سورافنیب در کارسینوم سلول روشن پیشرفته کلیه

پیش‌زمینه

ما یک کارآزمایی فاز ۳، تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما درباره سورافنیب، مهارکننده چندکینازی تکثیر سلول‌های توموری و رگ‌زایی، در بیماران مبتلا به کارسینوم سلول روشن پیشرفته کلیه انجام دادیم.

روش‌ها

از نوامبر ۲۰۰۳ تا مارس ۲۰۰۵، ۹۰۳ بیمار مبتلا به کارسینوم سلول کلیه که به درمان استاندارد مقاوم بود، به‌صورت تصادفی تخصیص یافتند تا درمان مداوم با سورافنیب خوراکی (با دوز ۴۰۰ میلی‌گرم، دو بار در روز) یا دارونما دریافت کنند؛ ۴۵۱ بیمار سورافنیب و ۴۵۲ بیمار دارونما دریافت کردند. نقطه پایانی اولیه بقای کلی بود. یک تحلیل برنامه‌ریزی‌شده بقای بدون پیشرفت بیماری در ژانویه ۲۰۰۵ برتری آماری معنادار سورافنیب نسبت به دارونما را نشان داد. در نتیجه، از مه ۲۰۰۵ امکان کراس‌اوور از دارونما به سورافنیب فراهم شد.

نتایج

در زمان نقطه برش ژانویه ۲۰۰۵، median بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه سورافنیب ۵٫۵ ماه و در گروه دارونما ۲٫۸ ماه بود (نسبت خطر پیشرفت بیماری در گروه سورافنیب ۰٫۴۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۵ تا ۰٫۵۵؛ P<۰٫۰۱). اولین تحلیل میان‌دوره‌ای بقای کلی در مه ۲۰۰۵ نشان داد که سورافنیب در مقایسه با دارونما خطر مرگ را کاهش داد (نسبت خطر ۰٫۷۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۴ تا ۰٫۹۴؛ P=۰٫۰۲)، هرچند این مزیت بر اساس آستانه اوبراین-فلمینگ از نظر آماری معنادار نبود. پاسخ نسبی به‌عنوان بهترین پاسخ در ۱۰٪ بیماران دریافت‌کننده سورافنیب و ۲٪ بیماران دریافت‌کننده دارونما گزارش شد (P<۰٫۰۰۱). اسهال، بثورات پوستی، خستگی و واکنش‌های پوستی دست و پا شایع‌ترین عوارض جانبی مرتبط با سورافنیب بودند. فشار خون بالا و ایسکمی قلبی عوارض جدی نادری بودند که در بیماران دریافت‌کننده سورافنیب شایع‌تر از بیماران دریافت‌کننده دارونما بودند.

نتیجه‌گیری

در مقایسه با دارونما، درمان با سورافنیب بقای بدون پیشرفت بیماری را در بیماران مبتلا به کارسینوم سلول روشن پیشرفته کلیه که درمان قبلی در آن‌ها شکست خورده است، طولانی می‌کند؛ با این حال، درمان با افزایش عوارض سمی همراه است. (شماره ClinicalTrials.gov: NCT00073307)