واجد شرایط ۱۸ سال یا بالاتر بودند، وضعیت عملکردی ECOG آنها در ابتدای مطالعه ۰ تا ۱ بود و سرطان سروزِ درجه بالا یا سرطان آندومتریوئید درجه بالای عودکرده (شامل سرطان اولیه صفاق یا لوله فالوپ) از نظر بافت‌شناسی در آنها تأیید شده بود. بیماران با استفاده از یک سامانه پاسخ صوتی و وب تعاملی به نسبت ۲ به ۱ به اولاپاریب (۳۰۰ میلی‌گرم در قالب دو قرص ۱۵۰ میلی‌گرمی، دو بار در روز) یا قرص‌های دارونمای مشابه اختصاص یافتند. تصادفی‌سازی بر اساس پاسخ به شیمی‌درمانی قبلی بر پایه پلاتین (کامل در برابر نسبی) و طول فاصله بدون پلاتین (۶ تا ۱۲ ماه در برابر ≥۱۲ ماه) طبقه‌بندی شد و تخصیص درمان برای بیماران، ارائه‌دهندگان مداخله، جمع‌آورندگان داده و تحلیل‌گران داده پوشیده بود. نقطه پایانی اصلی، بقای بدون پیشرفت بیماری بر اساس ارزیابی پژوهشگر بود و ما تحلیل اولیه این مطالعه در حال انجام را گزارش می‌کنیم. تحلیل‌های اثربخشی در جمعیت قصد درمان انجام شد؛ تحلیل‌های ایمنی شامل بیمارانی بود که دست‌کم یک دوز از درمان مطالعه را دریافت کردند. این کارآزمایی در ClinicalTrials.gov با شماره NCT01874353 ثبت شده است و در حال انجام است و ورود بیمار جدید متوقف شده است.
از ۳ سپتامبر ۲۰۱۳ تا ۲۱ نوامبر ۲۰۱۴، ۲۹۵ بیمار واجد شرایط وارد مطالعه شدند که به‌طور تصادفی اولاپاریب (۱۹۶ نفر) یا دارونما (۹۹ نفر) دریافت کردند. یک بیمار در گروه اولاپاریب به‌اشتباه تصادفی‌سازی شد و درمان مطالعه را دریافت نکرد. میانه بقای بدون پیشرفت بیماری بر اساس ارزیابی پژوهشگر با اولاپاریب (۱۹٫۱ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۶٫۳ تا ۲۵٫۷]) به‌طور معناداری طولانی‌تر از دارونما (۵٫۵ ماه [۵٫۲ تا ۵٫۸]؛ نسبت خطر [HR] برابر ۰٫۳۰ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۲ تا ۰٫۴۱]؛ P<0.0001) بود. شایع‌ترین عوارض جانبی با شدت درجه ۳ یا بالاتر عبارت بودند از کم‌خونی (۳۸ بیمار [۱۹٪] از ۱۹۵ بیمار گروه اولاپاریب در برابر ۲ بیمار [۲٪] از ۹۹ بیمار گروه دارونما)، خستگی یا ضعف (۸ بیمار [۴٪] در برابر ۲ بیمار [۲٪]) و نوتروپنی (۱۰ بیمار [۵٪] در برابر ۴ بیمار [۴٪]). عوارض جانبی جدی در ۳۵ بیمار (۱۸٪) گروه اولاپاریب و ۸ بیمار (۸٪) گروه دارونما رخ داد. شایع‌ترین آنها در گروه اولاپاریب کم‌خونی (۷ بیمار [۴٪])، درد شکم (۳ بیمار [۲٪]) و انسداد روده (۳ بیمار [۲٪]) بود. شایع‌ترین عوارض جدی در گروه دارونما یبوست (۲ بیمار [۲٪]) و انسداد روده (۲ بیمار [۲٪]) بود. یک بیمار (۱٪) در گروه اولاپاریب دچار یک عارضه جانبی مرتبط با درمان (لوسمی میلوئید حاد) با پیامد مرگ شد.
درمان نگهدارنده با قرص اولاپاریب در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان عودکرده حساس به پلاتین با جهش BRCA1/2، بهبود معنادار بقای بدون پیشرفت بیماری را بدون اثر زیان‌بار بر کیفیت زندگی فراهم کرد. به‌جز کم‌خونی، سمیت‌های اولاپاریب درجه پایین و قابل‌مدیریت بودند.
AstraZeneca.
نقطه پایانی اصلی بر اساس ارزیابی پژوهشگر بود. این گزارش تحلیل اولیه یک مطالعه در حال انجام است و نتایج بقای کلی در چکیده گزارش نشده است. نتایج فقط به بیماران دارای جهش BRCA1/2 با سرطان سروزِ درجه بالا یا آندومتریوئید درجه بالای حساس به پلاتین قابل تعمیم است. حمایت مالی مطالعه با شرکت AstraZeneca بود.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...